ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାମଂ ମହାଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ କୃଷ୍ଣଂ ସୁଭଦ୍ରଯା ସହ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ନରୋ ଯାତି ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସମଂ କୁଲମ୍
ଯେଉଁମାନେ ରାମଙ୍କୁ, ମହାଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭାବେ, କୃଷ୍ଣ ଓ ସୁଭଦ୍ରା ସହିତ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ପରିବାର ସହିତ ଉଠି ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତତ୍ର ଵରାନ୍ ଭୋଗାନ୍ ଯାଵଦ୍ ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯାଦ୍ ଇହାଗତ୍ଯ ଚତୁର୍ଵେଦୀ ଦ୍ଵିଜୋ ଭଵେତ୍
ସେଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ଯେତେବେଳେ ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହୁଏ, ସେମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଫେରି ଚାରି ବେଦ ଜାଣିଥିବା ଦ୍ୱିଜ ହୁଅନ୍ତି।
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତଃ ଶାନ୍ତଃ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଯୋଗମ୍ ଆସ୍ଥାଯ ତତୋ ମୋକ୍ଷମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଲାଗିଥିବା, ଶାନ୍ତ, କୃଷ୍ଣ ଭକ୍ତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ କରିଥିବା, ବୈଷ୍ଣବ ଯୋଗରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ, ସେ ପରେ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
କସ୍ମିନ୍ କାଲେ ଭଵେତ୍ ସ୍ନାନଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ କମଲୋଦ୍ଭଵ ଵିଧିନା କେନ ତଦ୍ ବ୍ରୂହି ତତୋ ଵିଧିଵିଦାଂ ଵର
ହେ କମଳାସନ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସ୍ନାନ କେବେ କରିବା ଉଚିତ? କେମିତି ବିଧିରେ କରିବା ଯାଉଚି? ଏହା କହ, ବିଧି ଜାଣିଥିବା ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ମୁନଯଃ ସ୍ନାନଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵଦତୋ ମମ ରାମସ୍ଯ ଚ ସୁଭଦ୍ରାଯାଃ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵାଘନାଶନମ୍
ହେ ମୁନିମାନେ, ମୋ ମୁଖରୁ କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ସ୍ନାନ ବିଷୟରେ ଶୁଣ, ଯାହା ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ।
ମାସି ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ନକ୍ଷତ୍ରେ ଚନ୍ଦ୍ରଦୈଵତେ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ତଦା ସ୍ନାନଂ ସର୍ଵକାଲଂ ହରେର୍ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଯେତେବେଳେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସ ଆସେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ, ସେତେବେଳେ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ହରିଙ୍କ ସ୍ନାନ ସମୟରେ କରାଯିବ।
ସର୍ଵତୀର୍ଥମଯଃ କୂପସ୍ ତତ୍ରାସ୍ତେ ନିର୍ମଲଃ ଶୁଚିଃ ତଦା ଭୋଗଵତୀ ତତ୍ର ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷା ଭଵତି ଦ୍ଵିଜାଃ
ସେଠାରେ ଏକ ପବିତ୍ର ଓ ନିର୍ମଳ କୁଆଁ ଅଛି, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ସାର ଅଟୁଟ ଅଛି; ସେ ସମୟରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଭୋଗବତୀ ନଦୀ ସେଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ହୁଏ।
ତସ୍ମାଜ୍ ଜ୍ଯୈଷ୍ଠ୍ଯାଂ ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ହୈମାଢ୍ଯୈଃ କଲଶୈର୍ ଜଲମ୍ କୃଷ୍ଣରାମାଭିଷେକାର୍ଥଂ ସୁଭଦ୍ରାଯାଶ୍ ଚ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ସେହିଠାରୁ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଳଶରେ ଜଳ ଭରି, କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ—
କୃତ୍ଵା ସୁଶୋଭନଂ ମଞ୍ଚଂ ପତାକାଭିର୍ ଅଲଂକୃତମ୍ ସୁଦୃଢଂ ସୁଖସଂଚାରଂ ଵସ୍ତ୍ରୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ ଅଲଂକୃତମ୍
ଏକ ସୁନ୍ଦର ମଞ୍ଚ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ପତାକା ଦ୍ୱାରା ସଜାଯିବା, ଦୃଢ଼ ଓ ସୁବିଧାଜନକ ହେବା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଫୁଲରେ ଭଲଭାବେ ଅଳଙ୍କୃତ।
ଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ଧୂପିତଂ ଧୂପୈଃ ସ୍ନାନାର୍ଥଂ ରାମକୃଷ୍ଣଯୋଃ ସିତଵସ୍ତ୍ରପରିଚ୍ଛନ୍ନଂ ମୁକ୍ତାହାରାଵଲମ୍ବିତମ୍
ସେ ମଞ୍ଚଟି ଖୋଲା ଓ ବଡ଼ ହେବା ଉଚିତ, ଧୂପ ଦ୍ୱାରା ସୁଗନ୍ଧିତ, ରାମ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସ୍ନାନ ପାଇଁ, ସାଧା ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଢାକାଯିବା, ମୁକ୍ତା ହାର ଲଟକିଥିବା।
ତତ୍ର ନାନାଵିଧୈର୍ ଵାଦ୍ଯୈଃ କୃଷ୍ଣଂ ନୀଲାମ୍ବରଂ ଦ୍ଵିଜାଃ ମଧ୍ଯେ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚାସ୍ଥାପ୍ଯ ଜଯମଙ୍ଗଲନିସ୍ଵନୈଃ
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସଙ୍ଗୀତ ବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ, ନୀଳବସନ ପିନ୍ଧିଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମଞ୍ଚରେ ବସାଇ, ମଧ୍ୟରେ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ରଖି, ଜୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଧ୍ୱନି ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୈର୍ ଵୈଶ୍ଯୈଃ ଶୂଦ୍ରୈଶ୍ ଚାନ୍ଯୈଶ୍ ଚ ଜାତିଭିଃ ଅନେକଶତସାହସ୍ରୈର୍ ଵୃତଂ ସ୍ତ୍ରୀପୁରୁଷୈର୍ ଦ୍ଵିଜାଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜାତିର ଅନେକ ଲକ୍ଷ ନରନାରୀ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିବା, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ—
ଗୃହସ୍ଥାଃ ସ୍ନାତକାଶ୍ ଚୈଵ ଯତଯୋ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ ସ୍ନାପଯନ୍ତି ତଦା କୃଷ୍ଣଂ ମଞ୍ଚସ୍ଥଂ ସହଲାଯୁଧମ୍
ଗୃହସ୍ଥ, ସ୍ନାତକ, ଯତି ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ସେତେବେଳେ ମଞ୍ଚରେ ବସିଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ସ୍ନାନ କରାନ୍ତି।
ତଥା ସମସ୍ତତୀର୍ଥାନି ପୂର୍ଵୋକ୍ତାନି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ସ୍ଵୋଦକୈଃ ପୁଷ୍ପମିଶ୍ରୈଶ୍ ଚ ସ୍ନାପଯନ୍ତି ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍
ଏହିପରି, ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ନିଜ ଜଳ ଓ ଫୁଲ ମିଶାଇ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବେ ସ୍ନାନ କରାନ୍ତି।
ପଶ୍ଚାତ୍ ପଟହଶଙ୍ଖାଦ୍ଯୈର୍ ଭେରୀମୁରଜନିସ୍ଵନୈଃ କାହଲୈସ୍ ତାଲଶବ୍ଦୈଶ୍ ଚ ମୃଦଙ୍ଗୈର୍ ଝର୍ଝରୈସ୍ ତଥା
ତାପରେ, ପଟହ, ଶଂଖ, ଭେରୀ, ମୁରଜ, କାହଳ, ତାଳ, ମୃଦଙ୍ଗ, ଝରଝର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଦ୍ୟର ଶବ୍ଦ ଗଞ୍ଜିଉଠେ।
ଅନ୍ଯୈଶ୍ ଚ ଵିଵିଧୈର୍ ଵାଦ୍ଯୈର୍ ଘଣ୍ଟାସ୍ଵନଵିଭୂଷିତୈଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ମଙ୍ଗଲଶବ୍ଦୈଶ୍ ଚ ସ୍ତୁତିଶବ୍ଦୈର୍ ମନୋହରୈଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟ, ଘଣ୍ଟା ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଜନୀମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଧ୍ୱନି ଓ ମନମୋହକ ସ୍ତୁତି ଶବ୍ଦରେ ମଞ୍ଚ ଗଞ୍ଜିଉଠେ।
ଜଯଶବ୍ଦୈସ୍ ତଥା ସ୍ତୋତ୍ରୈର୍ ଵୀଣାଵେଣୁନିନାଦିତୈଃ ଶ୍ରୂଯତେ ସୁମହାଞ୍ ଶବ୍ଦଃ ସାଗରସ୍ଯେଵ ଗର୍ଜତଃ
ଜୟ ଧ୍ୱନି, ସ୍ତୁତି, ବୀଣା ଓ ବାଁଶୀ ଶବ୍ଦରେ, ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଏ, ସାଗର ଗର୍ଜନ ଭଳି।
ମୁନୀନାଂ ଵେଦଶବ୍ଦେନ ମନ୍ତ୍ରଶବ୍ଦୈସ୍ ତଥାପରୈଃ ନାନାସ୍ତୋତ୍ରରଵୈଃ ପୁଣ୍ଯୈଃ ସାମଶବ୍ଦୋପବୃଂହିତୈଃ
ମୁନିମାନଙ୍କ ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣ, ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଶବ୍ଦ, ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ସ୍ତୁତି ଓ ସାମବେଦ ଗାନ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶବ୍ଦ ଅଧିକ ମଧୁର ହୁଏ।
ଯତିଭିଃ ସ୍ନାତକୈଶ୍ ଚୈଵ ଗୃହସ୍ଥୈର୍ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଭିଃ ସ୍ନାନକାଲେ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁଵନ୍ତି ପରଯା ମୁଦା
ସ୍ନାନ ସମୟରେ, ହେ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯତି, ସ୍ନାତକ, ଗୃହସ୍ଥ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ଶ୍ଯାମୈର୍ ଵେଶ୍ଯାଜନୈଶ୍ ଚୈଵ କୁଚଭାରାଵନାମିଭିଃ ପୀତରକ୍ତାମ୍ବରାଭିଶ୍ ଚ ମାଲ୍ଯଦାମାଵନାମିଭିଃ
କଳା ଚାମର ବେଶ୍ୟାମାନେ, ଭାରି ଓ ନମ୍ର ଅସ୍ଥନିଅଳି ଥିବା, ପୀତ ଓ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମାଳା ଓ ହାର ପିନ୍ଧିଥିବା ସେମାନେ ମୁଣ୍ଡ ନମାନ୍ତି।
ସରତ୍ନକୁଣ୍ଡଲୈର୍ ଦିଵ୍ଯୈଃ ସୁଵର୍ଣସ୍ତବକାନ୍ଵିତୈଃ ଚାମରୈ ରତ୍ନଦଣ୍ଡୈଶ୍ ଚ ଵୀଜ୍ଯେତେ ରାମକେଶଵୌ
ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଝୁମକା ଓ ସୁନାର ଗୁଛା, ରତ୍ନଖଣ୍ଡି ହାତଲାଗିଥିବା ଚାମରା ଦ୍ୱାରା ରାମ ଓ କେଶବଙ୍କୁ ପଖା ହେଉଛି।
ଯକ୍ଷଵିଦ୍ଯାଧରୈଃ ସିଦ୍ଧୈଃ କିଂନରୈଶ୍ ଚାପ୍ସରୋଗଣୈଃ ପରିଵାର୍ଯାମ୍ବରଗତୈର୍ ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵଚାରଣୈଃ
ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ସିଦ୍ଧ, କିମ୍ନର ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ, ଏହିପରି ଦେବଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଚାରଣମାନେ ଆକାଶରେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ଆଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ରୁଦ୍ରାଃ ସାଧ୍ଯା ଵିଶ୍ଵେ ମରୁଦ୍ଗଣାଃ ଲୋକପାଲାସ୍ ତଥା ଚାନ୍ଯେ ସ୍ତୁଵନ୍ତି ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ସାଧ୍ୟ, ବିଶ୍ୱେଦେବ, ମରୁତ୍, ଲୋକପାଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ନମସ୍ ତେ ଦେଵଦେଵେଶ ପୁରାଣ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ସର୍ଗସ୍ଥିତ୍ଯନ୍ତକୃଦ୍ ଦେଵ ଲୋକନାଥ ଜଗତ୍ପତେ
ନମସ୍କାର ହେ ଦେବଦେବେଶ୍ୱର, ପୁରାତନ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ସଂହାରକାରୀ, ଦେବ, ଲୋକନାଥ, ଜଗତ୍ପତି।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଧାରିଣଂ ଦେଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଂ ମୋକ୍ଷକାରଣମ୍ ତଂ ନମସ୍ଯାମହେ ଭକ୍ତ୍ଯା ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍
ତିନି ଲୋକର ଧାରକ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ, ମୋକ୍ଷର କାରଣ, ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।
ସ୍ତୁତ୍ଵୈଵଂ ଵିବୁଧାଃ କୃଷ୍ଣଂ ରାମଂ ଚୈଵ ମହାବଲମ୍ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାସ୍ ତଦାକାଶେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ଏଭଳି କୃଷ୍ଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ସେଠାରେ ଆକାଶରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହିଲେ।
ଗାଯନ୍ତି ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵା ନୃତ୍ଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଅପ୍ସରସସ୍ ତଥା ଦେଵତୂର୍ଯାଣ୍ଯ୍ ଅଵାଦ୍ଯନ୍ତ ଵାତା ଵାନ୍ତି ସୁଶୀତଲାଃ
ଦେବଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ବଜୁଛି, ଏବଂ ଶୀତଳ ମଧୁର ପବନ ବହୁଛି।
ପୁଷ୍ପମିଶ୍ରଂ ତଦା ମେଘା ଵର୍ଷନ୍ତ୍ଯ୍ ଆକାଶଗୋଚରାଃ ଜଯଶବ୍ଦଂ ଚ କୁର୍ଵନ୍ତି ମୁନଯଃ ସିଦ୍ଧଚାରଣାଃ
ତାପରେ ଆକାଶରେ ଘୁରୁଥିବା ମେଘମାନେ ଫୁଲ ଝରାଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ମୁନି, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ଜୟଧ୍ୱନି କରୁଛନ୍ତି।
ଶକ୍ରାଦ୍ଯା ଵିବୁଧାଃ ସର୍ଵ ଋଷଯଃ ପିତରସ୍ ତଥା ପ୍ରଜାନାଂ ପତଯୋ ନାଗା ଯେ ଚାନ୍ଯେ ସ୍ଵର୍ଗଵାସିନଃ
ଶକ୍ର ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋଷି, ପିତୃ, ପ୍ରଜାପତି, ନାଗ ଓ ଅନ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସୁଥିବାମାନେ, ସେମାନେ ସମ୍ମିଳିତ।
ତତୋ ମଙ୍ଗଲସଂଭାରୈର୍ ଵିଧିମନ୍ତ୍ରପୁରସ୍କୃତମ୍ ଆଭିଷେଚନିକଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଦେଵତାଗଣାଃ
ତାପରେ ମଙ୍ଗଳ ଉପକରଣ, ବିଧି ଓ ମନ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଦେବତାମାନେ ଅଭିଷେକ ଦ୍ରବ୍ୟ ଧରିଲେ।