ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାପାଣିଂ ମୁକୁଟାଙ୍ଗଦଭୂଷଣମ୍ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂଯୁକ୍ତଂ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍
ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ହାତରେ ଧରିଥିବା, ମୁକୁଟ ଓ ବାହୁବଳୟ ପିନ୍ଧିଥିବା, ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଲକ୍ଷଣରେ ଶୋଭିତ ଓ ବନମାଳା ରେ ଅଳଙ୍କୃତ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନରୋ ଽଞ୍ଜଲିଂ କୃତ୍ଵା ଦଣ୍ଡଵତ୍ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଚ ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରାଣାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏମିତି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ଜଣେ ମଣିଷ ହାତ ଜୋଡ଼ି ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ସେ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଯତ୍ ଫଲଂ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ସ୍ନାନେ ଦାନେ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍ ନରସ୍ ତତ୍ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଓ ଦାନ କଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସେଉଁ ଫଳ ମିଳେ।
ଯତ୍ ଫଲଂ ସର୍ଵରତ୍ନାଦ୍ଯୈର୍ ଇଷ୍ଟେ ବହୁସୁଵର୍ଣକେ ନରସ୍ ତତ୍ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ସମସ୍ତ ମଣି ଓ ବହୁ ସୁନା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସେଉଁ ଫଳ ମିଳେ।
ଯତ୍ ଫଲଂ ସର୍ଵଵେଦେଷୁ ସର୍ଵଯଜ୍ଞେଷୁ ଯତ୍ ଫଲମ୍ ତତ୍ ଫଲଂ ସମଵାପ୍ନୋତି ନରଃ କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ସମସ୍ତ ବେଦ ଓ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରୁ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସେଉଁ ଫଳ ସମାନ ଭାବେ ମିଳେ।
ଯତ୍ ଫଲଂ ସର୍ଵଦାନେନ ଵ୍ରତେନ ନିଯମେନ ଚ ନରସ୍ ତତ୍ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ସମସ୍ତ ଦାନ, ବ୍ରତ ଓ ନିୟମରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସେଉଁ ଫଳ ମିଳେ।
ତପୋଭିର୍ ଵିଵିଧୈର୍ ଉଗ୍ରୈର୍ ଯତ୍ ଫଲଂ ସମୁଦାହୃତମ୍ ନରସ୍ ତତ୍ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ବିଭିନ୍ନ କଠିନ ତପସ୍ୟାରୁ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସେଉଁ ଫଳ ମିଳେ।
ଯତ୍ ଫଲଂ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ସମ୍ଯକ୍ ଚୀର୍ଣେନ ତତ୍କୃତମ୍ ନରସ୍ ତତ୍ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ଠିକ୍ ଭାବରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟରୁ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସେଉଁ ଫଳ ମିଳେ।
ଯତ୍ ଫଲଂ ଚ ଗୃହସ୍ଥସ୍ଯ ଯଥୋକ୍ତାଚାରଵର୍ତିନଃ ନରସ୍ ତତ୍ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ଯେଉଁ ଗୃହସ୍ଥ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆଚରଣ ଅନୁସରେ, ସେଉଁ ଫଳ ଯେଉଁଠି ଲଭ୍ୟ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସେଉଁ ଫଳ ମିଳେ।
ଯତ୍ ଫଲଂ ଵନଵାସେନ ଵାନପ୍ରସ୍ଥସ୍ଯ କୀର୍ତିତମ୍ ନରସ୍ ତତ୍ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ଯେଉଁ ଫଳ ବନବାସ ଜୀବନରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସେଉଁ ଫଳ ମିଳେ।
ସଂନ୍ଯାସେନ ଯଥୋକ୍ତେନ ଯତ୍ ଫଲଂ ସମୁଦାହୃତମ୍ ନରସ୍ ତତ୍ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ଯେପରି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବେ ସଂନ୍ୟାସର ଯେଉଁ ଫଳ କୁହାଯାଇଛି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ନମସ୍କାର କଲେ ସେଇ ଫଳ ମଣିଷ ପାଇଁଥାଏ।
କିଂ ଚାତ୍ର ବହୁନୋକ୍ତେନ ମାହାତ୍ମ୍ଯେ ତସ୍ଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ମୋକ୍ଷଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଦୁର୍ଲଭମ୍
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ବିଷୟରେ ବହୁ କଥା କହିବାକୁ କାହିଁକି? କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ଦେଖିଲେ, ମଣିଷ ଦୁର୍ଲଭ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁଥାଏ।
ପାପୈର୍ ଵିମୁକ୍ତଃ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା କଲ୍ପକୋଟିସମୁଦ୍ଭଵୈଃ ଶ୍ରିଯା ପରମଯା ଯୁକ୍ତଃ ସର୍ଵୈଃ ସମୁଦିତୋ ଗୁଣୈଃ
କଳ୍ପ କୋଟି ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟରେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ—
ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧେନ ଵିମାନେନ ସୁଵର୍ଚସା ତ୍ରିସପ୍ତକୁଲମ୍ ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ନରୋ ଵିଷ୍ଣୁପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଦ୍ୟୁତିମାନ୍ ବିମାନରେ ଚଢି, ସେ ଏକେଇଶ ପିଢିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୁରକୁ ଯାଏ।
ତତ୍ର କଲ୍ପଶତଂ ଯାଵଦ୍ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ ମନୋରମାନ୍ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସୈଃ ସାର୍ଧଂ ଯଥା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ ଚତୁର୍ଭୁଜଃ
ସେଠାରେ ଶତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦମୟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଚତୁର୍ଭୁଜ ବିଷ୍ଣୁ ପରି ବସିଥାଏ।
ଚ୍ଯୁତସ୍ ତସ୍ମାଦ୍ ଇହାଯାତୋ ଵିପ୍ରାଣାଂ ପ୍ରଵରେ କୁଲେ ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଵେଦୀ ଚ ଜାଯତେ ଗତମତ୍ସରଃ
ସେଠାଠାରୁ ପଡ଼ି ଏଠାକୁ ଆସି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟାରହିତ ହୁଏ।
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତଃ ଶାନ୍ତୋ ଦାତା ଭୂତହିତେ ରତଃ ଆସାଦ୍ଯ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଜ୍ଞାନଂ ତତୋ ମୁକ୍ତିମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଲଗ୍ନ, ଶାନ୍ତ, ଦାନଶୀଳ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳରେ ଲିନ ଥାଏ; ବୈଷ୍ଣବ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରି, ପରେ ମୋକ୍ଷ ପାଏ।
ତତଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରେଣ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲାମ୍ ପ୍ରସାଦଯେତ୍ ତତୋ ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
ତାପରେ, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତବତ୍ସଳା ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ହାତ ଜୋଡି ନମସ୍କାର କରି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ନମସ୍ ତେ ସର୍ଵଗେ ଦେଵି ନମସ୍ ତେ ଶୁଭସୌଖ୍ଯଦେ ତ୍ରାହି ମାଂ ପଦ୍ମପତ୍ତ୍ରାକ୍ଷି କାତ୍ଯାଯନି ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
"ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଦେବୀ, ଶୁଭ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥିବା ଦେବୀ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ପଦ୍ମପତ୍ର ନୟନି, କାତ୍ୟାୟନୀ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ତୁମକୁ ପୁନି ନମସ୍କାର।"
ଏଵଂ ପ୍ରସାଦ୍ଯ ତାଂ ଦେଵୀଂ ଜଗଦ୍ଧାତ୍ରୀଂ ଜଗଦ୍ଧିତାମ୍ ବଲଦେଵସ୍ଯ ଭଗିନୀଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଵରଦାଂ ଶିଵାମ୍
ଏପରି ଭାବେ, ସେଇ ଜଗତ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ କରୁଥିବା, ବଳରାମଙ୍କ ଭଉଣୀ, ଦୟାମୟୀ, ମଙ୍ଗଳମୟୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି—
କାମଗେନ ଵିମାନେନ ନରୋ ଵିଷ୍ଣୁପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵଂ ଯାଵତ୍ କ୍ରୀଡିତ୍ଵା ତତ୍ର ଦେଵଵତ୍
ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ବିମାନରେ ଚଢି, ମଣିଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୁରକୁ ଯାଏ; ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ପରି ଖେଳି, ସୃଷ୍ଟିର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ।
ଇହ ମାନୁଷତାଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵେଦଵିଦ୍ ଭଵେତ୍ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯୋଗଂ ହରେସ୍ ତତ୍ର ମୋକ୍ଷଂ ଚ ଲଭତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏଠାରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ବେଦଜ୍ଞାନୀ ହୁଏ; ସେଠାରେ ହରିଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ଲାଭ କରି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋକ୍ଷ ପାଏ।
ଏଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବଲଂ କୃଷ୍ଣଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଚ ଧର୍ମଂ ଚାର୍ଥଂ ଚ କାମଂ ଚ ମୋକ୍ଷଂ ଚ ଲଭତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏପରି ଭାବେ ବଳରାମ, କୃଷ୍ଣ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ନମସ୍କାର କଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ।
ନିଷ୍କ୍ରମ୍ଯ ଦେଵତାଗାରାତ୍ କୃତକୃତ୍ଯୋ ଭଵେନ୍ ନରଃ ପ୍ରଣମ୍ଯାଯତନଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଵ୍ରଜେତ୍ ତତ୍ର ସମାହିତଃ
ଦେବତା ମନ୍ଦିରରୁ ବାହାରି, ମଣିଷ ନିଜ କାମ ସଫଳ କରିଥାଏ; ପରେ ମନ୍ଦିରକୁ ନମସ୍କାର କରି, ଏକାଗ୍ର ହୃଦୟରେ ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ।
ଇନ୍ଦ୍ରନୀଲମଯୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଯତ୍ରାସ୍ତେ ଵାଲୁକାଵୃତଃ ଅନ୍ତର୍ଧାନଗତଂ ନତ୍ଵା ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯେଉଁଠି ବାଲୁକାରେ ଢାକା, ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ମଣିର ନିର୍ମିତ ବିଷ୍ଣୁ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ବସିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ନମସ୍କାର କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୁରକୁ ଯିବା ହୁଏ।
ସର୍ଵଦେଵମଯୋ ଯୋ ଽସୌ ହତଵାନ୍ ଅସୁରୋତ୍ତମମ୍ ସ ଆସ୍ତେ ତତ୍ର ଭୋ ଵିପ୍ରାଃ ସିଂହାର୍ଧକୃତଵିଗ୍ରହଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମିଶ୍ର ରୂପ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା, ସିଂହାର୍ଦ୍ଧ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ସେଠାରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଭକ୍ତ୍ଯା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ତଂ ଦେଵଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ନରକେସରୀମ୍ ମୁଚ୍ଯତେ ପାତକୈର୍ ମର୍ତ୍ଯଃ ସମସ୍ତୈର୍ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେଇ ଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ଦେଖି ଓ ନରସିଂହଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ନରସିଂହସ୍ଯ ଯେ ଭକ୍ତା ଭଵନ୍ତି ଭୁଵି ମାନଵାଃ ନ ତେଷାଂ ଦୁଷ୍କୃତଂ କିଂଚିତ୍ ଫଲଂ ସ୍ଯାଦ୍ ଯଦ୍ ଯଦ୍ ଈପ୍ସିତମ୍
ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଯେମାନେ ନରସିଂହଙ୍କ ଭକ୍ତ, ସେମାନଙ୍କ କୌଣସି ଦୁଷ୍କର୍ମର ଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ; ସେମାନେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ତାହା ପାଆନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ନରସିଂହଂ ସମାଶ୍ରଯେତ୍ ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷାଣାଂ ଫଲଂ ଯସ୍ମାତ୍ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ସେହିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ ନରସିଂହଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ସେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନରସିଂହସ୍ଯ ସୁଖଦଂ ଭୁଵି ଦୁର୍ଲଭମ୍ ଯଥା କଥଯସେ ଦେଵ ତେନ ନୋ ଵିସ୍ମଯୋ ମହାନ୍
ନରସିଂହଙ୍କର ମହାତ୍ମ୍ୟ, ଯାହା ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ସୁଖଦାୟକ, ଯେପରି ଆପଣ କହୁଛନ୍ତି, ମହାପ୍ରଭୁ, ତାହା ଆମେ ଦେଖି ବିଶ୍ମୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛୁ।