ଅତିନାମା ସହିଷ୍ଣୁଶ୍ ଚ ସପ୍ତୈତେ ଚ ମହର୍ଷଯଃ ଚାକ୍ଷୁଷସ୍ଯାନ୍ତରେ ଵିପ୍ରା ମନୋର୍ ଦେଵାସ୍ ତ୍ଵ୍ ଇମେ ସ୍ମୃତାଃ
ଅତିନାମା ଓ ସହିଷ୍ଣୁ—ଏହି ସପ୍ତ ମହାର୍ଷି ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁଙ୍କ ଅନ୍ତରାଳରେ ସ୍ମୃତିରେ ଅଛନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହିମାନେ ସେହି ମନୁଙ୍କର ଦେବମାନେ।
ଆବାଲପ୍ରଥିତାସ୍ ତେ ଵୈ ପୃଥକ୍ତ୍ଵେନ ଦିଵୌକସଃ ଲେଖାଶ୍ ଚ ନାମତୋ ଵିପ୍ରାଃ ପଞ୍ଚ ଦେଵଗଣାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ସେମାନେ ଛୁଆଁବେଳୁ ରୁପରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ପୃଥକ୍ ରହନ୍ତି; ଏବଂ ପାଞ୍ଚଟି ଦେବଗଣ ନାମରେ ସ୍ମୃତ।
ଋଷେର୍ ଅଙ୍ଗିରସଃ ପୁତ୍ରା ମହାତ୍ମାନୋ ମହୌଜସଃ ନାଡ୍ଵଲେଯା ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠା ଦଶ ପୁତ୍ରାସ୍ ତୁ ଵିଶ୍ରୁତାଃ
ଋଷି ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କର ପୁଅମାନେ, ମହାତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ନାଡ଼୍ବଳେୟମାନେ, ମୁନିମାନ୍ୟମାନେ, ଏହି ଦଶଜଣ ପୁଅ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ରୁରୁପ୍ରଭୃତଯୋ ଵିପ୍ରାଶ୍ ଚାକ୍ଷୁଷସ୍ଯାନ୍ତରେ ମନୋଃ ଷଷ୍ଠଂ ମନ୍ଵନ୍ତରଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସପ୍ତମଂ ତୁ ନିବୋଧତ
ରୁରୁ ଆଦି ଋଷିମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁଙ୍କ ଅନ୍ତରାଳରେ ଅଛନ୍ତି; ଛଅଟିଏ ମନ୍ବନ୍ତର କହାଗଲା—ଏବେ ସପ୍ତମଟିଏ ଶୁଣ।
ଅତ୍ରିର୍ ଵସିଷ୍ଠୋ ଭଗଵାନ୍ କଶ୍ଯପଶ୍ ଚ ମହାନ୍ ଋଷିଃ ଗୌତମୋ ଽଥ ଭରଦ୍ଵାଜୋ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରସ୍ ତଥୈଵ ଚ
ଅତ୍ରି, ବସିଷ୍ଠ, ଭଗବାନ କଶ୍ୟପ, ମହାନ ଋଷି ଗୌତମ, ତାପରେ ଭରଦ୍ୱାଜ ଓ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର।
ତଥୈଵ ପୁତ୍ରୋ ଭଗଵାନ୍ ଋଚୀକସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ ସପ୍ତମୋ ଜମଦଗ୍ନିଶ୍ ଚ ଋଷଯଃ ସାଂପ୍ରତଂ ଦିଵି
ଏବଂ ଭଗବାନ ଓ ମହାତ୍ମା ଋଚୀକଙ୍କର ପୁଅ, ସପ୍ତମ ହେଉଛନ୍ତି ଜମଦଗ୍ନି—ଏହିମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିବା ଋଷି।
ସାଧ୍ଯା ରୁଦ୍ରାଶ୍ ଚ ଵିଶ୍ଵେ ଚ ଵସଵୋ ମରୁତସ୍ ତଥା ଆଦିତ୍ଯାଶ୍ ଚାଶ୍ଵିନୌ ଚାପି ଦେଵୌ ଵୈଵସ୍ଵତୌ ସ୍ମୃତୌ
ସାଧ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ବିଶ୍ୱେଦେବ, ବସୁ, ମରୁତ, ଆଦିତ୍ୟ, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତା ଏବଂ ଦୁଇ ଭୈବସ୍ବତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ମନୋର୍ ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ଯୈତେ ଵର୍ତନ୍ତେ ସାଂପ୍ରତେ ଽନ୍ତରେ ଇକ୍ଷ୍ଵାକୁପ୍ରମୁଖାଶ୍ ଚୈଵ ଦଶ ପୁତ୍ରା ମହାତ୍ମନଃ
ଏହିମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଭୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କ ଅନ୍ତରାଳରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦଶ ଉତ୍ତମ ପୁଅ, ଯାହାର ମଧ୍ୟରୁ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ପ୍ରଧାନ।
ଏତେଷାଂ କୀର୍ତିତାନାଂ ତୁ ମହର୍ଷୀଣାଂ ମହୌଜସାମ୍ ତେଷାଂ ପୁତ୍ରାଶ୍ ଚ ପୌତ୍ରାଶ୍ ଚ ଦିକ୍ଷୁ ସର୍ଵାସୁ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କର ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅଛନ୍ତି।
ମନ୍ଵନ୍ତରେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ପ୍ରାଗ୍ ଆସନ୍ ସପ୍ତ ସପ୍ତକାଃ ଲୋକେ ଧର୍ମଵ୍ଯଵସ୍ଥାର୍ଥଂ ଲୋକସଂରକ୍ଷଣାଯ ଚ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ସାତଟି ସାତ ମହାର୍ଷି ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଲୋକରେ ଧର୍ମ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ସଂରକ୍ଷଣ ପାଇଁ ଥିଲେ।
ମନ୍ଵନ୍ତରେ ଵ୍ଯତିକ୍ରାନ୍ତେ ଚତ୍ଵାରଃ ସପ୍ତକା ଗଣାଃ କୃତ୍ଵା କର୍ମ ଦିଵଂ ଯାନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଲୋକମ୍ ଅନାମଯମ୍
ଏକ ମନ୍ବନ୍ତର ସମାପ୍ତ ହେଲେ, ଚାରିଟି ସାତକା ମହାର୍ଷି ନିଜ କର୍ମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ନିର୍ମଳ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତତୋ ଽନ୍ଯେ ତପସା ଯୁକ୍ତାଃ ସ୍ଥାନଂ ତତ୍ ପୂରଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଉତ ଅତୀତା ଵର୍ତମାନାଶ୍ ଚ କ୍ରମେଣୈତେନ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ତାପରେ ଅନ୍ୟ ତପସ୍ୱୀମାନେ ସେଠି ସ୍ଥାନ ନେଇଥାନ୍ତି; ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ପୂର୍ବ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁନିମାନେ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ଏହିପରି କରନ୍ତି।
ଅନାଗତାଶ୍ ଚ ସପ୍ତୈତେ ସ୍ମୃତା ଦିଵି ମହର୍ଷଯଃ ମନୋର୍ ଅନ୍ତରମ୍ ଆସାଦ୍ଯ ସାଵର୍ଣସ୍ଯେହ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏବଂ ସପ୍ତ ମହାର୍ଷି, ଯେଉଁମାନେ ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ସାବର୍ଣ୍ଣ ମନୁଙ୍କ ଅନ୍ତରାଳ ଆସିଲେ ଆସିବେ।
ରାମୋ ଵ୍ଯାସସ୍ ତଥାତ୍ରେଯୋ ଦୀପ୍ତିମନ୍ତୋ ବହୁଶ୍ରୁତାଃ ଭାରଦ୍ଵାଜସ୍ ତଥା ଦ୍ରୌଣିର୍ ଅଶ୍ଵତ୍ଥାମା ମହାଦ୍ଯୁତିଃ
ରାମ, ବ୍ୟାସ, ଅତ୍ରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ବହୁ ଶ୍ରୁତି ଥିବା, ଭାରଦ୍ୱାଜ, ଦ୍ରୌଣି ଏବଂ ମହାପ୍ରଭା ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା।
ଗୌତମଶ୍ ଚାଜରଶ୍ ଚୈଵ ଶରଦ୍ଵାନ୍ ନାମ ଗୌତମଃ କୌଶିକୋ ଗାଲଵଶ୍ ଚୈଵ ଔର୍ଵଃ କାଶ୍ଯପ ଏଵ ଚ
ଗୌତମ, ଅଜର, ଶରଦ୍ବାନ୍ ନାମକ ଗୌତମ, କୌଶିକ, ଗାଳବ, ଔର୍ବ ଏବଂ କାଶ୍ୟପ।
ଏତେ ସପ୍ତ ମହାତ୍ମାନୋ ଭଵିଷ୍ଯା ମୁନିସତ୍ତମାଃ ଵୈରୀ ଚୈଵାଧ୍ଵରୀଵାଂଶ୍ ଚ ଶମନୋ ଧୃତିମାନ୍ ଵସୁଃ
ଏହି ସପ୍ତ ମହାତ୍ମା ଭବିଷ୍ୟତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ହେବେ: ବୈରୀ, ଆଧ୍ୱରୀ, ଶମନ, ଧୃତିମାନ୍ ଏବଂ ବସୁ।
ଅରିଷ୍ଟଶ୍ ଚାପ୍ଯ୍ ଅଧୃଷ୍ଟଶ୍ ଚ ଵାଜୀ ସୁମତିର୍ ଏଵ ଚ ସାଵର୍ଣସ୍ଯ ମନୋଃ ପୁତ୍ରା ଭଵିଷ୍ଯା ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ଅରିଷ୍ଟ, ଅଧୃଷ୍ଟ, ବାଜୀ ଏବଂ ସୁମତି ମଧ୍ୟ ସାବର୍ଣ୍ଣ ମନୁଙ୍କ ପୁଅ, ଯେଉଁମାନେ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ହେବେ।
ଏତେଷାଂ କଲ୍ଯମ୍ ଉତ୍ଥାଯ କୀର୍ତନାତ୍ ସୁଖମ୍ ଏଧତେ ଯଶଶ୍ ଚାପ୍ନୋତି ସୁମହଦ୍ ଆଯୁଷ୍ମାଂଶ୍ ଚ ଭଵେନ୍ ନରଃ
ଯିଏ ପ୍ରଭାତେ ଉଠି ଏହାମାନଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ସେ ସୁଖ, ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତି ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଏ।
ଏତାନ୍ଯ୍ ଉକ୍ତାନି ଭୋ ଵିପ୍ରାଃ ସପ୍ତ ସପ୍ତ ଚ ତତ୍ତ୍ଵତଃ ମନ୍ଵନ୍ତରାଣି ସଂକ୍ଷେପାଚ୍ ଛୃଣୁତାନାଗତାନ୍ଯ୍ ଅପି
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହି ସପ୍ତ ସପ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀ ସତ୍ୟଭାବେ କହାଯାଇଛି; ବର୍ତ୍ତମାନ ଆସନ୍ତା ମନ୍ବନ୍ତରଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ସଂକ୍ଷେପରେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ସାଵର୍ଣା ମନଵୋ ଵିପ୍ରାଃ ପଞ୍ଚ ତାଂଶ୍ ଚ ନିବୋଧତ ଏକୋ ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ ତେଷାଂ ଚତ୍ଵାରସ୍ ତୁ ପ୍ରଜାପତେଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପାଞ୍ଚଟି ସାବର୍ଣ୍ଣ ମନୁ ଅଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତୁ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଭୈବସ୍ବତ ଏବଂ ଚାରିଜଣ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ସନ୍ତାନ।
ପରମେଷ୍ଠିସୁତା ଵିପ୍ରା ମେରୁସାଵର୍ଣ୍ଯତାଂ ଗତାଃ ଦକ୍ଷସ୍ଯୈତେ ହି ଦୌହିତ୍ରାଃ ପ୍ରିଯାଯାସ୍ ତନଯା ନୃପାଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପରମେଷ୍ଠିଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମେରୁସାବର୍ଣ୍ଣ ପଦବୀ ପାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ଦକ୍ଷଙ୍କ ପ୍ରିୟ କନ୍ୟାର ସନ୍ତାନ ଏବଂ ତାଙ୍କର ନାତି।
ମହତା ତପସା ଯୁକ୍ତା ମେରୁପୃଷ୍ଠେ ମହୌଜସଃ ରୁଚେଃ ପ୍ରଜାପତେଃ ପୁତ୍ରୋ ରୌଚ୍ଯୋ ନାମ ମନୁଃ ସ୍ମୃତଃ
ମହାତ୍ମ ତପସ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାବ ସହିତ ମେରୁ ପୃଷ୍ଠରେ, ପ୍ରଜାପତି ରୁଚିଙ୍କ ପୁଅ ରୌଚି ନାମକ ମନୁ ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଭୂତ୍ଯାଂ ଚୋତ୍ପାଦିତୋ ଦେଵ୍ଯାଂ ଭୌତ୍ଯୋ ନାମ ରୁଚେଃ ସୁତଃ ଅନାଗତାଶ୍ ଚ ସପ୍ତୈତେ କଲ୍ପେ ଽସ୍ମିନ୍ ମନଵଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଭୂତି ଦେବୀଙ୍କୁ ଠାରୁ ରୁଚିଙ୍କ ପୁଅ ଭୌତି ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ଏହି ସପ୍ତ ମନୁ ଏହି କଳ୍ପରେ ଆସନ୍ତା ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
ତୈର୍ ଇଯଂ ପୃଥିଵୀ ସର୍ଵା ସପ୍ତଦ୍ଵୀପା ସପତ୍ତନା ପୂର୍ଣଂ ଯୁଗସହସ୍ରଂ ତୁ ପରିପାଲ୍ଯା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଏହିମାନେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ, ସାତ ଦ୍ୱୀପ ଓ ସମସ୍ତ ପୁରୀକୁ ଏକ ହଜାର ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବେ।
ପ୍ରଜାପତିଶ୍ ଚ ତପସା ସଂହାରଂ ତେଷୁ ନିତ୍ଯଶଃ ଯୁଗାନି ସପ୍ତତିସ୍ ତାନି ସାଗ୍ରାଣି କଥିତାନି ଚ
ପ୍ରଜାପତି ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁବେଳେ ସଂହାର କରନ୍ତି; ସେହି ସପ୍ତତି ଯୁଗ ସହିତ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
କୃତତ୍ରେତାଦିଯୁକ୍ତାନି ମନୋର୍ ଅନ୍ତରମ୍ ଉଚ୍ଯତେ ଚତୁର୍ଦଶୈତେ ମନଵଃ କଥିତାଃ କୀର୍ତିଵର୍ଧନାଃ
ଏହି ଯୁଗଗୁଡ଼ିକ କୃତ, ତ୍ରେତା ଓ ଅନ୍ୟ ଯୁଗ ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇଥିବା ମନ୍ବନ୍ତର ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏହି ଚଉଦ ଜଣ ମନୁଙ୍କୁ, ଯେଉଁମାନେ କୀର୍ତ୍ତିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ଵେଦେଷୁ ସପୁରାଣେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ପ୍ରଭଵିଷ୍ଣଵଃ ପ୍ରଜାନାଂ ପତଯୋ ଵିପ୍ରା ଧନ୍ଯମ୍ ଏଷାଂ ପ୍ରକୀର୍ତନମ୍
ବେଦ ଓ ସମସ୍ତ ପୁରାଣରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହାଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଶୁଭ ମନାଯାଏ।
ମନ୍ଵନ୍ତରେଷୁ ସଂହାରାଃ ସଂହାରାନ୍ତେଷୁ ସଂଭଵାଃ ନ ଶକ୍ଯତେ ଽନ୍ତସ୍ ତେଷାଂ ଵୈ ଵକ୍ତୁଂ ଵର୍ଷଶତୈର୍ ଅପି
ମନ୍ବନ୍ତରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସଂହାର ହୁଏ, ସେସବୁ ସଂହାରର ଶେଷରେ ପୁନଃ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ; ସେମାନଙ୍କର ଶେଷ କେବେ ହେବ, ଏହା ଶତାବ୍ଦୀ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି କହିହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଵିସର୍ଗସ୍ଯ ପ୍ରଜାନାଂ ଵୈ ସଂହାରସ୍ଯ ଚ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ମନ୍ଵନ୍ତରେଷୁ ସଂହାରାଃ ଶ୍ରୂଯନ୍ତେ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂହାର, ଏବଂ ମନ୍ବନ୍ତରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ସଂହାର ହୁଏ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶୁଣିଛନ୍ତି।
ସଶେଷାସ୍ ତତ୍ର ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଦେଵାଃ ସପ୍ତର୍ଷିଭିଃ ସହ ତପସା ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ଶ୍ରୁତେନ ଚ ସମନ୍ଵିତାଃ
ସେଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ରହିଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ସାତି ଋଷିଙ୍କ ସହିତ, ତପସ୍ୟା, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟା ଓ ଶ୍ରୁତିରେ ନିପୁଣ।