ଅସାଧ୍ଯଂ ତୁ ନ ପଶ୍ଯାମି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ସଚରାଚରେ ଯାଂ ଯାଂ କାମଯତେ ସିଦ୍ଧିଂ ତାଂ ତାଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ସ ଧ୍ରୁଵମ୍
ତିନି ଲୋକରେ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ଯାହାକୁ ଅସାଧ୍ୟ ଭାବିବି ନାହିଁ; ସେ ଯେଉଁ ସିଦ୍ଧି ଚାହେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାଇଥାଏ।
ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତଂ ତ୍ଵ୍ ଏକେ ପୂଜଯିତ୍ଵା ମୃଗାଧିପମ୍ ମୃତ୍ତିକାଃ ସପ୍ତ ଵଲ୍ମୀକେ ଶ୍ମଶାନେ ଚ ଚତୁଷ୍ପଥେ
କିଛି ଲୋକ ମୃଗରାଜକୁ ଏକଶଏ ଆଠ ଥର ପୂଜା କରି, ପିପିଲିକା ଗୁହା, ଶ୍ମଶାନ ଓ ଚଉଁ ରସ୍ତାରୁ ସାତ ମାଟି ନେଇଥାନ୍ତି।
ରକ୍ତଚନ୍ଦନସଂମିଶ୍ରା ଗଵାଂ କ୍ଷୀରେଣ ଲୋଡଯେତ୍ ସିଂହସ୍ଯ ପ୍ରତିମାଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରମାଣେନ ଷଡଙ୍ଗୁଲାମ୍
ସେଗୁଡିକୁ ଲାଲ ଚନ୍ଦନ ଓ ଗଉ ଦୁଧ ସହିତ ମିଶାଇ, ଛଅ ଆଙ୍ଗୁଳ ଲମ୍ବ Lion ର ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଲିମ୍ପେତ୍ ତଥା ଭୂର୍ଜପତ୍ତ୍ରେ ରୋଚନଯା ସମାଲିଖେତ୍ ନରସିଂହସ୍ଯ କଣ୍ଠେ ତୁ ବଦ୍ଧ୍ଵା ଚୈଵ ହି ମନ୍ତ୍ରଵିତ୍
ଭୂର୍ଜପତ୍ରରେ ହଳଦୀ ରଙ୍ଗରେ ମନ୍ତ୍ର ଲେଖିବା ଉଚିତ; ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଏହାକୁ ନରସିଂହଙ୍କର ଗଳାରେ ବାନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ଜପେତ୍ ସଂଖ୍ଯାଵିହୀନଂ ତୁ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଜଲାଶଯେ ଯାଵତ୍ ସପ୍ତାହମାତ୍ରଂ ତୁ ଜପେତ୍ ସଂଯମିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଜଳାଶୟରେ ପୂଜା କରି, ଗଣନା ବିନା ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ; ସାତ ଦିନ ଯାଏଁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଜଲାକୀର୍ଣା ମୁହୂର୍ତେନ ଜାଯତେ ସର୍ଵମେଦିନୀ ଅଥଵା ଶୁଷ୍କଵୃକ୍ଷାଗ୍ରେ ନରସିଂହଂ ତୁ ପୂଜଯେତ୍
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଜଳରେ ଭରିଯାଏ; କିମ୍ବା ଶୁଷ୍କ ଗଛର ଶିରେ ନରସିଂହଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଜପ୍ତ୍ଵା ଚାଷ୍ଟଶତଂ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଵର୍ଷନ୍ତଂ ଵିନିଵାରଯେତ୍ ତମ୍ ଏଵଂ ପିଞ୍ଜକେ ବଦ୍ଧ୍ଵା ଭ୍ରାମଯେତ୍ ସାଧକୋତ୍ତମଃ
ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଏକଶଏ ଆଠ ଥର ଜପ କରି, ବର୍ଷାକୁ ବନ୍ଦ କରିପାରିବେ; ଏହାକୁ ପିଞ୍ଜିକାରେ ବାନ୍ଧି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧକ ଘୁମାଇବା ଉଚିତ।
ମହାଵାତୋ ମୁହୂର୍ତେନ ଆଗଚ୍ଛେନ୍ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ପୁନଶ୍ ଚ ଧାରଯେତ୍ କ୍ଷିପ୍ରଂ ସପ୍ତସପ୍ତେନ ଵାରିଣା
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ବଡ଼ ପବନ ଆସିବ—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ପୁନଃ ଏହାକୁ ଶୀଘ୍ର ସାତ କିମ୍ବା ସତରେ ଜଳ ସହିତ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଥ ତାଂ ପ୍ରତିମାଂ ଦ୍ଵାରି ନିଖନେଦ୍ ଯସ୍ଯ ସାଧକଃ ଗୋତ୍ରୋତ୍ସାଦୋ ଭଵେତ୍ ତସ୍ଯ ଉଦ୍ଧୃତେ ଚୈଵ ଶାନ୍ତିଦଃ
ଏହି ପ୍ରତିମାକୁ ଯାହାର ଦ୍ୱାରରେ ସାଧକ ଚାହେ, ସେଠାରେ ପୋତିବା ଉଚିତ; ତାହାର କୁଳ ନଷ୍ଟ ହେବ, ପ୍ରତିମା ଉଠାଇଲେ ଶାନ୍ତି ଫେରିଯିବ।
ତସ୍ମାତ୍ ତଂ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲା ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂପୂଜଯେତ୍ ସଦା ମୃଗରାଜଂ ମହାଵୀର୍ଯଂ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍
ତେଣୁ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସଦା ଭକ୍ତିରେ ମହାବୀର ମୃଗରାଜଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଵିମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ଶୂଦ୍ରାନ୍ତ୍ଯଜାତଯଃ
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ଯାଏ—ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ନାରୀ, ଶୂଦ୍ର ଓ ଅତି ନିମ୍ନ ଜନ୍ମର ଲୋକମାନେ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ତଂ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ସିଂହଵପୁର୍ଧରମ୍ ମୁଚ୍ଯନ୍ତେ ଚାଶୁଭୈର୍ ଦୁଃଖୈର୍ ଜନ୍ମକୋଟିସମୁଦ୍ଭଵୈଃ
ସିଂହ ଆକୃତିର ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରି, ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ଜନ୍ମର ଅଶୁଭ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ତଂ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଭିଵାଞ୍ଛିତମ୍ ଦେଵତ୍ଵମ୍ ଅମରେଶତ୍ଵଂ ଗନ୍ଧର୍ଵତ୍ଵଂ ଚ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇଥାନ୍ତି—ଦେବତା ହେବା, ଅମରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବ ହେବାର ସ୍ଥାନ।
ଯକ୍ଷଵିଦ୍ଯାଧରତ୍ଵଂ ଚ ତଥାନ୍ଯଚ୍ ଚାଭିଵାଞ୍ଛିତମ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ତୁତ୍ଵା ନମସ୍କୃତ୍ଵା ସଂପୂଜ୍ଯ ନରକେସରୀମ୍
ଯକ୍ଷ ଓ ବିଦ୍ୟାଧର ହେବା, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଯେକୌଣସି ଇଚ୍ଛିତ ସ୍ଥିତି ମଧ୍ୟ ପାଇଯାଏ, ନରକେଶରୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ଗାଇ, ନମସ୍କାର କରି ଓ ପୂଜା କରି।
ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ନରା ରାଜ୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ମୋକ୍ଷଂ ଚ ଦୁର୍ଲଭମ୍ ନରସିଂହଂ ନରୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଲଭେଦ୍ ଅଭିମତଂ ଫଲମ୍
ମନୁଷ୍ୟ ରାଜ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଦୁର୍ଲଭ ମୋକ୍ଷ ପାଇଥାନ୍ତି; ନରସିଂହଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଲାଭ କରେ।
ନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି ସକୃଦ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ତଂ ଦେଵଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ସିଂହଵପୁର୍ଧରମ୍
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସିଂହ ଆକୃତିଧାରୀ ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଦେଖିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ମୁଚ୍ଯତେ ଚାଶୁଭୈର୍ ଦୁଃଖୈର୍ ଜନ୍ମକୋଟିସମୁଦ୍ଭଵୈଃ ସଂଗ୍ରାମେ ସଂକଟେ ଦୁର୍ଗେ ଚୋରଵ୍ଯାଘ୍ରାଦିପୀଡିତେ
ଅନେକ ଜନ୍ମରୁ ଆସିଥିବା ଅଶୁଭ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥାନ୍ତି; ଯୁଦ୍ଧ, ବିପଦ, ଦୁର୍ଗ, ଚୋର, ବାଘ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ।
କାନ୍ତାରେ ପ୍ରାଣସଂଦେହେ ଵିଷଵହ୍ନିଜଲେଷୁ ଚ ରାଜାଦିଭ୍ଯଃ ସମୁଦ୍ରେଭ୍ଯୋ ଗ୍ରହରୋଗାଦିପୀଡିତେ
ଅରଣ୍ୟରେ, ଜୀବନ ନିକଟରେ, ବିଷ, ଅଗ୍ନି, ଜଳରେ, ରାଜା, ସାଗର, ଗ୍ରହ, ରୋଗ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ।
ସ୍ମୃତ୍ଵା ତଂ ପୁରୁଷଃ ସର୍ଵୈ ରାଜଗ୍ରାମୈର୍ ଵିମୁଚ୍ଯତେ ସୂର୍ଯୋଦଯେ ଯଥା ନାଶଂ ତମୋ ଽଭ୍ଯେତି ମହତ୍ତରମ୍
ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ ଗ୍ରାମର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ ଯେପରି ଅନ୍ଧାର ଅପସାରିଯାଏ।
ତଥା ସଂଦର୍ଶନେ ତସ୍ଯ ଵିନାଶଂ ଯାନ୍ତ୍ଯ୍ ଉପଦ୍ରଵାଃ ଗୁଟିକାଞ୍ଜନପାତାଲପାଦୁକେ ଚ ରସାଯନମ୍
ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ, ବିପଦଗୁଡିକ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ—ଗୁଟିକା, ଅଞ୍ଜନ, ପାତାଳ ପାଦୁକା ଓ ରସାୟନ।
ନରସିଂହେ ପ୍ରସନ୍ନେ ତୁ ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯାଂଶ୍ ଚ ଵାଞ୍ଛିତାନ୍ ଯାନ୍ ଯାନ୍ କାମାନ୍ ଅଭିଧ୍ଯାଯନ୍ ଭଜତେ ନରକେସରୀମ୍
ନରସିଂହ ଖୁସି ହେଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟ ପାଇଥାନ୍ତି; ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଭାବି, ନରକେଶରୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥାନ୍ତି।
ତାଂସ୍ ତାନ୍ କାମାନ୍ ଅଵାପ୍ନୋତି ନରୋ ନାସ୍ତ୍ଯ୍ ଅତ୍ର ସଂଶଯଃ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ଦେଵଦେଵେଶଂ ଭକ୍ତ୍ଯାପୂଜ୍ଯ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ମନୁଷ୍ୟ ସେଇ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁଗୁଡିକ ପାଇଥାନ୍ତି; ଏଠାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖି, ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରି, ନମସ୍କାର କରି।
ଦଶାନାମ୍ ଅଶ୍ଵମେଧାନାଂ ଫଲଂ ଦଶଗୁଣଂ ଲଭେତ୍ ପାପୈଃ ସର୍ଵୈର୍ ଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଗୁଣୈଃ ସର୍ଵୈର୍ ଅଲଂକୃତଃ
ଦଶଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଦଶଗୁଣ ଫଳ ଲାଭ କରେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ।
ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧାତ୍ମା ଜରାମରଣଵର୍ଜିତଃ ସୌଵର୍ଣେନ ଵିମାନେନ କିଙ୍କିଣୀଜାଲମାଲିନା
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ବୃଦ୍ଧା ଓ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ, ସୁନାର ରଥରେ ତିନ୍କିଣି ଘଣ୍ଟାରେ ଶୋଭିତ।
ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧେନ କାମଗେନ ସୁଵର୍ଚସା ତରୁଣାଦିତ୍ଯଵର୍ଣେନ ମୁକ୍ତାହାରାଵଲମ୍ବିନା
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଙ୍ଗରେ, ମୁକ୍ତା ମାଳାରେ ଶୋଭିତ।
ଦିଵ୍ଯସ୍ତ୍ରୀଶତଯୁକ୍ତେନ ଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧର୍ଵନାଦିନା କୁଲୈକଵିଂଶମ୍ ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଦେଵଵନ୍ ମୁଦିତଃ ସୁଖୀ
ଶତଶତ ଦିବ୍ୟା ନାରୀ ଓ ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସହିତ, ସମସ୍ତ କୁଳକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ଦେବବନରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ସୁଖରେ ରହେ।
ସ୍ତୂଯମାନୋ ଽପ୍ସରୋଭିଶ୍ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଵ୍ରଜେନ୍ ନରଃ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତତ୍ର ଵରାନ୍ ଭୋଗାନ୍ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଅପ୍ସରାମାନେ ଗାଇ ଥିବା, ମନୁଷ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ଯାଏ; ସେଠାରେ ଉତ୍ତମ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଅପ୍ସରୈର୍ ଯୁକ୍ତଃ କୃତ୍ଵା ରୂପଂ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍ ମନୋହ୍ଲାଦକରଂ ସୌଖ୍ଯଂ ଯାଵଦ୍ ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍
ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ, ଚାରିଭୁଜା ଆକୃତି ନେଇ, ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରେ, ସୃଷ୍ଟିର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯାଦ୍ ଇହାଯାତଃ ପ୍ରଵରେ ଯୋଗିନାଂ କୁଲେ ଚତୁର୍ଵେଦୀ ଭଵେଦ୍ ଵିପ୍ରୋ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗଃ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଯୋଗମ୍ ଆସ୍ଥାଯ ତତୋ ମୋକ୍ଷମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ସେ ଏଠାରେ ଆସି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଚାରିଟି ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋଇ, ବୈଷ୍ଣବ ଯୋଗ ଅଂଶୀକରି, ପରେ ମୋକ୍ଷ ପାଏ।
ଅନନ୍ତାଖ୍ଯଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ନରୋ ଯାତି ପରଂ ପଦମ୍
ଅନନ୍ତ ନାମକ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଦେଖି, ନମସ୍କାର କରି, ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।