ଏକାମ୍ରକେ ଚ କେଦାରେ କାଶ୍ଯାଂ ଚ ଵିରଜେ ଦ୍ଵିଜାଃ କାଲଞ୍ଜରେ ଚ ଗୋକର୍ଣେ ଶ୍ରୀଶୈଲେ ଗନ୍ଧମାଦନେ
ଏକାମ୍ରକ, କେଦାର, କାଶୀ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ବିରଜା, କାଳଞ୍ଜର, ଗୋକର୍ଣ୍ଣ, ଶ୍ରୀଶୈଳ ଓ ଗନ୍ଧମାଦନରେ,
ମହେନ୍ଦ୍ରେ ମଲଯେ ଵିନ୍ଧ୍ଯେ ପାରିଯାତ୍ରେ ହିମାଲଯେ ସହ୍ଯେ ଚ ଶୁକ୍ତିମନ୍ତେ ଚ ଗୋମନ୍ତେ ଚାର୍ବୁଦେ ତଥା
ମହେନ୍ଦ୍ର, ମଲୟ, ବିନ୍ଧ୍ୟ, ପାରିୟାତ୍ର, ହିମାଳୟ, ସାହ୍ୟ, ଶୁକ୍ତିମନ୍ତ, ଗୋମନ୍ତ ଓ ଅର୍ବୁଦ ପର୍ବତରେ,
ଗଙ୍ଗାଯାଂ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ଯାମୁନେଷୁ ଚ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ସାରସ୍ଵତେଷୁ ଗୋମତ୍ଯାଂ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରେଷୁ ସପ୍ତସୁ
ଗଙ୍ଗାର ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ଯମୁନାରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସାରସ୍ୱତୀ, ଗୋମତୀ ଓ ସପ୍ତ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରା ନଦୀରେ,
ଗୋଦାଵରୀ ଭୀମରଥୀ ତୁଙ୍ଗଭଦ୍ରା ଚ ନର୍ମଦା ତାପୀ ପଯୋଉଷ୍ଣୀ କାଵେରୀ ଶିପ୍ରା ଚର୍ମଣ୍ଵତୀ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଗୋଦାବରୀ, ଭୀମରଥୀ, ତୁଙ୍ଗଭଦ୍ରା, ନର୍ମଦା, ତାପୀ, ପୟୋଷ୍ଣୀ, କାଭେରୀ, ଶିପ୍ରା ଓ ଚର୍ମଣ୍ୱତୀ ନଦୀରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ,
ଵିତସ୍ତା ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ଚ ଶତଦ୍ରୁର୍ ବାହୁଦା ତଥା ଋଷିକୁଲ୍ଯା କୁମାରୀ ଚ ଵିପାଶା ଚ ଦୃଷଦ୍ଵତୀ
ବିତସ୍ତା, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା, ଶତଦ୍ରୁ, ବାହୁଦା, ଋଷିକୁଳ୍ୟା, କୁମାରୀ, ବିପାଶା ଓ ଦୃଷଦ୍ବତୀ ନଦୀରେ,
ଶରଯୂର୍ ନାକଗଙ୍ଗା ଚ ଗଣ୍ଡକୀ ଚ ମହାନଦୀ କୌଶିକୀ କରତୋଯା ଚ ତ୍ରିସ୍ରୋତା ମଧୁଵାହିନୀ
ଶରୟୂ, ନାକଗଙ୍ଗା, ଗଣ୍ଡକୀ, ମହାନଦୀ, କୌଶିକୀ, କରତୋୟା, ତ୍ରିସ୍ରୋତା ଓ ମଧୁବାହିନୀ ନଦୀରେ,
ମହାନଦୀ ଵୈତରଣୀ ଯାଶ୍ ଚାନ୍ଯା ନାନୁକୀର୍ତିତାଃ ଅଥଵା କିଂ ବହୂକ୍ତେନ ଭାଷିତେନ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ମହାନଦୀ, ବୈତରଣୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନୁଲିଖିତ ନଦୀମାନେ; ବା, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଏତେକୁ କହିବାର କଣ ଆବଶ୍ୟକତା?
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ସର୍ଵେଷ୍ଵ୍ ଆଯତନେଷୁ ଚ ସାଗରେଷୁ ଚ ଶୈଲେଷୁ ନଦୀଷୁ ଚ ସରଃସୁ ଚ
ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ସମସ୍ତ ଦେଉଳ, ସାଗର, ପର୍ବତ, ନଦୀ ଓ ସରୋବରରେ,
ଯତ୍ ଫଲଂ ସ୍ନାନଦାନେନ ରାହୁଗ୍ରସ୍ତେ ଦିଵାକରେ ତତ୍ ଫଲଂ କୃଷ୍ଣମ୍ ଆଲୋକ୍ଯ ମହାଜ୍ଯୈଷ୍ଠ୍ଯାଂ ଲଭେନ୍ ନରଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନ କରି ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ବଡ଼ ଜ୍ୟେଷ୍ଠୀରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ସେଉଁଠି ମିଳେ।
ତସ୍ମାତ୍ ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମେ ମହାଜ୍ଯୈଷ୍ଠ୍ଯାଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠା ସର୍ଵକାମଫଲେପ୍ସୁଭିଃ
ତେଣୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ବଡ଼ ଜ୍ୟେଷ୍ଠୀରେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାମଂ ମହାଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ କୃଷ୍ଣଂ ସୁଭଦ୍ରଯା ସହ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ନରୋ ଯାତି ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସମଂ କୁଲମ୍
ଯେଉଁମାନେ ରାମଙ୍କୁ, ମହାଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭାବେ, କୃଷ୍ଣ ଓ ସୁଭଦ୍ରା ସହିତ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ପରିବାର ସହିତ ଉଠି ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତତ୍ର ଵରାନ୍ ଭୋଗାନ୍ ଯାଵଦ୍ ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯାଦ୍ ଇହାଗତ୍ଯ ଚତୁର୍ଵେଦୀ ଦ୍ଵିଜୋ ଭଵେତ୍
ସେଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ଯେତେବେଳେ ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହୁଏ, ସେମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଫେରି ଚାରି ବେଦ ଜାଣିଥିବା ଦ୍ୱିଜ ହୁଅନ୍ତି।
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତଃ ଶାନ୍ତଃ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଯୋଗମ୍ ଆସ୍ଥାଯ ତତୋ ମୋକ୍ଷମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଲାଗିଥିବା, ଶାନ୍ତ, କୃଷ୍ଣ ଭକ୍ତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ କରିଥିବା, ବୈଷ୍ଣବ ଯୋଗରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ, ସେ ପରେ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
କସ୍ମିନ୍ କାଲେ ଭଵେତ୍ ସ୍ନାନଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ କମଲୋଦ୍ଭଵ ଵିଧିନା କେନ ତଦ୍ ବ୍ରୂହି ତତୋ ଵିଧିଵିଦାଂ ଵର
ହେ କମଳାସନ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସ୍ନାନ କେବେ କରିବା ଉଚିତ? କେମିତି ବିଧିରେ କରିବା ଯାଉଚି? ଏହା କହ, ବିଧି ଜାଣିଥିବା ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ମୁନଯଃ ସ୍ନାନଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵଦତୋ ମମ ରାମସ୍ଯ ଚ ସୁଭଦ୍ରାଯାଃ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵାଘନାଶନମ୍
ହେ ମୁନିମାନେ, ମୋ ମୁଖରୁ କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ସ୍ନାନ ବିଷୟରେ ଶୁଣ, ଯାହା ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ।
ମାସି ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ନକ୍ଷତ୍ରେ ଚନ୍ଦ୍ରଦୈଵତେ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ତଦା ସ୍ନାନଂ ସର୍ଵକାଲଂ ହରେର୍ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଯେତେବେଳେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସ ଆସେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ, ସେତେବେଳେ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ହରିଙ୍କ ସ୍ନାନ ସମୟରେ କରାଯିବ।
ସର୍ଵତୀର୍ଥମଯଃ କୂପସ୍ ତତ୍ରାସ୍ତେ ନିର୍ମଲଃ ଶୁଚିଃ ତଦା ଭୋଗଵତୀ ତତ୍ର ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷା ଭଵତି ଦ୍ଵିଜାଃ
ସେଠାରେ ଏକ ପବିତ୍ର ଓ ନିର୍ମଳ କୁଆଁ ଅଛି, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ସାର ଅଟୁଟ ଅଛି; ସେ ସମୟରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଭୋଗବତୀ ନଦୀ ସେଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ହୁଏ।
ତସ୍ମାଜ୍ ଜ୍ଯୈଷ୍ଠ୍ଯାଂ ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ହୈମାଢ୍ଯୈଃ କଲଶୈର୍ ଜଲମ୍ କୃଷ୍ଣରାମାଭିଷେକାର୍ଥଂ ସୁଭଦ୍ରାଯାଶ୍ ଚ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ସେହିଠାରୁ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଳଶରେ ଜଳ ଭରି, କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ—
କୃତ୍ଵା ସୁଶୋଭନଂ ମଞ୍ଚଂ ପତାକାଭିର୍ ଅଲଂକୃତମ୍ ସୁଦୃଢଂ ସୁଖସଂଚାରଂ ଵସ୍ତ୍ରୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ ଅଲଂକୃତମ୍
ଏକ ସୁନ୍ଦର ମଞ୍ଚ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ପତାକା ଦ୍ୱାରା ସଜାଯିବା, ଦୃଢ଼ ଓ ସୁବିଧାଜନକ ହେବା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଫୁଲରେ ଭଲଭାବେ ଅଳଙ୍କୃତ।
ଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ଧୂପିତଂ ଧୂପୈଃ ସ୍ନାନାର୍ଥଂ ରାମକୃଷ୍ଣଯୋଃ ସିତଵସ୍ତ୍ରପରିଚ୍ଛନ୍ନଂ ମୁକ୍ତାହାରାଵଲମ୍ବିତମ୍
ସେ ମଞ୍ଚଟି ଖୋଲା ଓ ବଡ଼ ହେବା ଉଚିତ, ଧୂପ ଦ୍ୱାରା ସୁଗନ୍ଧିତ, ରାମ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସ୍ନାନ ପାଇଁ, ସାଧା ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଢାକାଯିବା, ମୁକ୍ତା ହାର ଲଟକିଥିବା।
ତତ୍ର ନାନାଵିଧୈର୍ ଵାଦ୍ଯୈଃ କୃଷ୍ଣଂ ନୀଲାମ୍ବରଂ ଦ୍ଵିଜାଃ ମଧ୍ଯେ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚାସ୍ଥାପ୍ଯ ଜଯମଙ୍ଗଲନିସ୍ଵନୈଃ
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସଙ୍ଗୀତ ବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ, ନୀଳବସନ ପିନ୍ଧିଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମଞ୍ଚରେ ବସାଇ, ମଧ୍ୟରେ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ରଖି, ଜୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଧ୍ୱନି ମଧ୍ୟରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୈର୍ ଵୈଶ୍ଯୈଃ ଶୂଦ୍ରୈଶ୍ ଚାନ୍ଯୈଶ୍ ଚ ଜାତିଭିଃ ଅନେକଶତସାହସ୍ରୈର୍ ଵୃତଂ ସ୍ତ୍ରୀପୁରୁଷୈର୍ ଦ୍ଵିଜାଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜାତିର ଅନେକ ଲକ୍ଷ ନରନାରୀ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିବା, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ—
ଗୃହସ୍ଥାଃ ସ୍ନାତକାଶ୍ ଚୈଵ ଯତଯୋ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ ସ୍ନାପଯନ୍ତି ତଦା କୃଷ୍ଣଂ ମଞ୍ଚସ୍ଥଂ ସହଲାଯୁଧମ୍
ଗୃହସ୍ଥ, ସ୍ନାତକ, ଯତି ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ସେତେବେଳେ ମଞ୍ଚରେ ବସିଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ସ୍ନାନ କରାନ୍ତି।
ତଥା ସମସ୍ତତୀର୍ଥାନି ପୂର୍ଵୋକ୍ତାନି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ସ୍ଵୋଦକୈଃ ପୁଷ୍ପମିଶ୍ରୈଶ୍ ଚ ସ୍ନାପଯନ୍ତି ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍
ଏହିପରି, ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ନିଜ ଜଳ ଓ ଫୁଲ ମିଶାଇ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବେ ସ୍ନାନ କରାନ୍ତି।
ପଶ୍ଚାତ୍ ପଟହଶଙ୍ଖାଦ୍ଯୈର୍ ଭେରୀମୁରଜନିସ୍ଵନୈଃ କାହଲୈସ୍ ତାଲଶବ୍ଦୈଶ୍ ଚ ମୃଦଙ୍ଗୈର୍ ଝର୍ଝରୈସ୍ ତଥା
ତାପରେ, ପଟହ, ଶଂଖ, ଭେରୀ, ମୁରଜ, କାହଳ, ତାଳ, ମୃଦଙ୍ଗ, ଝରଝର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଦ୍ୟର ଶବ୍ଦ ଗଞ୍ଜିଉଠେ।
ଅନ୍ଯୈଶ୍ ଚ ଵିଵିଧୈର୍ ଵାଦ୍ଯୈର୍ ଘଣ୍ଟାସ୍ଵନଵିଭୂଷିତୈଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ମଙ୍ଗଲଶବ୍ଦୈଶ୍ ଚ ସ୍ତୁତିଶବ୍ଦୈର୍ ମନୋହରୈଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟ, ଘଣ୍ଟା ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଜନୀମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଧ୍ୱନି ଓ ମନମୋହକ ସ୍ତୁତି ଶବ୍ଦରେ ମଞ୍ଚ ଗଞ୍ଜିଉଠେ।
ଜଯଶବ୍ଦୈସ୍ ତଥା ସ୍ତୋତ୍ରୈର୍ ଵୀଣାଵେଣୁନିନାଦିତୈଃ ଶ୍ରୂଯତେ ସୁମହାଞ୍ ଶବ୍ଦଃ ସାଗରସ୍ଯେଵ ଗର୍ଜତଃ
ଜୟ ଧ୍ୱନି, ସ୍ତୁତି, ବୀଣା ଓ ବାଁଶୀ ଶବ୍ଦରେ, ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଏ, ସାଗର ଗର୍ଜନ ଭଳି।
ମୁନୀନାଂ ଵେଦଶବ୍ଦେନ ମନ୍ତ୍ରଶବ୍ଦୈସ୍ ତଥାପରୈଃ ନାନାସ୍ତୋତ୍ରରଵୈଃ ପୁଣ୍ଯୈଃ ସାମଶବ୍ଦୋପବୃଂହିତୈଃ
ମୁନିମାନଙ୍କ ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣ, ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଶବ୍ଦ, ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ସ୍ତୁତି ଓ ସାମବେଦ ଗାନ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶବ୍ଦ ଅଧିକ ମଧୁର ହୁଏ।
ଯତିଭିଃ ସ୍ନାତକୈଶ୍ ଚୈଵ ଗୃହସ୍ଥୈର୍ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଭିଃ ସ୍ନାନକାଲେ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁଵନ୍ତି ପରଯା ମୁଦା
ସ୍ନାନ ସମୟରେ, ହେ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯତି, ସ୍ନାତକ, ଗୃହସ୍ଥ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ଶ୍ଯାମୈର୍ ଵେଶ୍ଯାଜନୈଶ୍ ଚୈଵ କୁଚଭାରାଵନାମିଭିଃ ପୀତରକ୍ତାମ୍ବରାଭିଶ୍ ଚ ମାଲ୍ଯଦାମାଵନାମିଭିଃ
କଳା ଚାମର ବେଶ୍ୟାମାନେ, ଭାରି ଓ ନମ୍ର ଅସ୍ଥନିଅଳି ଥିବା, ପୀତ ଓ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମାଳା ଓ ହାର ପିନ୍ଧିଥିବା ସେମାନେ ମୁଣ୍ଡ ନମାନ୍ତି।