ମତ୍ତଃ ପ୍ରାଦୁର୍ଭଵନ୍ତ୍ଯ୍ ଏତେ ମାମ୍ ଏଵ ପ୍ରଵିଶନ୍ତି ଚ ଯତଯଃ ଶାନ୍ତିପରମା ଯତାତ୍ମାନୋ ବୁଭୁତ୍ସଵଃ
ଏମାନେ ମୋଠୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ପୁନି ମୋରେ ଲିନ ହୁଅନ୍ତି। ଶାନ୍ତିରେ ଲଗିଥିବା, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା, ଜ୍ଞାନ ଚାହିଁଥିବା ତପସ୍ୱୀମାନେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
କାମକ୍ରୋଧଦ୍ଵେଷମୁକ୍ତା ନିଃସଙ୍ଗା ଵୀତକଲ୍ମଷାଃ ସତ୍ତ୍ଵସ୍ଥା ନିରହଂକାରା ନିତ୍ଯମ୍ ଅଧ୍ଯାତ୍ମକୋଵିଦାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଇଚ୍ଛା, କ୍ରୋଧ ଓ ଦ୍ୱେଷରୁ ମୁକ୍ତ, ନିଷ୍ପ୍ରହ, ପାପରହିତ, ସତ୍ତ୍ୱରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଅହଂକାର ନଥିବା, ସଦା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ—
ମାମ୍ ଏଵ ସତତଂ ଵିପ୍ରାଶ୍ ଚିନ୍ତଯନ୍ତ ଉପାସତେ ଅହଂ ସଂଵର୍ତକୋ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଅହଂ ସଂଵର୍ତକୋ ଽନଲଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ମୋତେ ଚିନ୍ତା କରି, ଉପାସନା କରନ୍ତି। ମୁଁ ସଂବର୍ତକ ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ସଂବର୍ତକ ଆଲୋକ।
ଅହଂ ସଂଵର୍ତକଃ ସୂର୍ଯସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅହଂ ସଂଵର୍ତକୋ ଽନିଲଃ ତାରାରୂପାଣି ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଯାନ୍ଯ୍ ଏତାନି ନଭସ୍ତଲେ
ମୁଁ ସଂବର୍ତକ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମୁଁ ସଂବର୍ତକ ବାୟୁ। ନଭ ମାନେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଯେଉଁ ତାରାର ରୂପ—
ମମ ଵୈ ରୋମକୂପାଣି ଵିଦ୍ଧି ତ୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ ରତ୍ନାକରାଃ ସମୁଦ୍ରାଶ୍ ଚ ସର୍ଵ ଏଵ ଚତୁର୍ଦିଶଃ
ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜାଣ, ସମସ୍ତ ସମୁଦ୍ର ଓ ରତ୍ନଭଣ୍ଡାର, ଚାରି ଦିଶାରେ ଥିବା, ସେଗୁଡିକି ମୋର ରୋମକୁପ।
ଵସନଂ ଶଯନଂ ଚୈଵ ନିଲଯଂ ଚୈଵ ଵିଦ୍ଧି ମେ କାମଃ କ୍ରୋଧଶ୍ ଚ ହର୍ଷଶ୍ ଚ ଭଯଂ ମୋହସ୍ ତଥୈଵ ଚ
ମୋର ଇଚ୍ଛା, କ୍ରୋଧ, ଆନନ୍ଦ, ଭୟ ଓ ମୋହ—ଏଗୁଡିକି ମୋର ପୋଶାକ, ଶୟନ ଓ ନିବାସର ରୂପ।
ମମୈଵ ଵିଦ୍ଧି ରୂପାଣି ସର୍ଵାଣ୍ଯ୍ ଏତାନି ସତ୍ତମ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ନରା ଵିପ୍ର ଯତ୍ କୃତ୍ଵା କର୍ମ ଶୋଭନମ୍
ସତ୍ତମ, ଜାଣ, ଏସବୁ ମୋର ରୂପ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଦ୍ୱିଜ, ଭଲ କର୍ମ କରି, ଏଗୁଡିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ସତ୍ଯଂ ଦାନଂ ତପଶ୍ ଚୋଗ୍ରମ୍ ଅହିଂସାଂ ସର୍ଵଜନ୍ତୁଷୁ ମଦ୍ଵିଧାନେନ ଵିହିତା ମମ ଦେହଵିଚାରିଣଃ
ସତ୍ୟ, ଦାନ, ଉଗ୍ର ତପ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ଅହିଂସା—ମୋର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ମୋର ଦେହରେ ବସିଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ମଯାଭିଭୂତଵିଜ୍ଞାନାଶ୍ ଚେଷ୍ଟଯନ୍ତି ନ କାମତଃ ସମ୍ଯଗ୍ ଵେଦମ୍ ଅଧୀଯାନା ଯଜନ୍ତୋ ଵିଵିଧୈର୍ ମଖୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ମୋର ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନରେ ଅନୁବୃତ୍ତ, ସେମାନେ ଇଚ୍ଛାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତିନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବେଦ ପଢି, ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି—
ଶାନ୍ତାତ୍ମାନୋ ଜିତକ୍ରୋଧାଃ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ଦ୍ଵିଜାତଯଃ ପ୍ରାପ୍ତୁଂ ଶକ୍ଯୋ ନ ଚୈଵାହଂ ନରୈର୍ ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମଭିଃ
ଶାନ୍ତ ମନ ଓ କ୍ରୋଧ ଜିତିଥିବା ଦ୍ୱିଜମାନେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଲୋଭାଭିଭୂତୈଃ କୃପଣୈର୍ ଅନାର୍ଯୈର୍ ଅକୃତାତ୍ମଭିଃ ତନ୍ ମାଂ ମହାଫଲଂ ଵିଦ୍ଧି ନରାଣାଂ ଭାଵିତାତ୍ମନାମ୍
ଲୋଭରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, ଦୟାହୀନ, ଅନାଚାରୀ ଏବଂ ଅପରିପକ୍ୱ ମନ୍ତି ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ମୁଁ ନୁହେଁ; ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଉତ୍ତମ ଚିତ୍ତ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ବଡ଼ ଫଳ ଭାବେ ଅଛି ବୋଲି ଜାଣ।
ସୁଦୁଷ୍ପ୍ରାପଂ ଵିମୂଢାନାଂ ମାଂ କୁଯୋଗନିଷେଵିଣାମ୍ ଯଦା ଯଦା ହି ଧର୍ମସ୍ଯ ଗ୍ଲାନିର୍ ଭଵତି ସତ୍ତମ
ଯେଉଁ ମୂଢ଼ ଲୋକମାନେ ଭ୍ରାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଚରଣରେ ଲିନ, ସେମାନେ ପାଇଁ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ବହୁତ କଷ୍ଟକର। ହେ ଉତ୍ତମ, ଯେତେବେଳେ ଧର୍ମର ଅବନତି ହୁଏ—
ଅଭ୍ଯୁତ୍ଥାନମ୍ ଅଧର୍ମସ୍ଯ ତଦାତ୍ମାନଂ ସୃଜାମ୍ଯ୍ ଅହମ୍ ଦୈତ୍ଯା ହିଂସାନୁରକ୍ତାଶ୍ ଚ ଅଵଧ୍ଯାଃ ସୁରସତ୍ତମୈଃ
ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଅଧର୍ମର ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ନିଜେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି। ଦାନବମାନେ ହିଂସାରେ ଆସକ୍ତ ଥାନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଅଜୟ।
ରାକ୍ଷସାଶ୍ ଚାପି ଲୋକେ ଽସ୍ମିନ୍ ଯଦୋତ୍ପତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ଦାରୁଣାଃ ତଦାହଂ ସଂପ୍ରସୂଯାମି ଗୃହେଷୁ ପୁଣ୍ଯକର୍ମଣାମ୍
ଏହି ଲୋକରେ ଯେତେବେଳେ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ପୁଣ୍ୟ କର୍ମ କରୁଥିବା ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ମାନୁଷଂ ଦେହଂ ସର୍ଵଂ ପ୍ରଶମଯାମ୍ଯ୍ ଅହମ୍ ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵମନୁଷ୍ଯାଂଶ୍ ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵୋରଗରାକ୍ଷସାନ୍
ମୁଁ ମାନବ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସମସ୍ତ କିଛିକୁ ଶାନ୍ତ କରେ। ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସର୍ପ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରି—
ସ୍ଥାଵରାଣି ଚ ଭୂତାନି ସଂହରାମ୍ଯ୍ ଆତ୍ମମାଯଯା କର୍ମକାଲେ ପୁନର୍ ଦେହମ୍ ଅନୁଚିନ୍ତ୍ଯ ସୃଜାମ୍ଯ୍ ଅହମ୍
ସ୍ଥାବର ପ୍ରାଣୀମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ନିଜ ମାୟାରେ ହଟାଏ। କର୍ମର ସମୟରେ ଚିନ୍ତା କରି, ପୁଣି ଦେହ ସୃଷ୍ଟି କରେ।
ଆଵିଶ୍ଯ ମାନୁଷଂ ଦେହଂ ମର୍ଯାଦାବନ୍ଧକାରଣାତ୍ ଶ୍ଵେତଃ କୃତଯୁଗେ ଧର୍ମଃ ଶ୍ଯାମସ୍ ତ୍ରେତାଯୁଗେ ମମ
ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ପାଇଁ ମୁଁ ମାନବ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କରେ। କୃତ ଯୁଗରେ ଧର୍ମ ଧଳା, ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ ମୋର ଧର୍ମ କଳା।
ରକ୍ତୋ ଦ୍ଵାପରମ୍ ଆସାଦ୍ଯ କୃଷ୍ଣଃ କଲିଯୁଗେ ତଥା ତ୍ରଯୋ ଭାଗା ହ୍ଯ୍ ଅଧର୍ମସ୍ଯ ତସ୍ମିନ୍ କାଲେ ଭଵନ୍ତି ଚ
ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ଏହା ଲାଲ, କଳିଯୁଗରେ ଏହା କଳା। ସେ ସମୟରେ ତିନି ଅଂଶ ଅଧର୍ମ ଦେଖାଯାଏ।
ଅନ୍ତକାଲେ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ କାଲୋ ଭୂତ୍ଵାତିଦାରୁଣଃ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ନାଶଯାମ୍ଯ୍ ଏକଃ ସର୍ଵଂ ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍
ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଶେଷ ସମୟ ଆସେ, ମୁଁ ସମୟ ଭାବେ ବହୁତ ଭୟଙ୍କର ହୋଇ, ତିନି ଲୋକ ଓ ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଅହଂ ତ୍ରିଧର୍ମା ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ସର୍ଵଲୋକସୁଖାଵହଃ ଅଭିନ୍ନଃ ସର୍ଵଗୋ ଽନନ୍ତୋ ହୃଷୀକେଶ ଉରୁକ୍ରମଃ
ମୁଁ ତିନି ପ୍ରକାର ଧର୍ମ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଲୋକର ସୁଖ ଦାତା; ଅଖଣ୍ଡ, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଅନନ୍ତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କର ନାୟକ ଓ ବିଶାଳ ପଦବିହାରୀ।
କାଲଚକ୍ରଂ ନଯାମ୍ଯ୍ ଏକୋ ବ୍ରହ୍ମରୂପଂ ମମୈଵ ତତ୍ ଶମନଂ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ସର୍ଵଭୂତକୃତୋଦ୍ଯମମ୍
ମୁଁ ଏକାକି ସମୟର ଚକ୍ରକୁ ଚଳାଏ। ଏହି ମୋର ରୂପ ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର କାରଣ।
ଏଵଂ ପ୍ରଣିହିତଃ ସମ୍ଯଙ୍ ମମାତ୍ମା ମୁନିସତ୍ତମ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ନ ଚ ମାଂ ଵେତ୍ତି କଶ୍ଚନ
ଏଭଳି ଭାବରେ ମୋର ଆତ୍ମା ସଠିକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେହି ମୋତେ ଜାଣିପାରେନି।
ସର୍ଵଲୋକେ ଚ ମାଂ ଭକ୍ତାଃ ପୂଜଯନ୍ତି ଚ ସର୍ଵଶଃ ଯଚ୍ ଚ କିଂଚିତ୍ ତ୍ଵଯା ପ୍ରାପ୍ତଂ ମଯି କ୍ଲେଶାତ୍ମକଂ ଦ୍ଵିଜ
ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ମୋର ଭକ୍ତମାନେ ସମସ୍ତଠାରେ ମୋତେ ପୂଜନ୍ତି। ତୁମେ ଯେଉଁ କଷ୍ଟ ମୋରେ ଅନୁଭବ କରିଛ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସେ—
ସୁଖୋଦଯାଯ ତତ୍ ସର୍ଵଂ ଶ୍ରେଯସେ ଚ ତଵାନଘ ଯଚ୍ ଚ କିଂଚିତ୍ ତ୍ଵଯା ଲୋକେ ଦୃଷ୍ଟଂ ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍
ସମସ୍ତ ତୁମ ପାଇଁ ସୁଖ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଆଣିବା ପାଇଁ। ଏହି ଲୋକରେ ତୁମେ ଯେଉଁ କିଛି ଚଳ-ଅଚଳ ଦେଖିଛ—
ଵିହିତଃ ସର୍ଵ ଏଵାସୌ ମଯାତ୍ମା ଭୂତଭାଵନଃ ଅହଂ ନାରାଯଣୋ ନାମ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରଃ
ସେ ସମସ୍ତ କିଛି ମୋତେ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରେ। ମୁଁ ନାରାୟଣ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ।
ଯାଵଦ୍ ଯୁଗାନାଂ ଵିପ୍ରର୍ଷେ ସହସ୍ରଂ ପରିଵର୍ତତେ ତାଵତ୍ ସ୍ଵପିମି ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ସର୍ଵଵିଶ୍ଵାନି ମୋହଯନ୍
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହଜାର ଯୁଗ ଚଳିଯାଏ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମଧ୍ୟରେ ଋଷି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଜଗତର ଆତ୍ମା ଭାବେ ଶୟନ କରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମୋହିତ କରେ।
ଏଵଂ ସର୍ଵମ୍ ଅହଂ କାଲମ୍ ଇହାସେ ମୁନିସତ୍ତମ ଅଶିଶୁଃ ଶିଶୁରୂପେଣ ଯାଵଦ୍ ବ୍ରହ୍ମା ନ ବୁଧ୍ଯତେ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜିନିଷରେ ସମୟ ଭାବେ ଅଛି, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଶିଶୁ ରୂପରେ ଥାଏ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମା ଜାଗେନି।
ମଯା ଚ ଦତ୍ତୋ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଵରସ୍ ତେ ବ୍ରହ୍ମରୂପିଣା ଅସକୃତ୍ ପରିତୁଷ୍ଟେନ ଵିପ୍ରର୍ଷିଗଣପୂଜିତ
ମୁଁ ତୁମକୁ ବ୍ରହ୍ମା ରୂପରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଛି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ। ପୁନଃପୁନ ତୃପ୍ତ ହୋଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷିମାନେ ପୂଜିତ।
ସର୍ଵମ୍ ଏକାର୍ଣଵଂ କୃତ୍ଵା ନଷ୍ଟେ ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମେ ନିର୍ଗତୋ ଽସି ମଯାଜ୍ଞାତସ୍ ତତସ୍ ତେ ଦର୍ଶିତଂ ଜଗତ୍
ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଜଗତ ଏକ ମହାସମୁଦ୍ରରେ ଲୟ ହୋଇଯିବା ପରେ, ତୁମେ ଅଜଣା ଭାବେ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ; ତାପରେ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ତୁମ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
ଅଭ୍ଯନ୍ତରଂ ଶରୀରସ୍ଯ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ଽସି ଯଦା ମମ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଲୋକଂ ସମସ୍ତଂ ହି ଵିସ୍ମିତୋ ନାଵବୁଧ୍ଯସେ
ମୋ ଦେହ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖିଲାପରେ, ତୁମେ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ ଏବଂ ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ।