ତସ୍ଯ ଚାରଯତଃ ସୋ ଽଶ୍ଵଃ ସମୁଦ୍ରେ ପୂର୍ଵଦକ୍ଷିଣେ ଵେଲାସମୀପେ ଽପହୃତୋ ଭୂମିଂ ଚୈଵ ପ୍ରଵେଶିତଃ
ଅଶ୍ୱ ଘୁରୁଥିବାବେଳେ, ସେ ଦକ୍ଷିଣ ପୂର୍ବ ସମୁଦ୍ର ତଟରେ ଧରାଯାଇ ଭୂମି ମଧ୍ୟରେ ନେଇଯାଇଦିଆଗଲା।
ସ ତଂ ଦେଶଂ ତଦା ପୁତ୍ରୈଃ ଖାନଯାମ୍ ଆସ ପାର୍ଥିଵଃ ଆସେଦୁସ୍ ତେ ତଦା ତତ୍ର ଖନ୍ଯମାନେ ମହାର୍ଣଵେ
ତାପରେ ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ ସେଇ ଦେଶ ଖନନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ ଏବଂ ମହାସାଗର ଖୋଦିବା ସମୟରେ ସେମାନେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତମ୍ ଆଦିପୁରୁଷଂ ଦେଵଂ ହରିଂ କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଜାପତିମ୍ ଵିଷ୍ଣୁଂ କପିଲରୂପେଣ ସ୍ଵପନ୍ତଂ ପୁରୁଷଂ ତଦା
ସେଠାରେ ସେମାନେ ଆଦିପୁରୁଷ, ଦେବତା, ହରି, କୃଷ୍ଣ, ପ୍ରଜାପତି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କପିଳ ରୂପରେ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ଦେଖିଲେ।
ତସ୍ଯ ଚକ୍ଷୁଃସମୁତ୍ଥେନ ତେଜସା ପ୍ରତିବୁଧ୍ଯତଃ ଦଗ୍ଧାଃ ସର୍ଵେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାଶ୍ ଚତ୍ଵାରସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅଵଶେଷିତାଃ
ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁର ତେଜରେ ଜାଗ୍ରତ ହେବା ସମୟରେ ସମସ୍ତ ମହାମୁନି ଦହିଗଲେ, କିନ୍ତୁ ଚାରିଜଣ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲେ।
ବର୍ହିକେତୁଃ ସୁକେତୁଶ୍ ଚ ତଥା ଧର୍ମରଥୋ ନୃପଃ ଶୂରଃ ପଞ୍ଚନଦଶ୍ ଚୈଵ ତସ୍ଯ ଵଂଶକରା ନୃପାଃ
ବର୍ହିକେତୁ, ସୁକେତୁ, ଧର୍ମରଥ ଏବଂ ପଞ୍ଚନଦ ଏହି ଶୂରବୀର ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହେଲେ।
ପ୍ରାଦାଚ୍ ଚ ତସ୍ମୈ ଭଗଵାନ୍ ହରିର୍ ନାରାଯଣୋ ଵରମ୍ ଅକ୍ଷଯଂ ଵଂଶମ୍ ଇକ୍ଷ୍ଵାକୋଃ କୀର୍ତିଂ ଚାପ୍ଯ୍ ଅନିଵର୍ତିନୀମ୍
ତାଙ୍କୁ ଭଗବାନ ହରି ନାରାୟଣ ଅକ୍ଷୟ ଵଂଶ ଏବଂ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କୁ ଅନନ୍ତ କୀର୍ତ୍ତି ଦେବା ପ୍ରସାଦ କଲେ।
ପୁତ୍ରଂ ସମୁଦ୍ରଂ ଚ ଵିଭୁଃ ସ୍ଵର୍ଗେ ଵାସଂ ତଥାକ୍ଷଯମ୍ ସମୁଦ୍ରଶ୍ ଚାର୍ଘମ୍ ଆଦାଯ ଵଵନ୍ଦେ ତଂ ମହୀପତିମ୍
ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ପୁଅ, ସମୁଦ୍ର ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅକ୍ଷୟ ବାସ ଦେଲେ; ସମୁଦ୍ର ଅର୍ଘ୍ୟ ନେଇ ସେ ମହାରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲା।
ସାଗରତ୍ଵଂ ଚ ଲେଭେ ସ କର୍ମଣା ତେନ ତସ୍ଯ ହ ତଂ ଚାଶ୍ଵମେଧିକଂ ସୋ ଽଶ୍ଵଂ ସମୁଦ୍ରାଦ୍ ଉପଲବ୍ଧଵାନ୍
ସେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ସାଗର ନାମ ପାଇଲେ ଏବଂ ସମୁଦ୍ରରୁ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱକୁ ଫେରାଇ ପାଇଲେ।
ଆଜହାରାଶ୍ଵମେଧାନାଂ ଶତଂ ସ ସୁମହାତପାଃ ପୁତ୍ରାଣାଂ ଚ ସହସ୍ରାଣି ଷଷ୍ଟିସ୍ ତସ୍ଯେତି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍
ସେ ମହାତପସ୍ବୀ ଏକଶ ଶତ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସଠି ହଜାର ପୁଅ ଥିଲେ ବୋଲି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।
ସଗରସ୍ଯାତ୍ମଜା ଵୀରାଃ କଥଂ ଜାତା ମହାବଲାଃ ଵିକ୍ରାନ୍ତାଃ ଷଷ୍ଟିସାହସ୍ରା ଵିଧିନା କେନ ସତ୍ତମ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସଠି ହଜାର ସଗରଙ୍କ ପୁଅମାନେ କିପରି ଜନ୍ମ ନେଲେ ଏବଂ କେଉଁପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରବଳ ହେଲେ?
ଦ୍ଵେ ଭାର୍ଯେ ସଗରସ୍ଯାସ୍ତାଂ ତପସା ଦଗ୍ଧକିଲ୍ବିଷେ ଜ୍ଯେଷ୍ଠା ଵିଦର୍ଭଦୁହିତା କେଶିନୀ ନାମ ନାମତଃ
ସଗରଙ୍କର ଦୁଇଟି ଝିଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପାପ ତପସ୍ୟାରେ ଦହିଯାଇଥିଲା। ବଡ଼ ଝିଅ ଥିଲେ ବିଦର୍ଭର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ କେଶିନୀ।
କନୀଯସୀ ତୁ ମହତୀ ପତ୍ନୀ ପରମଧର୍ମିଣୀ ଅରିଷ୍ଟନେମିଦୁହିତା ରୂପେଣାପ୍ରତିମା ଭୁଵି
ଛୋଟ ଝିଅ ଥିଲେ ଅରିଷ୍ଟନେମିଙ୍କ ଝିଅ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧର୍ମିକ ଓ ପୃଥିବୀରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସୌନ୍ଦର୍ୟବତୀ।
ଔର୍ଵସ୍ ତାଭ୍ଯାଂ ଵରଂ ପ୍ରାଦାତ୍ ତଦ୍ ବୁଧ୍ଯଧ୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଷଷ୍ଟିଂ ପୁତ୍ରସହସ୍ରାଣି ଗୃହ୍ଣାତ୍ଵ୍ ଏକା ନିତମ୍ବିନୀ
ଔର୍ବ ମୁନି ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ—ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଏହି ଯଥାର୍ଥ ଜାଣନ୍ତୁ—ଝିଅମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ସଠି ହଜାର ପୁଅ ପାଉନ୍ତୁ।
ଏକଂ ଵଂଶଧରଂ ତ୍ଵ୍ ଏକା ଯଥେଷ୍ଟଂ ଵରଯତ୍ଵ୍ ଇତି ତତ୍ରୈକା ଜଗୃହେ ପୁତ୍ରାନ୍ ଷଷ୍ଟିସାହସ୍ରସଂମିତାନ୍
ଅନ୍ୟ ଝିଅ ଚାହିଲେ ଯେ, ମୋତେ ଏକ ପୁଅ ଦିଅ, ଯିଏ ବଂଶ ଚାଲାଇବ। ଏପରି ଭାବରେ ଜଣେ ଝିଅ ସଠି ହଜାର ପୁଅ ନେଲେ।
ଏକଂ ଵଂଶଧରଂ ତ୍ଵ୍ ଏକା ତଥେତ୍ଯ୍ ଆହ ତତୋ ମୁନିଃ ରାଜା ପଞ୍ଚଜନୋ ନାମ ବଭୂଵ ସ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ
ଅନ୍ୟ ଝିଅ କହିଲେ, 'ମୋତେ ବଂଶ ଚାଲାଇବା ପାଇଁ ଏକ ପୁଅ ଦିଅ', ଏହିପରି ହେଲା। ତାଙ୍କଠାରୁ ପଞ୍ଚଜନ ନାମକ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଇତରା ସୁଷୁଵେ ତୁମ୍ବୀଂ ବୀଜପୂର୍ଣାମ୍ ଇତି ଶ୍ରୁତିଃ ତତ୍ର ଷଷ୍ଟିସହସ୍ରାଣି ଗର୍ଭାସ୍ ତେ ତିଲସଂମିତାଃ
ଅନ୍ୟ ଝିଅ ଏକ ତିଆଁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯାହା ମନ୍ଦା ଦାଣାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ସେଥିରେ ସଠି ହଜାର ଗର୍ଭ ଥିଲା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଟିଳା ଦାଣା ପରି।
ସଂବଭୂଵୁର୍ ଯଥାକାଲଂ ଵଵୃଧୁଶ୍ ଚ ଯଥାସୁଖମ୍ ଘୃତପୂର୍ଣେଷୁ କୁମ୍ଭେଷୁ ତାନ୍ ଗର୍ଭାନ୍ ନିଦଧେ ତତଃ
ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ସେମାନେ ବଢ଼ିଲେ ଓ ଖୁସିରେ ବଢ଼ିବା ଲାଗିଲେ। ଏହି ଗର୍ଭମାନେ ଘିଅ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଡ଼ାରେ ରଖାଯାଇଥିଲେ।
ଧାତ୍ରୀଶ୍ ଚୈକୈକଶଃ ପ୍ରାଦାତ୍ ତାଵତୀଃ ପୋଷଣେ ନୃପଃ ତତୋ ଦଶସୁ ମାସେଷୁ ସମୁତ୍ତସ୍ଥୁର୍ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗର୍ଭ ପାଇଁ ଏକ ଧାତ୍ରୀ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ, ଯେଉଁଠି ଯେତେ ଗର୍ଭ ଥିଲା। ଦଶ ମାସ ପରେ ସେମାନେ କ୍ରମେ ବାହାରିଲେ।
କୁମାରାସ୍ ତେ ଯଥାକାଲଂ ସଗରପ୍ରୀତିଵର୍ଧନାଃ ଷଷ୍ଟିପୁତ୍ରସହସ୍ରାଣି ତସ୍ଯୈଵମ୍ ଅଭଵନ୍ ଦ୍ଵିଜାଃ
ସମୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସେହି ପୁଅମାନେ ସଗରଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇଲେ। ଏଭଳି ଭାବେ ସେଠି ସଠି ହଜାର ପୁଅ ହେଲେ।
ଗର୍ଭାଦ୍ ଅଲାବୂମଧ୍ଯାଦ୍ ଵୈ ଜାତାନି ପୃଥିଵୀପତେଃ ତେଷାଂ ନାରାଯଣଂ ତେଜଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍
ତିଆଁ ମଧ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପୃଥିବୀର ରାଜାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କ ତେଜରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଏକଃ ପଞ୍ଚଜନୋ ନାମ ପୁତ୍ରୋ ରାଜା ବଭୂଵ ହ ଶୂରଃ ପଞ୍ଚଜନସ୍ଯାସୀଦ୍ ଅଂଶୁମାନ୍ ନାମ ଵୀର୍ଯଵାନ୍
ଏକ ପୁଅ ପଞ୍ଚଜନ ନାମକ ରାଜା ହେଲେ। ପଞ୍ଚଜନଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ବଳବାନ ଅଂଶୁମାନ।
ଦିଲୀପସ୍ ତସ୍ଯ ତନଯଃ ଖଟ୍ଵାଙ୍ଗ ଇତି ଵିଶ୍ରୁତଃ ଯେନ ସ୍ଵର୍ଗାଦ୍ ଇହାଗତ୍ଯ ମୁହୂର୍ତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଜୀଵିତମ୍
ତାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଦିଲୀପ, ଯିଏ ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଭୂମିକୁ ଆସି ଅତି ଅଳ୍ପ ସମୟ ଜୀବନ ଲାଭ କଲେ।
ତ୍ରଯୋ ଽଭିସଂଧିତା ଲୋକା ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ସତ୍ଯେନ ଚାନଘାଃ ଦିଲୀପସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦୋ ମହାରାଜୋ ଭଗୀରଥଃ
ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି, ନିଶ୍ଚୟ ଓ ସତ୍ୟରେ ତିନିଟି ଲୋକ ଜିତିଥିଲେ। ଦିଲୀପଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ମହାରାଜା ଭଗୀରଥ ଥିଲେ।
ଯଃ ସ ଗଙ୍ଗାଂ ସରିଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠାମ୍ ଅଵାତାରଯତ ପ୍ରଭୁଃ ସମୁଦ୍ରମ୍ ଆନଯଚ୍ ଚୈନାଂ ଦୁହିତୃତ୍ଵେ ଽପ୍ଯ୍ ଅକଲ୍ପଯତ୍
ସେ ଭଗୀରଥ ଗଙ୍ଗାକୁ, ସରିତ୍ସ୍ରେଷ୍ଠାକୁ, ଭୂମିକୁ ଆଣିଲେ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ସମୁଦ୍ରକୁ ନେଇଗଲେ ଏବଂ ଝିଅ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ ଭାଗୀରଥୀ ଗଙ୍ଗା କଥ୍ଯତେ ଵଂଶଚିନ୍ତକୈଃ ଭଗୀରଥସୁତୋ ରାଜା ଶ୍ରୁତ ଇତ୍ଯ୍ ଅଭିଵିଶ୍ରୁତଃ
ଏହି କାରଣରୁ, ବଂଶ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଗଙ୍ଗାକୁ 'ଭାଗୀରଥୀ' ବୋଲି କହନ୍ତି। ଭଗୀରଥଙ୍କ ପୁଅ ରାଜା ଶ୍ରୁତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।
ନାଭାଗସ୍ ତୁ ଶ୍ରୁତସ୍ଯାସୀତ୍ ପୁତ୍ରଃ ପରମଧାର୍ମିକଃ ଅମ୍ବରୀଷସ୍ ତୁ ନାଭାଗିଃ ସିନ୍ଧୁଦ୍ଵୀପପିତାଭଵତ୍
ଶ୍ରୁତଙ୍କ ପୁଅ ନାଭାଗ ଅତି ଧର୍ମିକ ଥିଲେ। ନାଭାଗଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଅମ୍ବରୀଷ, ଯିଏ ସିନ୍ଧୁଦ୍ୱୀପଙ୍କ ପିତା ହେଲେ।
ଅଯୁତାଜିତ୍ ତୁ ଦାଯାଦଃ ସିନ୍ଧୁଦ୍ଵୀପସ୍ଯ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ ଅଯୁତାଜିତ୍ସୁତସ୍ ତ୍ଵ୍ ଆସୀଦ୍ ଋତୁପର୍ଣୋ ମହାଯଶାଃ
ସିନ୍ଧୁଦ୍ୱୀପର ଶୂରବୀର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଅୟୁତାଜିତଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଋତୁପର୍ଣ୍ଣ, ଯିଏ ମହାନ୍ ବିଖ୍ୟାତିର ମାଲିକ ଥିଲେ।
ଦିଵ୍ଯାକ୍ଷହୃଦଯଜ୍ଞୋ ଵୈ ରାଜା ନଲସଖୋ ବଲୀ ଋତୁପର୍ଣସୁତସ୍ ତ୍ଵ୍ ଆସୀଦ୍ ଆର୍ତପର୍ଣିର୍ ମହାଯଶାଃ
ଋତୁପର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ନଳଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ଥିଲେ, ଦିବ୍ୟ ଦ୍ୟୁତକ୍ରୀଡ଼ାର ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ; ତାଙ୍କର ପୁଅ ଆର୍ତ୍ତପର୍ଣ୍ଣି ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଥିଲେ।
ସୁଦାସସ୍ ତସ୍ଯ ତନଯୋ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରସଖୋ ଽଭଵତ୍ ସୁଦାସସ୍ଯ ସୁତଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ସୌଦାସୋ ନାମ ପାର୍ଥିଵଃ
ସୁଦାସ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ, ଏକ ରାଜା ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହଯାତ୍ରୀ; ସୁଦାସଙ୍କ ପୁଅ ସୌଦାସ ନାମକ ରାଜା ଥିଲେ।
ଖ୍ଯାତଃ କଲ୍ମାଷପାଦୋ ଵୈ ରାଜା ମିତ୍ରସହୋ ଽଭଵତ୍ କଲ୍ମାଷପାଦସ୍ଯ ସୁତଃ ସର୍ଵକର୍ମେତି ଵିଶ୍ରୁତଃ
କଲ୍ମାଷପାଦ ନାମକ ରାଜା, ଯିଏ ମିତ୍ରସହ ଭିନ୍ନନାମରେ ମଧ୍ୟ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିଥିଲେ; କଲ୍ମାଷପାଦଙ୍କ ପୁଅ ସର୍ବକର୍ମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ।