ଶାକଯାଵକମୂଲୈସ୍ ତୁ ଫଲପିଣ୍ଯାକସକ୍ତୁକୈଃ ପଯୋଭକ୍ଷେଣ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରା ଵର୍ତଯେତ୍ ସାଧକୋତ୍ତମଃ
ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶାଳି, ଗହମ, ମୂଳ, ଫଳ, ପିଠା, ଖିରି କିମ୍ବା ଦୁଧ ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କୋଶକୌପୀନଵାସାଶ୍ ଚ ଧ୍ଯାନଯୁକ୍ତୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ ଅରଣ୍ଯେ ଵିଜନେ ଦେଶେ ପର୍ଵତେ ସିନ୍ଧୁସଂଗମେ
ବକୁଳ ଓ କଉପୀନ ପିନ୍ଧି, ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଜଙ୍ଗଲ, ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନ, ପାହାଡ଼ କିମ୍ବା ନଦୀ ମିଶାଣିରେ ବସିବା ଉଚିତ।
ଊଷରେ ସିଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ନରସିଂହାଶ୍ରମେ ତଥା ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ସ୍ଵଯଂ ଵାପି ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ
ଉଷର ଭୂମି, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ନରସିଂହ ଆଶ୍ରମରେ, ଦେବଙ୍କର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କିମ୍ବା ନିଜେ, ବିଧିମାନ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ଉପୋଷ୍ଯ ମୁନିପୁଂଗଵାଃ ଜପେଲ୍ ଲକ୍ଷାଣି ଵୈ ଵିଂଶନ୍ ମନସା ସଂଯତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ କରି, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ମନ୍ତ୍ର ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଉପପାତକଯୁକ୍ତଶ୍ ଚ ମହାପାତକସଂଯୁତଃ ମୁକ୍ତୋ ଭଵେତ୍ ତତୋ ଵିପ୍ରାଃ ସାଧକୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସାଧକ ଯଦି ଅପରାଧ କିମ୍ବା ମହାପାପରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହେବେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
କୃତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ତତ୍ର ନରସିଂହଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ ପୁଣ୍ଯଗନ୍ଧାଦିଭିର୍ ଧୂପୈଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ପ୍ରଭୁମ୍
ସେଠାରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ପୁଣ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଓ ଧୂପରେ ନରସିଂହଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଶିର ନମାଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି।
କର୍ପୂରଚନ୍ଦନାକ୍ତାନି ଜାତୀପୁଷ୍ପାଣି ମସ୍ତକେ ପ୍ରଦଦ୍ଯାନ୍ ନରସିଂହସ୍ଯ ତତଃ ସିଦ୍ଧିଃ ପ୍ରଜାଯତେ
କର୍ପୂର ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଥିବା ଜାତି ଫୁଲ ନରସିଂହଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିବା ଉଚିତ; ଏହା ପରେ ସଫଳତା ମିଳେ।
ଭଗଵାନ୍ ସର୍ଵକାର୍ଯେଷୁ ନ କ୍ଵଚିତ୍ ପ୍ରତିହନ୍ଯତେ ତେଜଃ ସୋଢୁଂ ନ ଶକ୍ତାଃ ସ୍ଯୁର୍ ବ୍ରହ୍ମରୁଦ୍ରାଦଯଃ ସୁରାଃ
ଭଗବାନ ସମସ୍ତ କାମରେ କେବେ ବାଧା ପାଉନାହିଁ; ତାଙ୍କ ତେଜକୁ ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସହିପାରିନାହାନ୍ତି।
କିଂ ପୁନର୍ ଦାନଵା ଲୋକେ ସିଦ୍ଧଗନ୍ଧର୍ଵମାନୁଷାଃ ଵିଦ୍ଯାଧରା ଯକ୍ଷଗଣାଃ ସକିଂନରମହୋରଗାଃ
ତେବେ ଏହି ଜଗତର ଦାନବ, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ମନୁଷ୍ୟ, ବିଦ୍ୟାଧର, ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର ଓ ବଡ଼ ସର୍ପମାନେ କଣ କରିପାରିବେ?
ମନ୍ତ୍ରଂ ଯାନ୍ ଆସୁରାନ୍ ହନ୍ତୁଂ ଜପନ୍ତ୍ଯ୍ ଏକେ ଽନ୍ଯସାଧକାଃ ତେ ସର୍ଵେ ପ୍ରଲଯଂ ଯାନ୍ତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଦିତ୍ଯାଗ୍ନିଵର୍ଚସଃ
ଅନ୍ୟ ସାଧକମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଦାନବମାନେ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନିର ତେଜ ଦେଖି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ସକୃଜ୍ଜପ୍ତଂ ତୁ କଵଚଂ ରକ୍ଷେତ୍ ସର୍ଵମ୍ ଉପଦ୍ରଵମ୍ ଦ୍ଵିର୍ଜପ୍ତଂ କଵଚଂ ଦିଵ୍ଯଂ ରକ୍ଷତେ ଦେଵଦାନଵାତ୍
ଏହି କବଚ ଏକଥର ଜପ କଲେ ସମସ୍ତ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା କରେ; ଦୁଇଥର ଜପ କଲେ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦିବ୍ୟ କବଚରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଥାନ୍ତି।
ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ କିଂନରା ଯକ୍ଷା ଵିଦ୍ଯାଧରମହୋରଗାଃ ଭୂତାଃ ପିଶାଚା ରକ୍ଷାଂସି ଯେ ଚାନ୍ଯେ ପରିପନ୍ଥିନଃ
ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ବଡ଼ ସର୍ପ, ଭୂତ, ପିଶାଚ, ରାକ୍ଷସ ଓ ଅନ୍ୟ ବିପକ୍ଷୀମାନେ—
ତ୍ରିର୍ଜପ୍ତଂ କଵଚଂ ଦିଵ୍ଯମ୍ ଅଭେଦ୍ଯଂ ଚ ସୁରାସୁରୈଃ ଦ୍ଵାଦଶାଭ୍ଯନ୍ତରେ ଚୈଵ ଯୋଜନାନାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ତିନିଥର ଏହି ଦିବ୍ୟ କବଚ ଜପ କଲେ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଏହାକୁ ଭେଦ କରିପାରିନାହାନ୍ତି; ଦ୍ୱାଦଶ ଯୋଜନ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ରକ୍ଷା କରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ରକ୍ଷତେ ଭଗଵାନ୍ ଦେଵୋ ନରସିଂହୋ ମହାବଲଃ ତତୋ ଗତ୍ଵା ବିଲଦ୍ଵାରମ୍ ଉପୋଷ୍ଯ ରଜନୀତ୍ରଯମ୍
ଭଗବାନ ଦେବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନରସିଂହ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ତାପରେ ଗୁହା ଦ୍ୱାରକୁ ଯାଇ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ପଲାଶକାଷ୍ଠୈଃ ପ୍ରଜ୍ଵାଲ୍ଯ ଭଗଵନ୍ତଂ ହୁତାଶନମ୍ ପଲାଶସମିଧସ୍ ତତ୍ର ଜୁହୁଯାତ୍ ତ୍ରିମଧୁପ୍ଲୁତାଃ
ପଳାଶ କାଠ ଦେଇ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇ, ପଳାଶ କୁଟି ତିନି ପ୍ରକାର ମଧୁରେ ଭିଜାଇ, ଭଗବାନ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵେ ଶତେ ଦ୍ଵିଜଶାର୍ଦୂଲା ଵଷଟ୍କାରେଣ ସାଧକଃ ତତୋ ଵିଵରଦ୍ଵାରଂ ତୁ ପ୍ରକଟଂ ଜାଯତେ କ୍ଷଣାତ୍
ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସାଧକ ଦୁଇ ଶତ ବାର ବଷଟ୍ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ପରେ ଗୁହା ଦ୍ୱାର ତୁରନ୍ତ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଯାଏ।
ତତୋ ଵିଶେତ୍ ତୁ ନିଃଶଙ୍କଂ କଵଚୀ ଵିଵରଂ ବୁଧଃ ଗଚ୍ଛତଃ ସଂକଟଂ ତସ୍ଯ ତମୋମୋହଶ୍ ଚ ନଶ୍ଯତି
ତାପରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ କବଚ ପିନ୍ଧି ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ ଦ୍ୱାର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ; ଯାଉଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ମୋହ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ରାଜମାର୍ଗଃ ସୁଵିସ୍ତୀର୍ଣୋ ଦୃଶ୍ଯତେ ଭ୍ରମରାଜିତଃ ନରସିଂହଂ ସ୍ମରଂସ୍ ତତ୍ର ପାତାଲଂ ଵିଶତେ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏଠାରେ ରାଜପଥ ବିସ୍ତୃତ ଓ ମଧୁମକୁଡିରେ ଶୋଭିତ ଦେଖାଯାଏ; ନରସିଂହଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାତାଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ଗତ୍ଵା ତତ୍ର ଜପେତ୍ ତତ୍ତ୍ଵଂ ନରସିଂହାଖ୍ଯମ୍ ଅଵ୍ଯଯମ୍ ତତଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସହସ୍ରାଣି ଵୀଣାଵାଦନକର୍ମଣାମ୍
ସେଠି ପହଁଚି ନରସିଂହ ନାମକ ଅବିନାଶୀ ତତ୍ତ୍ୱ ଜପ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ପରେ ହଜାର ହଜାର ମହିଳା ଭୀଣା ବଜାଇବାରେ ଲଗିଥାନ୍ତି।
ନିର୍ଗଚ୍ଛନ୍ତି ପୁରୋ ଵିପ୍ରାଃ ସ୍ଵାଗତଂ ତା ଵଦନ୍ତି ଚ ପ୍ରଵେଶଯନ୍ତି ତା ହସ୍ତେ ଗୃହୀତ୍ଵା ସାଧକେଶ୍ଵରମ୍
ସେମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଖରେ ଆସି, ସ୍ବାଗତ କରନ୍ତି ଓ ସାଧକଙ୍କୁ ହାତ ଧରି ଭିତରକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।
ତତୋ ରସାଯନଂ ଦିଵ୍ଯଂ ପାଯଯନ୍ତି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ପୀତମାତ୍ରେ ଦିଵ୍ଯଦେହୋ ଜାଯତେ ସୁମହାବଲଃ
ତାପରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସେମାନେ ସାଧକଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ରସାୟନ ପିଇବାକୁ ଦେନ୍ତି; ପିଇଲେ ଦିବ୍ୟ ଶରୀର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଆସେ।
କ୍ରୀଡତେ ସହ କନ୍ଯାଭିର୍ ଯାଵଦ୍ ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍ ଭିନ୍ନଦେହୋ ଵାସୁଦେଵେ ଲୀଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେ କନ୍ୟାମାନେ ସହ କ୍ରୀଡା କରନ୍ତି, ସୃଷ୍ଟିର ନାଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ; ତାଙ୍କ ଅଲଗା ଶରୀର ବାସୁଦେବରେ ଲୀନ ହୋଇଯାଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯଦା ନ ରୋଚତେ ଵାସସ୍ ତସ୍ମାନ୍ ନିର୍ଗଚ୍ଛତେ ପୁନଃ ପଟ୍ଟଂ ଶୂଲଂ ଚ ଖଡ୍ଗଂ ଚ ରୋଚନାଂ ଚ ମଣିଂ ତଥା
ଯେତେବେଳେ ଘର ଭଲ ଲାଗେନାହିଁ, ସେ ପୁଣି ବାହାରିଯାନ୍ତି; ସେ ସହିତ ପଟ, ଶୂଳ, ଖଡ଼ଗ, ରୋଚନା ଓ ମଣି ନେଇଯାନ୍ତି।
ରସଂ ରସାଯନଂ ଚୈଵ ପାଦୁକାଞ୍ଜନମ୍ ଏଵ ଚ କୃଷ୍ଣାଜିନଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠା ଗୁଟିକାଂ ଚ ମନୋହରାମ୍
ସେ ରସ, ରସାୟନ, ପାଦୁକା, ଅଞ୍ଜନ, କୃଷ୍ଣାଜିନ, ମୁନିମାନେ, ଓ ମନୋହର ଗୁଟିକା ନେଇଯାନ୍ତି।
କମଣ୍ଡଲୁଂ ଚାକ୍ଷସୂତ୍ରଂ ଯଷ୍ଟିଂ ସଂଜୀଵନୀଂ ତଥା ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଂ ଚ ଶାସ୍ତ୍ରାଣି ଗୃହୀତ୍ଵା ସାଧକେଶ୍ଵରଃ
ସାଧକେଶ୍ୱର ଜଳପାତ୍ର, ମାଳା, ଦଣ୍ଡ, ସଞ୍ଜୀବନୀ ଔଷଧ, ସିଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ନେଇଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଜ୍ଵଲଦ୍ଵହ୍ନିସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗୋର୍ମିଵେଷ୍ଟିତଂ ତ୍ରିଶିଖଂ ହୃଦି ସକୃନ୍ ନ୍ଯସ୍ତଂ ଦହେତ୍ ସର୍ଵଂ ଵୃଜିନଂ ଜନ୍ମକୋଟିଜମ୍
ଯଦି ସେ ତିନି ଶିଖା ମନ୍ତ୍ରକୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିର ତିନି ପ୍ରଭାରେ ଘେରା ହୃଦୟରେ ଏକଥର ରଖିବେ, ତେବେ ଏହା ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ଜନ୍ମର ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦଗ୍ଧ କରିଦେଇଥାଏ।
ଵିଷେ ନ୍ଯସ୍ତଂ ଵିଷଂ ହନ୍ଯାତ୍ କୁଷ୍ଠଂ ହନ୍ଯାତ୍ ତନୌ ସ୍ଥିତମ୍ ସ୍ଵଦେହେ ଭ୍ରୂଣହତ୍ଯାଦି କୃତ୍ଵା ଦିଵ୍ଯେନ ଶୁଧ୍ଯତି
ବିଷ ଉପରେ ବିଷ ରଖିଲେ ବିଷକୁ ନଷ୍ଟ କରେ; ଶରୀରରେ ଥିବା କୁଷ୍ଠ ନଷ୍ଟ କରେ; ନିଜ ଦେହରେ ଭ୍ରୁଣହତ୍ୟା ଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ମଧ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।
ମହାଗ୍ରହଗୃହୀତେଷୁ ଜ୍ଵଲମାନଂ ଵିଚିନ୍ତଯେତ୍ ହୃଦନ୍ତେ ଵୈ ତତଃ ଶୀଘ୍ରଂ ନଶ୍ଯେଯୁର୍ ଦାରୁଣା ଗ୍ରହାଃ
ବଡ଼ ଦୁଷ୍ଟ ଗ୍ରହର ପ୍ରଭାବରେ ଆସିଲେ, ହୃଦୟର ଶେଷରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ; ତାପରେ ସେହି ଭୟଙ୍କର ଗ୍ରହଗୁଡିକ ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବ।
ବାଲାନାଂ କଣ୍ଠକେ ବଦ୍ଧଂ ରକ୍ଷା ଭଵତି ନିତ୍ଯଶଃ ଗଣ୍ଡପିଣ୍ଡକଲୂତାନାଂ ନାଶନଂ କୁରୁତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଶିଶୁମାନଙ୍କର ଗଳାରେ ଏହା ବାନ୍ଧିଲେ ସଦା ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ; ଫୁଲା, ଗଠା, ଫୋଡ଼ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନଷ୍ଟ କରେ।
ଵ୍ଯାଧିଜାତେ ସମିଦ୍ଭିଶ୍ ଚ ଘୃତକ୍ଷୀରେଣ ହୋମଯେତ୍ ତ୍ରିସଂଧ୍ଯଂ ମାସମ୍ ଏକଂ ତୁ ସର୍ଵରୋଗାନ୍ ଵିନାଶଯେତ୍
ରୋଗ ଆସିଲେ, ଶୁଦ୍ଧ କାଠ ଓ ଗଉ ଦୁଧ ଘିଏ ସହିତ ତିନି ସମୟରେ ଏକ ମାସ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ସମସ୍ତ ରୋଗକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥାଏ।