ପ୍ରଭାଵଂ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଵିସ୍ତରେଣ ଜଗତ୍ପତେ ଶ୍ରୋତୁମ୍ ଇଚ୍ଛାମହେ ବ୍ରୂହି ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ନଃ
ହେ ଜଗତ୍ନାଥ, ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ଶୁଣିବାକୁ; ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ, କାରଣ ଆମର ଜିଜ୍ଞାସା ବହୁତ।
ଯଥା ପ୍ରସୀଦେଦ୍ ଦେଵୋ ଽସୌ ନରସିଂହୋ ମହାବଲଃ ଭକ୍ତାନାମ୍ ଉପକାରାଯ ବ୍ରୂହି ଦେଵ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ହେ ଦେବ, ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ କିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନରସିଂହ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଉପକାର ପାଇଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ; ଆମର ନମସ୍କାର ଆପଣଙ୍କୁ।
ପ୍ରସାଦାନ୍ ନରସିଂହସ୍ଯ ଯା ଭଵନ୍ତ୍ଯ୍ ଅତ୍ର ସିଦ୍ଧଯଃ ବ୍ରୂହି ତାଃ କୁରୁ ଚାସ୍ମାକଂ ପ୍ରସାଦଂ ପ୍ରପିତାମହ
ହେ ପ୍ରପିତାମହ, ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ ନରସିଂହଙ୍କର କୃପାରୁ କଣ କଣ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ, ଏବଂ ଆମେ ଆପଣଙ୍କର କୃପା ଚାହୁଁଛୁ।
ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ତସ୍ଯ ଭୋ ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରଭାଵଂ ଗଦତୋ ମମ ଅଜିତସ୍ଯାପ୍ରମେଯସ୍ଯ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦସ୍ଯ ଚ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏବେ ମୋ ମୁଖରୁ ନରସିଂହଙ୍କର ଅଜୟ, ଅପରିମେୟ ଶକ୍ତି, ଯିଏ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଶୁଣନ୍ତୁ।
କଃ ଶକ୍ନୋତି ଗୁଣାନ୍ ଵକ୍ତୁଂ ସମସ୍ତାଂସ୍ ତସ୍ଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ସିଂହାର୍ଧକୃତଦେହସ୍ଯ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସମାସତଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସିଂହାର୍ଦ୍ଧ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଗୁଣ କିଏ ବର୍ଣ୍ନନା କରିପାରିବ? ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବି।
ଯାଃ କାଶ୍ଚିତ୍ ସିଦ୍ଧଯଶ୍ ଚାତ୍ର ଶ୍ରୂଯନ୍ତେ ଦୈଵମାନୁଷାଃ ପ୍ରସାଦାତ୍ ତସ୍ଯ ତାଃ ସର୍ଵାଃ ସିଧ୍ଯନ୍ତି ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ସିଦ୍ଧି, ଦେବମାନେ କିମ୍ବା ମାନବମାନେ ପାଇଥିବା, ସମସ୍ତ ନରସିଂହଙ୍କର କୃପାରେ ସାଧିତ ହୁଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସ୍ଵର୍ଗେ ମର୍ତ୍ଯେ ଚ ପାତାଲେ ଦିକ୍ଷୁ ତୋଯେ ପୁରେ ନଗେ ପ୍ରସାଦାତ୍ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଭଵତ୍ଯ୍ ଅଵ୍ଯାହତା ଗତିଃ
ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ, ପାତାଳ, ଦିଗ, ଜଳ, ସହର, ପାହାଡ଼ — ସେହି ଦେବଙ୍କର କୃପାରେ ଯାତ୍ରା କେବେ ବାଧା ହୁଏନାହିଁ।
ଅସାଧ୍ଯଂ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ନାସ୍ତ୍ଯ୍ ଅତ୍ର ସଚରାଚରେ ନରସିଂହସ୍ଯ ଭୋ ଵିପ୍ରାଃ ସଦା ଭକ୍ତାନୁକମ୍ପିନଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଚଳିତ କିମ୍ବା ଅଚଳ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ଅସାଧ୍ୟ ନାହିଁ; ନରସିଂହ ସଦା ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଦୟା କରନ୍ତି।
ଵିଧାନଂ ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଭକ୍ତାନାମ୍ ଉପକାରକମ୍ ଯେନ ପ୍ରସୀଦେଚ୍ ଚୈଵାସୌ ସିଂହାର୍ଧକୃତଵିଗ୍ରହଃ
ମୁଁ ଏବେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଉପକାର ପାଇଁ ଯେଉଁ ବିଧି ଦ୍ୱାରା ସିଂହାର୍ଦ୍ଧ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେବ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ, ତାହା କହିବି।
ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲାଃ କଲ୍ପରାଜଂ ସନାତନମ୍ ନରସିଂହସ୍ଯ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଯନ୍ ନ ଜ୍ଞାତଂ ସୁରାସୁରୈଃ
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ନରସିଂହଙ୍କର ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଶାଶ୍ୱତ କଳ୍ପରାଜ ଯାହା ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ଏବେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଶାକଯାଵକମୂଲୈସ୍ ତୁ ଫଲପିଣ୍ଯାକସକ୍ତୁକୈଃ ପଯୋଭକ୍ଷେଣ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରା ଵର୍ତଯେତ୍ ସାଧକୋତ୍ତମଃ
ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶାଳି, ଗହମ, ମୂଳ, ଫଳ, ପିଠା, ଖିରି କିମ୍ବା ଦୁଧ ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କୋଶକୌପୀନଵାସାଶ୍ ଚ ଧ୍ଯାନଯୁକ୍ତୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ ଅରଣ୍ଯେ ଵିଜନେ ଦେଶେ ପର୍ଵତେ ସିନ୍ଧୁସଂଗମେ
ବକୁଳ ଓ କଉପୀନ ପିନ୍ଧି, ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଜଙ୍ଗଲ, ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନ, ପାହାଡ଼ କିମ୍ବା ନଦୀ ମିଶାଣିରେ ବସିବା ଉଚିତ।
ଊଷରେ ସିଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ନରସିଂହାଶ୍ରମେ ତଥା ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ସ୍ଵଯଂ ଵାପି ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ
ଉଷର ଭୂମି, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ନରସିଂହ ଆଶ୍ରମରେ, ଦେବଙ୍କର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କିମ୍ବା ନିଜେ, ବିଧିମାନ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ଉପୋଷ୍ଯ ମୁନିପୁଂଗଵାଃ ଜପେଲ୍ ଲକ୍ଷାଣି ଵୈ ଵିଂଶନ୍ ମନସା ସଂଯତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ କରି, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ମନ୍ତ୍ର ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଉପପାତକଯୁକ୍ତଶ୍ ଚ ମହାପାତକସଂଯୁତଃ ମୁକ୍ତୋ ଭଵେତ୍ ତତୋ ଵିପ୍ରାଃ ସାଧକୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସାଧକ ଯଦି ଅପରାଧ କିମ୍ବା ମହାପାପରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହେବେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
କୃତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ତତ୍ର ନରସିଂହଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ ପୁଣ୍ଯଗନ୍ଧାଦିଭିର୍ ଧୂପୈଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ପ୍ରଭୁମ୍
ସେଠାରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ପୁଣ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଓ ଧୂପରେ ନରସିଂହଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଶିର ନମାଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି।
କର୍ପୂରଚନ୍ଦନାକ୍ତାନି ଜାତୀପୁଷ୍ପାଣି ମସ୍ତକେ ପ୍ରଦଦ୍ଯାନ୍ ନରସିଂହସ୍ଯ ତତଃ ସିଦ୍ଧିଃ ପ୍ରଜାଯତେ
କର୍ପୂର ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଥିବା ଜାତି ଫୁଲ ନରସିଂହଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିବା ଉଚିତ; ଏହା ପରେ ସଫଳତା ମିଳେ।
ଭଗଵାନ୍ ସର୍ଵକାର୍ଯେଷୁ ନ କ୍ଵଚିତ୍ ପ୍ରତିହନ୍ଯତେ ତେଜଃ ସୋଢୁଂ ନ ଶକ୍ତାଃ ସ୍ଯୁର୍ ବ୍ରହ୍ମରୁଦ୍ରାଦଯଃ ସୁରାଃ
ଭଗବାନ ସମସ୍ତ କାମରେ କେବେ ବାଧା ପାଉନାହିଁ; ତାଙ୍କ ତେଜକୁ ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସହିପାରିନାହାନ୍ତି।
କିଂ ପୁନର୍ ଦାନଵା ଲୋକେ ସିଦ୍ଧଗନ୍ଧର୍ଵମାନୁଷାଃ ଵିଦ୍ଯାଧରା ଯକ୍ଷଗଣାଃ ସକିଂନରମହୋରଗାଃ
ତେବେ ଏହି ଜଗତର ଦାନବ, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ମନୁଷ୍ୟ, ବିଦ୍ୟାଧର, ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର ଓ ବଡ଼ ସର୍ପମାନେ କଣ କରିପାରିବେ?
ମନ୍ତ୍ରଂ ଯାନ୍ ଆସୁରାନ୍ ହନ୍ତୁଂ ଜପନ୍ତ୍ଯ୍ ଏକେ ଽନ୍ଯସାଧକାଃ ତେ ସର୍ଵେ ପ୍ରଲଯଂ ଯାନ୍ତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଦିତ୍ଯାଗ୍ନିଵର୍ଚସଃ
ଅନ୍ୟ ସାଧକମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଦାନବମାନେ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନିର ତେଜ ଦେଖି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ସକୃଜ୍ଜପ୍ତଂ ତୁ କଵଚଂ ରକ୍ଷେତ୍ ସର୍ଵମ୍ ଉପଦ୍ରଵମ୍ ଦ୍ଵିର୍ଜପ୍ତଂ କଵଚଂ ଦିଵ୍ଯଂ ରକ୍ଷତେ ଦେଵଦାନଵାତ୍
ଏହି କବଚ ଏକଥର ଜପ କଲେ ସମସ୍ତ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା କରେ; ଦୁଇଥର ଜପ କଲେ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦିବ୍ୟ କବଚରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଥାନ୍ତି।
ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ କିଂନରା ଯକ୍ଷା ଵିଦ୍ଯାଧରମହୋରଗାଃ ଭୂତାଃ ପିଶାଚା ରକ୍ଷାଂସି ଯେ ଚାନ୍ଯେ ପରିପନ୍ଥିନଃ
ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ବଡ଼ ସର୍ପ, ଭୂତ, ପିଶାଚ, ରାକ୍ଷସ ଓ ଅନ୍ୟ ବିପକ୍ଷୀମାନେ—
ତ୍ରିର୍ଜପ୍ତଂ କଵଚଂ ଦିଵ୍ଯମ୍ ଅଭେଦ୍ଯଂ ଚ ସୁରାସୁରୈଃ ଦ୍ଵାଦଶାଭ୍ଯନ୍ତରେ ଚୈଵ ଯୋଜନାନାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ତିନିଥର ଏହି ଦିବ୍ୟ କବଚ ଜପ କଲେ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଏହାକୁ ଭେଦ କରିପାରିନାହାନ୍ତି; ଦ୍ୱାଦଶ ଯୋଜନ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ରକ୍ଷା କରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ରକ୍ଷତେ ଭଗଵାନ୍ ଦେଵୋ ନରସିଂହୋ ମହାବଲଃ ତତୋ ଗତ୍ଵା ବିଲଦ୍ଵାରମ୍ ଉପୋଷ୍ଯ ରଜନୀତ୍ରଯମ୍
ଭଗବାନ ଦେବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନରସିଂହ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ତାପରେ ଗୁହା ଦ୍ୱାରକୁ ଯାଇ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ପଲାଶକାଷ୍ଠୈଃ ପ୍ରଜ୍ଵାଲ୍ଯ ଭଗଵନ୍ତଂ ହୁତାଶନମ୍ ପଲାଶସମିଧସ୍ ତତ୍ର ଜୁହୁଯାତ୍ ତ୍ରିମଧୁପ୍ଲୁତାଃ
ପଳାଶ କାଠ ଦେଇ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇ, ପଳାଶ କୁଟି ତିନି ପ୍ରକାର ମଧୁରେ ଭିଜାଇ, ଭଗବାନ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵେ ଶତେ ଦ୍ଵିଜଶାର୍ଦୂଲା ଵଷଟ୍କାରେଣ ସାଧକଃ ତତୋ ଵିଵରଦ୍ଵାରଂ ତୁ ପ୍ରକଟଂ ଜାଯତେ କ୍ଷଣାତ୍
ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସାଧକ ଦୁଇ ଶତ ବାର ବଷଟ୍ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ପରେ ଗୁହା ଦ୍ୱାର ତୁରନ୍ତ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଯାଏ।
ତତୋ ଵିଶେତ୍ ତୁ ନିଃଶଙ୍କଂ କଵଚୀ ଵିଵରଂ ବୁଧଃ ଗଚ୍ଛତଃ ସଂକଟଂ ତସ୍ଯ ତମୋମୋହଶ୍ ଚ ନଶ୍ଯତି
ତାପରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ କବଚ ପିନ୍ଧି ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ ଦ୍ୱାର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ; ଯାଉଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ମୋହ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ରାଜମାର୍ଗଃ ସୁଵିସ୍ତୀର୍ଣୋ ଦୃଶ୍ଯତେ ଭ୍ରମରାଜିତଃ ନରସିଂହଂ ସ୍ମରଂସ୍ ତତ୍ର ପାତାଲଂ ଵିଶତେ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏଠାରେ ରାଜପଥ ବିସ୍ତୃତ ଓ ମଧୁମକୁଡିରେ ଶୋଭିତ ଦେଖାଯାଏ; ନରସିଂହଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାତାଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ଗତ୍ଵା ତତ୍ର ଜପେତ୍ ତତ୍ତ୍ଵଂ ନରସିଂହାଖ୍ଯମ୍ ଅଵ୍ଯଯମ୍ ତତଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସହସ୍ରାଣି ଵୀଣାଵାଦନକର୍ମଣାମ୍
ସେଠି ପହଁଚି ନରସିଂହ ନାମକ ଅବିନାଶୀ ତତ୍ତ୍ୱ ଜପ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ପରେ ହଜାର ହଜାର ମହିଳା ଭୀଣା ବଜାଇବାରେ ଲଗିଥାନ୍ତି।
ନିର୍ଗଚ୍ଛନ୍ତି ପୁରୋ ଵିପ୍ରାଃ ସ୍ଵାଗତଂ ତା ଵଦନ୍ତି ଚ ପ୍ରଵେଶଯନ୍ତି ତା ହସ୍ତେ ଗୃହୀତ୍ଵା ସାଧକେଶ୍ଵରମ୍
ସେମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଖରେ ଆସି, ସ୍ବାଗତ କରନ୍ତି ଓ ସାଧକଙ୍କୁ ହାତ ଧରି ଭିତରକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।