ଦ୍ଵିଷଟ୍କଵର୍ଣମନ୍ତ୍ରେଣ ଭକ୍ତ୍ଯା ଯେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍ ପୂଜଯନ୍ତି ସଦା ଧୀରାସ୍ ତେ ମୋକ୍ଷଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ଵୈ
ଯେଉଁ ଦୃଢ଼ମନା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସଦା ଭକ୍ତି ସହ ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ରରେ ପରମପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ନ ତାଂ ଗତିଂ ସୁରା ଯାନ୍ତି ଯୋଗିନୋ ନୈଵ ସୋମପାଃ ଯାଂ ଗତିଂ ଯାନ୍ତି ଭୋ ଵିପ୍ରା ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରତତ୍ପରାଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଦେବତା, ଯୋଗୀ କିମ୍ବା ସୋମପାନୀମାନେ ଯେଉଁ ଗତିକୁ ପାଇପାରନ୍ତିନାହିଁ, ସେଇ ଗତିକୁ ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ରରେ ନିଷ୍ଠା ରଖୁଥିବାମାନେ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ ତେନୈଵ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଭକ୍ତ୍ଯା କୃଷ୍ଣଂ ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍ ସଂପୂଜ୍ଯ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାଦ୍ଯୈଃ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ପ୍ରସାଦଯେତ୍
ସେହି ମନ୍ତ୍ରଟିକୁ ନେଇ, ଭକ୍ତିଭାବରେ ଜଗତ୍ର ଗୁରୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଚନ୍ଦନ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍, ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ଦୟା ଆଶା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଜଯ କୃଷ୍ଣ ଜଗନ୍ନାଥ ଜଯ ସର୍ଵାଘନାଶନ ଜଯ ଚାଣୂରକେଶିଘ୍ନ ଜଯ କଂସନିଷୂଦନ
ଜୟ ହେଉ କୃଷ୍ଣ, ଜଗନ୍ନାଥ! ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ଜୟ! ଚାଣୂର ଓ କେଶୀଙ୍କୁ ମାରିଥିବା ତୁମକୁ ଜୟ! କଂସ ନାଶ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ଜୟ!
ଜଯ ପଦ୍ମପଲାଶାକ୍ଷ ଜଯ ଚକ୍ରଗଦାଧର ଜଯ ନୀଲାମ୍ବୁଦଶ୍ଯାମ ଜଯ ସର୍ଵସୁଖପ୍ରଦ
ପଦ୍ମପତ୍ର ଭଳି ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ତୁମକୁ ଜୟ! ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ଜୟ! ନୀଳ ମେଘ ଭଳି ଶ୍ୟାମ ତୁମକୁ ଜୟ! ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦେଇଥିବା ତୁମକୁ ଜୟ!
ଜଯ ଦେଵ ଜଗତ୍ପୂଜ୍ଯ ଜଯ ସଂସାରନାଶନ ଜଯ ଲୋକପତେ ନାଥ ଜଯ ଵାଞ୍ଛାଫଲପ୍ରଦ
ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରୁଥିବା ଦେବ, ତୁମକୁ ଜୟ! ସଂସାର ନାଶ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ଜୟ! ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଓ ନାଥ, ତୁମକୁ ଜୟ! ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ତୁମକୁ ଜୟ!
ସଂସାରସାଗରେ ଘୋରେ ନିଃସାରେ ଦୁଃଖଫେନିଲେ କ୍ରୋଧଗ୍ରାହାକୁଲେ ରୌଦ୍ରେ ଵିଷଯୋଦକସଂପ୍ଲଵେ
ଏହି ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସାଗରରେ, ଯାହାର କିଛି ମୂଲ୍ୟ ନାହିଁ ଓ ଦୁଃଖର ଫେନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କ୍ରୋଧର ମାଛ ଭରିଥିବା ଏହି ତୁଫାନି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ରସର ଝରଣାରେ,
ନାନାରୋଗୋର୍ମିକଲିଲେ ମୋହାଵର୍ତସୁଦୁସ୍ତରେ ନିମଗ୍ନୋ ଽହଂ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ତ୍ରାହି ମାଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ନାନା ପ୍ରକାର ରୋଗର କାଦରେ, ମୋହର ଦୁର୍ଲଭ ଘୂର୍ଣ୍ଣିରେ ମୁଁ ଡୁବିଯାଇଛି, ହେ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର।
ଏଵଂ ପ୍ରସାଦ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ଵରଦଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲମ୍ ସର୍ଵପାପହରଂ ଦେଵଂ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍
ଏଭଳି ଭାବରେ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଦୟାଳୁ, ଭକ୍ତପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତ ପାପ ହରିଥିବା ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ଦେଇଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି,
ପୀନାଂସଂ ଦ୍ଵିଭୁଜଂ କୃଷ୍ଣଂ ପଦ୍ମପତ୍ତ୍ରାଯତେକ୍ଷଣମ୍ ମହୋରସ୍କଂ ମହାବାହୁଂ ପୀତଵସ୍ତ୍ରଂ ଶୁଭାନନମ୍
ମଜବୁତ ଶରୀର, ଦୁଇଟି ହାତ, ପଦ୍ମପତ୍ର ଭଳି ଚଉଡ଼ା ଆଖି, ଚଉଡ଼ା ଛାତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା ଓ ଶୁଭ୍ର ମୁହଁ ଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାପାଣିଂ ମୁକୁଟାଙ୍ଗଦଭୂଷଣମ୍ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂଯୁକ୍ତଂ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍
ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦା ହାତରେ ଧରିଥିବା, ମୁକୁଟ ଓ ବାହୁବଳୟ ପିନ୍ଧିଥିବା, ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଲକ୍ଷଣରେ ଶୋଭିତ ଓ ବନମାଳା ରେ ଅଳଙ୍କୃତ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନରୋ ଽଞ୍ଜଲିଂ କୃତ୍ଵା ଦଣ୍ଡଵତ୍ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଚ ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରାଣାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏମିତି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ଜଣେ ମଣିଷ ହାତ ଜୋଡ଼ି ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ସେ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଯତ୍ ଫଲଂ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ସ୍ନାନେ ଦାନେ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍ ନରସ୍ ତତ୍ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଓ ଦାନ କଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସେଉଁ ଫଳ ମିଳେ।
ଯତ୍ ଫଲଂ ସର୍ଵରତ୍ନାଦ୍ଯୈର୍ ଇଷ୍ଟେ ବହୁସୁଵର୍ଣକେ ନରସ୍ ତତ୍ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ସମସ୍ତ ମଣି ଓ ବହୁ ସୁନା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସେଉଁ ଫଳ ମିଳେ।
ଯତ୍ ଫଲଂ ସର୍ଵଵେଦେଷୁ ସର୍ଵଯଜ୍ଞେଷୁ ଯତ୍ ଫଲମ୍ ତତ୍ ଫଲଂ ସମଵାପ୍ନୋତି ନରଃ କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ସମସ୍ତ ବେଦ ଓ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରୁ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସେଉଁ ଫଳ ସମାନ ଭାବେ ମିଳେ।
ଯତ୍ ଫଲଂ ସର୍ଵଦାନେନ ଵ୍ରତେନ ନିଯମେନ ଚ ନରସ୍ ତତ୍ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ସମସ୍ତ ଦାନ, ବ୍ରତ ଓ ନିୟମରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସେଉଁ ଫଳ ମିଳେ।
ତପୋଭିର୍ ଵିଵିଧୈର୍ ଉଗ୍ରୈର୍ ଯତ୍ ଫଲଂ ସମୁଦାହୃତମ୍ ନରସ୍ ତତ୍ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ବିଭିନ୍ନ କଠିନ ତପସ୍ୟାରୁ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସେଉଁ ଫଳ ମିଳେ।
ଯତ୍ ଫଲଂ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ସମ୍ଯକ୍ ଚୀର୍ଣେନ ତତ୍କୃତମ୍ ନରସ୍ ତତ୍ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ଠିକ୍ ଭାବରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟରୁ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସେଉଁ ଫଳ ମିଳେ।
ଯତ୍ ଫଲଂ ଚ ଗୃହସ୍ଥସ୍ଯ ଯଥୋକ୍ତାଚାରଵର୍ତିନଃ ନରସ୍ ତତ୍ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ଯେଉଁ ଗୃହସ୍ଥ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆଚରଣ ଅନୁସରେ, ସେଉଁ ଫଳ ଯେଉଁଠି ଲଭ୍ୟ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସେଉଁ ଫଳ ମିଳେ।
ଯତ୍ ଫଲଂ ଵନଵାସେନ ଵାନପ୍ରସ୍ଥସ୍ଯ କୀର୍ତିତମ୍ ନରସ୍ ତତ୍ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ଯେଉଁ ଫଳ ବନବାସ ଜୀବନରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସେଉଁ ଫଳ ମିଳେ।
ସଂନ୍ଯାସେନ ଯଥୋକ୍ତେନ ଯତ୍ ଫଲଂ ସମୁଦାହୃତମ୍ ନରସ୍ ତତ୍ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
ଯେପରି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବେ ସଂନ୍ୟାସର ଯେଉଁ ଫଳ କୁହାଯାଇଛି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ନମସ୍କାର କଲେ ସେଇ ଫଳ ମଣିଷ ପାଇଁଥାଏ।
କିଂ ଚାତ୍ର ବହୁନୋକ୍ତେନ ମାହାତ୍ମ୍ଯେ ତସ୍ଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ମୋକ୍ଷଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଦୁର୍ଲଭମ୍
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ବିଷୟରେ ବହୁ କଥା କହିବାକୁ କାହିଁକି? କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ଦେଖିଲେ, ମଣିଷ ଦୁର୍ଲଭ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁଥାଏ।
ପାପୈର୍ ଵିମୁକ୍ତଃ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା କଲ୍ପକୋଟିସମୁଦ୍ଭଵୈଃ ଶ୍ରିଯା ପରମଯା ଯୁକ୍ତଃ ସର୍ଵୈଃ ସମୁଦିତୋ ଗୁଣୈଃ
କଳ୍ପ କୋଟି ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟରେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ—
ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧେନ ଵିମାନେନ ସୁଵର୍ଚସା ତ୍ରିସପ୍ତକୁଲମ୍ ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ନରୋ ଵିଷ୍ଣୁପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଦ୍ୟୁତିମାନ୍ ବିମାନରେ ଚଢି, ସେ ଏକେଇଶ ପିଢିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୁରକୁ ଯାଏ।
ତତ୍ର କଲ୍ପଶତଂ ଯାଵଦ୍ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ ମନୋରମାନ୍ ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସୈଃ ସାର୍ଧଂ ଯଥା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ ଚତୁର୍ଭୁଜଃ
ସେଠାରେ ଶତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦମୟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଚତୁର୍ଭୁଜ ବିଷ୍ଣୁ ପରି ବସିଥାଏ।
ଚ୍ଯୁତସ୍ ତସ୍ମାଦ୍ ଇହାଯାତୋ ଵିପ୍ରାଣାଂ ପ୍ରଵରେ କୁଲେ ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଵେଦୀ ଚ ଜାଯତେ ଗତମତ୍ସରଃ
ସେଠାଠାରୁ ପଡ଼ି ଏଠାକୁ ଆସି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟାରହିତ ହୁଏ।
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତଃ ଶାନ୍ତୋ ଦାତା ଭୂତହିତେ ରତଃ ଆସାଦ୍ଯ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଜ୍ଞାନଂ ତତୋ ମୁକ୍ତିମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଲଗ୍ନ, ଶାନ୍ତ, ଦାନଶୀଳ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳରେ ଲିନ ଥାଏ; ବୈଷ୍ଣବ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରି, ପରେ ମୋକ୍ଷ ପାଏ।
ତତଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରେଣ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲାମ୍ ପ୍ରସାଦଯେତ୍ ତତୋ ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
ତାପରେ, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତବତ୍ସଳା ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ହାତ ଜୋଡି ନମସ୍କାର କରି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ନମସ୍ ତେ ସର୍ଵଗେ ଦେଵି ନମସ୍ ତେ ଶୁଭସୌଖ୍ଯଦେ ତ୍ରାହି ମାଂ ପଦ୍ମପତ୍ତ୍ରାକ୍ଷି କାତ୍ଯାଯନି ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
"ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଦେବୀ, ଶୁଭ ଶାନ୍ତି ଦେଇଥିବା ଦେବୀ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ପଦ୍ମପତ୍ର ନୟନି, କାତ୍ୟାୟନୀ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ତୁମକୁ ପୁନି ନମସ୍କାର।"
ଏଵଂ ପ୍ରସାଦ୍ଯ ତାଂ ଦେଵୀଂ ଜଗଦ୍ଧାତ୍ରୀଂ ଜଗଦ୍ଧିତାମ୍ ବଲଦେଵସ୍ଯ ଭଗିନୀଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଵରଦାଂ ଶିଵାମ୍
ଏପରି ଭାବେ, ସେଇ ଜଗତ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ କରୁଥିବା, ବଳରାମଙ୍କ ଭଉଣୀ, ଦୟାମୟୀ, ମଙ୍ଗଳମୟୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି—