ସୁଵର୍ଣଵସ୍ତ୍ରଗୋଧାନ୍ଯୈର୍ ଦ୍ରଵ୍ଯୈଶ୍ ଚାନ୍ଯୈର୍ ଵରୈର୍ ବୁଧଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ତଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମ୍ ଉଦୀରଯେତ୍
ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର, ଗାଈ, ଧାନ ଓ ଅନ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଶିର ନମାଇ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵଵ୍ଯାପୀ ଜଗନ୍ନାଥଃ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରଃ ଅନାଦିନିଧନୋ ଦେଵଃ ପ୍ରୀଯତାଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ, ଆଦି ଅନ୍ତ ନଥିବା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରୁଷ ଦେବତା ଜଗନ୍ନାଥ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ।
ଇତ୍ଯ୍ ଉଚ୍ଚାର୍ଯ ତତୋ ଵିପ୍ରାଂସ୍ ତ୍ରିଃ କୃତ୍ଵା ଚ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ଭକ୍ତ୍ଯା ଆଚାର୍ଯଂ ତୁ ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ନମସ୍କାର କରି, ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ତତସ୍ ତାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚାସୀମାନ୍ତମ୍ ଅନୁଵ୍ରଜେତ୍ ଅନୁଵ୍ରଜ୍ଯ ତୁ ତାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ନିଵର୍ତଯେତ୍
ତାପରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସୀମାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଙ୍ଗ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ବିଦାୟ ନେବା ଉଚିତ।
ବାନ୍ଧଵୈଃ ସ୍ଵଜନୈର୍ ଯୁକ୍ତସ୍ ତତୋ ଭୁଞ୍ଜୀତ ଵାଗ୍ଯତଃ ଅନ୍ଯୈଶ୍ ଚୋପାସକୈର୍ ଦୀନୈର୍ ଭିକ୍ଷୁକୈଶ୍ ଚାନ୍ନକାଙ୍କ୍ଷିଭିଃ
ତାପରେ ବାନ୍ଧବ ଓ ମିତ୍ରମାନେ ସହିତ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଖାଇବା, ଅନ୍ୟ ଉପାସକ, ଦୁଃଖୀ, ଭିକ୍ଷୁକ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ କୃତ୍ଵା ନରଃ ସମ୍ଯଙ୍ ନାରୀ ଵା ଲଭତେ ଫଲମ୍ ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରାଣାଂ ରାଜସୂଯଶତସ୍ଯ ଚ
ଏପରି ଭାବେ କେହି ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ କରିଲେ, ହଜାରଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଓ ଶତଟି ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ଅତୀତଂ ଶତମ୍ ଆଦାଯ ପୁରୁଷାଣାଂ ନରୋତ୍ତମାଃ ଭଵିଷ୍ଯଂ ଚ ଶତଂ ଵିପ୍ରାଃ ସ୍ଵର୍ଗତ୍ଯା ଦିଵ୍ଯରୂପଧୃକ୍
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷମାନେ, ଗତ ଶତବର୍ଷ ଓ ଆସନ୍ତା ଶତବର୍ଷ ଧରି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥାଏ।
ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂପନ୍ନଃ ସର୍ଵାଲଂକାରଭୂଷିତଃ ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧାତ୍ମା ଦେଵଵଦ୍ ଵିଗତଜ୍ଵରଃ
ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଯୁକ୍ତ, ସମସ୍ତ ଆଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧିଥିବା, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ, ଦେବତା ସଦୃଶ ଓ ଦୁଃଖ ରହିତ।
ରୂପଯୌଵନସଂପନ୍ନୋ ଗୁଣୈଃ ସର୍ଵୈର୍ ଅଲଂକୃତଃ ସ୍ତୂଯମାନୋ ଽପ୍ସରୋଭିଶ୍ ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସମଲଂକୃତଃ
ରୂପ ଓ ଯୌବନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ଅପ୍ସରାମାନେ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ମିଶି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଵିମାନେନାର୍କଵର୍ଣେନ କାମଗେନ ସ୍ଥିରେଣ ଚ ପତାକାଧ୍ଵଜଯୁକ୍ତେନ ସର୍ଵରତ୍ନୈର୍ ଅଲଂକୃତଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚଳିଥିବା ଏବଂ ଦୃଢ଼ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ, ପତାକା ଓ ଧ୍ୱଜ ଲାଗିଥିବା, ସମସ୍ତ ମଣି ମୁକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଉଦ୍ଯୋତଯନ୍ ଦିଶଃ ସର୍ଵା ଆକାଶେ ଵିଗତକ୍ଲମଃ ଯୁଵା ମହାବଲୋ ଧୀମାନ୍ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଉଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଆକାଶରେ କ୍ଲାନ୍ତି ଛାଡ଼ି, ଯୁବକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୋଇ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ତତ୍ର କଲ୍ପଶତଂ ଯାଵଦ୍ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଭୋଗାନ୍ ଯଥେପ୍ସିତାନ୍ ସିଦ୍ଧାପ୍ସରୋଭିର୍ ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସୁରଵିଦ୍ଯାଧରୋରଗୈଃ
ସେଠାରେ, ଶତାଧିକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଭୋଗବିଲାସ କରେ, ସିଦ୍ଧ ଅପ୍ସରା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଦେବତା, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ନାଗମାନେ ସହିତ।
ସ୍ତୂଯମାନୋ ମୁନିଵରୈସ୍ ତିଷ୍ଠତେ ଵିଗତଜ୍ଵରଃ ଯଥା ଦେଵୋ ଜଗନ୍ନାଥଃ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରଃ
ମହାନ ଋଷିମାନେ ଯେଉଁଠି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେଠି ସେ କଷ୍ଟ ଛାଡ଼ି ରହେ, ଯେପରି ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଦେବତା ରହନ୍ତି।
ତଥାସୌ ମୁଦିତୋ ଵିପ୍ରାଃ କୃତ୍ଵା ରୂପଂ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତତ୍ର ଵରାନ୍ ଭୋଗାନ୍ କ୍ରୀଡାଂ କୃତ୍ଵା ସୁରୈଃ ସହ
ଏପରି ଭାବରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚାରିଟି ହସ୍ତ ଧାରଣ କରି, ସେଠାରେ ଉତ୍ତମ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରେ ଓ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଖେଳ କରେ।
ତଦନ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମସଦନମ୍ ଆଯାତି ସର୍ଵକାମଦମ୍ ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରୈଶ୍ ଚାପି ଶୋଭିତଂ ସୁରକିଂନରୈଃ
ତା’ପରେ ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନିବାସକୁ ଯାଏ, ଯେଉଁଠି ସିଦ୍ଧ ବିଦ୍ୟାଧର, ଦେବତା ଓ କିନ୍ନରମାନେ ଶୋଭା ଦେଉଛନ୍ତି।
କାଲଂ ନଵତିକଲ୍ପଂ ତୁ ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସୁଖଂ ନରଃ ତସ୍ମାଦ୍ ଆଯାତି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଃ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍
ସେଠାରେ ନବତି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଫଳ ଦେଉଥିବା ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ସୁରଗଣୈଃ ସେଵିତଂ ସୁଖମୋକ୍ଷଦମ୍ ଅନେକଶତସାହସ୍ରୈର୍ ଵିମାନୈଃ ସମଲଂକୃତମ୍
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ, ଯେଉଁଠି ଦେବମାନେ ସେବା କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ସୁଖ ଓ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ, ଅନେକ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ମହଳ ରହିଛି।
ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରୈର୍ ଯକ୍ଷୈର୍ ଭୂଷିତଂ ଦୈତ୍ଯଦାନଵୈଃ ଅଶୀତିକଲ୍ପକାଲଂ ତୁ ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସୁଖଂ ନରଃ
ସିଦ୍ଧ ବିଦ୍ୟାଧର, ଯକ୍ଷ, ଦାଇତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ ଯେଉଁଠି ଶୋଭା ଦେଉଛନ୍ତି, ସେଠି ସେ ଅଶୀ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରେ।
ତଦନ୍ତେ ଯାତି ଗୋଲୋକଂ ସର୍ଵଭୋଗସମନ୍ଵିତମ୍ ସୁରସିଦ୍ଧାପ୍ସରୋଭିଶ୍ ଚ ଶୋଭିତଂ ସୁମନୋହରମ୍
ତା’ପରେ ସେ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଥିବା ଗୋଲୋକକୁ ଯାଏ, ଯେଉଁଠି ଦେବ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଶୋଭା ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ।
ତତ୍ର ସପ୍ତତିକଲ୍ପାଂସ୍ ତୁ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗମ୍ ଅନୁତ୍ତମମ୍ ଦୁର୍ଲଭଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ସ୍ଵସ୍ଥଚିତ୍ତୋ ଯଥାମରଃ
ସେଠାରେ ସପ୍ତତି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ, ନିଜ ମନକୁ ଶାନ୍ତ ରଖି, ଦେବତା ପରି ରହେ।
ତସ୍ମାଦ୍ ଆଗଚ୍ଛତେ ଲୋକଂ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯମ୍ ଅନୁତ୍ତମମ୍ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସୈଃ ସିଦ୍ଧୈର୍ ମୁନିଵିଦ୍ଯାଧରୈର୍ ଵୃତଃ
ସେଠାରୁ ସେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ଲୋକକୁ ଯାଏ, ଯେଉଁଠି ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ସିଦ୍ଧ, ଋଷି ଓ ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଅଛନ୍ତି।
ଷଷ୍ଟିକଲ୍ପାନ୍ ସୁଖଂ ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ନାନାଵିଧଂ ମୁଦା ତଦନ୍ତେ ଶକ୍ରଭଵନଂ ନାନାଶ୍ଚର୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍
ସେଠି ଷଷ୍ଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗ ଆନନ୍ଦରେ ଉପଭୋଗ କରି, ତା’ପରେ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ରଙ୍କ ଭବନକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ କିଂନରୈଃ ସିଦ୍ଧୈଃ ସୁରଵିଦ୍ଯାଧରୋରଗୈଃ ଗୁହ୍ଯକାପ୍ସରସୈଃ ସାଧ୍ଯୈର୍ ଵୃତୈଶ୍ ଚାନ୍ଯୈଃ ସୁରୋତ୍ତମୈଃ
ସେଠି ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ସିଦ୍ଧ, ଦେବ, ବିଦ୍ୟାଧର, ନାଗ, ଗୁପ୍ତ ଅପ୍ସରା, ସାଧ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଅଛନ୍ତି।
ଆଗତ୍ଯ ତତ୍ର ପଞ୍ଚାଶତ୍ କଲ୍ପାନ୍ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସୁଖଂ ନରଃ ସୁରଲୋକଂ ତତୋ ଗତ୍ଵା ଵିମାନୈଃ ସମଲଂକୃତଃ
ସେଠି ପହଞ୍ଚି, ପଞ୍ଚାଶ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ଦେବତାଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଏ, ଯେଉଁଠି ଦିବ୍ୟ ମହଳ ରହିଛି।
ଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ ତୁ କଲ୍ପାଂସ୍ ତୁ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ ସୁଦୁର୍ଲଭାନ୍ ଆଗଚ୍ଛତେ ତତୋ ଲୋକଂ ନକ୍ଷତ୍ରାଖ୍ଯଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଚାଳିଶି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ସେ ନକ୍ଷତ୍ର ନାମକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ତତୋ ଭୋଗାନ୍ ଵରାନ୍ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ତ୍ରିଂଶତ୍ କଲ୍ପାନ୍ ଯଥେପ୍ସିତାନ୍ ତସ୍ମାଦ୍ ଆଗଚ୍ଛତେ ଲୋକଂ ଶଶାଙ୍କସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ତା’ପରେ ସେ ଇଚ୍ଛାମତ ତିରିଶି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତମ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ଯତ୍ରାସୌ ତିଷ୍ଠତେ ସୋମଃ ସର୍ଵୈର୍ ଦେଵୈର୍ ଅଲଂକୃତଃ ତତ୍ର ଵିଂଶତିକଲ୍ପାଂସ୍ ତୁ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଯେଉଁଠି ସୋମଦେବ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ସେଠି ସେ ବିଶିଷ୍ଟ ଭୋଗ ଭୋଗି, କୁଡ଼ି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ।
ଆଦିତ୍ଯସ୍ଯ ତତୋ ଲୋକମ୍ ଆଯାତି ସୁରପୂଜିତମ୍ ନାନାଶ୍ଚର୍ଯମଯଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରଃସେଵିତମ୍
ତା’ପରେ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଏ, ଯେଉଁଠି ଦେବମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ପୁଣ୍ୟ ରହିଛି, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରନ୍ତି।
ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଶୁଭାନ୍ ଭୋଗାନ୍ ଦଶ କଲ୍ପାନ୍ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ତସ୍ମାଦ୍ ଆଯାତି ଭୁଵନଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେଠାରେ ଦଶ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ତତ୍ର ଭୋଗାନ୍ ସମସ୍ତାଂଶ୍ ଚ କଲ୍ପମ୍ ଏକଂ ଯଥାସୁଖମ୍ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚାଯାତି ମେଦିନ୍ଯାଂ ରାଜା ଭଵତି ଧାର୍ମିକଃ
ସେଠାରେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛାମତେ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ପୃଥିବୀରେ ଆସି ଧର୍ମିକ ରାଜା ହୁଏ।