ଉଦ୍ଯୋତଯନ୍ ଦିଶଃ ସର୍ଵା ଆକାଶେ ଵିଗତକ୍ଲମଃ ଯୁଵା ମହାବଲୋ ଧୀମାନ୍ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଉଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଆକାଶରେ କ୍ଲାନ୍ତି ଛାଡ଼ି, ଯୁବକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୋଇ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ତତ୍ର କଲ୍ପଶତଂ ଯାଵଦ୍ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଭୋଗାନ୍ ଯଥେପ୍ସିତାନ୍ ସିଦ୍ଧାପ୍ସରୋଭିର୍ ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସୁରଵିଦ୍ଯାଧରୋରଗୈଃ
ସେଠାରେ, ଶତାଧିକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଭୋଗବିଲାସ କରେ, ସିଦ୍ଧ ଅପ୍ସରା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଦେବତା, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ନାଗମାନେ ସହିତ।
ସ୍ତୂଯମାନୋ ମୁନିଵରୈସ୍ ତିଷ୍ଠତେ ଵିଗତଜ୍ଵରଃ ଯଥା ଦେଵୋ ଜଗନ୍ନାଥଃ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରଃ
ମହାନ ଋଷିମାନେ ଯେଉଁଠି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେଠି ସେ କଷ୍ଟ ଛାଡ଼ି ରହେ, ଯେପରି ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଦେବତା ରହନ୍ତି।
ତଥାସୌ ମୁଦିତୋ ଵିପ୍ରାଃ କୃତ୍ଵା ରୂପଂ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତତ୍ର ଵରାନ୍ ଭୋଗାନ୍ କ୍ରୀଡାଂ କୃତ୍ଵା ସୁରୈଃ ସହ
ଏପରି ଭାବରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚାରିଟି ହସ୍ତ ଧାରଣ କରି, ସେଠାରେ ଉତ୍ତମ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରେ ଓ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଖେଳ କରେ।
ତଦନ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମସଦନମ୍ ଆଯାତି ସର୍ଵକାମଦମ୍ ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରୈଶ୍ ଚାପି ଶୋଭିତଂ ସୁରକିଂନରୈଃ
ତା’ପରେ ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନିବାସକୁ ଯାଏ, ଯେଉଁଠି ସିଦ୍ଧ ବିଦ୍ୟାଧର, ଦେବତା ଓ କିନ୍ନରମାନେ ଶୋଭା ଦେଉଛନ୍ତି।
କାଲଂ ନଵତିକଲ୍ପଂ ତୁ ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସୁଖଂ ନରଃ ତସ୍ମାଦ୍ ଆଯାତି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଃ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍
ସେଠାରେ ନବତି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଫଳ ଦେଉଥିବା ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ସୁରଗଣୈଃ ସେଵିତଂ ସୁଖମୋକ୍ଷଦମ୍ ଅନେକଶତସାହସ୍ରୈର୍ ଵିମାନୈଃ ସମଲଂକୃତମ୍
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ, ଯେଉଁଠି ଦେବମାନେ ସେବା କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ସୁଖ ଓ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ, ଅନେକ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ମହଳ ରହିଛି।
ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରୈର୍ ଯକ୍ଷୈର୍ ଭୂଷିତଂ ଦୈତ୍ଯଦାନଵୈଃ ଅଶୀତିକଲ୍ପକାଲଂ ତୁ ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସୁଖଂ ନରଃ
ସିଦ୍ଧ ବିଦ୍ୟାଧର, ଯକ୍ଷ, ଦାଇତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ ଯେଉଁଠି ଶୋଭା ଦେଉଛନ୍ତି, ସେଠି ସେ ଅଶୀ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରେ।
ତଦନ୍ତେ ଯାତି ଗୋଲୋକଂ ସର୍ଵଭୋଗସମନ୍ଵିତମ୍ ସୁରସିଦ୍ଧାପ୍ସରୋଭିଶ୍ ଚ ଶୋଭିତଂ ସୁମନୋହରମ୍
ତା’ପରେ ସେ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଥିବା ଗୋଲୋକକୁ ଯାଏ, ଯେଉଁଠି ଦେବ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଶୋଭା ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ।
ତତ୍ର ସପ୍ତତିକଲ୍ପାଂସ୍ ତୁ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗମ୍ ଅନୁତ୍ତମମ୍ ଦୁର୍ଲଭଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ସ୍ଵସ୍ଥଚିତ୍ତୋ ଯଥାମରଃ
ସେଠାରେ ସପ୍ତତି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ, ନିଜ ମନକୁ ଶାନ୍ତ ରଖି, ଦେବତା ପରି ରହେ।
ତସ୍ମାଦ୍ ଆଗଚ୍ଛତେ ଲୋକଂ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯମ୍ ଅନୁତ୍ତମମ୍ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସୈଃ ସିଦ୍ଧୈର୍ ମୁନିଵିଦ୍ଯାଧରୈର୍ ଵୃତଃ
ସେଠାରୁ ସେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ଲୋକକୁ ଯାଏ, ଯେଉଁଠି ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ସିଦ୍ଧ, ଋଷି ଓ ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଅଛନ୍ତି।
ଷଷ୍ଟିକଲ୍ପାନ୍ ସୁଖଂ ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ନାନାଵିଧଂ ମୁଦା ତଦନ୍ତେ ଶକ୍ରଭଵନଂ ନାନାଶ୍ଚର୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍
ସେଠି ଷଷ୍ଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗ ଆନନ୍ଦରେ ଉପଭୋଗ କରି, ତା’ପରେ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ରଙ୍କ ଭବନକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ କିଂନରୈଃ ସିଦ୍ଧୈଃ ସୁରଵିଦ୍ଯାଧରୋରଗୈଃ ଗୁହ୍ଯକାପ୍ସରସୈଃ ସାଧ୍ଯୈର୍ ଵୃତୈଶ୍ ଚାନ୍ଯୈଃ ସୁରୋତ୍ତମୈଃ
ସେଠି ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ସିଦ୍ଧ, ଦେବ, ବିଦ୍ୟାଧର, ନାଗ, ଗୁପ୍ତ ଅପ୍ସରା, ସାଧ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଅଛନ୍ତି।
ଆଗତ୍ଯ ତତ୍ର ପଞ୍ଚାଶତ୍ କଲ୍ପାନ୍ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସୁଖଂ ନରଃ ସୁରଲୋକଂ ତତୋ ଗତ୍ଵା ଵିମାନୈଃ ସମଲଂକୃତଃ
ସେଠି ପହଞ୍ଚି, ପଞ୍ଚାଶ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ଦେବତାଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଏ, ଯେଉଁଠି ଦିବ୍ୟ ମହଳ ରହିଛି।
ଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ ତୁ କଲ୍ପାଂସ୍ ତୁ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ ସୁଦୁର୍ଲଭାନ୍ ଆଗଚ୍ଛତେ ତତୋ ଲୋକଂ ନକ୍ଷତ୍ରାଖ୍ଯଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଚାଳିଶି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ସେ ନକ୍ଷତ୍ର ନାମକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ତତୋ ଭୋଗାନ୍ ଵରାନ୍ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ତ୍ରିଂଶତ୍ କଲ୍ପାନ୍ ଯଥେପ୍ସିତାନ୍ ତସ୍ମାଦ୍ ଆଗଚ୍ଛତେ ଲୋକଂ ଶଶାଙ୍କସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ତା’ପରେ ସେ ଇଚ୍ଛାମତ ତିରିଶି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତମ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ଯତ୍ରାସୌ ତିଷ୍ଠତେ ସୋମଃ ସର୍ଵୈର୍ ଦେଵୈର୍ ଅଲଂକୃତଃ ତତ୍ର ଵିଂଶତିକଲ୍ପାଂସ୍ ତୁ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଯେଉଁଠି ସୋମଦେବ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ସେଠି ସେ ବିଶିଷ୍ଟ ଭୋଗ ଭୋଗି, କୁଡ଼ି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ।
ଆଦିତ୍ଯସ୍ଯ ତତୋ ଲୋକମ୍ ଆଯାତି ସୁରପୂଜିତମ୍ ନାନାଶ୍ଚର୍ଯମଯଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରଃସେଵିତମ୍
ତା’ପରେ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଏ, ଯେଉଁଠି ଦେବମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ପୁଣ୍ୟ ରହିଛି, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରନ୍ତି।
ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଶୁଭାନ୍ ଭୋଗାନ୍ ଦଶ କଲ୍ପାନ୍ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ତସ୍ମାଦ୍ ଆଯାତି ଭୁଵନଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେଠାରେ ଦଶ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ତତ୍ର ଭୋଗାନ୍ ସମସ୍ତାଂଶ୍ ଚ କଲ୍ପମ୍ ଏକଂ ଯଥାସୁଖମ୍ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚାଯାତି ମେଦିନ୍ଯାଂ ରାଜା ଭଵତି ଧାର୍ମିକଃ
ସେଠାରେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛାମତେ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ପୃଥିବୀରେ ଆସି ଧର୍ମିକ ରାଜା ହୁଏ।
ଚକ୍ରଵର୍ତୀ ମହାଵୀର୍ଯୋ ଗୁଣୈଃ ସର୍ଵୈର୍ ଅଲଂକୃତଃ କୃତ୍ଵା ରାଜ୍ଯଂ ସ୍ଵଧର୍ମେଣ ଯଜ୍ଞୈର୍ ଇଷ୍ଟ୍ଵା ସୁଦକ୍ଷିଣୈଃ
ସେ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜା ଭାବେ, ବଡ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ନିଜ ଧର୍ମରେ ରାଜ୍ୟ କରିଥାଏ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଦାନ ସହିତ ବଡ ବଡ ଯଜ୍ଞ କରେ।
ତଦନ୍ତେ ଯୋଗିନାଂ ଲୋକଂ ଗତ୍ଵା ମୋକ୍ଷପ୍ରଦଂ ଶିଵମ୍ ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଵରାନ୍ ଭୋଗାନ୍ ଯାଵଦ୍ ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍
ତାହା ପରେ, ଯେଉଁଠାରେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଓ ଶୁଭ ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରି, ସେଠାରେ ସୃଷ୍ଟିର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତମ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରେ।
ତସ୍ମାଦ୍ ଆଗଚ୍ଛତେ ଚାତ୍ର ଜାଯତେ ଯୋଗିନାଂ କୁଲେ ପ୍ରଵରେ ଵୈଷ୍ଣଵେ ଵିପ୍ରା ଦୁର୍ଲଭେ ସାଧୁସଂମତେ
ସେଠାରୁ ଏଠାକୁ ଆସି, ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର, ସାଧୁମାନେ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଇଥିବା ଯୋଗୀମାନଙ୍କର କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଚତୁର୍ଵେଦୀ ଵିପ୍ରଵରୋ ଯଜ୍ଞୈର୍ ଇଷ୍ଟ୍ଵାପ୍ତଦକ୍ଷିଣୈଃ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଯୋଗମ୍ ଆସ୍ଥାଯ ତତୋ ମୋକ୍ଷମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେ ଚାରି ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋଇ, ଅର୍ଜିତ ଦାନ ସହିତ ଯଜ୍ଞ କରି, ବୈଷ୍ଣବ ଯୋଗ ଅନୁସରଣ କରି, ପରେ ମୁକ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଏଵଂ ଯାତ୍ରାଫଲଂ ଵିପ୍ରା ମଯା ସମ୍ଯଗ୍ ଉଦାହୃତମ୍ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦଂ ନୄଣାଂ କିମ୍ ଅନ୍ଯଚ୍ ଛ୍ରୋତୁମ୍ ଇଚ୍ଛଥ
ଏଭଳି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯାତ୍ରାର ଫଳ ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ସେଥିର ଫଳକୁ ମୁଁ ଠିକ୍ ଭାବରେ କହିଲି। ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ଶ୍ରୋତୁମ୍ ଇଚ୍ଛାମହେ ଦେଵ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକମ୍ ଅନାମଯମ୍ ଲୋକାନନ୍ଦକରଂ କାନ୍ତଂ ସର୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍
ହେ ଦେବ, ଆମେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯେଉଁ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକ ଦୁଃଖ ରହିତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ଆকৰ୍ଷଣୀୟ ଓ ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ପ୍ରମାଣଂ ତସ୍ଯ ଲୋକସ୍ଯ ଭୋଗଂ କାନ୍ତିଂ ବଲଂ ପ୍ରଭୋ କର୍ମଣା କେନ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ତତ୍ର ଧର୍ମପରାଯଣାଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ସେ ଲୋକର ପରିମାଣ, ସେଠାର ଭୋଗ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ କହନ୍ତୁ। କେଉଁ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବାମାନେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି?
ଦର୍ଶନାତ୍ ସ୍ପର୍ଶନାଦ୍ ଵାପି ତୀର୍ଥସ୍ନାନାଦିନାପି ଵା ଵିସ୍ତରାଦ୍ ବ୍ରୂହି ତତ୍ତ୍ଵେନ ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ନଃ
ଦେଖିବା, ଛୁଇଁବା କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କହନ୍ତୁ, କାରଣ ଆମର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସୁକତା ଅଛି।
ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଯତ୍ ପରଂ ପରମଂ ପଦମ୍ ଭକ୍ତାନାମ୍ ଈହିତଂ ଧନ୍ଯଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସଂସାରନାଶନମ୍
ହେ ମୁନିମାନେ, ସମସ୍ତେ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଭକ୍ତମାନେ ଅଭିଲାଷା କରନ୍ତି, ଧନ୍ୟ, ପୁଣ୍ୟମୟ ଓ ସଂସାର ନାଶ କରୁଥିବା ସେ ପରମ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଦ ବିଷୟରେ।
ପ୍ରଵରଂ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ଵିଷ୍ଣ୍ଵାଖ୍ଯଂ ଵଦତୋ ମମ ସର୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯମଯଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସ୍ଥାନଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯପୂଜିତମ୍
ମୁଁ ଏବେ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ବିଷ୍ଣୁ ନାମକ ଲୋକ ବିଷୟରେ କହୁଛି, ଯାହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ, ପୁଣ୍ୟମୟ ଓ ତିନୋଟି ଲୋକରେ ପୂଜିତ।