ମୃତ୍ଯୁନା ସହ ସଂମନ୍ତ୍ର୍ଯ ନୈମିଷାରଣ୍ଯଵାସିନଃ ସର୍ଵେ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵାଶ୍ରମଂ ତଂ ଶମିତ୍ରା ସହ ନାରଦ
ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କରି, ନୈମିଷାରଣ୍ୟର ସମସ୍ତ ବାସିନ୍ଦା ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ଶାନ୍ତ କରିଥିବା ଲୋକ, ନାରଦ, ସେମାନେ ନିଜ ଆଶ୍ରମ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଅଗ୍ନିମାତ୍ରମ୍ ଉପାଦାଯ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପାତ୍ରାଦିକଂ ତୁ ଯତ୍ କ୍ରତୁନିଷ୍ପତ୍ତଯେ ଜଗ୍ମୁର୍ ଗୌତମୀଂ ପ୍ରତି ସତ୍ଵରାଃ
କେବଳ ଅଗ୍ନିକୁ ନେଇ, ପାତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଜିନିଷ ଛାଡ଼ି, ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବରେ ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତି ପାଇଁ ଗୌତମୀ ନଦୀ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ମହେଶାନଂ ରକ୍ଷଣାଯୋପତସ୍ଥିରେ କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟାସ୍ ତେ ତୁ ତୁଷ୍ଟୁଵୁସ୍ ତ୍ରିଦଶେଶ୍ଵରମ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେମାନେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ; ହାତ ଜୋଡି ତିନି ଲୋକର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଯୋ ଲୀଲଯା ଵିଶ୍ଵମ୍ ଇଦଂ ଚକାର ଧାତା ଵିଧାତା ଭୁଵନତ୍ରଯସ୍ଯ ଯୋ ଵିଶ୍ଵରୂପଃ ସଦସତ୍ପରୋ ଯଃ ସୋମେଶ୍ଵରଂ ତଂ ଶରଣଂ ଵ୍ରଜାମଃ
ଯିଏ ଲୀଳାରେ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ତିନି ଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଆକାରର ଏବଂ ସତ-ଅସତୁ ଉପରେ ଅତିତ, ସେଇ ସୋମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶରଣକୁ ଯାଉଛୁ।
ଇଚ୍ଛାମାତ୍ରେଣ ଯଃ ସର୍ଵଂ ହନ୍ତି ପାତି କରୋତି ଚ ତମ୍ ଅହଂ ତ୍ରିଦଶେଶାନଂ ଶରଣଂ ଯାମି ଶଂକରମ୍
ଯିଏ କେବଳ ଇଚ୍ଛାମାତ୍ରରେ ସମସ୍ତ କଥାକୁ ସୃଷ୍ଟି, ସଂରକ୍ଷଣ ଓ ବିନାଶ କରନ୍ତି, ସେଇ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଚରଣରେ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି।
ମହାନଲଂ ମହାକାଯଂ ମହାନାଗଵିଭୂଷଣମ୍ ମହାମୂର୍ତିଧରଂ ଦେଵଂ ଶରଣଂ ଯାମି ଶଂକରମ୍
ଯିଏ ବଡ଼ ଅଗ୍ନି, ବିଶାଳ ଦେହ, ମହାନ ନାଗ ଭୂଷିତ ଓ ମହାନ ରୂପଧାରୀ ଦେବତା, ସେଇ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଚରଣରେ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି।
ତତଃ ପ୍ରୋଵାଚ ଭଗଵାନ୍ ମୃତ୍ଯୋ କା ପ୍ରୀତିର୍ ଅସ୍ତୁ ତେ
ତାପରେ ଭଗବାନ କହିଲେ, 'ମୃତ୍ୟୁ, ତୁମେ ସନ୍ତୋଷ ପାଅ।'
ରାକ୍ଷସେଭ୍ଯୋ ଭଯଂ ଘୋରମ୍ ଆପନ୍ନଂ ତ୍ରିଦଶେଶ୍ଵର ଯଜ୍ଞମ୍ ଅସ୍ମାଂଶ୍ ଚ ରକ୍ଷସ୍ଵ ଯାଵତ୍ ସତ୍ତ୍ରଂ ସମାପ୍ଯତେ
ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ରାକ୍ଷସମାନେ ଭୟଙ୍କର ଆତଙ୍କ ଦେଇଛନ୍ତି; ଯଜ୍ଞ ଓ ଆମକୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରକ୍ଷା କର।
ତଥା ଚକାର ଭଗଵାଂସ୍ ତ୍ରିନେତ୍ରୋ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜଃ ଶମିତ୍ରା ମୃତ୍ଯୁନା ସତ୍ତ୍ରମ୍ ଋଷୀଣାଂ ପୂର୍ଣତାଂ ଯଯୌ
ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଓ ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ଭଗବାନ ଏହା କରିଥିଲେ; ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ସହିତ ମିଳି ଋଷିମାନଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ସଫଳ ହେଲା।
ହଵିଷାଂ ଭାଗଧେଯାଯ ଆଜଗ୍ମୁର୍ ଅମରାଃ କ୍ରମାତ୍ ତାନ୍ ଅଵୋଚନ୍ ମୁନିଗଣାଃ ସଂକ୍ଷୁବ୍ଧା ମୃତ୍ଯୁନା ସହ
ଦେବମାନେ ତାଙ୍କର ହବିର ଅଂଶ ପାଇଁ କ୍ରମକ୍ରମେ ଆସିଲେ; ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ ମୁନିମାନେ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅସ୍ମନ୍ମଖଵିନାଶାଯ ରାକ୍ଷସାଃ ପ୍ରେଷିତା ଯତଃ ତସ୍ମାଦ୍ ଭଵଦ୍ଭ୍ଯଃ ପାପିଷ୍ଠା ରାକ୍ଷସାଃ ସନ୍ତୁ ଶତ୍ରଵଃ
ଆମର ଯଜ୍ଞ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ରାକ୍ଷସମାନେ ପଠାଯାଇଥିଲେ; ତେଣୁ, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସମାନେ ତୁମମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ହେଉନ୍।
ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ଦେଵାନାଂ ରାକ୍ଷସା ଵୈରିଣୋ ଽଭଵନ୍ କୃତ୍ଯାଂ ଚ ଵଡଵାଂ ତତ୍ର ଦେଵାଶ୍ ଚ ଋଷଯୋ ଽମଲାଃ
ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ରାକ୍ଷସମାନେ ଦେବମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ହେଲେ; ସେଠି ଦେବମାନେ ଓ ପବିତ୍ର ଋଷିମାନେ ଏକ ମାୟାମୟୀ ଅଗ୍ନିମାନ୍ୟ ମାଡ଼ିଲେ।
ମୃତ୍ଯୋର୍ ଭାର୍ଯା ଭଵ ତ୍ଵଂ ତାମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ତେ ଽଭ୍ଯଷେଚଯନ୍ ଅଭିଷେକୋଦକଂ ଯତ୍ ତୁ ସା ନଦୀ ଵଡଵାଭଵତ୍
'ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେଉ', ବୋଲି କହି ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ; ଅଭିଷେକର ଜଳ ଏହି ଭାବରେ ବଡ଼ ଅଗ୍ନି ନଦୀ ହେଲା।
ମୃତ୍ଯୁନା ସ୍ଥାପିତଂ ଲିଙ୍ଗଂ ମହାନଲମ୍ ଇତି ଶ୍ରୁତମ୍ ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ତତ୍ ତୀର୍ଥଂ ଵଡଵାସଂଗମଂ ଵିଦୁଃ
ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଲିଙ୍ଗକୁ 'ମହାନଳ' ବୋଲି ଶୁଣାଯାଏ; ଏହିଠାରୁ ସେଠି ତୀର୍ଥକୁ 'ବଡ଼ ଅଗ୍ନି ସଂଗମ' ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ମହାନଲୋ ଯତ୍ର ଦେଵସ୍ ତତ୍ ତୀର୍ଥଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଦମ୍ ସହସ୍ରଂ ତତ୍ର ତୀର୍ଥାନାଂ ସର୍ଵାଭୀଷ୍ଟପ୍ରଦାଯିନାମ୍ ଉଭଯୋସ୍ ତୀରଯୋସ୍ ତତ୍ର ସ୍ମରଣାଦ୍ ଅଘଘାତିନାମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତା 'ମହାନଳ' ଅଛନ୍ତି, ସେଠି ତୀର୍ଥ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଉଛି; ସେଠି ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ହଜାର ତୀର୍ଥ ଅଛି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ଏଠାରେ ସ୍ମରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ହୁଏ।
ଆତ୍ମତୀର୍ଥମ୍ ଇତି ଖ୍ଯାତଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦଂ ନୃଣାମ୍ ତସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯତ୍ର ଜ୍ଞାନେଶ୍ଵରଃ ଶିଵଃ
'ଆତ୍ମତୀର୍ଥ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏହା ଲୋକମାନେକୁ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଉଛି; ଯେଉଁଠି ଜ୍ଞାନେଶ୍ୱର ଶିବ ବସିଛନ୍ତି, ଏହାର ମହିମା ମୁଁ କହିବି।
ଦତ୍ତ ଇତ୍ଯ୍ ଅପି ଵିଖ୍ଯାତଃ ସୋ ଽତ୍ରିପୁତ୍ରୋ ହରପ୍ରିଯଃ ଦୁର୍ଵାସସଃ ପ୍ରିଯୋ ଭ୍ରାତା ସର୍ଵଜ୍ଞାନଵିଶାରଦଃ ସ ଗତ୍ଵା ପିତରଂ ପ୍ରାହ ଵିନଯେନ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ସେ 'ଦତ୍ତ' ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଅତ୍ରିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ହରଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଦୁର୍ବାସାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭାଇ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ; ସେ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ନମ୍ରତାରେ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନଂ କଥଂ ମେ ସ୍ଯାତ୍ କଂ ପୃଚ୍ଛାମି କ୍ଵ ଯାମି ଚ
କିପରି ମୋତେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ମିଳିପାରିବ? କାହାକୁ ପଚାରିବି, କେଉଁଠି ଯିବି?
ତଚ୍ ଛ୍ରୁତ୍ଵାତ୍ରିଃ ପୁତ୍ରଵାକ୍ଯଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଵଚନମ୍ ଅବ୍ରଵୀତ୍
ପୁତ୍ରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଅତ୍ରି ଧ୍ୟାନ କରି, ତାପରେ କହିଲେ।
ଗୌତମୀଂ ପୁତ୍ର ଗଚ୍ଛ ତ୍ଵଂ ତତ୍ର ସ୍ତୁହି ମହେଶ୍ଵରମ୍ ସ ତୁ ପ୍ରୀତୋ ଯଦୈଵ ସ୍ଯାତ୍ ତଦା ଜ୍ଞାନମ୍ ଅଵାପ୍ସ୍ଯସି
ପୁତ୍ର, ତୁମେ ଗୌତମୀ ନଦୀକୁ ଯାଅ, ସେଠି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର; ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ତୁମେ ଜ୍ଞାନ ପାଇପାରିବ।
ତଥେତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ତଦାତ୍ରେଯୋ ଗଙ୍ଗାଂ ଗତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ ଯତଃ କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ଭୂତ୍ଵା ଭକ୍ତ୍ଯା ତୁଷ୍ଟାଵ ଶଂକରମ୍
'ଏହିପରି ହେଉ', ବୋଲି ଦତ୍ତ ଗଙ୍ଗାକୁ ଗଲେ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ନିୟମିତ ହୋଇ, ହାତ ଯୋଡି ଭକ୍ତିରେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ସଂସାରକୂପେ ପତିତୋ ଽସ୍ମି ଦୈଵାନ୍ ମୋହେନ ଗୁପ୍ତୋ ଭଵଦୁଃଖପଙ୍କେ ଅଜ୍ଞାନନାମ୍ନା ତମସାଵୃତୋ ଽହଂ ପରଂ ନ ଵିନ୍ଦାମି ସୁରାଧିନାଥ
ମୁଁ ସଂସାରର କୂଆରେ ପଡ଼ିଛି, ଭାଗ୍ୟର ମାୟାରେ ଢାକାଯାଇଛି, ଦୁଃଖର କାଦରେ ଡୁବିଛି, 'ଅଜ୍ଞାନ' ନାମକ ଅନ୍ଧକାରରେ ଆବୃତ; ହେ ଦେବମାନଙ୍କର ନାଥ, ମୁଁ ପରମତତ୍ତ୍ୱକୁ ଦେଖିପାରୁନି।
ଭିନ୍ନସ୍ ତ୍ରିଶୂଲେନ ବଲୀଯସାହଂ ପାପେନ ଚିନ୍ତାକ୍ଷୁରପାଟିତଶ୍ ଚ ତପ୍ତୋ ଽସ୍ମି ପଞ୍ଚେନ୍ଦ୍ରିଯତୀଵ୍ରତାପୈଃ ଶ୍ରାନ୍ତୋ ଽସ୍ମି ସଂତାରଯ ସୋମନାଥ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତ୍ରିଶୂଳରେ ଆଘାତ ପାଇଛି, ପାପର ଚିନ୍ତାର ଧାରରେ ହୃଦୟ ଭାଗିଯାଇଛି, ପାଞ୍ଚ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ତୀବ୍ର ଦୁଃଖରେ ପୁରିଯାଇଛି, ଏବଂ ମୁଁ ଅତି କ୍ଲାନ୍ତ। ହେ ସୋମନାଥ, ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର।
ବଦ୍ଧୋ ଽସ୍ମି ଦାରିଦ୍ର୍ଯମଯୈଶ୍ ଚ ବନ୍ଧୈର୍ ହତୋ ଽସ୍ମି ରୋଗାନଲତୀଵ୍ରତାପୈଃ କ୍ରାନ୍ତୋ ଽସ୍ମ୍ଯ୍ ଅହଂ ମୃତ୍ଯୁଭୁଜଂଗମେନ ଭୀତୋ ଭୃଶଂ କିଂ କରଵାଣି ଶଂଭୋ
ଦାରିଦ୍ର୍ୟର ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ବନ୍ଧା ହୋଇଛି, ରୋଗର ଜ୍ୱାଳାରେ ଦଗ୍ଧ ହେଉଛି, ମୃତ୍ୟୁର ସାପ ମୋତେ ଆବର୍ତ୍ତିଛି, ମୁଁ ଭୟରେ ଅତି ଉତ୍କଣ୍ଠିତ। ହେ ଶମ୍ଭୁ, ମୁଁ କଣ କରିବି?
ଭଵାଭଵାଭ୍ଯାମ୍ ଅତିପୀଡିତୋ ଽହଂ ତୃଷ୍ଣାକ୍ଷୁଧାଭ୍ଯାଂ ଚ ରଜସ୍ତମୋଭ୍ଯାମ୍ ଈଦୃକ୍ଷଯା ଜରଯା ଚାଭିଭୂତଃ ପଶ୍ଯାଵସ୍ଥାଂ କୃପଯା ମେ ଽଦ୍ଯ ନାଥ
ଭବ ଓ ଅଭବ ଦୁଇଠାରେ ମୁଁ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଦୁଃଖିତ, ତୃଷ୍ଣା ଓ ଭୋକରେ ଅତି କ୍ଷୁଦ୍ର, ରଜ ଓ ତମ ଗୁଣରେ ଆବୃତ, ଶରୀର ଭଙ୍ଗୁରତା ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ଦମିଯାଇଛି। ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆଜି ଦୟାକରି ମୋ ଅବସ୍ଥାକୁ ଦେଖ।
କାମେନ କୋପେନ ଚ ମତ୍ସରେଣ ଦମ୍ଭେନ ଦର୍ପାଦିଭିର୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅନେକୈଃ ଏକୈକଶଃ କଷ୍ଟଗତୋ ଽସ୍ମି ଵିଦ୍ଧସ୍ ତ୍ଵଂ ନାଥଵଦ୍ ଵାରଯ ନାଥ ଶତ୍ରୂନ୍
କାମ, କ୍ରୋଧ, ଇର୍ଷ୍ୟା, ଢୋଙ୍ଗ, ଅଭିମାନ ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରେ ମୁଁ ଏକ ଏକ କରି ଅତି ଦୁଃଖରେ ବିଧ୍ଧ ହୋଇଛି। ହେ ପ୍ରଭୁ, ରକ୍ଷକ ଭଳି ମୋ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୂର କର।
କସ୍ଯାପି କଶ୍ଚିତ୍ ପତିତସ୍ଯ ପୁଂସୋ ଦୁଃଖପ୍ରଣୋଦୀ ଭଵତୀତି ସତ୍ଯମ୍ ଵିନା ଭଵନ୍ତଂ ମମ ସୋମନାଥ କୁତ୍ରାପି କାରୁଣ୍ଯଵଚୋ ଽପି ନାସ୍ତି
ପତିତ ମଣିଷ ପାଇଁ କେହି ଦୁଃଖ ଦୂର କରେ, ଏହା ସତ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ହେ ସୋମନାଥ, ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ମୋ ପାଇଁ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଦୟାର ଏକ ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
ତାଵତ୍ ସ କୋପୋ ଭଯମୋହଦୁଃଖାନ୍ଯ୍ ଅଜ୍ଞାନଦାରିଦ୍ର୍ଯରୁଜସ୍ ତଥୈଵ କାମାଦଯୋ ମୃତ୍ଯୁର୍ ଅପୀହ ଯାଵନ୍ ନମଃ ଶିଵାଯେତି ନ ଵଚ୍ମି ଵାକ୍ଯମ୍
ମୁଁ 'ନମଃ ଶିବାୟ' ବୋଲି ନ କହିଲେ, କ୍ରୋଧ, ଭୟ, ମୋହ, ଦୁଃଖ, ଅଜ୍ଞାନ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ରୋଗ, କାମ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଏଠାରେ ରହିଥାଏ।
ନ ମେ ଽସ୍ତି ଧର୍ମୋ ନ ଚ ମେ ଽସ୍ତି ଭକ୍ତିର୍ ନାହଂ ଵିଵେକୀ କରୁଣା କୁତୋ ମେ ଦାତାସି ତେନାଶୁ ଶରଣ୍ଯ ଚିତ୍ତେ ନିଧେହି ସୋମେତି ପଦଂ ମଦୀଯେ
ମୋ ପାଖରେ ଧର୍ମ ନାହିଁ, ଭକ୍ତି ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ମୁଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନୁହେଁ, ଦୟା କେଉଁଠୁ ଆସିବ? ଏହିଠାରୁ, ହେ ଶରଣ୍ୟ, ଦୟାକରି ଶୀଘ୍ର 'ସୋମ' ଶବ୍ଦକୁ ମୋ ହୃଦୟରେ ବସା।
ଯାଚେ ନ ଚାହଂ ସୁରଭୂପତିତ୍ଵଂ ହୃତ୍ପଦ୍ମମଧ୍ଯେ ମମ ସୋମନାଥ ଶ୍ରୀସୋମପାଦାମ୍ବୁଜସଂନିଧାନଂ ଯାଚେ ଵିଚାର୍ଯୈଵ ଚ ତତ୍ କୁରୁଷ୍ଵ
ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଚାହେଁ ନାହିଁ। ହେ ସୋମନାଥ, ମୋ ହୃଦୟର ପଦ୍ମମଧ୍ୟରେ ତୁମ ଶୁଭ୍ର ପଦପଦ୍ମର ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ମାଗୁଛି। ଏହି ଅନୁରୋଧକୁ ଭାବି ଦିଅ।