ସ ସୂର୍ଯ ଏକ ଏଵାତ୍ର ସାକ୍ଷାଦ୍ ରୂପେଣ ସର୍ଵଦା ସ୍ଥିତିଂ କରୋତୁ ତନ୍ମୂର୍ତୌ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଖିଲାଃ ସ୍ଥିତାଃ
ସେଠି ସେ ଏକମାତ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସଦା ଦୃଶ୍ୟ ରୂପରେ ରହନ୍ତି। ସେ ତାଙ୍କର ରୂପରେ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ତାହାରେ ବସିବେ।
ତଥେତି ଶଂଭୁଵଚନାତ୍ ପାରିଜାତତରୋସ୍ ତଦା ଦେଵା ଦିଵାକରଂ ଚକ୍ରୁସ୍ ତ୍ଵଷ୍ଟା ଭାସ୍କରମ୍ ଅବ୍ରଵୀତ୍
ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେଇ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ପାରିଜାତ ଗଛରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ତିଆରି କଲେ। ତ୍ୱଷ୍ଟା ଭାସ୍କରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଇହୈଵାସ୍ସ୍ଵ ଜଗତ୍ସ୍ଵାମିନ୍ ରକ୍ଷେମାନ୍ ଵିବୁଧାନ୍ ସ୍ଵଯମ୍ ସ୍ଵାଂଶୈଶ୍ ଚ ଵଯମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅତ୍ର ତିଷ୍ଠାମଃ ଶଂଭୁସଂନିଧୌ
"ହେ ଜଗତ୍ସ୍ୱାମୀନ୍, ଏଠି ରୁହନ୍ତୁ ଏବଂ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ନିଜେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଆମେ ମଧ୍ୟ ଆମ ଅଂଶରେ ଏଠି ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ରହିବୁ।"
ଚକ୍ରେଶ୍ଵରସ୍ଯ ପରିତୋ ଯାଵଦ୍ ଯୋଜନସଂଖ୍ଯଯା ଗଙ୍ଗାଯା ଉଭଯଂ ତୀରମ୍ ଆସାଦ୍ଯାସନ୍ ସୁରୋତ୍ତମାଃ
ଚକ୍ରଧାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ, ଯେତେ ଯୋଜନା ଦୂରିକି, ଦେବମାନେ ଗଙ୍ଗାର ଦୁଇ କୂଳକୁ ଛୁଇଁ ବସିଥିଲେ।
ଅଙ୍ଗୁଲ୍ଯର୍ଧାର୍ଧମାତ୍ରଂ ତୁ ଗଙ୍ଗାତୀରଂ ସମାଶ୍ରିତାଃ ତିସ୍ରଃ କୋଟ୍ଯସ୍ ତଥା ପଞ୍ଚ ଶତାନି ମୁନିସତ୍ତମ ତୀର୍ଥାନାଂ ତତ୍ର ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିଂ ଚ କଃ ଶୃଣୋତି ବ୍ରଵୀତି ଵା
ଗଙ୍ଗା କୂଳରେ ଅତି ଛୋଟ ଏକ ସ୍ଥାନରେ, ତିନି କୋଟି ପଞ୍ଚଶେ ତୀର୍ଥ ଥିଲା। ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା କିଏ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବ, କିଏ କହିପାରିବ?
ତତଃ ସୁରଗଣାଃ ସର୍ଵେ ଵିନୀତାଃ ଶିଵମ୍ ଅବ୍ରୁଵନ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ନମ୍ର ହୋଇ ଶିବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପିପ୍ପଲାଦଂ ସୁରେଶାନ ଶମଂ ନଯ ଜଗନ୍ମଯ
"ହେ ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ହେ ଜଗତ୍ସ୍ୱରୂପ, ପିପ୍ପଳାଦଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅ।"
ଓଁ ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ଜଗନ୍ନାଥଃ ପିପ୍ପଲାଦମ୍ ଅଵୋଚତ
"ଓଁ" ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଜଗନ୍ନାଥ ପିପ୍ପଳାଦଙ୍କୁ କହିଲେ।
ନାଶିତେଷ୍ଵ୍ ଅପି ଦେଵେଷୁ ପିତା ତେ ନାଗମିଷ୍ଯତି ଦତ୍ତାଃ ପିତ୍ରା ତଵ ପ୍ରାଣା ଦେଵାନାଂ କାର୍ଯସିଦ୍ଧଯେ
ଦେବତାମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମ ପିତା ଫେରିବେ ନାହିଁ। ଦେବତାମାନଙ୍କ କାମ ସଫଳ ପାଇଁ, ତୁମ ପିତା ତୁମ ପ୍ରାଣ ଦାନ କରିଥିଲେ।
ଦୀନାର୍ତକରୁଣାବନ୍ଧୁଃ କୋ ହି ତାଦୃଗ୍ଭଵେ ଭଵେତ୍ ତଥା ଯାତା ଦିଵଂ ତାତ ତଵ ମାତା ପତିଵ୍ରତା
ଦୁଃଖୀ ଓ ଦୀନମାନେଙ୍କ ପାଇଁ ଏମିତି ମିତ୍ର କିଏ ଅଛି? ଏଭଳି ତୁମ ପତିବ୍ରତା ମାଆ ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଚଲିଗଲେ, ପୁଅ।
ସମା କାପ୍ଯ୍ ଅତ୍ର ମତଯା ଲୋପାମୁଦ୍ରାପ୍ଯ୍ ଅରୁନ୍ଧତୀ ଯଦ୍ ଅସ୍ଥିଭିଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଜଯିନଃ ସୁଖିନଃ ସଦା
ଏଠି କିଛି ଉପାୟରେ ଲୋପାମୁଦ୍ରା ଓ ଅରୁନ୍ଧତୀ ଦୁହେଁ ସମାନ। ସେମାନଙ୍କ ଅସ୍ଥି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦେବତା ସଦା ବିଜୟୀ ଓ ଖୁସି ଅଛନ୍ତି।
ତେନାଵାପ୍ତଂ ଯଶଃ ସ୍ଫୀତଂ ତଵ ମାତ୍ରାକ୍ଷଯଂ କୃତମ୍ ତ୍ଵଯା ପୁତ୍ରେଣ ସର୍ଵତ୍ର ନାତଃ ପରତରଂ କୃତମ୍
ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମ ମାଆଙ୍କର ଯଶ ଅମର ଓ ବଡ଼ ହୋଇଛି। ପୁଅ ଭାବେ ତୁମେ ସେହି କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛ। ଏଠାରୁ ବଡ଼ କିଛି କରାଯାଇନାହିଁ।
ତ୍ଵତ୍ପ୍ରତାପଭଯାତ୍ ସ୍ଵର୍ଗାଚ୍ ଚ୍ଯୁତାଂସ୍ ତ୍ଵଂ ପାତୁମ୍ ଅର୍ହସି କାଂଦିଶୀକାଂସ୍ ତଵ ଭଯାଦ୍ ଅମରାଂସ୍ ତ୍ରାତୁମ୍ ଅର୍ହସି ନାର୍ତତ୍ରାଣାଦ୍ ଅଭ୍ଯଧିକଂ ସୁକୃତଂ କ୍ଵାପି ଵିଦ୍ଯତେ
ତୁମ ପ୍ରଭାବ ଓ ଭୟରୁ ସ୍ବର୍ଗରୁ ତଳି ପଡ଼ିଥିବା କାଂଦିଶିକମାନେଙ୍କୁ ତୁମେ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। ତୁମ ଭୟରୁ ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା ପାଇବା ଉଚିତ। ଦୁଃଖୀଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାଠାରୁ ବଡ଼ କୌଣସି ଉତ୍ତମ କାମ ନାହିଁ।
ଯାଵଦ୍ ଯଶଃ ସ୍ଫୁରତି ଚାରୁ ମନୁଷ୍ଯଲୋକେ ଅହାନି ତାଵନ୍ତି ଦିଵଂ ଗତସ୍ଯ ଦିନେ ଦିନେ ଵର୍ଷସଂଖ୍ଯା ପରସ୍ମିଂଲ୍ ଲୋକେ ଵାସୋ ଜାଯତେ ନିର୍ଵିକାରଃ
ମଣିଷ୍ୟ ଲୋକରେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମର ଯଶ ଚମକେ, ସେତେ ଦିନ ପରଲୋକରେ ପ୍ରତିଦିନ ଏତେ ବର୍ଷ ତୁମର ଅବିଚଳ ନିବାସ ହେବ।
ମୃତାସ୍ ତ ଏଵାତ୍ର ଯଶୋ ନ ଯେଷାମ୍ ଅନ୍ଧାସ୍ ତ ଏଵ ଶ୍ରୁତଵର୍ଜିତା ଯେ ଯେ ଦାନଶୀଲା ନ ନପୁଂସକାସ୍ ତେ ଯେ ଧର୍ମଶୀଲା ନ ତ ଏଵ ଶୋଚ୍ଯାଃ
ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର କିଛି ନାମ ନାହିଁ, ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ମୃତ; ଯେଉଁମାନେ ଶିକ୍ଷାରୁ ବଞ୍ଚିତ, ସେମାନେ ଅନ୍ଧ; ଦାନଶୀଳ ଲୋକମାନେ କେବେ ଅଶକ୍ତ ନୁହଁନ୍ତି, ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକମାନେ କେବେ ଦୟାର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି।
ଭାଷିତଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶାନ୍ତୋ ଽଭଵନ୍ ମୁନିଃ କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ଭୂତ୍ଵା ନତ୍ଵା ନାଥମ୍ ଅଥାବ୍ରଵୀତ୍
ଦେବଦେବଙ୍କର ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ମୁନି ଶାନ୍ତ ହେଲେ, ହାତ ଜୋଡି ନମସ୍କାର କରି, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ କହିଲେ।
ଵାଗ୍ଭିର୍ ମନୋଭିଃ କୃତିଭିଃ କଦାଚିନ୍ ମମୋପକୁର୍ଵନ୍ତି ହିତେ ରତା ଯେ ତେଭ୍ଯୋ ହିତାର୍ଥଂ ତ୍ଵ୍ ଇହ ଚାପରେଷାଂ ସୋମଂ ନମସ୍ଯାମି ସୁରାଦିପୂଜ୍ଯମ୍
ଯେଉଁମାନେ କଥା, ଚିନ୍ତା ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ କେବେ କେବେ ମୋତେ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି ଓ ମୋ ଭଲ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ମୁଁ ସୁରମଣି ସୋମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ସଂରକ୍ଷିତୋ ଯୈର୍ ଅଭିଵର୍ଧିତଶ୍ ଚ ସମାନଗୋତ୍ରଶ୍ ଚ ସମାନଧର୍ମା ତେଷାମ୍ ଅଭୀଷ୍ଟାନି ଶିଵଃ କରୋତୁ ବାଲେନ୍ଦୁମୌଲିଂ ପ୍ରଣତୋ ଽସ୍ମି ନିତ୍ଯମ୍
ଯେମାନେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି, ପାଳନ କରିଛନ୍ତି, ଏକେ ଗୋତ୍ର ଓ ଏକେ ଧର୍ମରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ ଚନ୍ଦ୍ରକଳାଧାରୀ ଶିବ, ମୁଁ ସେଉଁଠି ସଦା ନମସ୍କାର କରେ।
ଯୈର୍ ଅହଂ ଵର୍ଧିତୋ ନିତ୍ଯଂ ମାତୃଵତ୍ ପିତୃଵତ୍ ପ୍ରଭୋ ତନ୍ନାମ୍ନା ଜାଯତାଂ ତୀର୍ଥଂ ଦେଵଦେଵ ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ସଦା ମାଆ ବାପା ପରି ପାଳିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନାମରେ ତିନି ଭୁବନରେ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ହେଉ।
ଯଶସ୍ ତୁ ତେଷାଂ ଭଵିତା ତେଭ୍ଯୋ ଽହମ୍ ଅନୃଣସ୍ ତତଃ ଯାନି କ୍ଷେତ୍ରାଣି ଦେଵାନାଂ ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଭୂତଲେ
ସେମାନଙ୍କର ମହିମା ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହିବ, ଏଭଳି ହେଲେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଋଣମୁକ୍ତ ହେବି। ଦେବତାମାନଙ୍କର ଯେଉଁ କ୍ଷେତ୍ର ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ପୃଥିବୀରେ ଅଛି—
ତେଭ୍ଯୋ ଯଦ୍ ଇଦମ୍ ଅଧିକମ୍ ଅନୁମନ୍ଯନ୍ତୁ ଦେଵତାଃ ତତଃ କ୍ଷମେ ଽହଂ ଦେଵାନାମ୍ ଅପରାଧଂ ନିରଞ୍ଜନଃ
ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଅଧିକ ଦିଆଯାଇଛି ତାକୁ ମଞ୍ଜୁର କରନ୍ତୁ; ତେବେ ମୁଁ ନିର୍ମଳ ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅପରାଧକୁ ମାଫ କରିପାରିବି।
ତତଃ ସମକ୍ଷଂ ସୁରସାକ୍ଷରାଂ ଗିରଂ ସହସ୍ରଚକ୍ଷୁଃପ୍ରମୁଖାଂସ୍ ତଥାଗ୍ରତଃ ଉଵାଚ ଦେଵା ଅପି ମେନିରେ ଵଚୋ ଦଧୀଚିପୁତ୍ରୋଦିତମ୍ ଆଦରେଣ
ତାପରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ହଜାର ଆଖି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ଦେବଭାଷାରେ କଥା କହିଲେ; ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦଧୀଚିଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ କଥାକୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ବାଲସ୍ଯ ବୁଦ୍ଧିଂ ଵିନଯଂ ଚ ଵିଦ୍ଯାଂ ଶୌର୍ଯଂ ବଲଂ ସାହସଂ ସତ୍ଯଵାଚମ୍ ପିତ୍ରୋର୍ ଭକ୍ତିଂ ଭାଵଶୁଦ୍ଧିଂ ଵିଦିତ୍ଵା ତଦାଵାଦୀଚ୍ ଛଂକରଃ ପିପ୍ପଲାଦମ୍
ଶିଶୁର ବୁଦ୍ଧି, ନମ୍ରତା, ଶିକ୍ଷା, ପରାକ୍ରମ, ଶକ୍ତି, ସାହସ, ସତ୍ୟବାଦିତା, ମାତାପିତା ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଓ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ଦେଖି, ଶଙ୍କରେ ତାପରେ ପିପ୍ପଳାଦଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଵତ୍ସ ଯଦ୍ ଵୈ ପ୍ରିଯଂ କାମଂ ଯଚ୍ ଚାପି ସୁରଵଲ୍ଲଭମ୍ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସେ ଵଦ କଲ୍ଯାଣଂ ନାନ୍ଯଥା ତ୍ଵଂ ମନଃ କୃଥାଃ
ବତ୍ସ, ତୁମେ ଯାହାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଭାବ, ଯାହା ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ସେସବୁ ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାଇବ। ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ତୁମ ଇଚ୍ଛା କହ, ମନକୁ ଅନ୍ୟତ୍ର କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।
ଯେ ଗଙ୍ଗାଯାମ୍ ଆପ୍ଲୁତା ଧର୍ମନିଷ୍ଠାଃ ସଂପଶ୍ଯନ୍ତି ତ୍ଵତ୍ପଦାବ୍ଜଂ ମହେଶ ସର୍ଵାନ୍ କାମାନ୍ ଆପ୍ନୁଵନ୍ତୁ ପ୍ରସହ୍ଯ ଦେହାନ୍ତେ ତେ ପଦମ୍ ଆଯାନ୍ତୁ ଶୈଵମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହି ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି ଓ ମହେଶଙ୍କ ଚରଣକମଳ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ ଓ ଶରୀର ଛାଡିବାବେଳେ ଶିବଙ୍କ ଧାମକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତୁ।
ତାତଃ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ ତ୍ଵତ୍ପଦଂ ଚାମ୍ବିକା ମେ ନାଥ ପ୍ରାପ୍ତା ପିପ୍ପଲଶ୍ ଚାମରାଶ୍ ଚ ସୁଖଂ ପ୍ରାପ୍ତା ନାଥନାଥଂ ଵିଲୋକ୍ଯ ତ୍ଵାଂ ପଶ୍ଯେଯୁସ୍ ତ୍ଵତ୍ପଦଂ ତେ ପ୍ରଯାନ୍ତୁ
ପିତା ଆପଣଙ୍କ ଚରଣ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ମୋର ମାଆ ଅମ୍ବିକା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ଆପଣଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି। ପିପ୍ପଳ ଓ ଅମର ମଧ୍ୟ ସୁଖ ପାଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ, ନାଥନାଥ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ଆପଣଙ୍କ ଧାମକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତୁ।
ତଥେତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ପିପ୍ପଲାଦଂ ଦେଵଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ ଅଭିନନ୍ଦ୍ଯ ଚ ତଂ ଦେଵୈଃ ସାର୍ଧଂ ଵାକ୍ଯମ୍ ଅଥାବ୍ରଵୀତ୍
ଏଭଳି କହି, ଦେବଦେବ ମହେଶ୍ୱର ପିପ୍ପଳାଦଙ୍କୁ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ।
ଦେଵା ଅପି ମୁଦା ଯୁକ୍ତା ନିର୍ଭଯାସ୍ ତତ୍କୃତାଦ୍ ଭଯାତ୍ ଇଦମ୍ ଊଚୁଃ ସର୍ଵ ଏଵ ଦାଧୀଚଂ ଶିଵସଂନିଧୌ
ଦେବତାମାନେ ଏଵେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିଲେ ଓ ସେଉଁଠି ଭୟ ଦୂର ହୋଇଥିଲା, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଧୀଚିଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ସୁରାଣାଂ ଯଦ୍ ଅଭୀଷ୍ଟଂ ଚ ତ୍ଵଯା କୃତମ୍ ଅସଂଶଯମ୍ ପାଲିତା ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଆଜ୍ଞା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମଣ୍ଡନୀ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଥିଲା, ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେସବୁ କରିଛ। ଦେବଦେବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିଛ, ଯିଏ ତିନି ଭୁବନର ଶୋଭା।
ଯାଚିତଂ ଚ ତ୍ଵଯା ପୂର୍ଵଂ ପରାର୍ଥଂ ନାତ୍ମନେ ଦ୍ଵିଜ ତସ୍ମାଦ୍ ଅନ୍ଯତମଂ ବ୍ରୂହି କିଂଚିଦ୍ ଦାସ୍ଯାମହେ ଵଯମ୍
ଏବଂ ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ଚାହିଲ, ସେଠାରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଥିଲା, ନିଜ ପାଇଁ ନୁହଁ। ତେଣୁ ଆଉ କିଛି ଇଚ୍ଛା କହ, ଆମେ ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।