ଶୈଵଭାଗଵତାନାଂ ଚ ଵାଦାର୍ଥପ୍ରତିଷେଧକମ୍ ଅସ୍ମିନ୍ କ୍ଷେତ୍ରଵରେ ପୁଣ୍ଯେ ନିର୍ମଲେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମେ
ଏବଂ ଶୈବ ଓ ଭାଗବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ବିବାଦ ଅଛି, ତାହାକୁ ନିବାରଣ କରିବା ପାଇଁ, ଏହି ପବିତ୍ର, ନିର୍ମଳ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।
ଶିଵସ୍ଯାଯତନଂ ଦେଵ କରୋମି ପରମଂ ମହତ୍ ପ୍ରତିଷ୍ଠେଯ ତଥା ତତ୍ର ତଵ ସ୍ଥାନେ ଚ ଶଂକରମ୍
ହେ ଦେବ, ମୁଁ ଏଠାରେ ଏକ ମହାନ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିବ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିବି, ଏବଂ ତୁମ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବି।
ତତୋ ଜ୍ଞାସ୍ଯନ୍ତି ଲୋକେ ଽସ୍ମିନ୍ନ୍ ଏକମୂର୍ତୀ ହରୀଶ୍ଵରୌ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଜଗନ୍ନାଥଃ ସ ପୁନସ୍ ତଂ ମହାମୁନିମ୍
ତାପରେ, ଏହି ଜଗତରେ ଲୋକମାନେ ହରି ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଏକ ରୂପ ଭାବେ ଜାଣିବେ; ଏପରି କହି, ଜଗନ୍ନାଥ ପୁଣି ସେ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଯଦ୍ ଏତତ୍ ପରମଂ ଦେଵଂ କାରଣଂ ଭୁଵନେଶ୍ଵରମ୍ ଲିଙ୍ଗମ୍ ଆରାଧନାର୍ଥାଯ ନାନାଭାଵପ୍ରଶାନ୍ତଯେ
ଏହି ପରମ ଦେବ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତର କାରଣ ଓ ନାୟକ, ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଉପାସନା ପାଇଁ, ବିଭିନ୍ନ ବିରୋଧ ଶାନ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ।
ମମାଦିଷ୍ଟେନ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର କୁରୁ ଶୀଘ୍ରଂ ଶିଵାଲଯମ୍ ତତ୍ପ୍ରଭାଵାଚ୍ ଛିଵଲୋକେ ତିଷ୍ଠ ତ୍ଵଂ ଚ ତଥାକ୍ଷଯମ୍
ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୀଘ୍ର ଏଠାରେ ଏକ ଶିବ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କର; ଏହାର ପ୍ରଭାବରେ ତୁମେ ଶିବଲୋକରେ ଅବିନାଶୀ ରହିପାରିବ।
ଶିଵେ ସଂସ୍ଥାପିତେ ଵିପ୍ର ମମ ସଂସ୍ଥାପନଂ ଭଵେତ୍ ନାଵଯୋର୍ ଅନ୍ତରଂ କିଂଚିଦ୍ ଏକଭାଵୌ ଦ୍ଵିଧା କୃତୌ
ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ମଧ୍ୟ ହେଇଯିବ; ଆମ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ—ଏକ ଭାବ ଦୁଇ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶିତ।
ଯୋ ରୁଦ୍ରଃ ସ ସ୍ଵଯଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଯୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସ ମହେଶ୍ଵରଃ ଉଭଯୋର୍ ଅନ୍ତରଂ ନାସ୍ତି ପଵନାକାଶଯୋର୍ ଇଵ
ଯିଏ ରୁଦ୍ର, ସେଇ ସ୍ୱୟଂ ବିଷ୍ଣୁ; ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁ, ସେ ମହେଶ୍ୱର। ଏହି ଦୁଇଁଠି ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ, ଯେପରି ବାୟୁ ଓ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ।
ମୋହିତୋ ନାଭିଜାନାତି ଯ ଏଵ ଗରୁଡଧ୍ଵଜଃ ଵୃଷଧ୍ଵଜଃ ସ ଏଵେତି ତ୍ରିପୁରଘ୍ନଂ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
ମୋହରେ ପଡିଥିବା ଲୋକ ଜାଣିପାରେନାହିଁ—ଯିଏ ଗରୁଡ଼ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଇ ବୃଷ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ତ୍ରିପୁରାସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଭଗବାନ।
ତଵ ନାମାଙ୍କିତଂ ତସ୍ମାତ୍ କୁରୁ ଵିପ୍ର ଶିଵାଲଯମ୍ ଉତ୍ତରେ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ କୁରୁ ତୀର୍ଥଂ ସୁଶୋଭନମ୍
ତେଣୁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମ ନାମ ଦେଇ ଏଠାରେ ଏକ ଶିବ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କର। ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଶୁଭ୍ର ତୀର୍ଥ ସ୍ଥଳୀ ତିଆରି କର।
ମାର୍କଣ୍ଡେଯହ୍ରଦୋ ନାମ ନରଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତଃ ଭଵିଷ୍ଯତି ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନଃ
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ନାମକ ଏହି ପୋଖରୀ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବ।
ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ସ ତଦା ଦେଵସ୍ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ ମାର୍କଣ୍ଡେଯଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ସର୍ଵଵ୍ଯାପୀ ଜନାର୍ଦନଃ
ଏପରି କହି, ସେଇ ସମୟରେ ସେଇ ଦେବତା ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ—ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କୁ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ।
ଅତଃ ପରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପଞ୍ଚତୀର୍ଥଵିଧିଂ ଦ୍ଵିଜାଃ ଯତ୍ ଫଲଂ ସ୍ନାନଦାନେନ ଦେଵତାପ୍ରେକ୍ଷଣେନ ଚ
ଏବେ ମୁଁ ପଞ୍ଚତୀର୍ଥର ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ। ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ତାହା କହିବି।
ମାର୍କଣ୍ଡେଯହ୍ରଦଂ ଗତ୍ଵା ନରଶ୍ ଚୋଦଙ୍ମୁଖଃ ଶୁଚିଃ ନିମଜ୍ଜେତ୍ ତତ୍ର ଵାରାଂସ୍ ତ୍ରୀନ୍ ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମ୍ ଉଦୀରଯେତ୍
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ପୋଖରୀକୁ ଯାଇ, ଉତ୍ତରମୁଖୀ ହୋଇ, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଏକ ଲୋକ ତିନିଥର ପାଣିରେ ଡୁବିବା ଉଚିତ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂସାରସାଗରେ ମଗ୍ନଂ ପାପଗ୍ରସ୍ତମ୍ ଅଚେତନମ୍ ତ୍ରାହି ମାଂ ଭଗନେତ୍ରଘ୍ନ ତ୍ରିପୁରାରେ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ମୁଁ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଯାଇଛି, ପାପରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ଓ ଅବୋଧ ହୋଇଯାଇଛି। ଭଗନେତ୍ର ନାଶକ, ତ୍ରିପୁରାରି, ତୁମକୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ନମଃ ଶିଵାଯ ଶାନ୍ତାଯ ସର୍ଵପାପହରାଯ ଚ ସ୍ନାନଂ କରୋମି ଦେଵେଶ ମମ ନଶ୍ଯତୁ ପାତକମ୍
ଶିବଙ୍କୁ, ଶାନ୍ତ ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ହରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମୁଁ ସ୍ନାନ କରୁଛି, ହେ ଦେବେଶ, ମୋର ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଉ।
ନାଭିମାତ୍ରେ ଜଲେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵିଧିଵଦ୍ ଦେଵତା ଋଷୀନ୍ ତିଲୋଦକେନ ମତିମାନ୍ ପିତୄଂଶ୍ ଚାନ୍ଯାଂଶ୍ ଚ ତର୍ପଯେତ୍
ନାଭି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ଏକାଗ୍ର ମନେ ଦେବତା, ଋଷି, ପିତୃପୁରୁଷ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ତିଳ ମିଶିତ ପାଣି ଦେଇ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ତଥୈଵ ଚାଚମ୍ଯ ତତୋ ଗଚ୍ଛେଚ୍ ଛିଵାଲଯମ୍ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଦେଵତାଗାରଂ କୃତ୍ଵା ତଂ ତ୍ରିଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ସ୍ନାନ କରି, ଏଭଳି ଆଚମନ କରି, ପରେ ଶିବ ମନ୍ଦିରକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଦେବତା ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ତାହାକୁ ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ।
ମୂଲମନ୍ତ୍ରେଣ ସଂପୂଜ୍ଯ ମାର୍କଣ୍ଡେଯସ୍ଯ ଚେଶ୍ଵରମ୍ ଅଘୋରେଣ ଚ ଭୋ ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ପ୍ରସାଦଯେତ୍
ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ। ଅଘୋର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଣାମ କରି, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଲୋଚନ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ନମସ୍ ତେ ଶଶିଭୂଷଣ ତ୍ରାହି ମାଂ ତ୍ଵଂ ଵିରୂପାକ୍ଷ ମହାଦେଵ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଭଗବାନ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଭିନ୍ନ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ମହାଦେବ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ମାର୍କଣ୍ଡେଯହ୍ରଦେ ତ୍ଵ୍ ଏଵଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ଶଂକରମ୍ ଦଶାନାମ୍ ଅଶ୍ଵମେଧାନାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ଏଭଳି ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରି, ଏକ ମଣିଷ ଦଶଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ପାପୈଃ ସର୍ଵୈର୍ ଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ଶିଵଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଵରାନ୍ ଭୋଗାନ୍ ଯାଵଦ୍ ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ଶିବଲୋକକୁ ଯାଏ। ସେଠାରେ ଉତ୍ତମ ଭୋଗ ଭୋଗି, ସୃଷ୍ଟି ନାଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ।
ଇହଲୋକଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଭଵେଦ୍ ଵିପ୍ରୋ ବହୁଶ୍ରୁତଃ ଶାଂକରଂ ଯୋଗମ୍ ଆସାଦ୍ଯ ତତୋ ମୋକ୍ଷମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହି ଲୋକକୁ ଫେରି, ସେ ଏକ ଅଧିକ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ। ଶଙ୍କରଙ୍କ ଯୋଗ ଲାଭ କରି, ପରେ ମୋକ୍ଷ ପାଏ।
କଲ୍ପଵୃକ୍ଷଂ ତତୋ ଗତ୍ଵା କୃତ୍ଵା ତଂ ତ୍ରିଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍ ପୂଜଯେତ୍ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ତଂ ଵଟମ୍
ତାପରେ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଛାୟାକୁ ଯାଇ, ତାହାକୁ ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପରମ ଭକ୍ତିରେ ସେଇ ବଟବୃକ୍ଷକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଓଁ ନମୋ ଵ୍ଯକ୍ତରୂପାଯ ମହାପ୍ରଲଯକାରିଣେ ମହଦ୍ରସୋପଵିଷ୍ଟାଯ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧାଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଓଁ, ପ୍ରକାଶିତ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ମହାପ୍ରଳୟ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା, ମହାଦ୍ରସରେ ବସିଥିବା, ବଟବୃକ୍ଷ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଅମରସ୍ ତ୍ଵଂ ସଦା କଲ୍ପେ ହରେଶ୍ ଚାଯତନଂ ଵଟ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧ ହର ମେ ପାପଂ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ହେ ବଟବୃକ୍ଷ, ତୁମେ ସଦା ଅମର ଓ ହରିଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ। ମୋର ପାପ ଦୂର କର, ହେ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ କୃତ୍ଵା ନତ୍ଵା କଲ୍ପଵଟଂ ନରଃ ସହସା ମୁଚ୍ଯତେ ପାପାଜ୍ ଜୀର୍ଣତ୍ଵଚ ଇଵୋରଗଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଭକ୍ତିଭାବରେ କଳ୍ପବଟକୁ ପରିକ୍ରମା କରି ନମସ୍କାର କରେ, ସେ ଅତି ଶୀଘ୍ରେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ, ଯେପରି ସାପ ଜରା ପଡ଼ିଥିବା ଚମଡ଼ି ଛାଡ଼ି ଦିଏ।
ଛାଯାଂ ତସ୍ଯ ସମାକ୍ରମ୍ଯ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଂ ନରୋ ଜହ୍ଯାତ୍ ପାପେଷ୍ଵ୍ ଅନ୍ଯେଷୁ କା କଥା
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସେଇ କଳ୍ପବୃକ୍ଷର ଛାୟାକୁ ଛୁଇଁଲେ ମଣିଷ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପର କଥା ଅପେକ୍ଷା କଣ ଅଛି!
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଙ୍ଗସଂଭୂତଂ ବ୍ରହ୍ମତେଜୋମଯଂ ପରମ୍ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧାକୃତିକଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଚ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ବଟବୃକ୍ଷ ଆକୃତିରେ ଥିବା ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ—
ରାଜସୂଯାଶ୍ଵମେଧାଭ୍ଯାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଚାଧିକମ୍ ତଥା ସ୍ଵଵଂଶମ୍ ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ସେ ରାଜସୂୟ କିମ୍ବା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରୁ ବଡ଼ ଫଳ ପାଏ, ଏବଂ ନିଜ ବଂଶକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ଵୈନତେଯଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପୁରତଃ ସ୍ଥିତମ୍ ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତସ୍ ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ିଥିବା ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ପରେ ବିଷ୍ଣୁପୁରକୁ ଯାଏ।