ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନରୋ ଲଭେତ୍ କୃଷ୍ଣଂ ତତ୍ ଫଲଂ ସହଲାଯୁଧମ୍ ସକଲଂ ଭଦ୍ରଯା ସାର୍ଧଂ ଵ୍ରଜନ୍ତଂ ଦକ୍ଷିଣାମୁଖମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ସହିତ, ଭଦ୍ରାଙ୍କ ସହ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାଉଥିବା ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ଗୁଡିଵାମଣ୍ଡପଂ ଯାନ୍ତଂ ଯେ ପଶ୍ଯନ୍ତି ରଥେ ସ୍ଥିତମ୍ କୃଷ୍ଣଂ ବଲଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ତେ ଯାନ୍ତି ଭଵନଂ ହରେଃ
ଗୁଡିବା ମଣ୍ଡପକୁ ଯାଉଥିବା ରଥରେ ବସିଥିବା କୃଷ୍ଣ, ବଳରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ନିବାସକୁ ପହଁଚନ୍ତି।
ଯେ ପଶ୍ଯନ୍ତି ତଦା କୃଷ୍ଣଂ ସପ୍ତାହଂ ମଣ୍ଡପେ ସ୍ଥିତମ୍ ହଲିନଂ ଚ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ
ମଣ୍ଡପରେ ସାତ ଦିନ ରହୁଥିବା କୃଷ୍ଣ, ବଳରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପହଁଚନ୍ତି।
କେନ ସା ନିର୍ମିତା ଯାତ୍ରା ଦକ୍ଷିଣସ୍ଯାଂ ଜଗତ୍ପତେ ଯାତ୍ରାଫଲଂ ଚ କିଂ ତତ୍ର ପ୍ରାପ୍ଯତେ ବ୍ରୂହି ମାନଵୈଃ
ପ୍ରଭୁ, ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏହି ଯାତ୍ରା କିଏ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ? ସେଠାରେ ଯାତ୍ରାର ଫଳ କଣ ମିଳେ? ଏହି କଥା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଜାଣିପାରିବେ।
କିମର୍ଥଂ ସରସସ୍ ତୀରେ ରାଜ୍ଞସ୍ ତସ୍ଯ ଜଗତ୍ପତେ ପଵିତ୍ରେ ଵିଜନେ ଦେଶେ ଗତ୍ଵା ତତ୍ର ଚ ମଣ୍ଡପେ
ପ୍ରଭୁ, ସେ ରାଜା କିଏ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଝିଲି ତୀରରେ ଏହି ପବିତ୍ର ଏବଂ ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନରେ ମଣ୍ଡପକୁ ଗଲେ?
କୃଷ୍ଣଃ ସଂକର୍ଷଣଶ୍ ଚୈଵ ସୁଭଦ୍ରା ଚ ରଥେନ ତେ ସ୍ଵସ୍ଥାନଂ ସଂପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସପ୍ତରାତ୍ରଂ ଵସନ୍ତି ଵୈ
କୃଷ୍ଣ, ସଂକର୍ଷଣ ଓ ସୁଭଦ୍ରା, ସ୍ୱ ନିବାସ ଛାଡି ରଥରେ ସାତ ରାତି ରହନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନେନ ଭୋ ଵିପ୍ରାଃ ପୁରା ଵୈ ପ୍ରାର୍ଥିତୋ ହରିଃ ସପ୍ତାହଂ ସରସସ୍ ତୀରେ ମମ ଯାତ୍ରା ଭଵତ୍ଵ୍ ଇତି
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପୁର୍ବେ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ: 'ମୋର ଯାତ୍ରା ଝିଲି ତୀରରେ ସାତ ଦିନ ହେଉ।'
ଗୁଡିଵା ନାମ ଦେଵେଶ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଫଲପ୍ରଦା ତସ୍ମୈ କିଲ ଵରଂ ଚାସୌ ଦଦୌ ସ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ଦେବେଶ ଗୁଡିବା ନାମରେ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଫଳ ଦେଇଥିବା, ସେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ତାଙ୍କୁ ଏହି ଭିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ।
ସପ୍ତାହଂ ସରସସ୍ ତୀରେ ତଵ ରାଜନ୍ ଭଵିଷ୍ଯତି ଗୁଡିଵା ନାମ ଯାତ୍ରା ମେ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦା
ହେ ରାଜା, ସରୋବର କୂଳରେ ସାତି ଦିନ ମୋର ଗୁଡିବା ନାମକ ଯାତ୍ରା ହେବ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଯେ ମାଂ ତତ୍ରାର୍ଚଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ମଣ୍ଡପେ ସ୍ଥିତମ୍ ସଂକର୍ଷଣଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ଵିଧିଵତ୍ ସୁସମାହିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ମଣ୍ଡପରେ ନିୟମରେ ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ମୋତେ, ସଂକର୍ଷଣ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ପୂଜିବେ, ସେମାନେ ମନ ଲଗାଇ ପୂଜା କରିବେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ଶୂଦ୍ରାଶ୍ ଚ ଵୈ ନୃପ ପୁଷ୍ପୈର୍ ଗନ୍ଧୈସ୍ ତଥା ଧୂପୈର୍ ଦୀପୈର୍ ନୈଵେଦ୍ଯକୈର୍ ଵରୈଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ନାରୀ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେ, ହେ ରାଜା, ଫୁଲ, ସୁଗନ୍ଧ, ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ଉତ୍ତମ ଉପହାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବେ।
ଉପହାରୈର୍ ବହୁଵିଧୈଃ ପ୍ରଣିପାତୈଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୈଃ ଜଯଶବ୍ଦୈସ୍ ତଥା ସ୍ତୋତ୍ରୈର୍ ଗୀତୈର୍ ଵାଦ୍ଯୈର୍ ମନୋହରୈଃ
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଉପହାର, ଶାସ୍ତାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ, ପରିକ୍ରମା, ଜୟଧ୍ୱନି, ସ୍ତୁତି, ଗୀତ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ବାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବେ।
ନ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଲଭଂ କିଂଚିତ୍ ଫଲଂ ଯସ୍ଯ ଯଦ୍ ଈପ୍ସିତମ୍ ଭଵିଷ୍ଯତି ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ ଅସଂଶଯମ୍
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନାହିଁ; ଯେଉଁଯେଉଁ ଫଳ ଇଚ୍ଛା କରିବେ, ମୋର କୃପାରେ ନିଶ୍ଚୟ ପାଇବେ, ହେ ରାଜା।
ଏଵମ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ତୁ ତଂ ଦେଵସ୍ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ ସ ତୁ ରାଜଵରଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ କୃତକୃତ୍ଯୋ ଽଭଵତ୍ ତଦା
ଏପରି କହି ଦେବତା ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ; ଏବଂ ସେ ଶ୍ରୀମାନ୍ ରାଜା ସେଇ ସମୟରେ ସଫଳ ହେଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଗୁଡିଵାଯାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ସର୍ଵକାମପ୍ରଦଂ ଦେଵଂ ପଶ୍ଯେତ୍ ତଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ସେହିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଗୁଡିବା ଯାତ୍ରାରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ସେଇ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରାନ୍ ନିର୍ଧନୋ ଲଭତେ ଧନମ୍ ରୋଗାଚ୍ ଚ ମୁଚ୍ଯତେ ରୋଗୀ କନ୍ଯା ପ୍ରାପ୍ନୋତି ସତ୍ପତିମ୍
ଯାହାଙ୍କର ପୁଅ ନାହିଁ ସେ ପୁଅ ପାଉଛନ୍ତି, ଗରିବ ଧନ ପାଉଛନ୍ତି, ରୋଗୀ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି, ଏବଂ କୁଁଆରି ଭଲ ବର ପାଉଛନ୍ତି।
ଆଯୁଃ କୀର୍ତିଂ ଯଶୋ ମେଧାଂ ବଲଂ ଵିଦ୍ଯାଂ ଧୃତିଂ ପଶୂନ୍ ନରଃ ସଂତତିମ୍ ଆପ୍ନୋତି ରୂପଯୌଵନସଂପଦମ୍
ମଣିଷ୍ୟ ଦୀର୍ଘାୟୁ, କୀର୍ତି, ଯଶ, ବୁଦ୍ଧି, ଶକ୍ତି, ଜ୍ଞାନ, ଧୃତି, ପଶୁ, ସନ୍ତାନ, ରୂପ, ଯୌବନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଉଛି।
ଯାନ୍ ଯାନ୍ ସମୀହତେ ଭୋଗାନ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍ ନରୋ ଵାପ୍ଯ୍ ଅଥଵା ନାରୀ ତାଂସ୍ ତାନ୍ ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯ୍ ଅସଂଶଯମ୍
ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ଯେଉଁ ଭୋଗ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେଇ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ନିଶ୍ଚୟ ସେସବୁ ପାଇଯାନ୍ତି।
ଯାତ୍ରାଂ କୃତ୍ଵା ଗୁଡିଵାଖ୍ଯାଂ ଵିଧିଵତ୍ ସୁସମାହିତଃ ଆଷାଢସ୍ଯ ସିତେ ପକ୍ଷେ ନରୋ ଯୋଷିଦ୍ ଅଥାପି ଵା
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ ଆଷାଢ଼ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ନିୟମରେ ଏବଂ ମନ ଲଗାଇ ଗୁଡିବା ନାମକ ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି,
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ଚ ରାମଂ ଚ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଦଶପଞ୍ଚାଶ୍ଵମେଧାନାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଚାଧିକମ୍
କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପଞ୍ଚାଶି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଏବଂ ତାଠାରୁ ଅଧିକ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ସପ୍ତାଵରାନ୍ ସପ୍ତ ପରାନ୍ ଵଂଶାନ୍ ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଚାତ୍ମନଃ କାମଗେନ ଵିମାନେନ ସର୍ଵରତ୍ନୈର୍ ଅଲଂକୃତଃ
ନିଜ ବଂଶର ସାତି ପୂର୍ବଜ ଓ ସାତି ପରଜନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ବିମାନରେ ଚଢ଼ି ଯାନ୍ତି।
ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଅପ୍ସରୋଭିଶ୍ ଚ ସେଵ୍ଯମାନୋ ଯଥୋତ୍ତରୈଃ ରୂପଵାନ୍ ସୁଭଗଃ ଶୂରୋ ନରୋ ଵିଷ୍ଣୁପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ କ୍ରମେ ସେବା କରନ୍ତି, ରୂପବାନ୍, ସୁଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ପ୍ରବଳ ମଣିଷ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁପୁରକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଵରାନ୍ ଭୋଗାନ୍ ଯାଵଦ୍ ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍ ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧାତ୍ମା ଜରାମରଣଵର୍ଜିତଃ
ସେଠାରେ, ସୃଷ୍ଟିର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତମ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ ରହନ୍ତି।
ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯାଦ୍ ଇହାଗତ୍ଯ ଚତୁର୍ଵେଦୀ ଦ୍ଵିଜୋ ଭଵେତ୍ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଯୋଗମ୍ ଆସ୍ଥାଯ ତତୋ ମୋକ୍ଷମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ଏଠାକୁ ଫେରି, ଚାରି ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଅନ୍ତି; ପରେ ବୈଷ୍ଣବ ଯୋଗ ଅନୁସରଣ କରି ମୋକ୍ଷ ପାଉଛନ୍ତି।
ଏକୈକସ୍ଯାସ୍ ତୁ ଯାତ୍ରାଯାଃ ଫଲଂ ବ୍ରୂହି ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଯତ୍ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନରଃ କୃତ୍ଵା ନାରୀ ଵା ତତ୍ର ସଂଯତା
ଏଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯାତ୍ରା କରିଲେ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ କଣ ଫଳ ପାଉଛନ୍ତି, ତାହା ଆଲଗା ଆଲଗା କହ।
ପ୍ରତିଯାତ୍ରାଫଲଂ ଵିପ୍ରାଃ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଗଦତୋ ମମ ଯତ୍ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନରଃ କୃତ୍ଵା ତସ୍ମିନ୍ କ୍ଷେତ୍ରେ ସୁସଂଯତଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯାତ୍ରାର ଫଳ ମୁଁ କହୁଛି, ଏଠି ସଂଯମରେ ଯିଏ କରେ, ସେ କଣ ଲାଭ କରେ, ଶୁଣ।
ଗୁଡିଵାଯାଂ ତଥୋତ୍ଥାନେ ଫାଲ୍ଗୁନ୍ଯାଂ ଵିଷୁଵେ ତଥା ଯାତ୍ରାଂ କୃତ୍ଵା ଵିଧାନେନ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ଗୁଡିବା ଓ ଫାଲ୍ଗୁନୀ ବିଷୁବ ସମୟରେ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଯାତ୍ରା କରି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ନମସ୍କାର କରିଲେ,
ସଂକର୍ଷଣଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ଲଭେତ୍ ସର୍ଵତ୍ର ଵୈ ଫଲମ୍ ନରୋ ଗଚ୍ଛେଦ୍ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଯାଵଦ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଶ୍ ଚତୁର୍ଦଶ
ସେ ମଣିଷ ସଂକର୍ଷଣ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଫଳ ପାଇଥାଏ; ଚଉଦ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶାସନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁଲୋକରେ ବାସ କରେ।
ଯାଵଦ୍ ଯାତ୍ରାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠମାସେ କରୋତି ଵିଧିଵନ୍ ନରଃ ତାଵତ୍ କଲ୍ପଂ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ସୁଖଂ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ନ ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଯେଉଁ ସମୟ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଯାତ୍ରା କରାଯାଏ, ସେଉଁଯିଏ ଦୀର୍ଘ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁଲୋକରେ ଆନନ୍ଦରେ ରହିଥାଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତସ୍ମିନ୍ କ୍ଷେତ୍ରଵରେ ପୁଣ୍ଯେ ରମ୍ଯେ ଶ୍ରୀପୁରୁଷୋତ୍ତମେ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦେ ନୄଣାଂ ସର୍ଵସତ୍ତ୍ଵସୁଖାଵହେ
ଶ୍ରୀପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କର ସେ ପବିତ୍ର ଓ ଆନନ୍ଦମୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଯାହା ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଉଛି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି,