ତଦେକଶରଣୋ ରାଜା ବଭୂଵ ସ ଯଦା ତମଃ ଅନ୍ତର୍ଧାନଂ ଗତୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ନାଶଯିତ୍ଵା ତପୋ ବୃହତ୍
ତାପରେ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ କଲେ; ଯେତେବେଳେ ସେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ବ୍ରହ୍ମନ୍, ସେ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ତପସ୍ୟା ନଷ୍ଟ କରି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅନ୍ତରେ ଽହଂ ଵୈ ଵରାନ୍ ଦାତୁଂ ସମଭ୍ଯଗାମ୍ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିହ୍ଵଲୀଭୂତଂ ତପୋଭ୍ରଷ୍ଟଂ ଯଥା ମୃତମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ନିଜେ ବର ଦେବାକୁ ଆସିଲି; ତାଙ୍କୁ ଅସ୍ଥିର ଓ ତପସ୍ୟାରୁ ଖସି ପଡ଼ିଥିବା, ମୃତ ଭଳି ଦେଖିଲି।
ତମ୍ ଆଶ୍ଵାସ୍ଯାଥ ଵିଵିଧୈର୍ ହେତୁଭିର୍ ନୃପସତ୍ତମମ୍ ତଵ ଶତ୍ରୁସ୍ ତମୋ ନାମ କୃତ୍ଵା ତାଂ ତପସଶ୍ ଚ୍ଯୁତିମ୍
ତାପରେ ବିଭିନ୍ନ କାରଣ ଦେଇ ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲି, ତୁମ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ 'ତମ' ନାମ ଦେଇ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଅବସାନ କରାଇଲି।
ଚରିତାର୍ଥୋ ଗତୋ ରାଜନ୍ ନ ତ୍ଵଂ ଶୋଚିତୁମ୍ ଅର୍ହସି ଆନନ୍ଦଯନ୍ତି ପ୍ରମଦାସ୍ ତାପଯନ୍ତି ଚ ମାନଵମ୍
ତାଙ୍କର କାମ ସଫଳ ହୋଇଗଲା, ରାଜା, ତୁମେ ଦୁଃଖ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ନାରୀମାନେ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ସହିତ ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ସର୍ଵା ଏଵ ଵିଶେଷେଣ କିମ୍ ଉ ମାଯାମଯୀ ତୁ ସା ତତଃ କୃତାଞ୍ଜଲୀ ରାଜା ମାମ୍ ଆହ ଵିଗତଭ୍ରମଃ
ସମସ୍ତ ନାରୀ ଏହିପରି କରନ୍ତି, ବିଶେଷକରି ସେଉଁଠି ଯିଏ ମାୟାର ତିଆରି; ତାପରେ ରାଜା ହାତ ଜୋଡ଼ି ମୋତେ କହିଲେ, ଭ୍ରମ ଦୂର ହୋଇଗଲା।
କିଂ କରୋମି କଥଂ ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ ତପସଃ ପାରମ୍ ଆପ୍ନୁଯାମ୍
ମୁଁ କଣ କରିବି, କିପରି ମୁଁ ତପସ୍ୟାର ସିମାକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବି, ବ୍ରହ୍ମନ୍?
ତତସ୍ ତସ୍ଯୋତ୍ତରଂ ପ୍ରାଦାଂ ଦେଵଦେଵଂ ଜନାର୍ଦନମ୍ ସ୍ତୁହି ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ତତଃ ସିଦ୍ଧିମ୍ ଅଵାପ୍ସ୍ଯସି
ତାପରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏହି ଉତ୍ତର ଦେଲି: ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟାରେ ଦେବଦେବ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର; ତାହାପରେ ତୁମେ ସଫଳତା ପାଇବ।
ସ ହ୍ଯ୍ ଅଶେଷଜଗତ୍ସ୍ରଷ୍ଟା ଵେଦଵେଦ୍ଯଃ ପୁରାତନଃ ସର୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧିଦଃ ପୁଂସାଂ ନାନ୍ଯୋ ଽସ୍ତି ଭୁଵନତ୍ରଯେ
କାରଣ ସେଇ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପୁରାତନ, ବେଦରେ ଜଣାଯିବା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା; ତିନି ଜଗତରେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି।
ସ ଜଗାମ ନଗଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ହିମଵନ୍ତଂ ନୃପୋତ୍ତମଃ କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ଭୂତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ଭକ୍ତିତଃ
ତାପରେ ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ହିମାଲୟ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ; ହାତ ଜୋଡ଼ି ଭକ୍ତି ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଜଯ ଵିଷ୍ଣୋ ଜଯାଚିନ୍ତ୍ଯ ଜଯ ଜିଷ୍ଣୋ ଜଯାଚ୍ଯୁତ ଜଯ ଗୋପାଲ ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ ଜଯ କୃଷ୍ଣ ଜଗନ୍ମଯ
ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମକୁ ଜୟ! ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ତୁମକୁ ଜୟ! ବିଜୟୀ, ତୁମକୁ ଜୟ! ଅଚ୍ୟୁତ, ତୁମକୁ ଜୟ! ଗୋପାଳ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ନାଥ, ତୁମକୁ ଜୟ! କୃଷ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆକାର, ତୁମକୁ ଜୟ!
ଜଯ ଭୂତପତେ ନାଥ ଜଯ ପନ୍ନଗଶାଯିନେ ଜଯ ସର୍ଵଗ ଗୋଵିନ୍ଦ ଜଯ ଵିଶ୍ଵକୃତେ ନମଃ
ଭୂତମାନଙ୍କ ନାଥ, ତୁମକୁ ଜୟ! ସର୍ପ ଉପରେ ଶୟନ କରୁଥିବା, ତୁମକୁ ଜୟ! ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଗୋବିନ୍ଦ, ତୁମକୁ ଜୟ! ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତୁମକୁ ଜୟ! ନମସ୍କାର!
ଜଯ ଵିଶ୍ଵଭୁଜେ ଦେଵ ଜଯ ଵିଶ୍ଵଧୃତେ ନମଃ ଜଯେଶ ସଦସତ୍ ତ୍ଵଂ ଵୈ ଜଯ ମାଧଵ ଧର୍ମିଣେ
ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦେବ, ତୁମକୁ ଜୟ! ବିଶ୍ୱର ପୋଷକ, ତୁମକୁ ଜୟ! ବିଜୟର ନାଥ, ତୁମେ ସତ ଓ ଅସତ, ତୁମକୁ ଜୟ! ଧର୍ମିକ ମାଧବ, ତୁମକୁ ଜୟ!
ଜଯ କାମଦ କାମ ତ୍ଵଂ ଜଯ ରାମ ଗୁଣାର୍ଣଵ ଜଯ ପୁଷ୍ଟିଦ ପୁଷ୍ଟୀଶ ଜଯ କଲ୍ଯାଣଦାଯିନେ
ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ତୁମେ ଇଚ୍ଛା ହେଉଛ; ରାମ, ଗୁଣର ସାଗର, ତୁମକୁ ଜୟ! ପୋଷଣ ଦେଇଥିବା, ପୋଷ୍ଟିର ନାଥ, ତୁମକୁ ଜୟ! ଶୁଭ ଦେଇଥିବା, ତୁମକୁ ଜୟ!
ଜଯ ଭୂତପ ଭୂତେଶ ଜଯ ମାନଵିଧାଯିନେ ଜଯ କର୍ମଦ କର୍ମ ତ୍ଵଂ ଜଯ ପୀତାମ୍ବରଚ୍ଛଦ
ଭୂତମାନଙ୍କ ନାଥ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଥ, ତୁମକୁ ଜୟ! ମଣିଷ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତୁମକୁ ଜୟ! କର୍ମ ଦେଇଥିବା, ତୁମେ କର୍ମ ହେଉଛ, ତୁମକୁ ଜୟ! ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା, ତୁମକୁ ଜୟ!
ଜଯ ସର୍ଵେଶ ସର୍ଵସ୍ ତ୍ଵଂ ଜଯ ମଙ୍ଗଲରୂପିଣେ ଜଯ ସତ୍ତ୍ଵାଧିନାଥାଯ ଜଯ ଵେଦଵିଦେ ନମଃ
ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ତୁମେ ସମସ୍ତ, ତୁମକୁ ଜୟ! ମଙ୍ଗଳର ଆକାର, ତୁମକୁ ଜୟ! ସତ୍ତ୍ୱର ନାଥ, ତୁମକୁ ଜୟ! ବେଦ ଜଣା ଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର!
ଜଯ ଜନ୍ମଦ ଜନ୍ମିସ୍ଥ ପରମାତ୍ମନ୍ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଜଯ ମୁକ୍ତିଦ ମୁକ୍ତିସ୍ ତ୍ଵଂ ଜଯ ଭୁକ୍ତିଦ କେଶଵ
ଜନ୍ମର କାରଣ, ଜନ୍ମରେ ବସିଥିବା, ପରମାତ୍ମା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର! ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା, ତୁମେ ମୋକ୍ଷ ହେଉଛ, ତୁମକୁ ଜୟ! ଭୋଗ ଦେଇଥିବା, କେଶବ, ତୁମକୁ ଜୟ!
ଜଯ ଲୋକଦ ଲୋକେଶ ଜଯ ପାପଵିନାଶନ ଜଯ ଵତ୍ସଲ ଭକ୍ତାନାଂ ଜଯ ଚକ୍ରଧୃତେ ନମଃ
ଜୟ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଠାକୁର! ଜୟ ହେଉ, ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା! ଜୟ ହେଉ, ଭକ୍ତମାନେ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ନେହଶୀଳ! ଚକ୍ରଧାରୀ ପ୍ରଭୁ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଜଯ ମାନଦ ମାନସ୍ ତ୍ଵଂ ଜଯ ଲୋକନମସ୍କୃତ ଜଯ ଧର୍ମଦ ଧର୍ମସ୍ ତ୍ଵଂ ଜଯ ସଂସାରପାରଗ
ଜୟ ହେଉ, ମାନ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ, ମନ ହେବାରେ ତୁମେ! ଜୟ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଯାହାକୁ ପ୍ରଣାମ କରେ! ଜୟ ହେଉ, ଧର୍ମ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ, ଧର୍ମ ହେବାରେ ତୁମେ! ଜୟ ହେଉ, ସଂସାର ଦୁଃଖରୁ ପାର କରାଇବାରେ ତୁମେ।
ଜଯ ଅନ୍ନଦ ଅନ୍ନଂ ତ୍ଵଂ ଜଯ ଵାଚସ୍ପତେ ନମଃ ଜଯ ଶକ୍ତିଦ ଶକ୍ତିସ୍ ତ୍ଵଂ ଜଯ ଜୈତ୍ରଵରପ୍ରଦ
ଜୟ ହେଉ, ଅନ୍ନ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ, ଅନ୍ନ ହେବାରେ ତୁମେ! ଜୟ ହେଉ, ବାଣୀର ଠାକୁର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଜୟ ହେଉ, ଶକ୍ତି ଦେବାରେ ସମର୍ଥ, ଶକ୍ତି ହେବାରେ ତୁମେ! ଜୟ ହେଉ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଜୟ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାରେ ତୁମେ।
ଜଯ ଯଜ୍ଞଦ ଯଜ୍ଞସ୍ ତ୍ଵଂ ଜଯ ପଦ୍ମଦଲେକ୍ଷଣ ଜଯ ଦାନଦ ଦାନଂ ତ୍ଵଂ ଜଯ କୈଟଭସୂଦନ
ଜୟ ହେଉ, ଯଜ୍ଞ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ, ଯଜ୍ଞ ହେବାରେ ତୁମେ! ଜୟ ହେଉ, କମଳ ନୟନ! ଜୟ ହେଉ, ଦାନ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ, ଦାନ ହେବାରେ ତୁମେ! ଜୟ ହେଉ, କୈଟଭ ନାଶକ।
ଜଯ କୀର୍ତିଦ କୀର୍ତିସ୍ ତ୍ଵଂ ଜଯ ମୂର୍ତିଦ ମୂର୍ତିଧୃକ୍ ଜଯ ସୌଖ୍ଯଦ ସୌଖ୍ଯାତ୍ମଞ୍ ଜଯ ପାଵନପାଵନ
ଜୟ ହେଉ, କୀର୍ତ୍ତି ଦେବାରେ ସମର୍ଥ, କୀର୍ତ୍ତି ହେବାରେ ତୁମେ! ଜୟ ହେଉ, ରୂପ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ, ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା! ଜୟ ହେଉ, ସୁଖ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ, ସୁଖର ମୂଳ ତୁମେ! ଜୟ ହେଉ, ପବିତ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା।
ଜଯ ଶାନ୍ତିଦ ଶାନ୍ତିସ୍ ତ୍ଵଂ ଜଯ ଶଂକରସଂଭଵ ଜଯ ପାନଦ ପାନସ୍ ତ୍ଵଂ ଜଯ ଜ୍ଯୋତିଃସ୍ଵରୂପିଣେ
ଜୟ ହେଉ, ଶାନ୍ତି ଦେବାରେ ସମର୍ଥ, ଶାନ୍ତି ହେବାରେ ତୁମେ! ଜୟ ହେଉ, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା! ଜୟ ହେଉ, ପାନୀୟ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ, ପାନୀୟ ହେବାରେ ତୁମେ! ଜୟ ହେଉ, ଜ୍ୟୋତିର ଆକୃତି ଧାରଣ କରୁଥିବା।
ଜଯ ଵାମନ ଵିତ୍ତେଶ ଜଯ ଧୂମପତାକିନେ ଜଯ ସର୍ଵସ୍ଯ ଜଗତୋ ଦାତୃମୂର୍ତେ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଜୟ ହେଉ, ବାମନ ରୂପୀ, ଧନର ଠାକୁର! ଜୟ ହେଉ, ଧୂଆଁ ଝଣ୍ଡା ଧାରଣ କରୁଥିବା! ଜୟ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଇଥିବା, ଦାତା ଆକୃତିକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ତ୍ଵମ୍ ଏଵ ଲୋକତ୍ରଯଵର୍ତିଜୀଵ ନିକାଯସଂକ୍ଲେଶଵିନାଶଦକ୍ଷ ଶ୍ରୀପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ କୃପାନିଧେ ତ୍ଵଂ ନିଧେହି ପାଣିଂ ମମ ମୂର୍ଧ୍ନି ଵିଷ୍ଣୋ
ତୁମେ ଏକମାତ୍ର, ତିନି ଲୋକରେ ଚଳିଥିବା ଆତ୍ମା, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ନଶ୍ଟ କରିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଶ୍ରୀକମଳନୟନ, କୃପାର ସାଗର! ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ତୁମର ହାତ ରଖ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ।
ଏଵଂ ସ୍ତୁଵନ୍ତଂ ଭଗଵାଞ୍ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରଃ ଵରେଣ ଚ୍ଛନ୍ଦଯାମ୍ ଆସ ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧିଦଃ
ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବାବେଳେ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ଭଗବାନ୍ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଧନ୍ଵନ୍ତରିଃ ପ୍ରୀତମନା ଵରଦାନେନ ଚକ୍ରିଣଃ ଵରଦାନାଯ ଦେଵେଶଂ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ସଂସ୍ଥିତଂ ପୁରଃ
ଧନ୍ବନ୍ତରି, ଚକ୍ରଧାରୀ ଠାକୁରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଆଶୀର୍ବାଦ ନେବା ପାଇଁ ଦେବମାନ୍ୟ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ତମ୍ ଆହ ନୃପତିଃ ପ୍ରହ୍ଵଃ ସୁରରାଜ୍ଯଂ ମମେପ୍ସିତମ୍ ତଚ୍ ଚ ଦତ୍ତଂ ତ୍ଵଯା ଵିଷ୍ଣୋ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଽସ୍ମି କୃତକୃତ୍ଯତାମ୍
ସେ ରାଜା, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, କହିଲେ: 'ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଚାହେଁ।' ଏହା ତୁମେ ଦେଇଛ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ହୋଇଗଲା।
ସ୍ତୁତଃ ସଂପୂଜିତୋ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ ତଥୈଵ ତ୍ରିଦଶେଶତ୍ଵମ୍ ଅଵାପ ନୃପତିଃ କ୍ରମାତ୍
ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ପୂଜିତ ହେବା ପରେ, ବିଷ୍ଣୁ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏଭଳି ଭାବରେ, ସେ ରାଜା କ୍ରମେ ଦେବତାଙ୍କ ମୁଖ୍ୟତ୍ୱ ପାଇଲେ।
ପ୍ରାଗର୍ଜିତାନେକକର୍ମପରିପାକଵଶାତ୍ ତତଃ ତ୍ରିଃକୃତ୍ଵୋ ନାଶମ୍ ଅଗମତ୍ ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ ସ୍ଵକାତ୍ ପଦାତ୍
ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ଅନେକ କର୍ମର ଫଳରେ, ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଅସନ୍ନ ଅସନ୍ନ ଅବସ୍ଥାରୁ ତିନିଥର ହାରାଇଥିଲେ।
ନହୁଷାଦ୍ ଵୃତ୍ରହତ୍ଯାଯାଃ ସିନ୍ଧୁସେନଵଧାତ୍ ତତଃ ଅହଲ୍ଯାଯାଂ ଚ ଗମନାଦ୍ ଯେନ କେନ ଚ ହେତୁନା
ନହୁଷ ଦ୍ୱାରା, ବୃତ୍ର ବଧ କରିବାରୁ, ସିନ୍ଧୁସେନ ମାରିବାରୁ, ଅହଲ୍ୟା ସହ ଯୋଗ ହେବାରୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାରଣରୁ।