ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ମହାଵୀର୍ଯଃ ସୂର୍ଯାଚନ୍ଦ୍ରମସୌ ତଥା ଧାତା ଚୈଵ ଵିଧାତା ଚ ତଥା ଚୈଵାନିଲାନଲୌ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର, ଧାତା ଓ ବିଧାତା, ବାତାସ ଓ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତେ ଏଉଁଥିଲେ।
ପୂଷା ଭଗୋ ଽର୍ଯମା ତ୍ଵଷ୍ଟା ଅଂଶୁନୈଵ ଵିଵସ୍ଵତା ପତ୍ନୀଭ୍ଯାଂ ସହିତୋ ଧୀମାନ୍ ମିତ୍ରେଣ ଵରୁଣେନ ଚ
ପୂଷାନ, ଭଗ, ଅର୍ୟମାନ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଅଂଶୁ, ବିବସ୍ୱତ, ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଜଣ ପତ୍ନୀ ସହିତ ଧୀମାନ୍, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ।
ରୁଦ୍ରୈର୍ ଵସୁଭିର୍ ଆଦିତ୍ଯୈର୍ ଅଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ଚ ଵୃତଃ ପ୍ରଭୁଃ ଵିଶ୍ଵୈର୍ ଦେଵୈର୍ ମରୁଦ୍ଭିଶ୍ ଚ ସାଧ୍ଯୈଶ୍ ଚ ପିତୃଭିଃ ସହ
ପ୍ରଭୁ ରୁଦ୍ର, ବସୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମରୁତ୍, ସାଧ୍ୟ ଓ ପିତୃମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଅପ୍ସରୋଭିଶ୍ ଚ ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସପନ୍ନଗୈଃ ଦେଵର୍ଷିଭିର୍ ଅସଂଖ୍ଯେଯୈସ୍ ତଥା ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଭିର୍ ଵରୈଃ
ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ସର୍ପ, ଅସଂଖ୍ୟ ଦେବଋଷି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମଋଷିମାନେ ସହିତ।
ଵୈଖାନସୈର୍ ଵାଲଖିଲ୍ଯୈର୍ ଵାଯ୍ଵାହାରୈର୍ ମରୀଚିପୈଃ ଭୃଗୁଭିଶ୍ ଚାଙ୍ଗିରୋଭିଶ୍ ଚ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାସୁନିଷ୍ଠିତୈଃ
ବୈଖାନସ, ବାଳଖିଲ୍ୟ, ବାୟୁଆହାର, ମରୀଚି, ଭୃଗୁ ଓ ଅଙ୍ଗିରସ, ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ମୁନିମାନେ ସହିତ।
ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାଧରୈଃ ପୁଣ୍ଯୈର୍ ଯୋଗସିଦ୍ଧିଭିର୍ ଆଵୃତଃ ପିତାମହଃ ପୁଲସ୍ତ୍ଯଶ୍ ଚ ପୁଲହଶ୍ ଚ ମହାତପାଃ
ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ଯୋଗସିଦ୍ଧମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ, ପିତାମହ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଓ ମହାତପସ୍ବୀ ପୁଲହ।
ଅଙ୍ଗିରାଃ କଶ୍ଯପୋ ଽତ୍ରିଶ୍ ଚ ମରୀଚିର୍ ଭୃଗୁର୍ ଏଵ ଚ କ୍ରତୁର୍ ହରଃ ପ୍ରଚେତାଶ୍ ଚ ମନୁର୍ ଦକ୍ଷସ୍ ତଥୈଵ ଚ
ଅଙ୍ଗିରା, କଶ୍ୟପ, ଅତ୍ରି, ମରୀଚି, ଭୃଗୁ, କ୍ରତୁ, ହର, ପ୍ରଚେତାସ, ମନୁ ଏବଂ ଡକ୍ଷ ମଧ୍ୟ—
ଋତଵଶ୍ ଚ ଗ୍ରହାଶ୍ ଚୈଵ ଜ୍ଯୋତୀଂଷି ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ମୂର୍ତିମତ୍ଯଶ୍ ଚ ସରିତୋ ଦେଵାଶ୍ ଚୈଵ ସନାତନାଃ
ଋତୁଗୁଡିକ, ଗ୍ରହମାନେ, ତାରାମଣ୍ଡଳ, ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କୁ, ଆକାରବନ୍ତୀ ନଦୀମାନେ ଏବଂ ଚିରଅବିନାଶୀ ଦେବମାନେ—
ସମୁଦ୍ରାଶ୍ ଚ ହ୍ରଦାଶ୍ ଚୈଵ ତୀର୍ଥାନି ଵିଵିଧାନି ଚ ପୃଥିଵୀ ଦ୍ଯୌର୍ ଦିଶଶ୍ ଚୈଵ ପାଦପାଶ୍ ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ସମୁଦ୍ର, ହ୍ରଦ, ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ଦିଗମାନେ ଏବଂ ବୃକ୍ଷମାନେ, ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କୁ—
ଅଦିତିର୍ ଦେଵମାତା ଚ ହ୍ରୀଃ ଶ୍ରୀଃ ସ୍ଵାହା ସରସ୍ଵତୀ ଉମା ଶଚୀ ସିନୀଵାଲୀ ତଥା ଚାନୁମତିଃ କୁହୂଃ
ଅଦିତି ଦେବମାତା, ହ୍ରୀ, ଶ୍ରୀ, ସ୍ୱାହା, ସରସ୍ୱତୀ, ଉମା, ଶଚୀ, ସିନୀବାଳୀ, ଏବଂ ଅନୁମତି ଓ କୁହୁ—
ରାକା ଚ ଧିଷଣା ଚୈଵ ପତ୍ନ୍ଯଶ୍ ଚାନ୍ଯା ଦିଵୌକସାମ୍ ହିମଵାଂଶ୍ ଚୈଵ ଵିନ୍ଧ୍ଯଶ୍ ଚ ମେରୁଶ୍ ଚାନେକଶୃଙ୍ଗଵାନ୍
ରାକା, ଧିଷଣା ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପତ୍ନୀମାନେ, ହିମବନ୍ତ, ବିନ୍ଧ୍ୟ, ଏବଂ ଅନେକ ଶିଖର ଥିବା ମେରୁ—
ଐରାଵତଃ ସାନୁଚରଃ କଲାକାଷ୍ଠାସ୍ ତଥୈଵ ଚ ମାସାର୍ଧଂ ମାସ-ଋତଵସ୍ ତଥା ରାତ୍ର୍ଯହନୀ ସମାଃ
ଏଇରାବତ ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନେ ସହ, କଳା, କଷ୍ଠା ଭଳି ସମୟର ଭାଗ, ଅର୍ଧମାସ, ମାସ, ଋତୁ, ରାତି ଦିନ ଏବଂ ବର୍ଷମାନେ—
ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରଵା ହଯଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ନାଗରାଜଶ୍ ଚ ଵାମନଃ ଅରୁଣୋ ଗରୁଡଶ୍ ଚୈଵ ଵୃକ୍ଷାଶ୍ ଚୌଷଧିଭିଃ ସହ
ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡା, ନାଗରାଜ ବାମନ, ଅରୁଣ, ଗରୁଡ ଏବଂ ବୃକ୍ଷମାନେ ଔଷଧିମାନେ ସହ—
ଧର୍ମଶ୍ ଚ ଭଗଵାନ୍ ଦେଵଃ ସମାଜଗ୍ମୁର୍ ହି ସଂଗତାଃ କାଲୋ ଯମଶ୍ ଚ ମୃତ୍ଯୁଶ୍ ଚ ଯମସ୍ଯାନୁଚରାଶ୍ ଚ ଯେ
ଧର୍ମ ଭଗବାନ ଦେବ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଆସିଲେ, ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହେଲେ; କାଳ, ଯମ, ମୃତ୍ୟୁ ଏବଂ ଯମଙ୍କର ସାଥୀମାନେ—
ବହୁଲତ୍ଵାଚ୍ ଚ ନୋକ୍ତା ଯେ ଵିଵିଧା ଦେଵତାଗଣାଃ ତେ ଦେଵସ୍ଯାଭିଷେକାର୍ଥଂ ସମାଯାନ୍ତି ତତସ୍ ତତଃ
ଅନେକ ପ୍ରକାର ଦେବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟାରେ ଥିବାରୁ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବଙ୍କର ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଏକ ପରେ ଏକ ଆସିଲେ—
ଗୃହୀତ୍ଵା ତେ ତଦା ଵିପ୍ରାଃ ସର୍ଵେ ଦେଵା ଦିଵୌକସଃ ଆଭିଷେଚନିକଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ମଙ୍ଗଲାନି ଚ ସର୍ଵଶଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ, ଦ୍ବିଜମାନେ ସହିତ, ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଜିନିଷ ନେଲେ—
ଦିଵ୍ଯସଂଭାରସଂଯୁକ୍ତୈଃ କଲଶୈଃ କାଞ୍ଚନୈର୍ ଦ୍ଵିଜାଃ ସାରସ୍ଵତୀଭିଃ ପୁଣ୍ଯାଭିର୍ ଦିଵ୍ଯତୋଯାଭିର୍ ଏଵ ଚ
ଦିବ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ଭରିଥିବା ସୁନା କଳସ, ପବିତ୍ର ସରସ୍ୱତୀ ଜଳ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଜଳ ସହିତ—
ତୋଯେନାକାଶଗଙ୍ଗାଯାଃ କୃଷ୍ଣଂ ରାମେଣ ସଂଗତମ୍ ସପୁଷ୍ପୈଃ କାଞ୍ଚନୈଃ କୁମ୍ଭୈଃ ସ୍ନାପଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଵନିସ୍ଥିତାଃ
ଆକାଶ ଗଙ୍ଗାର ଜଳ, କୃଷ୍ଣ ଓ ରାମଙ୍କ ସହିତ, ଫୁଲ ଏବଂ ସୁନା କଳସ ଦ୍ୱାରା, ପୃଥିବୀରେ ଥିବାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ—
ସଂଚରନ୍ତି ଵିମାନାନି ଦେଵାନାମ୍ ଅମ୍ବରେ ତଥା ଉଚ୍ଚାଵଚାନି ଦିଵ୍ଯାନି କାମଗାନି ସ୍ଥିରାଣି ଚ
ଦେବମାନଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ରଥମାନେ ଆକାଶରେ ଚଳିଲେ, କେତେକ ଉଚ୍ଚ, କେତେକ ନିମ୍ନ, ଦିବ୍ୟ, ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଦୃଢ—
ଦିଵ୍ଯରତ୍ନଵିଚିତ୍ରାଣି ସେଵିତାନ୍ଯ୍ ଅପ୍ସରୋଗଣୈଃ ଗୀତୈର୍ ଵାଦ୍ଯୈଃ ପତାକାଭିଃ ଶୋଭିତାନି ସମନ୍ତତଃ
ଦିବ୍ୟ ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ସଜିତ, ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସେବାରେ, ସଙ୍ଗୀତ, ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଏବଂ ପତାକାରେ ମଧୁର ଶବ୍ଦ ହେଉଥିବା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଚମକିଥିବା—
ଏଵଂ ତଦା ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ କୃଷ୍ଣଂ ରାମେଣ ସଂଗତମ୍ ସ୍ନାପଯିତ୍ଵା ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ସଂସ୍ତୁଵନ୍ତି ମୁଦାନ୍ଵିତାଃ
ଏପରି, ମୁନିମାନଙ୍କୁ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରା ସହିତ ସ୍ନାନ କରାଇ ଆନନ୍ଦରେ ସମସ୍ତେ ସ୍ତୁତି କରିଲେ—
ଜଯ କୃଷ୍ଣ ଜଗନ୍ନାଥ ଜଯ ସଂକର୍ଷଣାନୁଜ ଜଯ ପଦ୍ମପଲାଶାକ୍ଷ ଜଯ ଵାଞ୍ଛାଫଲପ୍ରଦ
ଜୟ କୃଷ୍ଣ ଜଗନ୍ନାଥ, ଜୟ ସଂକର୍ଷଣଙ୍କ ଭାଇ, ଜୟ ପଦ୍ମପତ୍ର ନୟନ, ଜୟ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା—
ଜଯ ମାଲାଵୃତୋରସ୍କ ଜଯ ଚକ୍ରଗଦାଧର ଜଯ ପଦ୍ମାଲଯାକାନ୍ତ ଜଯ ଵିଷ୍ଣୋ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଜୟ ମାଳାରେ ଭରିଥିବା ଛାତି, ଜୟ ଚକ୍ର ଗଦାଧାରୀ, ଜୟ ପଦ୍ମାର ପ୍ରିୟ, ଜୟ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର—
ଏଵଂ ସ୍ତୁତ୍ଵା ତଦା ଦେଵାଃ ଶକ୍ରାଦ୍ଯା ହୃଷ୍ଟମାନସାଃ ସିଦ୍ଧଚାରଣସଂଘାଶ୍ ଚ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ସ୍ଵର୍ଗଵାସିନଃ
ଏପରି ସ୍ତୁତି କରି, ଶକ୍ର ଆଦି ଦେବମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ, ସିଦ୍ଧ ଚାରଣ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ସ୍ବର୍ଗବାସୀମାନେ—
ମୁନଯୋ ଵାଲଖିଲ୍ଯାଶ୍ ଚ କୃଷ୍ଣଂ ରାମେଣ ସଂଗତମ୍ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ପ୍ରଣିପତ୍ଯାମ୍ବରେ ସ୍ଥିତାଃ
ବାଳଖିଲ୍ୟ ମୁନିମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୁନିମାନେ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ସହିତ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଆକାଶରେ ଉଭୟ ହେଲେ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ତୁତ୍ଵା ନମସ୍କୃତ୍ଵା ତଦା ତେ ତ୍ରିଦିଵୌକସଃ କୃଷ୍ଣଂ ରାମଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ଯାନ୍ତି ସ୍ଵଂ ସ୍ଵଂ ନିଵେଶନମ୍
ସେହି ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସ୍ତୁତି କରି, ନମସ୍କାର କରି, ପରେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ ।
ସଂଚରନ୍ତି ଵିମାନାନି ଦେଵାନାମ୍ ଅମ୍ବରେ ତଦା ଉଚ୍ଚାଵଚାନି ଦିଵ୍ଯାନି କାମଗାନି ସ୍ଥିରାଣି ଚ
ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ରଥଗୁଡିକ ଆକାଶରେ ଉଚ୍ଚ-ନିମ୍ନ ଭାବରେ ଚଳିଥିଲା, ସେଗୁଡିକ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚାଲିଥିଲା ଓ ଦୃଢ଼ ଥିଲା ।
ଦିଵ୍ଯରତ୍ନଵିଚିତ୍ରାଣି ସେଵିତାନ୍ଯ୍ ଅପ୍ସରୋଗଣୈଃ ଗୀତୈର୍ ଵାଦ୍ଯୈଃ ପତାକାଭିଃ ଶୋଭିତାନି ସମନ୍ତତଃ
ସେ ଦିବ୍ୟ ରଥଗୁଡିକ ନିର୍ମଳ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରୁଥିଲେ, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟର ଧ୍ୱନିରେ ମନୋହର, ଚାରିପାଖରେ ପତାକାରେ ଶୁଭ୍ର ଶୋଭା ପାଉଥିଲା ।
ତସ୍ମିନ୍ କାଲେ ତୁ ଯେ ମର୍ତ୍ଯାଃ ପଶ୍ଯନ୍ତି ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍ ବଲଭଦ୍ରଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ତେ ଯାନ୍ତି ପଦମ୍ ଅଵ୍ଯଯମ୍
ସେ ସମୟରେ ଯେଉଁ ମଣିଷମାନେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ବଳଭଦ୍ର ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଅବିନାଶୀ ପଦକୁ ପାଇଥାନ୍ତି ।
ସୁଭଦ୍ରାରାମସହିତଂ ମଞ୍ଚସ୍ଥଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନିରାମଯଂ ସ୍ଥାନଂ ଯାନ୍ତି ନାସ୍ତ୍ଯ୍ ଅତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସୁଭଦ୍ରା ଓ ରାମଙ୍କ ସହିତ ମଞ୍ଚରେ ବସିଥିବା ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଦେଖି, ମଣିଷ ନିରୋଗ ଥାନକୁ ପାଉଥାଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।