କୁନ୍ଦେନ୍ଦୁରଜତପ୍ରଖ୍ଯଂ ହାରଗୋକ୍ଷୀରସଂନିଭମ୍ ଆଦାଯ ତଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ସଵ୍ଯହସ୍ତେନ କେଶଵଃ
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେଶବ ତାଙ୍କର ବାମ ହାତରେ କୁନ୍ଦ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ଓ ଦୁଧ ପରି ଚମକୁଥିବା ହାର ଧରିଛନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ଶବ୍ଦେନ ସକଲଂ ସଂକ୍ଷୋଭଂ ଜାଯତେ ଜଗତ୍ ଵିଶ୍ରୁତଂ ପାଞ୍ଚଜନ୍ଯେତି ସହସ୍ରାଵର୍ତଭୂଷିତମ୍
ଯାହାର ଶବ୍ଦରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ କମ୍ପିତ ହୁଏ, ଯାହା ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ହଜାର ଘୂର୍ଣ୍ଣିରେ ଶୋଭିତ।
ଦୁଷ୍କୃତାନ୍ତକରୀଂ ରୌଦ୍ରାଂ ଦୈତ୍ଯଦାନଵନାଶିନୀମ୍ ଜ୍ଵଲଦ୍ଵହ୍ନିଶିଖାକାରାଂ ଦୁଃସହାଂ ତ୍ରିଦଶୈର୍ ଅପି
ସେ ଭୟଙ୍କର, ପାପୀମାନଙ୍କର ସଂହାରକା, ଦାନବ ଓ ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିବା, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ପରି ଦେହରେ ତେଜ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହାଙ୍କୁ ସହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
କୌମୋଦକୀଂ ଗଦାଂ ଚାସୌ ଧୃତଵାନ୍ ଦକ୍ଷିଣେ କରେ ଵାମେ ଵିସ୍ଫୁରତି ହ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯ ଶାର୍ଙ୍ଗଂ ସୂର୍ଯସମପ୍ରଭମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତରେ କୌମୋଦକୀ ଗଦା ଧରିଛନ୍ତି ଓ ବାମ ହାତରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁଷ ନିଆଁରେ ହେଉଛନ୍ତି।
ଶରୈର୍ ଆଦିତ୍ଯସଂକାଶୈର୍ ଜ୍ଵାଲାମାଲାକୁଲୈର୍ ଵରୈଃ ଯୋ ଽସୌ ସଂହରତେ ଦେଵସ୍ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସଚରାଚରମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜ ଓ ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳାରେ ଘେରାଯାଇଥିବା ବାଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ସେ ଦେବମାନେ ଓ ତିନି ଲୋକର ସବୁ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରନ୍ତି।
ସର୍ଵାନନ୍ଦକରଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ ସର୍ଵଲୋକଗୁରୁର୍ ଦେଵଃ ସର୍ଵୈର୍ ଦେଵୈର୍ ନମସ୍କୃତଃ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଶ୍ରୀମୟ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ଗୁରୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।
ସହସ୍ରମୂର୍ଧା ଦେଵେଶଃ ସହସ୍ରଚରଣେକ୍ଷଣଃ ସହସ୍ରାଖ୍ଯଃ ସହସ୍ରାଙ୍ଗଃ ସହସ୍ରଭୁଜଵାନ୍ ପ୍ରଭୁଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାୟକଙ୍କର ହଜାର ମୁଣ୍ଡ, ହଜାର ପାଦ ଓ ହଜାର ଆଖି ଅଛି, ସେ 'ହଜାର ନାମ' ଭାବରେ ପରିଚିତ, ହଜାର ଅଙ୍ଗ ଓ ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ସିଂହାସନଗତୋ ଦେଵଃ ପଦ୍ମପତ୍ତ୍ରାଯତେକ୍ଷଣଃ ଵିଦ୍ଯୁଦ୍ଵିସ୍ପଷ୍ଟସଂକାଶୋ ଜଗନ୍ନାଥୋ ଜଗଦ୍ଗୁରୁଃ
ସେ ଦେବତା ସିଂହାସନରେ ବସିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଆଖି ଗୋଲାପ ଫୁଲର ପତ୍ର ପରି ବିସ୍ତୃତ, ବିଜୁଳି ପରି ତେଜ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ଓ ଗୁରୁ।
ପରୀତଃ ସୁରସିଦ୍ଧୈଶ୍ ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସାଂ ଗଣୈଃ ଯକ୍ଷଵିଦ୍ଯାଧରୈର୍ ନାଗୈର୍ ମୁନିସିଦ୍ଧୈଃ ସଚାରଣୈଃ
ସେ ଚାରିପାଖରେ ସୁର, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ନାଗ, ମୁନି, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ସୁପର୍ଣୈର୍ ଦାନଵୈର୍ ଦୈତ୍ଯୈ ରାକ୍ଷସୈର୍ ଗୁହ୍ଯକିଂନରୈଃ ଅନ୍ଯୈର୍ ଦେଵଗଣୈର୍ ଦିଵ୍ଯୈଃ ସ୍ତୂଯମାନୋ ଵିରାଜତେ
ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ଦାନବ, ଦେତ୍ୟ, ରାକ୍ଷସ, ଗୁହ୍ୟକ, କିନ୍ନର ଓ ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି, ସେ ତାହାରେ ଅଦ୍ଭୁତ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ତତ୍ରସ୍ଥା ସତତଂ କୀର୍ତିଃ ପ୍ରଜ୍ଞା ମେଧା ସରସ୍ଵତୀ ବୁଦ୍ଧିର୍ ମତିସ୍ ତଥା କ୍ଷାନ୍ତିଃ ସିଦ୍ଧିମୂର୍ତିସ୍ ତଥା ଦ୍ଯୁତିଃ
ସେଠାରେ ସଦା କୀର୍ତ୍ତି, ପ୍ରଜ୍ଞା, ବୁଦ୍ଧିମତା, ସରସ୍ୱତୀ, ବୁଦ୍ଧି, ମତି, ଖ୍ଷମା, ସିଦ୍ଧିର ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ତେଜ ବସିଥାନ୍ତି।
ଗାଯତ୍ରୀ ଚୈଵ ସାଵିତ୍ରୀ ମଙ୍ଗଲା ସର୍ଵମଙ୍ଗଲା ପ୍ରଭା ମତିସ୍ ତଥା କାନ୍ତିସ୍ ତତ୍ର ନାରାଯଣୀ ସ୍ଥିତା
ସେଠାରେ ଗାୟତ୍ରୀ, ସାବିତ୍ରୀ, ମଙ୍ଗଳା, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ଉତ୍ସ, ପ୍ରଭା, ମତି, କାନ୍ତି ଓ ନାରାୟଣୀ ମଧ୍ୟ ବସିଛନ୍ତି।
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଚ କୌଶିକୀ ଦେଵୀ ଵିଦ୍ଯୁତ୍ ସୌଦାମିନୀ ତଥା ନିଦ୍ରା ରାତ୍ରିସ୍ ତଥା ମାଯା ତଥାନ୍ଯାମରଯୋଷିତଃ
ସେଠାରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା, କୌଶିକୀ ଦେବୀ, ବିଦ୍ୟୁତ, ସୌଦାମିନୀ, ନିଦ୍ରା, ରାତି, ମାୟା ଓ ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ସର୍ଵାସ୍ ତା ଭଵନେ ସଂପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ ଅଥ କିଂ ବହୁନୋକ୍ତେନ ସର୍ଵଂ ତତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍
ଏହି ସମସ୍ତେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଗୃହରେ ବସିଛନ୍ତି; ଏଠାରେ ଅଧିକ କିଏ କହିବ? ସମସ୍ତ କିଛି ସେଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଘୃତାଚୀ ମେନକା ରମ୍ଭା ସହଜନ୍ଯା ତିଲୋତ୍ତମା ଉର୍ଵଶୀ ଚୈଵ ନିମ୍ଲୋଚା ତଥାନ୍ଯା ଵାମନା ପରା
ଘୃତାଚୀ, ମେନକା, ରମ୍ଭା, ସହଜନ୍ୟା, ତିଲୋତ୍ତମା, ଉର୍ବଶୀ, ନିମ୍ଲୋଚା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଛୋଟ ବଡ଼ ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ମନ୍ଦୋଦରୀ ଚ ସୁଭଗା ଵିଶ୍ଵାଚୀ ଵିପୁଲାନନା ଭଦ୍ରାଙ୍ଗୀ ଚିତ୍ରସେନା ଚ ପ୍ରମ୍ଲୋଚା ସୁମନୋହରା
ମନ୍ଦୋଦରୀ, ସୁଭଗା, ବିଶ୍ୱାଚୀ, ବିପୁଳାନନା, ଭଦ୍ରାଙ୍ଗୀ, ଚିତ୍ରସେନା, ପ୍ରମ୍ଲୋଚା — ସମସ୍ତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି।
ମୁନିସଂମୋହିନୀ ରାମା ଚନ୍ଦ୍ରମଧ୍ଯା ଶୁଭାନନା ସୁକେଶୀ ନୀଲକେଶା ଚ ତଥା ମନ୍ମଥଦୀପିନୀ
ମୁନିମାନଙ୍କୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ରାମା, ଶୁଭ ମୁହଁ ଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରମଧ୍ୟା, ସୁକେଶୀ, ନୀଳକେଶା ଓ ମନ୍ମଥଦୀପିନୀ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ଅଲମ୍ବୁଷା ମିଶ୍ରକେଶୀ ତଥାନ୍ଯା ମୁଞ୍ଜିକସ୍ଥଲା କ୍ରତୁସ୍ଥଲା ଵରାଙ୍ଗୀ ଚ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତିସ୍ ତଥା ପରା
ଅଲମ୍ବୁଷା, ମିଶ୍ରକେଶୀ, ମୁଞ୍ଜିକସ୍ଥଳା, କ୍ରତୁସ୍ଥଳା, ସୁନ୍ଦର ଅଙ୍ଗ ଥିବା, ପୂର୍ବଚିତ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ପରାଵତୀ ମହାରୂପା ଶଶିଲେଖା ଶୁଭାନନା ହଂସଲୀଲାନୁଗାମିନ୍ଯୋ ମତ୍ତଵାରଣଗାମିନୀ
ମହାରୂପା ପରାବତୀ, ଶୁଭ ମୁହଁ ଥିବା ଶଶିଳେଖା, ହଂସ ପରି ଚାଲିଥିବା ଓ ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ପରି ଚାଲିଥିବା ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ବିମ୍ବୌଷ୍ଠୀ ନଵଗର୍ଭା ଚ ଵିଖ୍ଯାତାଃ ସୁରଯୋଷିତଃ ଏତାଶ୍ ଚାନ୍ଯା ଅପ୍ସରସୋ ରୂପଯୌଵନଗର୍ଵିତାଃ
ବିମ୍ବଉଷ୍ଠୀ, ନବଗର୍ଭା ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ, ଏହା ସହ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅପ୍ସରାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କର ରୂପ ଓ ଯୌବନରେ ଗର୍ବିତ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ସୁମଧ୍ଯାଶ୍ ଚାରୁଵଦନାଃ ସର୍ଵାଲଂକାରଭୂଷିତାଃ ଗୀତମାଧୁର୍ଯସଂଯୁକ୍ତାଃ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂଯୁତାଃ
ସୁନ୍ଦର ମଧ୍ୟଭାଗ ଓ ଆକର୍ଷକ ମୁହଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଗହନାରେ ଶୋଭିତ, ମଧୁର ଗୀତର ମାଧୁର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଯୁକ୍ତ।
ଗୀତଵାଦ୍ଯେ ଚ କୁଶଲାଃ ସୁରଗନ୍ଧର୍ଵଯୋଷିତଃ ନୃତ୍ଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଅନୁଦିନଂ ତତ୍ର ଯତ୍ରାସୌ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ମହିଳାମାନେ ସେଠାରେ ପ୍ରତିଦିନ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ବସିଛନ୍ତି।
ନ ତତ୍ର ରୋଗୋ ନୋ ଗ୍ଲାନିର୍ ନ ମୃତ୍ଯୁର୍ ନ ହିମାତପୌ ନ କ୍ଷୁତ୍ ପିପାସା ନ ଜରା ନ ଵୈରୂପ୍ଯଂ ନ ଚାସୁଖମ୍
ସେଠାରେ କୌଣସି ରୋଗ ନାହିଁ, କ୍ଲାନ୍ତି ନାହିଁ, ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ, ତାପ ବା ଶୀତ ନାହିଁ, ଭୋକ ବା ତ୍ରୁଷ୍ଣା ନାହିଁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ନାହିଁ, କୁରୂପତା ବା ଦୁଃଖ କିଛି ନାହିଁ।
ପରମାନନ୍ଦଜନନଂ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକାତ୍ ପରଂ ଲୋକଂ ନାତ୍ର ପଶ୍ଯାମି ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏହି ଲୋକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ; ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକଠାରୁ ଉପରେ କୌଣସି ଲୋକ ଦେଖିନାହିଁ।
ଯେ ଲୋକାଃ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ତୁ ଶ୍ରୂଯନ୍ତେ ପୁଣ୍ଯକର୍ମଣାମ୍ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକସ୍ଯ ତେ ଵିପ୍ରାଃ କଲାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ପୁଣ୍ୟବାନଙ୍କ ପାଇଁ କହାଯାଏ, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକର ଏକ ଷୋଳଂଶ ଅଂଶକୁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ନୁହଁନ୍ତି।
ଏଵଂ ହରେଃ ପୁରସ୍ଥାନଂ ସର୍ଵଭୋଗଗୁଣାନ୍ଵିତମ୍ ସର୍ଵସୌଖ୍ଯକରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯମଯଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏଭଳି ହରିଙ୍କ ପାଖରେ ଥିବା ନିବାସ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଓ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ, ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦେଇଥିବା, ପୁଣ୍ୟମୟ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ନ ତତ୍ର ନାସ୍ତିକା ଯାନ୍ତି ପୁରୁଷା ଵିଷଯାତ୍ମକାଃ ନ କୃତଘ୍ନା ନ ପିଶୁନା ନୋ ସ୍ତେନା ନାଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ
ଯେମାନେ ନାସ୍ତିକ, ଭୋଗବିଲାସରେ ଲିନ, କୃତଘ୍ନ, କୁଅଭିଯୋଗକାରୀ, ଚୋର ବା ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ସେମାନେ ସେଠାକୁ ଯାଇପାରନ୍ତିନାହିଁ।
ଯେ ଽର୍ଚଯନ୍ତି ସଦା ଭକ୍ତ୍ଯା ଵାସୁଦେଵଂ ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍ ତେ ତତ୍ର ଵୈଷ୍ଣଵା ଯାନ୍ତି ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ନ ସଂଶଯଃ
ଯେମାନେ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ବାସୁଦେବ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଦକ୍ଷିଣସ୍ଯୋଦଧେସ୍ ତୀରେ କ୍ଷେତ୍ରେ ପରମଦୁର୍ଲଭେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ଚ ରାମଂ ଚ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଦକ୍ଷିଣ ସମୁଦ୍ରତୀରରେ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖି—
କଲ୍ପଵୃକ୍ଷସମୀପେ ତୁ ଯେ ତ୍ଯଜନ୍ତି କଲେଵରମ୍ ତେ ତତ୍ର ମନୁଜା ଯାନ୍ତି ମୃତା ଯେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମେ
ଯେମାନେ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ନିକଟରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେଠିକୁ ଯାଆନ୍ତି।