ଗୀତନୃତ୍ଯୈସ୍ ତଥା ଵାଦ୍ଯୈର୍ ମୋଦମାନୈର୍ ମଦାଲସୈଃ ଯକ୍ଷଵିଦ୍ଯାଧରୈଃ ସିଦ୍ଧୈର୍ ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଅପ୍ସରୋଗଣୈଃ
ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ବାଦ୍ୟରେ, ଆନନ୍ଦ ଓ ମଦରେ ମଗ୍ନ, ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସାଙ୍ଗରେ।
ସୁରସଂଘୈଶ୍ ଚ ଋଷିଭିଃ ଶୁଶୁଭେ ଭୁଵନୋତ୍ତମମ୍ ତତ୍ର ପ୍ରାପ୍ଯ ମହାଭୋଗାନ୍ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ମନୀଷିଣଃ
ଦେବମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ଦ୍ୱାରା ସମାବେଶିତ, ସେଇ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଲୋକ ଚମକୁଥିବା; ସେଠାରେ ବଡ଼ ଭୋଗ ଲାଭ କରି, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଲୋକମାନେ ସେଗୁଡିକୁ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଵଟରାଜସମୀପେ ତୁ ଦକ୍ଷିଣସ୍ଯୋଦଧେସ୍ ତଟେ ଦୃଷ୍ଟୋ ଯୈର୍ ଭଗଵାନ୍ କୃଷ୍ଣଃ ପୁଷ୍କରାକ୍ଷୋ ଜଗତ୍ପତିଃ
ବଡ଼ ବଟଗଛ ପାଖରେ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ, ଯେଉଁମାନେ ଭଗବାନ୍ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ପଦ୍ମନୟନ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥଙ୍କୁ ଦେଖିଛନ୍ତି।
କ୍ରୀଡନ୍ତ୍ଯ୍ ଅପ୍ସରସୈଃ ସାର୍ଧଂ ଯାଵଦ୍ ଦ୍ଯୌଶ୍ ଚନ୍ଦ୍ରତାରକମ୍ ପ୍ରତପ୍ତହେମସଂକାଶା ଜରାମରଣଵର୍ଜିତାଃ
ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଖେଳୁଥିବା, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆକାଶ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରା ଅଟୁଟ ରହିବ, ତେଉଁପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁନା ପରି ଚମକୁଥିବା, ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ରହିଥାଏନି।
ସର୍ଵଦୁଃଖଵିହୀନାଶ୍ ଚ ତୃଷ୍ଣାଗ୍ଲାନିଵିଵର୍ଜିତାଃ ଚତୁର୍ଭୁଜା ମହାଵୀର୍ଯା ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତାଃ
ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ, ଆସା ଓ ଆକାଂକ୍ଷାର କ୍ଲାନ୍ତି ନଥିବା, ଚାରିଟି ହାତ ଥିବା, ବିଶାଳ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଏବଂ ଅରଣ୍ୟ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା।
ଶ୍ରୀଵତ୍ସଲାଞ୍ଛନୈର୍ ଯୁକ୍ତାଃ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରାଃ କେଚିନ୍ ନୀଲୋତ୍ପଲଶ୍ଯାମାଃ କେଚିତ୍ କାଞ୍ଚନସଂନିଭାଃ
ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଥିବା, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରିଥିବା; କିଛି ନୀଳ ଉତ୍ପଳ ଫୁଲ ପରି କଳା, କିଛି ସୁନା ପରି ଚମକୁଛନ୍ତି।
କେଚିନ୍ ମରକତପ୍ରଖ୍ଯାଃ କେଚିଦ୍ ଵୈଦୂର୍ଯସଂନିଭାଃ ଶ୍ଯାମଵର୍ଣାଃ କୁଣ୍ଡଲିନସ୍ ତଥାନ୍ଯେ ଵଜ୍ରସଂନିଭାଃ
କିଛି ମଣିପୁର ପରି, କିଛି ବୈଦୂର୍ୟ ପରି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି; କିଛି କଳାବର୍ଣ୍ଣୀ ଓ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଅନ୍ୟମାନେ ହିରା ପରି ଚମକୁଛନ୍ତି।
ନ ତାଦୃକ୍ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ଭାନ୍ତି ଲୋକା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଯାଦୃଗ୍ ଭାତି ହରେର୍ ଲୋକଃ ସର୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯସମନ୍ଵିତଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଲୋକ ଏମିତି ଚମକୁନାହିଁ, ଯେପରି ହରିଙ୍କର ଲୋକ ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ନ ତତ୍ର ପୁନରାଵୃତ୍ତିର୍ ଗମନାଜ୍ ଜାଯତେ ଦ୍ଵିଜାଃ ପ୍ରଭାଵାତ୍ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଯାଵଦ୍ ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସେଠାରେ ପୁଣି ଆସିବା କିମ୍ବା ଯିବା ହୁଏନାହିଁ, ସେ ଦେବତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ସୃଷ୍ଟିର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ଵିଚରନ୍ତି ପୁରେ ଦିଵ୍ଯେ ରୂପଯୌଵନଗର୍ଵିତାଃ କୃଷ୍ଣଂ ରାମଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ପଶ୍ଯନ୍ତି ପୁରୁଷୋତ୍ତମେ
ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ପୁରୀରେ ଚାଲିଫିରନ୍ତି, ନିଜ ରୂପ ଓ ଯୌବନରେ ଗର୍ବିତ, ଏବଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି।
ପ୍ରତପ୍ତହେମସଂକାଶଂ ତରୁଣାଦିତ୍ଯସଂନିଭମ୍ ପୁରମଧ୍ଯେ ହରେର୍ ଭାତି ମନ୍ଦିରଂ ରତ୍ନଭୂଷିତମ୍
ହରିଙ୍କର ସହର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମନ୍ଦିର ରହିଛି, ଯାହା ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ତପ୍ତ ସୁନା ଓ ତରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଛି।
ଅନେକଶତସାହସ୍ରୈଃ ପତାକୈଃ ସମଲଂକୃତମ୍ ଯୋଜନାଯୁତଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ହେମପ୍ରାକାରଵେଷ୍ଟିତମ୍
ସେଠାରେ ଶତ-ଶହ ଝଣ୍ଡା ଲାଗିଛି, ଦଶ ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା, ସୁନାର ପ୍ରାକାର ଦ୍ୱାରା ଘେରା।
ନାନାଵର୍ଣୈର୍ ଧ୍ଵଜୈଶ୍ ଚିତ୍ରୈଃ କଲ୍ପିତୈଃ ସୁମନୋହରୈଃ ଵିଭାତି ଶାରଦୋ ଯଦ୍ଵନ୍ ନକ୍ଷତ୍ରୈଃ ସହ ଚନ୍ଦ୍ରମାଃ
ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଶୁଭ୍ର ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ପତାକାରେ ଶୋଭିତ, ଯେପରି ଶରତ୍କାଳରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ତାରାମାନେ ସହିତ ଚମକେ।
ଚତୁର୍ଦ୍ଵାରଂ ସୁଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ କଞ୍ଚୁକିଭିଃ ସୁରକ୍ଷିତମ୍ ପୁରସପ୍ତକସଂଯୁକ୍ତଂ ମହୋତ୍ସେକଂ ମନୋହରମ୍
ଚାରିଟି ବଡ଼ ଦ୍ୱାର ଥିବା, ପାଳା ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ସାତଟି ସହର ସହିତ ଯୋଗାଯୋଗ, ବଡ଼ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ।
ପ୍ରଥମଂ କାଞ୍ଚନଂ ତତ୍ର ଦ୍ଵିତୀଯଂ ମରକତୈର୍ ଯୁତମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଲଂ ତୃତୀଯଂ ତୁ ମହାନୀଲଂ ତତଃ ପରମ୍
ପ୍ରଥମ ସହର ସୁନାର, ଦ୍ୱିତୀୟଟି ମଣିପୁର ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ତୃତୀୟଟି ନୀଳମଣି, ଚତୁର୍ଥଟି ବଡ଼ ନୀଳ ପାଥରର।
ପୁରଂ ତୁ ପଞ୍ଚମଂ ଦୀପ୍ତଂ ପଦ୍ମରାଗମଯଂ ପୁରମ୍ ଷଷ୍ଠଂ ଵଜ୍ରମଯଂ ଵିପ୍ରା ଵୈଦୂର୍ଯଂ ସପ୍ତମଂ ପୁରମ୍
ପଞ୍ଚମ ସହର ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ପଦ୍ମରାଗ ରତ୍ନର, ଷଷ୍ଠ ହିରାର, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସପ୍ତମ ସହର ବୈଦୂର୍ୟର।
ନାନାରତ୍ନମଯୈର୍ ହେମପ୍ରଵାଲାଙ୍କୁରଭୂଷିତୈଃ ସ୍ତମ୍ଭୈର୍ ଅଦ୍ଭୁତସଂକାଶୈର୍ ଭାତି ତଦ୍ ଭଵନଂ ମହତ୍
ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନ, ସୁନା ଓ ପାଗା ମାଣିକ୍ୟ ଅଂକୁରର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଅଦ୍ଭୁତ ଦେଖାଯାଉଥିବା ବଡ଼ ମହଳ ଚମକୁଛି।
ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ତତ୍ର ସିଦ୍ଧାଶ୍ ଚ ଭାସଯନ୍ତି ଦିଶୋ ଦଶ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ସନକ୍ଷତ୍ରୋ ଯଥା ଭାତି ନିଶାକରଃ
ସେଠାରେ ସିଦ୍ଧମାନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଦଶ ଦିଗକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ରାତିରେ ତାରା ସହିତ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି।
ଆରୂଢସ୍ ତତ୍ର ଭଗଵାନ୍ ସଲକ୍ଷ୍ମୀକୋ ଜନାର୍ଦନଃ ପୀତାମ୍ବରଧରଃ ଶ୍ଯାମଃ ଶ୍ରୀଵତ୍ସଲକ୍ଷ୍ମସଂଯୁତଃ
ସେଠାରେ ଭଗବାନ୍ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହିତ ରାଜାସନରେ ବସିଛନ୍ତି, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଥିବା।
ଜ୍ଵଲତ୍ ସୁଦର୍ଶନଂ ଚକ୍ରଂ ଘୋରଂ ସର୍ଵାସ୍ତ୍ରନାଯକମ୍ ଦଧାର ଦକ୍ଷିଣେ ହସ୍ତେ ସର୍ଵତେଜୋମଯଂ ହରିଃ
ହରି ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଭୟଙ୍କର, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରର ନାୟକ, ସମସ୍ତ ତେଜରେ ଉଜ୍ୱଳ।
କୁନ୍ଦେନ୍ଦୁରଜତପ୍ରଖ୍ଯଂ ହାରଗୋକ୍ଷୀରସଂନିଭମ୍ ଆଦାଯ ତଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ସଵ୍ଯହସ୍ତେନ କେଶଵଃ
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେଶବ ତାଙ୍କର ବାମ ହାତରେ କୁନ୍ଦ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ଓ ଦୁଧ ପରି ଚମକୁଥିବା ହାର ଧରିଛନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ଶବ୍ଦେନ ସକଲଂ ସଂକ୍ଷୋଭଂ ଜାଯତେ ଜଗତ୍ ଵିଶ୍ରୁତଂ ପାଞ୍ଚଜନ୍ଯେତି ସହସ୍ରାଵର୍ତଭୂଷିତମ୍
ଯାହାର ଶବ୍ଦରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ କମ୍ପିତ ହୁଏ, ଯାହା ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ହଜାର ଘୂର୍ଣ୍ଣିରେ ଶୋଭିତ।
ଦୁଷ୍କୃତାନ୍ତକରୀଂ ରୌଦ୍ରାଂ ଦୈତ୍ଯଦାନଵନାଶିନୀମ୍ ଜ୍ଵଲଦ୍ଵହ୍ନିଶିଖାକାରାଂ ଦୁଃସହାଂ ତ୍ରିଦଶୈର୍ ଅପି
ସେ ଭୟଙ୍କର, ପାପୀମାନଙ୍କର ସଂହାରକା, ଦାନବ ଓ ଦେତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିବା, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ପରି ଦେହରେ ତେଜ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହାଙ୍କୁ ସହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
କୌମୋଦକୀଂ ଗଦାଂ ଚାସୌ ଧୃତଵାନ୍ ଦକ୍ଷିଣେ କରେ ଵାମେ ଵିସ୍ଫୁରତି ହ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯ ଶାର୍ଙ୍ଗଂ ସୂର୍ଯସମପ୍ରଭମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତରେ କୌମୋଦକୀ ଗଦା ଧରିଛନ୍ତି ଓ ବାମ ହାତରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁଷ ନିଆଁରେ ହେଉଛନ୍ତି।
ଶରୈର୍ ଆଦିତ୍ଯସଂକାଶୈର୍ ଜ୍ଵାଲାମାଲାକୁଲୈର୍ ଵରୈଃ ଯୋ ଽସୌ ସଂହରତେ ଦେଵସ୍ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସଚରାଚରମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜ ଓ ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳାରେ ଘେରାଯାଇଥିବା ବାଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ସେ ଦେବମାନେ ଓ ତିନି ଲୋକର ସବୁ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରନ୍ତି।
ସର୍ଵାନନ୍ଦକରଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ ସର୍ଵଲୋକଗୁରୁର୍ ଦେଵଃ ସର୍ଵୈର୍ ଦେଵୈର୍ ନମସ୍କୃତଃ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଶ୍ରୀମୟ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ଗୁରୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।
ସହସ୍ରମୂର୍ଧା ଦେଵେଶଃ ସହସ୍ରଚରଣେକ୍ଷଣଃ ସହସ୍ରାଖ୍ଯଃ ସହସ୍ରାଙ୍ଗଃ ସହସ୍ରଭୁଜଵାନ୍ ପ୍ରଭୁଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାୟକଙ୍କର ହଜାର ମୁଣ୍ଡ, ହଜାର ପାଦ ଓ ହଜାର ଆଖି ଅଛି, ସେ 'ହଜାର ନାମ' ଭାବରେ ପରିଚିତ, ହଜାର ଅଙ୍ଗ ଓ ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ସିଂହାସନଗତୋ ଦେଵଃ ପଦ୍ମପତ୍ତ୍ରାଯତେକ୍ଷଣଃ ଵିଦ୍ଯୁଦ୍ଵିସ୍ପଷ୍ଟସଂକାଶୋ ଜଗନ୍ନାଥୋ ଜଗଦ୍ଗୁରୁଃ
ସେ ଦେବତା ସିଂହାସନରେ ବସିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଆଖି ଗୋଲାପ ଫୁଲର ପତ୍ର ପରି ବିସ୍ତୃତ, ବିଜୁଳି ପରି ତେଜ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ଓ ଗୁରୁ।
ପରୀତଃ ସୁରସିଦ୍ଧୈଶ୍ ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସାଂ ଗଣୈଃ ଯକ୍ଷଵିଦ୍ଯାଧରୈର୍ ନାଗୈର୍ ମୁନିସିଦ୍ଧୈଃ ସଚାରଣୈଃ
ସେ ଚାରିପାଖରେ ସୁର, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ନାଗ, ମୁନି, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ସୁପର୍ଣୈର୍ ଦାନଵୈର୍ ଦୈତ୍ଯୈ ରାକ୍ଷସୈର୍ ଗୁହ୍ଯକିଂନରୈଃ ଅନ୍ଯୈର୍ ଦେଵଗଣୈର୍ ଦିଵ୍ଯୈଃ ସ୍ତୂଯମାନୋ ଵିରାଜତେ
ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ଦାନବ, ଦେତ୍ୟ, ରାକ୍ଷସ, ଗୁହ୍ୟକ, କିନ୍ନର ଓ ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି, ସେ ତାହାରେ ଅଦ୍ଭୁତ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।