ଦେଵଦେଵ ଜଗନ୍ନାଥ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯପ୍ରଭଵାଵ୍ଯଯ ବ୍ରୂହି ନଃ ପରମଂ ତଥ୍ଯଂ ଶ୍ଵେତାଖ୍ଯସ୍ଯ ଚ ସାଂପ୍ରତମ୍
ହେ ଦେବଦେବ, ଜଗନ୍ନାଥ, ତିନି ଲୋକର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଅବିନାଶୀ, ଆମକୁ ଏବେ ଶ୍ୱେତ ନାମକ ଯିଏ, ସେ ବିଷୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସତ୍ୟ କହ।
ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲାଃ ସର୍ଵସତ୍ତ୍ଵହିତାଵହମ୍ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଥାତଥ୍ଯଂ ଯତ୍ ପୃଚ୍ଛଥ ମମାନଘାଃ
ହେ ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସିଂହ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲ ଚାହୁଁଥିବା ନିଷ୍ପାପମାନେ, ଆପଣମାନେ ଯେପରି ପଚାରିଛନ୍ତି, ମୁଁ ସେହିପରି ସତ୍ୟ କଥା କହିବି, ଶୁଣନ୍ତୁ।
ମାଧଵସ୍ଯ ଚ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍ ଯଚ୍ ଛ୍ରୁତ୍ଵାଭିମତାନ୍ କାମାନ୍ ଧ୍ରୁଵଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ମାଧବଙ୍କର ମହିମା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ; ଏହା ଶୁଣିଲେ ମଣିଷ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ସମସ୍ତ କାମନା ପାଇଥାଏ।
ଶ୍ରୁତଵାନ୍ ଋଷିଭିଃ ପୂର୍ଵଂ ମାଧଵାଖ୍ଯସ୍ଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ତାଂ କଥାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ଭଯଶୋକାର୍ତିନାଶିନୀମ୍
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ପୁରୁଣା ଋଷିମାନଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ମାଧବ ନାମକ ଦେବଙ୍କ ଦିବ୍ୟ କଥା ଶୁଣିଛି; ଏହି କଥା ଭୟ, ଦୁଃଖ ଓ କଷ୍ଟକୁ ନଶ୍ଟ କରେ, ଏହା ଶୁଣନ୍ତୁ।
ସ କୃତ୍ଵା ରାଜ୍ଯମ୍ ଏକାଗ୍ର୍ଯଂ ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ସହସ୍ରଶଃ ଵିଚାର୍ଯ ଲୌକିକାନ୍ ଧର୍ମାନ୍ ଵୈଦିକାନ୍ ନିଯମାଂସ୍ ତଥା
ସେ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଏକାଗ୍ର ମନେ ରାଜ୍ୟ କଲେ, ଲୋକିକ ଓ ବେଦିକ ଧର୍ମ, ଏବଂ ନିୟମମାନେ ଭଲ ଭାବେ ବିଚାର କଲେ।
କେଶଵାରାଧନେ ଵିପ୍ରା ନିଶ୍ଚିତଂ ଵ୍ରତମ୍ ଆସ୍ଥିତଃ ସ ଗତ୍ଵା ପରମଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ସାଗରଂ ଦକ୍ଷିଣାଶ୍ରଯମ୍
କେଶବଙ୍କ ପୂଜାରେ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ କରି, ସେ ଦକ୍ଷିଣ ସାଗର କୂଳରେ ଅତି ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ।
ତଟେ ତସ୍ମିଞ୍ ଶୁଭେ ରମ୍ଯେ ଦେଶେ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଚାନ୍ତିକେ ଶ୍ଵେତୋ ଽଥ କାରଯାମ୍ ଆସ ପ୍ରାସାଦଂ ଶୁଭଲକ୍ଷଣମ୍
ସେଠାରେ, ସୁନ୍ଦର ଓ ଶୁଭ୍ର ତଟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିକଟରେ, ଶ୍ୱେତ ଏକ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ମହଲ ତିଆରି କରାଇଲେ।
ଧନ୍ଵନ୍ତରଶତଂ ଚୈକଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣେ ତତଃ ଶ୍ଵେତେନ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଃ ଶ୍ଵେତଶୈଲମଯେନ ଚ
ତାପରେ, ଦେବଦେବଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ପାଖରେ, ଶ୍ୱେତ ଏକ ଶତ କମ୍ଭ ଥିବା ଶ୍ୱେତ ପାହାଡ଼ର ପଥରରେ ତିଆରି ହଲ୍ ତିଆରି କଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ।
କୃତଃ ସ ଭଗଵାଞ୍ ଶ୍ଵେତୋ ମାଧଵଶ୍ ଚନ୍ଦ୍ରସଂନିଭଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ଵିଧିଵଚ୍ ଚକ୍ରେ ଯଥୋଦ୍ଦିଷ୍ଟାଂ ସ୍ଵଯଂ ତୁ ସଃ
ସେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଶ୍ୱେତ, ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ମାଧବଙ୍କୁ ନିଜେ ଯେପରି ଶିଖିଥିଲେ, ଏହିପରି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନଂ ଦ୍ଵିଜାତିଭ୍ଯୋ ଦୀନାନାଥତପସ୍ଵିନାମ୍ ଅଥାନନ୍ତରତୋ ରାଜା ମାଧଵସ୍ଯ ଚ ସଂନିଧୌ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦୁଃଖୀ, ନିରାଶ୍ରୟ ଓ ତପସ୍ବୀମାନେଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ, ରାଜା ପରେ ମାଧବଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ,
ମହୀଂ ନିପତ୍ଯ ସହସା ଓଂକାରଂ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରମ୍ ଜପନ୍ ସ ମୌନମ୍ ଆସ୍ଥାଯ ମାସମ୍ ଏକଂ ସମାଧିନା
ହଠାତ୍ ଭୂମିରେ ପଡ଼ି, ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷର ଓଁକାର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମୌନ ଧରି, ଏକ ମାସ ଧରି ସମାଧିରେ ଲୀନ ରହିଲେ।
ନିରାହାରୋ ମହାଭାଗଃ ସମ୍ଯଗ୍ ଵିଷ୍ଣୁପଦେ ସ୍ଥିତଃ ଜପାନ୍ତେ ସ ତୁ ଦେଵେଶଂ ସଂସ୍ତୋତୁମ୍ ଉପଚକ୍ରମେ
ଖାଦ୍ୟ ବିନା, ସେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ; ଜପ ସମାପ୍ତି ପରେ, ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଓଁ ନମୋ ଵାସୁଦେଵାଯ ନମଃ ସଂକର୍ଷଣାଯ ଚ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନାଯାନିରୁଦ୍ଧାଯ ନମୋ ନାରାଯଣାଯ ଚ
ଓଁ, ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସଂକର୍ଷଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ବହୁରୂପାଯ ଵିଶ୍ଵରୂପାଯ ଵେଧସେ ନିର୍ଗୁଣାଯାପ୍ରତର୍କ୍ଯାଯ ଶୁଚଯେ ଶୁକ୍ଲକର୍ମଣେ
ଅନେକ ରୂପ ଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରୂପ ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଗୁଣ ଶୂନ୍ୟ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଓଁ ନମଃ ପଦ୍ମନାଭାଯ ପଦ୍ମଗର୍ଭୋଦ୍ଭଵାଯ ଚ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ପଦ୍ମଵର୍ଣାଯ ପଦ୍ମହସ୍ତାଯ ତେ ନମଃ
ଓଁ, ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପଦ୍ମ ଗର୍ଭରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପଦ୍ମ ରଙ୍ଗ ଓ ପଦ୍ମ ଧରିଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଓଁ ନମଃ ପୁଷ୍କରାକ୍ଷାଯ ସହସ୍ରାକ୍ଷାଯ ମୀଢୁଷେ ନମଃ ସହସ୍ରପାଦାଯ ସହସ୍ରଭୁଜମନ୍ଯଵେ
ଓଁ, ପୁଷ୍କରାକ୍ଷଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ହଜାର ଆଖି ଓ ଦୟାଳୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ହଜାର ପାଦ ଓ ହଜାର ବାହୁ ଥିବା ପ୍ରବଳଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଓଁ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ଵରାହାଯ ଵରଦାଯ ସୁମେଧସେ ଵରିଷ୍ଠାଯ ଵରେଣ୍ଯାଯ ଶରଣ୍ଯାଯାଚ୍ଯୁତାଯ ଚ
ଓଁ, ବରାହଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଯିଏ ଦୟାଳୁ ଓ ଦାନକର୍ତ୍ତା, ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାର ଧାରକ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ସର୍ବାଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ, ଶରଣ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ଅବିନାଶୀ।
ଓଁ ନମୋ ବାଲରୂପାଯ ବାଲପଦ୍ମପ୍ରଭାଯ ଚ ବାଲାର୍କସୋମନେତ୍ରାଯ ମୁଞ୍ଜକେଶାଯ ଧୀମତେ
ଓଁ, ବାଳକ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା, କମଳ ପୁଷ୍ପର ନୂତନ ଆଭା ଥିବା, ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ମୁଞ୍ଜ ଘାସର ଜଟା ଧାରଣ କରିଥିବା ଓ ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
କେଶଵାଯ ନମୋ ନିତ୍ଯଂ ନମୋ ନାରାଯଣାଯ ଚ ମାଧଵାଯ ଵରିଷ୍ଠାଯ ଗୋଵିନ୍ଦାଯ ନମୋ ନମଃ
କେଶବଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ମାଧବଙ୍କୁ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟଙ୍କୁ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଓଁ ନମୋ ଵିଷ୍ଣଵେ ନିତ୍ଯଂ ଦେଵାଯ ଵସୁରେତସେ ମଧୁସୂଦନାଯ ନମଃ ଶୁଦ୍ଧାଯାଂଶୁଧରାଯ ଚ
ଓଁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର, ଦେବତାଙ୍କୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତିର ଧାରକଙ୍କୁ, ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ରଶ୍ମିଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଅନନ୍ତାଯ ସୂକ୍ଷ୍ମାଯ ନମଃ ଶ୍ରୀଵତ୍ସଧାରିଣେ ତ୍ରିଵିକ୍ରମାଯ ଚ ନମୋ ଦିଵ୍ଯପୀତାମ୍ବରାଯ ଚ
ଅନନ୍ତଙ୍କୁ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବାଙ୍କୁ, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଥିବାଙ୍କୁ, ତ୍ରିବିକ୍ରମଙ୍କୁ ଓ ଦିବ୍ୟ ପୀତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ରେ ନମସ୍ ତୁଭ୍ଯଂ ଗୋପ୍ତ୍ରେ ଧାତ୍ରେ ନମୋ ନମଃ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ଗୁଣଭୂତାଯ ନିର୍ଗୁଣାଯ ନମୋ ନମଃ
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ରକ୍ଷା କରିବା ଓ ପାଳନ କରିବାରେ ଯିଏ ନିୟୋଜିତ, ଗୁଣମୟ ଓ ନିର୍ଗୁଣ ଦୁହେଁ ଥିବାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଵାମନରୂପାଯ ନମୋ ଵାମନକର୍ମଣେ ନମୋ ଵାମନନେତ୍ରାଯ ନମୋ ଵାମନଵାହିନେ
ବାମନ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା, ବାମନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ, ବାମନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ବାମନଙ୍କୁ ବହନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ରମ୍ଯାଯ ପୂଜ୍ଯାଯ ନମୋ ଽସ୍ତ୍ଵ୍ ଅଵ୍ଯକ୍ତରୂପିଣେ ଅପ୍ରତର୍କ୍ଯାଯ ଶୁଦ୍ଧାଯ ନମୋ ଭଯହରାଯ ଚ
ସୁନ୍ଦର ଓ ପୂଜ୍ୟ, ଅଦୃଶ୍ୟ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଭୟ ଦୂର କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସଂସାରାର୍ଣଵପୋତାଯ ପ୍ରଶାନ୍ତାଯ ସ୍ଵରୂପିଣେ ଶିଵାଯ ସୌମ୍ଯରୂପାଯ ରୁଦ୍ରାଯୋତ୍ତାରଣାଯ ଚ
ସଂସାର ସମୁଦ୍ର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପାଇଁ ନୌକା ସ୍ୱରୂପ, ଶାନ୍ତ, ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଅବିଚଳ, ଶିବ, ସୋମ୍ୟ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା, ରୁଦ୍ର ଓ ଉଦ୍ଧାରକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଭଵଭଙ୍ଗକୃତେ ଚୈଵ ଭଵଭୋଗପ୍ରଦାଯ ଚ ଭଵସଂଘାତରୂପାଯ ଭଵସୃଷ୍ଟିକୃତେ ନମଃ
ସଂସାର ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ସଂସାର ସୁଖ ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା, ସଂସାର ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଓଁ ନମୋ ଦିଵ୍ଯରୂପାଯ ସୋମାଗ୍ନିଶ୍ଵସିତାଯ ଚ ସୋମସୂର୍ଯାଂଶୁକେଶାଯ ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣହିତାଯ ଚ
ଓଁ, ଦିବ୍ୟ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଯାହାଙ୍କ ଶ୍ୱାସ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଯାହାଙ୍କ ଚୁଲି ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ, ଗୋ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଉପକାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଓଁ ନମ ଋକ୍ସ୍ଵରୂପାଯ ପଦକ୍ରମସ୍ଵରୂପିଣେ ଋକ୍ସ୍ତୁତାଯ ନମସ୍ ତୁଭ୍ଯଂ ନମ ଋକ୍ସାଧନାଯ ଚ
ଓଁ, ଋକ୍ର ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଶବ୍ଦର କ୍ରମ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଋକ୍ରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ଋକ୍ର ସାଧନାର ଉପାୟ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଓଁ ନମୋ ଯଜୁଷାଂ ଧାତ୍ରେ ଯଜୂରୂପଧରାଯ ଚ ଯଜୁର୍ଯାଜ୍ଯାଯ ଜୁଷ୍ଟାଯ ଯଜୁଷାଂ ପତଯେ ନମଃ
ଓଁ, ଯଜୁର୍ବେଦର ଧାରକ, ଯଜୁର୍ବେଦ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଯଜୁର୍ବେଦ ଓ ହୋମରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଯଜୁର୍ବେଦର ନାୟକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଓଁ ନମଃ ଶ୍ରୀପତେ ଦେଵ ଶ୍ରୀଧରାଯ ଵରାଯ ଚ ଶ୍ରିଯଃ କାନ୍ତାଯ ଦାନ୍ତାଯ ଯୋଗିଚିନ୍ତ୍ଯାଯ ଯୋଗିନେ
ଓଁ, ଶ୍ରୀଙ୍କ ପତି, ଶ୍ରୀଧର, ବରାହ, ଶ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଶାନ୍ତ ଓ ନିୟମିତ, ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ଏମିତି ଯୋଗୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।