ତତଶ୍ ଚ କୁପିତୋ ମୃତ୍ଯୁଃ ପ୍ରାଯାଚ୍ ଛ୍ଵେତଗୃହଂ ସ୍ଵଯମ୍ ବହିଃସ୍ଥିତାଂସ୍ ତଦା ପଶ୍ଯନ୍ ମୃତ୍ଯୁର୍ ଦୂତାନ୍ ଭଯାର୍ଦିତାନ୍ ପ୍ରୋଵାଚ କିମ୍ ଇଦଂ ଦୂତା ମୃତ୍ଯୁମ୍ ଊଚୁଶ୍ ଚ ଦୂତକାଃ
ତାପରେ, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁ ନିଜେ ଶ୍ୱେତଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ; ବାହାରେ ଦୂତମାନେ ଭୟରେ ଦଢ଼ିଥିବା ଦେଖି, ମୃତ୍ୟୁ ପଚାରିଲେ, 'ଏହା କଣ, ଦୂତମାନେ?' ଦୂତମାନେ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଶିଵେନ ରକ୍ଷିତଂ ଶ୍ଵେତଂ ଵଯଂ ନୋ ଵୀକ୍ଷିତୁଂ କ୍ଷମାଃ ଯେଷାଂ ପ୍ରସନ୍ନୋ ଗିରିଶସ୍ ତେଷାଂ କା ନାମ ଭୀତଯଃ
'ଶ୍ୱେତଙ୍କୁ ଶିବ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି—ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରୁନାହିଁ। ଯାହାଙ୍କୁ ଗିରିଶ ପ୍ରସନ୍ନ, ସେମାନେ କେଉଁ ଭୟରେ ପଡ଼ିବେ?'
ପାଶପାଣିସ୍ ତଦା ମୃତ୍ଯୁଃ ପ୍ରାଵିଶଦ୍ ଯତ୍ର ସ ଦ୍ଵିଜଃ ନାସୌ ଵିପ୍ରୋ ଵିଜାନାତି ମୃତ୍ଯୁଂ ଵା ଯମକିଂକରାନ୍
ତାପରେ, ପାଶଧାରୀ ମୃତ୍ୟୁ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେଉଁଠାରେ ଥିଲେ, ସେଠି ପ୍ରବେଶ କଲେ; କିନ୍ତୁ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ଯମଙ୍କ ଦୂତମାନେକୁ ଅନୁଭବ କଲେ ନାହିଁ।
ଶିଵଂ ପୂଜଯତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶ୍ଵେତସ୍ଯ ତୁ ସମୀପତଃ ମୃତ୍ଯୁଂ ପାଶଧରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦଣ୍ଡୀ ପ୍ରୋଵାଚ ଵିସ୍ମିତଃ
ଶ୍ୱେତ ଭକ୍ତିସହିତ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ; ତାଙ୍କ ସମୀପରେ, ପାଶଧାରୀ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ଏକ ଦଣ୍ଡଧାରୀ ତପସ୍ବୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ କହିଲେ।
କିମ୍ ଅତ୍ର ଵୀକ୍ଷସେ ମୃତ୍ଯୋ ଦଣ୍ଡିନଂ ମୃତ୍ଯୁର୍ ଅବ୍ରଵୀତ୍
ଏହିଠାରେ କାହିଁକି ତୁମେ ଦଣ୍ଡଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଖୁଛ, ମୃତ୍ୟୁ? ତେବେ ମୃତ୍ୟୁ କହିଲେ—
ଶ୍ଵେତଂ ନେତୁମ୍ ଇହାଯାତସ୍ ତସ୍ମାଦ୍ ଵୀକ୍ଷେ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମମ୍
ମୁଁ ଏଠାକୁ ଶ୍ୱେତଙ୍କୁ ନେବାକୁ ଆସିଛି, ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖୁଛି।
ତ୍ଵଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ଯ୍ ଅବ୍ରଵୀଦ୍ ଦଣ୍ଡୀ ମୃତ୍ଯୁଃ ପାଶାନ୍ ଅଥାକ୍ଷିପତ୍ ଶ୍ଵେତାଯ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲ ତତୋ ଦଣ୍ଡୀ ଚୁକୋପ ହ
ତାହାପରେ ଦଣ୍ଡଧାରୀ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଚାଲିଯାଅ', ମୃତ୍ୟୁ ତାଙ୍କର ପାଶ ଶ୍ୱେତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲେ; ଏହା ଦେଖି ଦଣ୍ଡଧାରୀ ଖୁବ୍ ରୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ଶିଵଦତ୍ତେନ ଦଣ୍ଡେନ ଦଣ୍ଡୀ ମୃତ୍ଯୁମ୍ ଅତାଡଯତ୍ ତତଃ ପାଶଧରୋ ମୃତ୍ଯୁଃ ପପାତ ଧରଣୀତଲେ
ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଦଣ୍ଡରେ ଦଣ୍ଡଧାରୀ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ; ତାହାପରେ ପାଶଧାରୀ ମୃତ୍ୟୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ତତସ୍ ତେ ସତ୍ଵରଂ ଦୂତା ହତଂ ମୃତ୍ଯୁମ୍ ଅଵେକ୍ଷ୍ଯ ଚ ଯମାଯ ସର୍ଵମ୍ ଅଵଦନ୍ ଵଧଂ ମୃତ୍ଯୋସ୍ ତୁ ଦଣ୍ଡିନା
ତାପରେ ମୃତ୍ୟୁ ହତ୍ୟା ହେବାକୁ ଦେଖି, ଦୂତମାନେ ତୁରନ୍ତ ଯମଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ଦଣ୍ଡଧାରୀ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ହତ୍ୟା ଘଟିଛି ବୋଲି ସମସ୍ତ କଥା କହିଲେ।
ତତଶ୍ ଚ କୁପିତୋ ଧର୍ମୋ ଯମୋ ମହିଷଵାହନଃ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଂ ବହୁବଲଂ ଯମଦଣ୍ଡଂ ଚ ରକ୍ଷକମ୍
ତାହାପରେ ଧର୍ମରାଜ ଯମ, ମହିଷ ଉପରେ ଚଢ଼ି, କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଏବଂ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହଚରମାନେ, ଯମଦଣ୍ଡ ଓ ରକ୍ଷକମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବାକୁ ଡାକିଲେ।
ମହିଷଂ ଭୂତଵେତାଲାନ୍ ଆଧିଵ୍ଯାଧୀଂସ୍ ତଥୈଵ ଚ ଅକ୍ଷିରୋଗାନ୍ କୁକ୍ଷିରୋଗାନ୍ କର୍ଣଶୂଲଂ ତଥୈଵ ଚ
ସେ ମହିଷ, ଭୂତ, ବେତାଳ, ବିଭିନ୍ନ ରୋଗ, ଆଖିର ରୋଗ, ପେଟର ରୋଗ ଏବଂ କାନର ବେଦନାକୁ ମଧ୍ୟ ଡାକିଲେ।
ଜ୍ଵରଂ ଚ ତ୍ରିଵିଧଂ ପାପଂ ନରକାଣି ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ତ୍ଵରନ୍ତାମ୍ ଇତି ତାନ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ଜଗାମ ତ୍ଵରିତୋ ଯମଃ
ସେ ତିନି ପ୍ରକାର ଜ୍ୱର, ପାପ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ନରକକୁ ମଧ୍ୟ ଡାକି, 'ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ' ବୋଲି କହିଲେ; ଏପରି ଆଦେଶ ଦେଇ, ଯମ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଗଲେ।
ଏତୈର୍ ଅନ୍ଯୈଃ ପରିଵୃତୋ ଯତ୍ର ଶ୍ଵେତୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ ତମ୍ ଆଯାନ୍ତଂ ଯମଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନନ୍ଦୀ ପ୍ରୋଵାଚ ସାଯୁଧଃ
ଏହିମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଯମ ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ୱେତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଅଛନ୍ତି ସେଠାକୁ ଗଲେ; ଯମଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ନନ୍ଦି କହିଲେ।
ଵିନାଯକଂ ତଥା ସ୍କନ୍ଦଂ ଭୂତନାଥଂ ତୁ ଦଣ୍ଡିନମ୍ ତତ୍ର ତଦ୍ ଯୁଦ୍ଧମ୍ ଅଭଵତ୍ ସର୍ଵଲୋକଭଯାଵହମ୍
ସେଠାରେ ବିନାୟକ, ସ୍କନ୍ଦ, ଭୂତନାଥ ଓ ଦଣ୍ଡଧାରୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ; ତେବେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିବା ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
କାର୍ତ୍ତିକେଯଃ ସ୍ଵଯଂ ଶକ୍ତ୍ଯା ବିଭେଦ ଯମକିଂକରାନ୍ ଦକ୍ଷିଣାଶାପତିଂ ଚାପି ନିଜଘାନ ବଲାନ୍ଵିତମ୍
କାର୍ତ୍ତିକେୟ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଯମଙ୍କ ସହଚରମାନେକୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବଧ କଲେ।
ହତାଵଶିଷ୍ଟା ଯାମ୍ଯାସ୍ ତେ ଆଦିତ୍ଯାଯ ନ୍ଯଵେଦଯନ୍ ଆଦିତ୍ଯୋ ଽପି ସୁରୈଃ ସାର୍ଧଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତନ୍ ମହଦ୍ ଅଦ୍ଭୁତମ୍
ଯମଙ୍କ ଅନୁଚରମାନେ ଯେଉଁମାନେ ବଞ୍ଚିଗଲେ, ସେମାନେ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା ଜଣାଇଲେ; ଆଦିତ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏହି ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଶୁଣିଲେ।
ଲୋକପାଲୈର୍ ଅନୁଵୃତୋ ମମାନ୍ତିକମ୍ ଉପାଗମତ୍ ଅହଂ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ ଚ ଭଗଵାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଽଗ୍ନିର୍ ଵରୁଣସ୍ ତଥା
ଲୋକପାଳମାନେ ସହିତ ଆମେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲୁ; ମୁଁ, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ବରୁଣ ମଧ୍ୟ ଥିଲୁ।
ଚନ୍ଦ୍ରାଦିତ୍ଯାଵ୍ ଅଶ୍ଵିନୌ ଚ ଲୋକପାଲା ମରୁଦ୍ଗଣାଃ ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ଵଯଂ ଯାତା ଯମାନ୍ତିକମ୍
ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ଲୋକପାଳମାନେ, ମରୁତ୍ଗଣ ଏବଂ ଅନେକ ଅନ୍ୟମାନେ—ଆମେ ସମସ୍ତେ ଯମଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲୁ।
ମୃତ ଆସ୍ତେ ଦକ୍ଷିଣେଶୋ ଗଙ୍ଗାତୀରେ ବଲାନ୍ଵିତଃ ସମୁଦ୍ରାଶ୍ ଚ ନଦା ନାଗା ନାନାଭୂତାନ୍ଯ୍ ଅନେକଶଃ
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଅଧିପତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଗଙ୍ଗା ତୀରେ ମୃତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି; ସମୁଦ୍ର, ନଦୀ, ସର୍ପ ଓ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ତତ୍ରାଜଗ୍ମୁଃ ସୁରେଶାନଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଵୈଵସ୍ଵତଂ ଯମମ୍ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହତସୈନ୍ଯଂ ଚ ଯମଂ ଦେଵା ଭଯାର୍ଦିତାଃ କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟାଃ ଶଂଭୁମ୍ ଊଚୁଃ ସର୍ଵେ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ବୈବସ୍ବତ ଯମଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ; ଯମଙ୍କ ସେନା ହତ୍ୟା ହୋଇଥିବା ଦେଖି, ଦେବତାମାନେ ଭୟରେ ହାତ ଜୋଡ଼ି ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ।
ଭକ୍ତିପ୍ରିଯତ୍ଵଂ ତେ ନିତ୍ଯଂ ଦୁଷ୍ଟହନ୍ତୃତ୍ଵମ୍ ଏଵ ଚ ଆଦିକର୍ତର୍ ନମସ୍ ତୁଭ୍ଯଂ ନୀଲକଣ୍ଠ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ବ୍ରହ୍ମପ୍ରିଯ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ଦେଵପ୍ରିଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସଦା ଭକ୍ତପ୍ରିୟ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ନାଶକ, ଆଦି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା; ନୀଳକଣ୍ଠ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଦେବତାମାନେଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।
ଶ୍ଵେତଂ ଦ୍ଵିଜଂ ଭକ୍ତମ୍ ଅନାଯୁଷଂ ତେ ନେତୁଂ ଯମାଦିଃ ସକଲୋ ଽସମର୍ଥଃ ସଂତୋଷମ୍ ଆପ୍ତାଃ ପରମଂ ସମୀକ୍ଷ୍ଯ ଭକ୍ତପ୍ରିଯତ୍ଵଂ ତ୍ଵଯି ନାଥ ସତ୍ଯମ୍
ଆପଣଙ୍କ ଭକ୍ତ ଶ୍ୱେତ, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନେଇପାରିଲେ ନାହିଁ; ଆପଣଙ୍କ ଭକ୍ତପ୍ରିତି ଓ ପରମ ସନ୍ତୋଷ ଦେଖି, ଏହା ସତ୍ୟ ଯେ, ନାଥ, ଆପଣ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଯେ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରପନ୍ନାଃ ଶରଣଂ କୃପାଲୁଂ ନାଲଂ କୃତାନ୍ତୋ ଽପ୍ଯ୍ ଅନୁଵୀକ୍ଷିତୁଂ ତାନ୍ ଏଵଂ ଵିଦିତ୍ଵା ଶିଵ ଏଵ ସର୍ଵେ ତ୍ଵାମ୍ ଏଵ ଭକ୍ତ୍ଯା ପରଯା ଭଜନ୍ତେ
ହେ କରୁଣାମୟ, ଯେମାନେ ତୁମ ପାଖରେ ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ମଧ୍ୟ ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି କଥା ଜାଣି, ହେ ଶିବ, ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜନ୍ତି।
ତ୍ଵମ୍ ଏଵ ଜଗତାଂ ନାଥ କିଂ ନ ସ୍ମରସି ଶଂକର ତ୍ଵାଂ ଵିନା କଃ ସମର୍ଥୋ ଽତ୍ର ଵ୍ଯଵସ୍ଥାଂ କର୍ତୁମ୍ ଈଶ୍ଵରଃ
ହେ ଶଙ୍କର, ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ। ତୁମେ ଏହାକୁ ଭୁଲିଯାଉଛ କି? ଏଠାରେ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି, ଅନ୍ୟ କିଏ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିପାରିବ, ହେ ଈଶ୍ୱର?
ଏଵଂ ତୁ ସ୍ତୁଵତାଂ ତେଷାଂ ପୁରସ୍ତାଦ୍ ଅଭଵଚ୍ ଛିଵଃ କିଂ ଦଦାମୀତି ତାନ୍ ଆହ ଇଦମ୍ ଊଚୁଃ ସୁରା ଅପି
ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା କରିବା ସମୟରେ, ଶିବ ସାମ୍ନାକୁ ଆସି, 'ମୁଁ କଣ ଦେଉ?' ବୋଲି ପଚାରିଲେ। ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅଯଂ ଵୈଵସ୍ଵତୋ ଧର୍ମୋ ନିଯନ୍ତା ସର୍ଵଦେହିନାମ୍ ଧର୍ମାଧର୍ମଵ୍ଯଵସ୍ଥାଯାଂ ସ୍ଥାପିତୋ ଲୋକପାଲକଃ
ଏହି ବୈବସ୍ବତ ଧର୍ମ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଶାସକ। ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଇଁ, ସେ ଲୋକର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ।
ନାଯଂ ଵଧମ୍ ଅଵାପ୍ନୋତି ନାପରାଧୀ ନ ପାପକୃତ୍ ଵିନା ତେନ ଜଗଦ୍ଧାତୁର୍ ନୈଵ କିଂଚିଦ୍ ଭଵିଷ୍ଯତି
ସେ କେବେ ମୃତ୍ୟୁରେ ପଡ଼େନି, ନାହିଁ ଅପରାଧୀ କିମ୍ବା ପାପୀ। ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ସୃଷ୍ଟା ମଧ୍ୟ କିଛି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାଜ୍ ଜୀଵଯ ଦେଵେଶ ଯମଂ ସବଲଵାହନମ୍ ପ୍ରାର୍ଥନା ସଫଲା ନାଥ ମହତ୍ସୁ ନ ଵୃଥା ଭଵେତ୍
ତେଣୁ, ହେ ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ, ଯମଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ସାଥୀ ଓ ବାହନ ସହିତ ପୁନଃ ଜୀବନ୍ତ କର। ହେ ପ୍ରଭୁ, ମହାନମାନେ ଯାହା ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି, ତାହା ବ୍ୟର୍ଥ ହେଉ ନାହିଁ।
ତତଃ ପ୍ରୋଵାଚ ଭଗଵାଞ୍ ଜୀଵଯେଯମ୍ ଅସଂଶଯମ୍ ଯମଂ ଯଦି ଵଚୋ ମେ ଽଦ୍ଯ ଅନୁମନ୍ଯନ୍ତି ଦେଵତାଃ
ତାପରେ, ଭଗବାନ କହିଲେ, 'ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଯମଙ୍କୁ ଜୀବନ୍ତ କରିବି, ଯଦି ଆଜି ଦେବତାମାନେ ମୋ କଥାକୁ ମନେ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି।'
ତତଃ ପ୍ରୋଚୁଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ କୁର୍ମୋ ଵାକ୍ଯଂ ତ୍ଵଯୋଦିତମ୍ ହରିବ୍ରହ୍ମାଦିସହିତଂ ଵଶେ ଯସ୍ଯାଖିଲଂ ଜଗତ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା କହିଲେ, 'ମୁଁ ତୁମେ କହିଥିବା କଥାକୁ ମାନୁଛି, ହେ ପ୍ରଭୁ। ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ରହିଛି, ସେ ହରି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ମାନନ୍ତି।'