ସଂନ୍ଯାସେନ ଯଥୋକ୍ତେନ ଯତ୍ ଫଲଂ ସମୁଦାହୃତମ୍ ନରସ୍ ତତ୍ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ଯେପରି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବେ ସଂନ୍ୟାସର ଯେଉଁ ଫଳ କୁହାଯାଇଛି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ନମସ୍କାର କଲେ ସେଇ ଫଳ ମଣିଷ ପାଇଁଥାଏ।
କିଂ ଚାତ୍ର ବହୁନୋକ୍ତେନ ମାହାତ୍ମ୍ଯେ ତସ୍ଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ମୋକ୍ଷଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଦୁର୍ଲଭମ୍
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ବିଷୟରେ ବହୁ କଥା କହିବାକୁ କାହିଁକି? କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ଦେଖିଲେ, ମଣିଷ ଦୁର୍ଲଭ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁଥାଏ।
ପାପୈର୍ ଵିମୁକ୍ତଃ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା କଲ୍ପକୋଟିସମୁଦ୍ଭଵୈଃ ଶ୍ରିଯା ପରମଯା ଯୁକ୍ତଃ ସର୍ଵୈଃ ସମୁଦିତୋ ଗୁଣୈଃ
କଳ୍ପ କୋଟି ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟରେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ—
ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧେନ ଵିମାନେନ ସୁଵର୍ଚସା ତ୍ରିସପ୍ତକୁଲମ୍ ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ନରୋ ଵିଷ୍ଣୁପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଦ୍ୟୁତିମାନ୍ ବିମାନରେ ଚଢି, ସେ ଏକେଇଶ ପିଢିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୁରକୁ ଯାଏ।
ତତ୍ର କଲ୍ପଶତଂ ଯାଵଦ୍ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ ମନୋରମାନ୍ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସୈଃ ସାର୍ଧଂ ଯଥା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ ଚତୁର୍ଭୁଜଃ
ସେଠାରେ ଶତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦମୟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଚତୁର୍ଭୁଜ ବିଷ୍ଣୁ ପରି ବସିଥାଏ।
ଚ୍ଯୁତସ୍ ତସ୍ମାଦ୍ ଇହାଯାତୋ ଵିପ୍ରାଣାଂ ପ୍ରଵରେ କୁଲେ ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଵେଦୀ ଚ ଜାଯତେ ଗତମତ୍ସରଃ
ସେଠାଠାରୁ ପଡ଼ି ଏଠାକୁ ଆସି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟାରହିତ ହୁଏ।
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତଃ ଶାନ୍ତୋ ଦାତା ଭୂତହିତେ ରତଃ ଆସାଦ୍ଯ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଜ୍ଞାନଂ ତତୋ ମୁକ୍ତିମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଲଗ୍ନ, ଶାନ୍ତ, ଦାନଶୀଳ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳରେ ଲିନ ଥାଏ; ବୈଷ୍ଣବ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରି, ପରେ ମୋକ୍ଷ ପାଏ।
ତତଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରେଣ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲାମ୍ ପ୍ରସାଦଯେତ୍ ତତୋ ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
ତାପରେ, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତବତ୍ସଳା ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ହାତ ଜୋଡି ନମସ୍କାର କରି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ନମସ୍ ତେ ସର୍ଵଗେ ଦେଵି ନମସ୍ ତେ ଶୁଭସୌଖ୍ଯଦେ ତ୍ରାହି ମାଂ ପଦ୍ମପତ୍ତ୍ରାକ୍ଷି କାତ୍ଯାଯନି ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
"ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଦେବୀ, ଶୁଭ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥିବା ଦେବୀ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ପଦ୍ମପତ୍ର ନୟନି, କାତ୍ୟାୟନୀ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ତୁମକୁ ପୁନି ନମସ୍କାର।"
ଏଵଂ ପ୍ରସାଦ୍ଯ ତାଂ ଦେଵୀଂ ଜଗଦ୍ଧାତ୍ରୀଂ ଜଗଦ୍ଧିତାମ୍ ବଲଦେଵସ୍ଯ ଭଗିନୀଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଵରଦାଂ ଶିଵାମ୍
ଏପରି ଭାବେ, ସେଇ ଜଗତ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ କରୁଥିବା, ବଳରାମଙ୍କ ଭଉଣୀ, ଦୟାମୟୀ, ମଙ୍ଗଳମୟୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି—
କାମଗେନ ଵିମାନେନ ନରୋ ଵିଷ୍ଣୁପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵଂ ଯାଵତ୍ କ୍ରୀଡିତ୍ଵା ତତ୍ର ଦେଵଵତ୍
ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ବିମାନରେ ଚଢି, ମଣିଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୁରକୁ ଯାଏ; ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ପରି ଖେଳି, ସୃଷ୍ଟିର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ।
ଇହ ମାନୁଷତାଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵେଦଵିଦ୍ ଭଵେତ୍ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯୋଗଂ ହରେସ୍ ତତ୍ର ମୋକ୍ଷଂ ଚ ଲଭତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏଠାରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ବେଦଜ୍ଞାନୀ ହୁଏ; ସେଠାରେ ହରିଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ଲାଭ କରି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋକ୍ଷ ପାଏ।
ଏଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବଲଂ କୃଷ୍ଣଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଚ ଧର୍ମଂ ଚାର୍ଥଂ ଚ କାମଂ ଚ ମୋକ୍ଷଂ ଚ ଲଭତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏପରି ଭାବେ ବଳରାମ, କୃଷ୍ଣ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ନମସ୍କାର କଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ।
ନିଷ୍କ୍ରମ୍ଯ ଦେଵତାଗାରାତ୍ କୃତକୃତ୍ଯୋ ଭଵେନ୍ ନରଃ ପ୍ରଣମ୍ଯାଯତନଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଵ୍ରଜେତ୍ ତତ୍ର ସମାହିତଃ
ଦେବତା ମନ୍ଦିରରୁ ବାହାରି, ମଣିଷ ନିଜ କାମ ସଫଳ କରିଥାଏ; ପରେ ମନ୍ଦିରକୁ ନମସ୍କାର କରି, ଏକାଗ୍ର ହୃଦୟରେ ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରନୀଲମଯୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଯତ୍ରାସ୍ତେ ଵାଲୁକାଵୃତଃ ଅନ୍ତର୍ଧାନଗତଂ ନତ୍ଵା ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯେଉଁଠି ବାଲୁକାରେ ଢାକା, ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ମଣିର ନିର୍ମିତ ବିଷ୍ଣୁ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ବସିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ନମସ୍କାର କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୁରକୁ ଯିବା ହୁଏ।
ସର୍ଵଦେଵମଯୋ ଯୋ ଽସୌ ହତଵାନ୍ ଅସୁରୋତ୍ତମମ୍ ସ ଆସ୍ତେ ତତ୍ର ଭୋ ଵିପ୍ରାଃ ସିଂହାର୍ଧକୃତଵିଗ୍ରହଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମିଶ୍ର ରୂପ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା, ସିଂହାର୍ଦ୍ଧ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ସେଠାରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଭକ୍ତ୍ଯା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ତଂ ଦେଵଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ନରକେସରୀମ୍ ମୁଚ୍ଯତେ ପାତକୈର୍ ମର୍ତ୍ଯଃ ସମସ୍ତୈର୍ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେଇ ଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ଦେଖି ଓ ନରସିଂହଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ନରସିଂହସ୍ଯ ଯେ ଭକ୍ତା ଭଵନ୍ତି ଭୁଵି ମାନଵାଃ ନ ତେଷାଂ ଦୁଷ୍କୃତଂ କିଂଚିତ୍ ଫଲଂ ସ୍ଯାଦ୍ ଯଦ୍ ଯଦ୍ ଈପ୍ସିତମ୍
ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଯେମାନେ ନରସିଂହଙ୍କ ଭକ୍ତ, ସେମାନଙ୍କ କୌଣସି ଦୁଷ୍କର୍ମର ଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ; ସେମାନେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ତାହା ପାଆନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ନରସିଂହଂ ସମାଶ୍ରଯେତ୍ ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷାଣାଂ ଫଲଂ ଯସ୍ମାତ୍ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ସେହିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ ନରସିଂହଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ସେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନରସିଂହସ୍ଯ ସୁଖଦଂ ଭୁଵି ଦୁର୍ଲଭମ୍ ଯଥା କଥଯସେ ଦେଵ ତେନ ନୋ ଵିସ୍ମଯୋ ମହାନ୍
ନରସିଂହଙ୍କର ମହାତ୍ମ୍ୟ, ଯାହା ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ସୁଖଦାୟକ, ଯେପରି ଆପଣ କହୁଛନ୍ତି, ମହାପ୍ରଭୁ, ତାହା ଆମେ ଦେଖି ବିଶ୍ମୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛୁ।
ପ୍ରଭାଵଂ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଵିସ୍ତରେଣ ଜଗତ୍ପତେ ଶ୍ରୋତୁମ୍ ଇଚ୍ଛାମହେ ବ୍ରୂହି ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ନଃ
ହେ ଜଗତ୍ନାଥ, ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ଶୁଣିବାକୁ; ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ, କାରଣ ଆମର ଜିଜ୍ଞାସା ବହୁତ।
ଯଥା ପ୍ରସୀଦେଦ୍ ଦେଵୋ ଽସୌ ନରସିଂହୋ ମହାବଲଃ ଭକ୍ତାନାମ୍ ଉପକାରାଯ ବ୍ରୂହି ଦେଵ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ହେ ଦେବ, ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ କିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନରସିଂହ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଉପକାର ପାଇଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ; ଆମର ନମସ୍କାର ଆପଣଙ୍କୁ।
ପ୍ରସାଦାନ୍ ନରସିଂହସ୍ଯ ଯା ଭଵନ୍ତ୍ଯ୍ ଅତ୍ର ସିଦ୍ଧଯଃ ବ୍ରୂହି ତାଃ କୁରୁ ଚାସ୍ମାକଂ ପ୍ରସାଦଂ ପ୍ରପିତାମହ
ହେ ପ୍ରପିତାମହ, ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ ନରସିଂହଙ୍କର କୃପାରୁ କଣ କଣ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ, ଏବଂ ଆମେ ଆପଣଙ୍କର କୃପା ଚାହୁଁଛୁ।
ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ତସ୍ଯ ଭୋ ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରଭାଵଂ ଗଦତୋ ମମ ଅଜିତସ୍ଯାପ୍ରମେଯସ୍ଯ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦସ୍ଯ ଚ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏବେ ମୋ ମୁଖରୁ ନରସିଂହଙ୍କର ଅଜୟ, ଅପରିମେୟ ଶକ୍ତି, ଯିଏ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଶୁଣନ୍ତୁ।
କଃ ଶକ୍ନୋତି ଗୁଣାନ୍ ଵକ୍ତୁଂ ସମସ୍ତାଂସ୍ ତସ୍ଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ସିଂହାର୍ଧକୃତଦେହସ୍ଯ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସମାସତଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସିଂହାର୍ଦ୍ଧ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଗୁଣ କିଏ ବର୍ଣ୍ନନା କରିପାରିବ? ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବି।
ଯାଃ କାଶ୍ଚିତ୍ ସିଦ୍ଧଯଶ୍ ଚାତ୍ର ଶ୍ରୂଯନ୍ତେ ଦୈଵମାନୁଷାଃ ପ୍ରସାଦାତ୍ ତସ୍ଯ ତାଃ ସର୍ଵାଃ ସିଧ୍ଯନ୍ତି ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ସିଦ୍ଧି, ଦେବମାନେ କିମ୍ବା ମାନବମାନେ ପାଇଥିବା, ସମସ୍ତ ନରସିଂହଙ୍କର କୃପାରେ ସାଧିତ ହୁଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସ୍ଵର୍ଗେ ମର୍ତ୍ଯେ ଚ ପାତାଲେ ଦିକ୍ଷୁ ତୋଯେ ପୁରେ ନଗେ ପ୍ରସାଦାତ୍ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଭଵତ୍ଯ୍ ଅଵ୍ଯାହତା ଗତିଃ
ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ, ପାତାଳ, ଦିଗ, ଜଳ, ସହର, ପାହାଡ଼ — ସେହି ଦେବଙ୍କର କୃପାରେ ଯାତ୍ରା କେବେ ବାଧା ହୁଏନାହିଁ।
ଅସାଧ୍ଯଂ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ନାସ୍ତ୍ଯ୍ ଅତ୍ର ସଚରାଚରେ ନରସିଂହସ୍ଯ ଭୋ ଵିପ୍ରାଃ ସଦା ଭକ୍ତାନୁକମ୍ପିନଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଚଳିତ କିମ୍ବା ଅଚଳ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ଅସାଧ୍ୟ ନାହିଁ; ନରସିଂହ ସଦା ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଦୟା କରନ୍ତି।
ଵିଧାନଂ ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଭକ୍ତାନାମ୍ ଉପକାରକମ୍ ଯେନ ପ୍ରସୀଦେଚ୍ ଚୈଵାସୌ ସିଂହାର୍ଧକୃତଵିଗ୍ରହଃ
ମୁଁ ଏବେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଉପକାର ପାଇଁ ଯେଉଁ ବିଧି ଦ୍ୱାରା ସିଂହାର୍ଦ୍ଧ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେବ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ, ତାହା କହିବି।
ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲାଃ କଲ୍ପରାଜଂ ସନାତନମ୍ ନରସିଂହସ୍ଯ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଯନ୍ ନ ଜ୍ଞାତଂ ସୁରାସୁରୈଃ
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ନରସିଂହଙ୍କର ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଶାଶ୍ୱତ କଳ୍ପରାଜ ଯାହା ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ଏବେ ଶୁଣନ୍ତୁ।