ତତ୍ର ନାନାଵିଧୈର୍ ଵାଦ୍ଯୈଃ କୃଷ୍ଣଂ ନୀଲାମ୍ବରଂ ଦ୍ଵିଜାଃ ମଧ୍ଯେ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚାସ୍ଥାପ୍ଯ ଜଯମଙ୍ଗଲନିସ୍ଵନୈଃ
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସଙ୍ଗୀତ ବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ, ନୀଳବସନ ପିନ୍ଧିଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମଞ୍ଚରେ ବସାଇ, ମଧ୍ୟରେ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ରଖି, ଜୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଧ୍ୱନି ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୈର୍ ଵୈଶ୍ଯୈଃ ଶୂଦ୍ରୈଶ୍ ଚାନ୍ଯୈଶ୍ ଚ ଜାତିଭିଃ ଅନେକଶତସାହସ୍ରୈର୍ ଵୃତଂ ସ୍ତ୍ରୀପୁରୁଷୈର୍ ଦ୍ଵିଜାଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜାତିର ଅନେକ ଲକ୍ଷ ନରନାରୀ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିବା, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ—
ଗୃହସ୍ଥାଃ ସ୍ନାତକାଶ୍ ଚୈଵ ଯତଯୋ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ ସ୍ନାପଯନ୍ତି ତଦା କୃଷ୍ଣଂ ମଞ୍ଚସ୍ଥଂ ସହଲାଯୁଧମ୍
ଗୃହସ୍ଥ, ସ୍ନାତକ, ଯତି ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ସେତେବେଳେ ମଞ୍ଚରେ ବସିଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ସ୍ନାନ କରାନ୍ତି।
ତଥା ସମସ୍ତତୀର୍ଥାନି ପୂର୍ଵୋକ୍ତାନି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ସ୍ଵୋଦକୈଃ ପୁଷ୍ପମିଶ୍ରୈଶ୍ ଚ ସ୍ନାପଯନ୍ତି ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍
ଏହିପରି, ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ନିଜ ଜଳ ଓ ଫୁଲ ମିଶାଇ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବେ ସ୍ନାନ କରାନ୍ତି।
ପଶ୍ଚାତ୍ ପଟହଶଙ୍ଖାଦ୍ଯୈର୍ ଭେରୀମୁରଜନିସ୍ଵନୈଃ କାହଲୈସ୍ ତାଲଶବ୍ଦୈଶ୍ ଚ ମୃଦଙ୍ଗୈର୍ ଝର୍ଝରୈସ୍ ତଥା
ତାପରେ, ପଟହ, ଶଂଖ, ଭେରୀ, ମୁରଜ, କାହଳ, ତାଳ, ମୃଦଙ୍ଗ, ଝରଝର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଦ୍ୟର ଶବ୍ଦ ଗଞ୍ଜିଉଠେ।
ଅନ୍ଯୈଶ୍ ଚ ଵିଵିଧୈର୍ ଵାଦ୍ଯୈର୍ ଘଣ୍ଟାସ୍ଵନଵିଭୂଷିତୈଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ମଙ୍ଗଲଶବ୍ଦୈଶ୍ ଚ ସ୍ତୁତିଶବ୍ଦୈର୍ ମନୋହରୈଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟ, ଘଣ୍ଟା ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଜନୀମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଧ୍ୱନି ଓ ମନମୋହକ ସ୍ତୁତି ଶବ୍ଦରେ ମଞ୍ଚ ଗଞ୍ଜିଉଠେ।
ଜଯଶବ୍ଦୈସ୍ ତଥା ସ୍ତୋତ୍ରୈର୍ ଵୀଣାଵେଣୁନିନାଦିତୈଃ ଶ୍ରୂଯତେ ସୁମହାଞ୍ ଶବ୍ଦଃ ସାଗରସ୍ଯେଵ ଗର୍ଜତଃ
ଜୟ ଧ୍ୱନି, ସ୍ତୁତି, ବୀଣା ଓ ବାଁଶୀ ଶବ୍ଦରେ, ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଏ, ସାଗର ଗର୍ଜନ ଭଳି।
ମୁନୀନାଂ ଵେଦଶବ୍ଦେନ ମନ୍ତ୍ରଶବ୍ଦୈସ୍ ତଥାପରୈଃ ନାନାସ୍ତୋତ୍ରରଵୈଃ ପୁଣ୍ଯୈଃ ସାମଶବ୍ଦୋପବୃଂହିତୈଃ
ମୁନିମାନଙ୍କ ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣ, ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଶବ୍ଦ, ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ସ୍ତୁତି ଓ ସାମବେଦ ଗାନ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶବ୍ଦ ଅଧିକ ମଧୁର ହୁଏ।
ଯତିଭିଃ ସ୍ନାତକୈଶ୍ ଚୈଵ ଗୃହସ୍ଥୈର୍ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଭିଃ ସ୍ନାନକାଲେ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁଵନ୍ତି ପରଯା ମୁଦା
ସ୍ନାନ ସମୟରେ, ହେ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯତି, ସ୍ନାତକ, ଗୃହସ୍ଥ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ଶ୍ଯାମୈର୍ ଵେଶ୍ଯାଜନୈଶ୍ ଚୈଵ କୁଚଭାରାଵନାମିଭିଃ ପୀତରକ୍ତାମ୍ବରାଭିଶ୍ ଚ ମାଲ୍ଯଦାମାଵନାମିଭିଃ
କଳା ଚାମର ବେଶ୍ୟାମାନେ, ଭାରି ଓ ନମ୍ର ଅସ୍ଥନିଅଳି ଥିବା, ପୀତ ଓ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମାଳା ଓ ହାର ପିନ୍ଧିଥିବା ସେମାନେ ମୁଣ୍ଡ ନମାନ୍ତି।
ସରତ୍ନକୁଣ୍ଡଲୈର୍ ଦିଵ୍ଯୈଃ ସୁଵର୍ଣସ୍ତବକାନ୍ଵିତୈଃ ଚାମରୈ ରତ୍ନଦଣ୍ଡୈଶ୍ ଚ ଵୀଜ୍ଯେତେ ରାମକେଶଵୌ
ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଝୁମକା ଓ ସୁନାର ଗୁଛା, ରତ୍ନଖଣ୍ଡି ହାତଲାଗିଥିବା ଚାମରା ଦ୍ୱାରା ରାମ ଓ କେଶବଙ୍କୁ ପଖା ହେଉଛି।
ଯକ୍ଷଵିଦ୍ଯାଧରୈଃ ସିଦ୍ଧୈଃ କିଂନରୈଶ୍ ଚାପ୍ସରୋଗଣୈଃ ପରିଵାର୍ଯାମ୍ବରଗତୈର୍ ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵଚାରଣୈଃ
ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ସିଦ୍ଧ, କିମ୍ନର ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ, ଏହିପରି ଦେବଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଚାରଣମାନେ ଆକାଶରେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ଆଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ରୁଦ୍ରାଃ ସାଧ୍ଯା ଵିଶ୍ଵେ ମରୁଦ୍ଗଣାଃ ଲୋକପାଲାସ୍ ତଥା ଚାନ୍ଯେ ସ୍ତୁଵନ୍ତି ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ସାଧ୍ୟ, ବିଶ୍ୱେଦେବ, ମରୁତ୍, ଲୋକପାଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ନମସ୍ ତେ ଦେଵଦେଵେଶ ପୁରାଣ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ସର୍ଗସ୍ଥିତ୍ଯନ୍ତକୃଦ୍ ଦେଵ ଲୋକନାଥ ଜଗତ୍ପତେ
ନମସ୍କାର ହେ ଦେବଦେବେଶ୍ୱର, ପୁରାତନ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ସଂହାରକାରୀ, ଦେବ, ଲୋକନାଥ, ଜଗତ୍ପତି।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଧାରିଣଂ ଦେଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଂ ମୋକ୍ଷକାରଣମ୍ ତଂ ନମସ୍ଯାମହେ ଭକ୍ତ୍ଯା ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍
ତିନି ଲୋକର ଧାରକ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ, ମୋକ୍ଷର କାରଣ, ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ସ୍ତୁତ୍ଵୈଵଂ ଵିବୁଧାଃ କୃଷ୍ଣଂ ରାମଂ ଚୈଵ ମହାବଲମ୍ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାସ୍ ତଦାକାଶେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ଏଭଳି କୃଷ୍ଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ସେଠାରେ ଆକାଶରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହିଲେ।
ଗାଯନ୍ତି ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵା ନୃତ୍ଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଅପ୍ସରସସ୍ ତଥା ଦେଵତୂର୍ଯାଣ୍ଯ୍ ଅଵାଦ୍ଯନ୍ତ ଵାତା ଵାନ୍ତି ସୁଶୀତଲାଃ
ଦେବଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ବଜୁଛି, ଏବଂ ଶୀତଳ ମଧୁର ପବନ ବହୁଛି।
ପୁଷ୍ପମିଶ୍ରଂ ତଦା ମେଘା ଵର୍ଷନ୍ତ୍ଯ୍ ଆକାଶଗୋଚରାଃ ଜଯଶବ୍ଦଂ ଚ କୁର୍ଵନ୍ତି ମୁନଯଃ ସିଦ୍ଧଚାରଣାଃ
ତାପରେ ଆକାଶରେ ଘୁରୁଥିବା ମେଘମାନେ ଫୁଲ ଝରାଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ମୁନି, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ଜୟଧ୍ୱନି କରୁଛନ୍ତି।
ଶକ୍ରାଦ୍ଯା ଵିବୁଧାଃ ସର୍ଵ ଋଷଯଃ ପିତରସ୍ ତଥା ପ୍ରଜାନାଂ ପତଯୋ ନାଗା ଯେ ଚାନ୍ଯେ ସ୍ଵର୍ଗଵାସିନଃ
ଶକ୍ର ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋଷି, ପିତୃ, ପ୍ରଜାପତି, ନାଗ ଓ ଅନ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସୁଥିବାମାନେ, ସେମାନେ ସମ୍ମିଳିତ।
ତତୋ ମଙ୍ଗଲସଂଭାରୈର୍ ଵିଧିମନ୍ତ୍ରପୁରସ୍କୃତମ୍ ଆଭିଷେଚନିକଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଦେଵତାଗଣାଃ
ତାପରେ ମଙ୍ଗଳ ଉପକରଣ, ବିଧି ଓ ମନ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଦେବତାମାନେ ଅଭିଷେକ ଦ୍ରବ୍ୟ ଧରିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ମହାଵୀର୍ଯଃ ସୂର୍ଯାଚନ୍ଦ୍ରମସୌ ତଥା ଧାତା ଚୈଵ ଵିଧାତା ଚ ତଥା ଚୈଵାନିଲାନଲୌ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର, ଧାତା ଓ ବିଧାତା, ବାତାସ ଓ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତେ ଏଉଁଥିଲେ।
ପୂଷା ଭଗୋ ଽର୍ଯମା ତ୍ଵଷ୍ଟା ଅଂଶୁନୈଵ ଵିଵସ୍ଵତା ପତ୍ନୀଭ୍ଯାଂ ସହିତୋ ଧୀମାନ୍ ମିତ୍ରେଣ ଵରୁଣେନ ଚ
ପୂଷାନ, ଭଗ, ଅର୍ୟମାନ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଅଂଶୁ, ବିବସ୍ୱତ, ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଜଣ ପତ୍ନୀ ସହିତ ଧୀମାନ୍, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ।
ରୁଦ୍ରୈର୍ ଵସୁଭିର୍ ଆଦିତ୍ଯୈର୍ ଅଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ଚ ଵୃତଃ ପ୍ରଭୁଃ ଵିଶ୍ଵୈର୍ ଦେଵୈର୍ ମରୁଦ୍ଭିଶ୍ ଚ ସାଧ୍ଯୈଶ୍ ଚ ପିତୃଭିଃ ସହ
ପ୍ରଭୁ ରୁଦ୍ର, ବସୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମରୁତ୍, ସାଧ୍ୟ ଓ ପିତୃମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଅପ୍ସରୋଭିଶ୍ ଚ ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସପନ୍ନଗୈଃ ଦେଵର୍ଷିଭିର୍ ଅସଂଖ୍ଯେଯୈସ୍ ତଥା ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଭିର୍ ଵରୈଃ
ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ସର୍ପ, ଅସଂଖ୍ୟ ଦେବଋଷି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମଋଷିମାନେ ସହିତ।
ଵୈଖାନସୈର୍ ଵାଲଖିଲ୍ଯୈର୍ ଵାଯ୍ଵାହାରୈର୍ ମରୀଚିପୈଃ ଭୃଗୁଭିଶ୍ ଚାଙ୍ଗିରୋଭିଶ୍ ଚ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାସୁନିଷ୍ଠିତୈଃ
ବୈଖାନସ, ବାଳଖିଲ୍ୟ, ବାୟୁଆହାର, ମରୀଚି, ଭୃଗୁ ଓ ଅଙ୍ଗିରସ, ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ମୁନିମାନେ ସହିତ।
ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାଧରୈଃ ପୁଣ୍ଯୈର୍ ଯୋଗସିଦ୍ଧିଭିର୍ ଆଵୃତଃ ପିତାମହଃ ପୁଲସ୍ତ୍ଯଶ୍ ଚ ପୁଲହଶ୍ ଚ ମହାତପାଃ
ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ଯୋଗସିଦ୍ଧମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ, ପିତାମହ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଓ ମହାତପସ୍ବୀ ପୁଲହ।
ଅଙ୍ଗିରାଃ କଶ୍ଯପୋ ଽତ୍ରିଶ୍ ଚ ମରୀଚିର୍ ଭୃଗୁର୍ ଏଵ ଚ କ୍ରତୁର୍ ହରଃ ପ୍ରଚେତାଶ୍ ଚ ମନୁର୍ ଦକ୍ଷସ୍ ତଥୈଵ ଚ
ଅଙ୍ଗିରା, କଶ୍ୟପ, ଅତ୍ରି, ମରୀଚି, ଭୃଗୁ, କ୍ରତୁ, ହର, ପ୍ରଚେତାସ, ମନୁ ଏବଂ ଡକ୍ଷ ମଧ୍ୟ—
ଋତଵଶ୍ ଚ ଗ୍ରହାଶ୍ ଚୈଵ ଜ୍ଯୋତୀଂଷି ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ମୂର୍ତିମତ୍ଯଶ୍ ଚ ସରିତୋ ଦେଵାଶ୍ ଚୈଵ ସନାତନାଃ
ଋତୁଗୁଡିକ, ଗ୍ରହମାନେ, ତାରାମଣ୍ଡଳ, ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କୁ, ଆକାରବନ୍ତୀ ନଦୀମାନେ ଏବଂ ଚିରଅବିନାଶୀ ଦେବମାନେ—
ସମୁଦ୍ରାଶ୍ ଚ ହ୍ରଦାଶ୍ ଚୈଵ ତୀର୍ଥାନି ଵିଵିଧାନି ଚ ପୃଥିଵୀ ଦ୍ଯୌର୍ ଦିଶଶ୍ ଚୈଵ ପାଦପାଶ୍ ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ସମୁଦ୍ର, ହ୍ରଦ, ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ଦିଗମାନେ ଏବଂ ବୃକ୍ଷମାନେ, ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କୁ—
ଅଦିତିର୍ ଦେଵମାତା ଚ ହ୍ରୀଃ ଶ୍ରୀଃ ସ୍ଵାହା ସରସ୍ଵତୀ ଉମା ଶଚୀ ସିନୀଵାଲୀ ତଥା ଚାନୁମତିଃ କୁହୂଃ
ଅଦିତି ଦେବମାତା, ହ୍ରୀ, ଶ୍ରୀ, ସ୍ୱାହା, ସରସ୍ୱତୀ, ଉମା, ଶଚୀ, ସିନୀବାଳୀ, ଏବଂ ଅନୁମତି ଓ କୁହୁ—