କାମଗେନ ଵିମାନେନ ନରୋ ଵିଷ୍ଣୁପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵଂ ଯାଵତ୍ କ୍ରୀଡିତ୍ଵା ତତ୍ର ଦେଵଵତ୍
ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ବିମାନରେ ଚଢି, ମଣିଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୁରକୁ ଯାଏ; ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ପରି ଖେଳି, ସୃଷ୍ଟିର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ।
ଇହ ମାନୁଷତାଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵେଦଵିଦ୍ ଭଵେତ୍ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯୋଗଂ ହରେସ୍ ତତ୍ର ମୋକ୍ଷଂ ଚ ଲଭତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏଠାରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ବେଦଜ୍ଞାନୀ ହୁଏ; ସେଠାରେ ହରିଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ଲାଭ କରି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋକ୍ଷ ପାଏ।
ଏଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବଲଂ କୃଷ୍ଣଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଚ ଧର୍ମଂ ଚାର୍ଥଂ ଚ କାମଂ ଚ ମୋକ୍ଷଂ ଚ ଲଭତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏପରି ଭାବେ ବଳରାମ, କୃଷ୍ଣ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ନମସ୍କାର କଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ।
ନିଷ୍କ୍ରମ୍ଯ ଦେଵତାଗାରାତ୍ କୃତକୃତ୍ଯୋ ଭଵେନ୍ ନରଃ ପ୍ରଣମ୍ଯାଯତନଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଵ୍ରଜେତ୍ ତତ୍ର ସମାହିତଃ
ଦେବତା ମନ୍ଦିରରୁ ବାହାରି, ମଣିଷ ନିଜ କାମ ସଫଳ କରିଥାଏ; ପରେ ମନ୍ଦିରକୁ ନମସ୍କାର କରି, ଏକାଗ୍ର ହୃଦୟରେ ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରନୀଲମଯୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଯତ୍ରାସ୍ତେ ଵାଲୁକାଵୃତଃ ଅନ୍ତର୍ଧାନଗତଂ ନତ୍ଵା ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯେଉଁଠି ବାଲୁକାରେ ଢାକା, ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ମଣିର ନିର୍ମିତ ବିଷ୍ଣୁ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ବସିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ନମସ୍କାର କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୁରକୁ ଯିବା ହୁଏ।
ସର୍ଵଦେଵମଯୋ ଯୋ ଽସୌ ହତଵାନ୍ ଅସୁରୋତ୍ତମମ୍ ସ ଆସ୍ତେ ତତ୍ର ଭୋ ଵିପ୍ରାଃ ସିଂହାର୍ଧକୃତଵିଗ୍ରହଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମିଶ୍ର ରୂପ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା, ସିଂହାର୍ଦ୍ଧ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ସେଠାରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଭକ୍ତ୍ଯା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ତଂ ଦେଵଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ନରକେସରୀମ୍ ମୁଚ୍ଯତେ ପାତକୈର୍ ମର୍ତ୍ଯଃ ସମସ୍ତୈର୍ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେଇ ଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ଦେଖି ଓ ନରସିଂହଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ନରସିଂହସ୍ଯ ଯେ ଭକ୍ତା ଭଵନ୍ତି ଭୁଵି ମାନଵାଃ ନ ତେଷାଂ ଦୁଷ୍କୃତଂ କିଂଚିତ୍ ଫଲଂ ସ୍ଯାଦ୍ ଯଦ୍ ଯଦ୍ ଈପ୍ସିତମ୍
ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଯେମାନେ ନରସିଂହଙ୍କ ଭକ୍ତ, ସେମାନଙ୍କ କୌଣସି ଦୁଷ୍କର୍ମର ଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ; ସେମାନେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ତାହା ପାଆନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ନରସିଂହଂ ସମାଶ୍ରଯେତ୍ ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷାଣାଂ ଫଲଂ ଯସ୍ମାତ୍ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ସେହିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ ନରସିଂହଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ସେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନରସିଂହସ୍ଯ ସୁଖଦଂ ଭୁଵି ଦୁର୍ଲଭମ୍ ଯଥା କଥଯସେ ଦେଵ ତେନ ନୋ ଵିସ୍ମଯୋ ମହାନ୍
ନରସିଂହଙ୍କର ମହାତ୍ମ୍ୟ, ଯାହା ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ସୁଖଦାୟକ, ଯେପରି ଆପଣ କହୁଛନ୍ତି, ମହାପ୍ରଭୁ, ତାହା ଆମେ ଦେଖି ବିଶ୍ମୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛୁ।
ପ୍ରଭାଵଂ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଵିସ୍ତରେଣ ଜଗତ୍ପତେ ଶ୍ରୋତୁମ୍ ଇଚ୍ଛାମହେ ବ୍ରୂହି ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ନଃ
ହେ ଜଗତ୍ନାଥ, ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ଶୁଣିବାକୁ; ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ, କାରଣ ଆମର ଜିଜ୍ଞାସା ବହୁତ।
ଯଥା ପ୍ରସୀଦେଦ୍ ଦେଵୋ ଽସୌ ନରସିଂହୋ ମହାବଲଃ ଭକ୍ତାନାମ୍ ଉପକାରାଯ ବ୍ରୂହି ଦେଵ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ହେ ଦେବ, ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ କିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନରସିଂହ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଉପକାର ପାଇଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ; ଆମର ନମସ୍କାର ଆପଣଙ୍କୁ।
ପ୍ରସାଦାନ୍ ନରସିଂହସ୍ଯ ଯା ଭଵନ୍ତ୍ଯ୍ ଅତ୍ର ସିଦ୍ଧଯଃ ବ୍ରୂହି ତାଃ କୁରୁ ଚାସ୍ମାକଂ ପ୍ରସାଦଂ ପ୍ରପିତାମହ
ହେ ପ୍ରପିତାମହ, ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ ନରସିଂହଙ୍କର କୃପାରୁ କଣ କଣ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ, ଏବଂ ଆମେ ଆପଣଙ୍କର କୃପା ଚାହୁଁଛୁ।
ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ତସ୍ଯ ଭୋ ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରଭାଵଂ ଗଦତୋ ମମ ଅଜିତସ୍ଯାପ୍ରମେଯସ୍ଯ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦସ୍ଯ ଚ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏବେ ମୋ ମୁଖରୁ ନରସିଂହଙ୍କର ଅଜୟ, ଅପରିମେୟ ଶକ୍ତି, ଯିଏ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଶୁଣନ୍ତୁ।
କଃ ଶକ୍ନୋତି ଗୁଣାନ୍ ଵକ୍ତୁଂ ସମସ୍ତାଂସ୍ ତସ୍ଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ସିଂହାର୍ଧକୃତଦେହସ୍ଯ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସମାସତଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସିଂହାର୍ଦ୍ଧ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଗୁଣ କିଏ ବର୍ଣ୍ନନା କରିପାରିବ? ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବି।
ଯାଃ କାଶ୍ଚିତ୍ ସିଦ୍ଧଯଶ୍ ଚାତ୍ର ଶ୍ରୂଯନ୍ତେ ଦୈଵମାନୁଷାଃ ପ୍ରସାଦାତ୍ ତସ୍ଯ ତାଃ ସର୍ଵାଃ ସିଧ୍ଯନ୍ତି ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ସିଦ୍ଧି, ଦେବମାନେ କିମ୍ବା ମାନବମାନେ ପାଇଥିବା, ସମସ୍ତ ନରସିଂହଙ୍କର କୃପାରେ ସାଧିତ ହୁଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସ୍ଵର୍ଗେ ମର୍ତ୍ଯେ ଚ ପାତାଲେ ଦିକ୍ଷୁ ତୋଯେ ପୁରେ ନଗେ ପ୍ରସାଦାତ୍ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଭଵତ୍ଯ୍ ଅଵ୍ଯାହତା ଗତିଃ
ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ, ପାତାଳ, ଦିଗ, ଜଳ, ସହର, ପାହାଡ଼ — ସେହି ଦେବଙ୍କର କୃପାରେ ଯାତ୍ରା କେବେ ବାଧା ହୁଏନାହିଁ।
ଅସାଧ୍ଯଂ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ନାସ୍ତ୍ଯ୍ ଅତ୍ର ସଚରାଚରେ ନରସିଂହସ୍ଯ ଭୋ ଵିପ୍ରାଃ ସଦା ଭକ୍ତାନୁକମ୍ପିନଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଚଳିତ କିମ୍ବା ଅଚଳ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ଅସାଧ୍ୟ ନାହିଁ; ନରସିଂହ ସଦା ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଦୟା କରନ୍ତି।
ଵିଧାନଂ ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଭକ୍ତାନାମ୍ ଉପକାରକମ୍ ଯେନ ପ୍ରସୀଦେଚ୍ ଚୈଵାସୌ ସିଂହାର୍ଧକୃତଵିଗ୍ରହଃ
ମୁଁ ଏବେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଉପକାର ପାଇଁ ଯେଉଁ ବିଧି ଦ୍ୱାରା ସିଂହାର୍ଦ୍ଧ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେବ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ, ତାହା କହିବି।
ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲାଃ କଲ୍ପରାଜଂ ସନାତନମ୍ ନରସିଂହସ୍ଯ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଯନ୍ ନ ଜ୍ଞାତଂ ସୁରାସୁରୈଃ
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ନରସିଂହଙ୍କର ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଶାଶ୍ୱତ କଳ୍ପରାଜ ଯାହା ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ଏବେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଶାକଯାଵକମୂଲୈସ୍ ତୁ ଫଲପିଣ୍ଯାକସକ୍ତୁକୈଃ ପଯୋଭକ୍ଷେଣ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରା ଵର୍ତଯେତ୍ ସାଧକୋତ୍ତମଃ
ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶାଳି, ଗହମ, ମୂଳ, ଫଳ, ପିଠା, ଖିରି କିମ୍ବା ଦୁଧ ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କୋଶକୌପୀନଵାସାଶ୍ ଚ ଧ୍ଯାନଯୁକ୍ତୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ ଅରଣ୍ଯେ ଵିଜନେ ଦେଶେ ପର୍ଵତେ ସିନ୍ଧୁସଂଗମେ
ବକୁଳ ଓ କଉପୀନ ପିନ୍ଧି, ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଜଙ୍ଗଲ, ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନ, ପାହାଡ଼ କିମ୍ବା ନଦୀ ମିଶାଣିରେ ବସିବା ଉଚିତ।
ଊଷରେ ସିଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ନରସିଂହାଶ୍ରମେ ତଥା ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ସ୍ଵଯଂ ଵାପି ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ
ଉଷର ଭୂମି, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ନରସିଂହ ଆଶ୍ରମରେ, ଦେବଙ୍କର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କିମ୍ବା ନିଜେ, ବିଧିମାନ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ଉପୋଷ୍ଯ ମୁନିପୁଂଗଵାଃ ଜପେଲ୍ ଲକ୍ଷାଣି ଵୈ ଵିଂଶନ୍ ମନସା ସଂଯତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ କରି, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ମନ୍ତ୍ର ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଉପପାତକଯୁକ୍ତଶ୍ ଚ ମହାପାତକସଂଯୁତଃ ମୁକ୍ତୋ ଭଵେତ୍ ତତୋ ଵିପ୍ରାଃ ସାଧକୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସାଧକ ଯଦି ଅପରାଧ କିମ୍ବା ମହାପାପରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହେବେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
କୃତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ତତ୍ର ନରସିଂହଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ ପୁଣ୍ଯଗନ୍ଧାଦିଭିର୍ ଧୂପୈଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ପ୍ରଭୁମ୍
ସେଠାରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ପୁଣ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଓ ଧୂପରେ ନରସିଂହଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଶିର ନମାଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି।
କର୍ପୂରଚନ୍ଦନାକ୍ତାନି ଜାତୀପୁଷ୍ପାଣି ମସ୍ତକେ ପ୍ରଦଦ୍ଯାନ୍ ନରସିଂହସ୍ଯ ତତଃ ସିଦ୍ଧିଃ ପ୍ରଜାଯତେ
କର୍ପୂର ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଥିବା ଜାତି ଫୁଲ ନରସିଂହଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିବା ଉଚିତ; ଏହା ପରେ ସଫଳତା ମିଳେ।
ଭଗଵାନ୍ ସର୍ଵକାର୍ଯେଷୁ ନ କ୍ଵଚିତ୍ ପ୍ରତିହନ୍ଯତେ ତେଜଃ ସୋଢୁଂ ନ ଶକ୍ତାଃ ସ୍ଯୁର୍ ବ୍ରହ୍ମରୁଦ୍ରାଦଯଃ ସୁରାଃ
ଭଗବାନ ସମସ୍ତ କାମରେ କେବେ ବାଧା ପାଉନାହିଁ; ତାଙ୍କ ତେଜକୁ ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସହିପାରିନାହାନ୍ତି।
କିଂ ପୁନର୍ ଦାନଵା ଲୋକେ ସିଦ୍ଧଗନ୍ଧର୍ଵମାନୁଷାଃ ଵିଦ୍ଯାଧରା ଯକ୍ଷଗଣାଃ ସକିଂନରମହୋରଗାଃ
ତେବେ ଏହି ଜଗତର ଦାନବ, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ମନୁଷ୍ୟ, ବିଦ୍ୟାଧର, ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର ଓ ବଡ଼ ସର୍ପମାନେ କଣ କରିପାରିବେ?
ମନ୍ତ୍ରଂ ଯାନ୍ ଆସୁରାନ୍ ହନ୍ତୁଂ ଜପନ୍ତ୍ଯ୍ ଏକେ ଽନ୍ଯସାଧକାଃ ତେ ସର୍ଵେ ପ୍ରଲଯଂ ଯାନ୍ତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଦିତ୍ଯାଗ୍ନିଵର୍ଚସଃ
ଅନ୍ୟ ସାଧକମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଦାନବମାନେ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନିର ତେଜ ଦେଖି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି।