ଯଦାସୌ ନାଗତଶ୍ ଚାନ୍ତଂ ତସ୍ଯ ଦେହସ୍ଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ତଦା ତଂ ଵରଦଂ ଦେଵଂ ଶରଣଂ ଗତଵାନ୍ ମୁନିଃ
ଯେତେବେଳେ ସେ ଦେହର ଶେଷ ସୀମା ମିଳିଲାନି, ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସେ ମୁନି ତାହାପରେ ଭଲ କରିବାର ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ।
ତତୋ ଽସୌ ସହସା ଵିପ୍ରା ଵାଯୁଵେଗେନ ନିଃସୃତଃ ମହାତ୍ମନୋ ମୁଖାତ୍ ତସ୍ଯ ଵିଵୃତାତ୍ ପୁରୁଷସ୍ଯ ସଃ
ତାପରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସେ ମୁନି ବାୟୁର ଗତିରେ ହଠାତ୍ ଭାବରେ ଏହି ମହାତ୍ମା ପୁରୁଷଙ୍କର ଖୋଲା ମୁଖରୁ ବାହାରିଗଲେ।
ସ ନିଷ୍କ୍ରମ୍ଯୋଦରାତ୍ ତସ୍ଯ ବାଲସ୍ଯ ମୁନିସତ୍ତମାଃ ପୁନଶ୍ ଚୈକାର୍ଣଵାମ୍ ଉର୍ଵୀମ୍ ଅପଶ୍ଯଜ୍ ଜନଵର୍ଜିତାମ୍
ସେ ଶିଶୁର ଗର୍ଭରୁ ବାହାରିବା ପରେ, ମୁନିମାନେ, ପୁନି ଏକା ଦିଗନ୍ତ ଜଳରେ ବିନା ଲୋକ ଥିବା ପୃଥିବୀକୁ ଦେଖିଲେ।
ପୂର୍ଵଦୃଷ୍ଟଂ ଚ ତଂ ଦେଵଂ ଦଦର୍ଶ ଶିଶୁରୂପିଣମ୍ ଶାଖାଯାଂ ଵଟଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ପର୍ଯଙ୍କୋପରି ସଂସ୍ଥିତମ୍
ପୂର୍ବରୁ ଦେଖିଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ସେ ଶିଶୁ ରୂପରେ, ବଟବୃକ୍ଷର ଏକ ଶାଖା ଉପରେ ଶୟନ କରୁଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଶ୍ରୀଵତ୍ସଵକ୍ଷସଂ ଦେଵଂ ପୀତଵସ୍ତ୍ରଂ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍ ଜଗଦ୍ ଆଦାଯ ତିଷ୍ଠନ୍ତଂ ପଦ୍ମପତ୍ତ୍ରାଯତେକ୍ଷଣମ୍
ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଥିବା ଛାତି, ପୀତବସ୍ତ୍ର, ଚାରିଟି ହାତ, ବିଶ୍ୱକୁ ଧରିଥିବା, ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ଚଉଡ଼ା ଆଖି ଥିବା ଦେଖିଲେ।
ସୋ ଽପି ତଂ ମୁନିମ୍ ଆଯାନ୍ତଂ ପ୍ଲଵମାନମ୍ ଅଚେତନମ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୁଖାଦ୍ ଵିନିଷ୍କ୍ରାନ୍ତଂ ପ୍ରୋଵାଚ ପ୍ରହସନ୍ନ୍ ଇଵ
ସେ ଦେବତା, ମୁନିକୁ ମୁଖରୁ ବାହାରିବା, ଅଚେତନ ଏବଂ ପ୍ଲବିତ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ହସି ହସି କଥା କହିଲେ।
କଚ୍ଚିତ୍ ତ୍ଵଯୋଷିତଂ ଵତ୍ସ ଵିଶ୍ରାନ୍ତଂ ଚ ମମୋଦରେ ଭ୍ରମମାଣଶ୍ ଚ କିଂ ତତ୍ର ଆଶ୍ଚର୍ଯଂ ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍ ଅସି
ବଳକ, ତୁମେ ମୋ ଗର୍ଭରେ ବିଶ୍ରାମ କରିଥିଲା କି? ଏବଂ ତାଁଠାରେ ଘୁଞ୍ଚିବା ସମୟରେ କୌଣସି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିଲା କି?
ଭକ୍ତୋ ଽସି ମେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରାନ୍ତୋ ଽସି ଚ ମମାଶ୍ରିତଃ ତେନ ତ୍ଵାମ୍ ଉପକାରାଯ ସଂଭାଷେ ପଶ୍ଯ ମାମ୍ ଇହ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ମୋର ଭକ୍ତ, ଥକିଯାଇଛ, ଏବଂ ମୋ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛ; ଏହି କାରଣରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଉପକାର କରିବା ପାଇଁ କଥା କହୁଛି—ଏଠି ମୋତେ ଦେଖ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ସଂପ୍ରହୃଷ୍ଟତନୂରୁହଃ ଦଦର୍ଶ ତଂ ସୁଦୁଷ୍ପ୍ରେକ୍ଷଂ ରତ୍ନୈର୍ ଦିଵ୍ଯୈର୍ ଅଲଂକୃତମ୍
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ଦେହର ରୋମ ଆନନ୍ଦରେ ଖଡ଼ିଉଠିଲା; ସେ ଦୁର୍ଲଭ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନା ନିର୍ମଲା ଦୃଷ୍ଟିର୍ ମୁହୂର୍ତାତ୍ ତସ୍ଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ପ୍ରସାଦାତ୍ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତା ପୁନର୍ ନଵା
ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଦେବତାଙ୍କର କୃପାରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଏବଂ ପବିତ୍ର ହେଲା, ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଏବଂ ନୂତନ ଦୃଷ୍ଟି ପୁନି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ରକ୍ତାଙ୍ଗୁଲିତଲୌ ପାଦୌ ତତସ୍ ତସ୍ଯ ସୁରାର୍ଚିତୌ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ଵିପ୍ରା ହର୍ଷଗଦ୍ଗଦଯା ଗିରା
ତାପରେ, ସେ ଦେବତାଙ୍କର ପାଦ ତଳ, ଯାହା ଆଙ୍ଗୁଳି ଟିପରେ ଲାଲ ଏବଂ ଦେବମାନେ ପୂଜିତ, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ପ୍ରଣାମ କଲେ ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି ମୁଁହ ଅଟକି ଥିବା କଥା କହିଲେ।
କୃତାଞ୍ଜଲିସ୍ ତଦା ହୃଷ୍ଟୋ ଵିସ୍ମିତଶ୍ ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ପରମାତ୍ମାନଂ ସଂସ୍ତୋତୁମ୍ ଉପଚକ୍ରମେ
ସେ ହାତ ଜୋଡି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ, ପୁନିପୁନି ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ, ସେ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖି ବନ୍ଦନା କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଦେଵଦେଵ ଜଗନ୍ନାଥ ମାଯାବାଲଵପୁର୍ଧର ତ୍ରାହି ମାଂ ଚାରୁପଦ୍ମାକ୍ଷ ଦୁଃଖିତଂ ଶରଣାଗତମ୍
ଦେବଦେବ, ଜଗନ୍ନାଥ, ମାୟାଶିଶୁ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଚାରୁ ପଦ୍ମାକ୍ଷ, ଦୁଃଖିତ ଏବଂ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ସଂତପ୍ତୋ ଽସ୍ମି ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଂଵର୍ତାଖ୍ଯେନ ଵହ୍ନିନା ଅଙ୍ଗାରଵର୍ଷଭୀତଂ ଚ ତ୍ରାହି ମାଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ମୁଁ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସଂବର୍ତକ ନାମକ ଅଗ୍ନିରେ ତପିଯାଇଛି, ଅଙ୍ଗାର ବର୍ଷାର ଭୟରେ ଉତ୍ତିଜିତ; ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ଶୋଷିତଶ୍ ଚ ପ୍ରଚଣ୍ଡେନ ଵାଯୁନା ଜଗଦାଯୁନା ଵିହ୍ଵଲୋ ଽହଂ ତଥା ଶ୍ରାନ୍ତସ୍ ତ୍ରାହି ମାଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ମୁଁ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ବାୟୁ, ଯାହା ବିଶ୍ୱର ଜୀବନ, ଦ୍ୱାରା ଶୋଷିତ ହୋଇଛି; ମୁଁ ଅସ୍ଥିର ଏବଂ ଥକିଯାଇଛି—ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ତାପିତଶ୍ ଚ ତଶାମାତ୍ଯୈଃ ପ୍ରଲଯାଵର୍ତକାଦିଭିଃ ନ ଶାନ୍ତିମ୍ ଅଧିଗଚ୍ଛାମି ତ୍ରାହି ମାଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ମୁଁ ପ୍ରଳୟର ବାତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନାଶକ ଶକ୍ତିମାନେ ଦ୍ୱାରା ତପିଯାଇଛି; ମୁଁ ଶାନ୍ତି ପାଇପାରୁନି—ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ତୃଷିତଶ୍ ଚ କ୍ଷୁଧାଵିଷ୍ଟୋ ଦୁଃଖିତଶ୍ ଚ ଜଗତ୍ପତେ ତ୍ରାତାରଂ ନାତ୍ର ପଶ୍ଯାମି ତ୍ରାହି ମାଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ମୁଁ ତିବ୍ର ତିଆରି ଓ ଭୋକରେ ପୀଡିତ, ଦୁଃଖରେ ଅଛି, ହେ ଜଗତ୍ପତି, ଏଠାରେ କେହି ରକ୍ଷାକାରୀ ଦେଖିବିନାହିଁ; ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।
ଅସ୍ମିନ୍ନ୍ ଏକାର୍ଣଵେ ଘୋରେ ଵିନଷ୍ଟେ ସଚରାଚରେ ନ ଚାନ୍ତମ୍ ଅଧିଗଚ୍ଛାମି ତ୍ରାହି ମାଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ଏହି ଭୟଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ସମୁଦ୍ରରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି, ମୁଁ କେଉଁ ଶେଷ ଦେଖିବିନାହିଁ; ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।
ତଵୋଦରେ ଚ ଦେଵେଶ ମଯା ଦୃଷ୍ଟଂ ଚରାଚରମ୍ ଵିସ୍ମିତୋ ଽହଂ ଵିଷଣ୍ଣଶ୍ ଚ ତ୍ରାହି ମାଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ତୁମର ଉଦରରେ, ହେ ଦେବେଶ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀକୁ ଦେଖିଛି; ମୁଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ବିଷଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଛି—ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।
ସଂସାରେ ଽସ୍ମିନ୍ ନିରାଲମ୍ବେ ପ୍ରସୀଦ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ପ୍ରସୀଦ ଵିବୁଧଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରସୀଦ ଵିବୁଧପ୍ରିଯ
ଏହି ନିରାଶ୍ରୟ ସଂସାରରେ, ଦୟା କର, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ; ଦୟା କର, ହେ ଦେବମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଦୟା କର, ହେ ଦେବମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ।
ପ୍ରସୀଦ ଵିବୁଧାଂ ନାଥ ପ୍ରସୀଦ ଵିବୁଧାଲଯ ପ୍ରସୀଦ ସର୍ଵଲୋକେଶ ଜଗତ୍କାରଣକାରଣ
ଦୟା କର, ହେ ଦେବମାନଙ୍କର ନାଥ; ଦୟା କର, ହେ ଦେବମାନଙ୍କର ନିବାସ; ଦୟା କର, ହେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଈଶ୍ୱର, ହେ ଜଗତ୍ର କାରଣର କାରଣ।
ପ୍ରସୀଦ ସର୍ଵକୃଦ୍ ଦେଵ ପ୍ରସୀଦ ମମ ଭୂଧର ପ୍ରସୀଦ ସଲିଲାଵାସ ପ୍ରସୀଦ ମଧୁସୂଦନ
ଦୟା କର, ହେ ସମସ୍ତ ରଚନାକାରୀ ଦେବ; ଦୟା କର, ମୋର ଧାରକ; ଦୟା କର, ହେ ଜଳରେ ବସିଥିବା; ଦୟା କର, ହେ ମଧୁସୂଦନ।
ପ୍ରସୀଦ କମଲାକାନ୍ତ ପ୍ରସୀଦ ତ୍ରିଦଶେଶ୍ଵର ପ୍ରସୀଦ କଂସକେଶୀଘ୍ନ ପ୍ରସୀଦାରିଷ୍ଟନାଶନ
ଦୟା କର, ହେ କମଳାଙ୍କର ପ୍ରିୟ; ଦୟା କର, ହେ ତ୍ରିଦଶଙ୍କର ଈଶ୍ୱର; ଦୟା କର, ହେ କଂସ ଓ କେଶୀଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିବା; ଦୟା କର, ହେ ଅରିଷ୍ଟ ନାଶକ।
ପ୍ରସୀଦ କୃଷ୍ଣ ଦୈତ୍ଯଘ୍ନ ପ୍ରସୀଦ ଦନୁଜାନ୍ତକ ପ୍ରସୀଦ ମଥୁରାଵାସ ପ୍ରସୀଦ ଯଦୁନନ୍ଦନ
ଦୟା କର, ହେ କୃଷ୍ଣ, ଦେତ୍ୟ ନାଶକ; ଦୟା କର, ହେ ଦାନବ ଶେଷକାରୀ; ଦୟା କର, ହେ ମଥୁରାରେ ବସିଥିବା; ଦୟା କର, ହେ ଯଦୁମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ।
ପ୍ରସୀଦ ଶକ୍ରାଵରଜ ପ୍ରସୀଦ ଵରଦାଵ୍ଯଯ ତ୍ଵଂ ମହୀ ତ୍ଵଂ ଜଲଂ ଦେଵ ତ୍ଵମ୍ ଅଗ୍ନିସ୍ ତ୍ଵଂ ସମୀରଣଃ
ଦୟା କର, ହେ ଶକ୍ରଙ୍କର ଅନୁଜ; ଦୟା କର, ହେ ଦାନ ଦେଇଥିବା ଅବିନାଶୀ; ତୁମେ ମହି, ତୁମେ ଜଳ, ହେ ଦେବ; ତୁମେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପବନ।
ତ୍ଵଂ ନଭସ୍ ତ୍ଵଂ ମନଶ୍ ଚୈଵ ତ୍ଵମ୍ ଅହଂକାର ଏଵ ଚ ତ୍ଵଂ ବୁଦ୍ଧିଃ ପ୍ରକୃତିଶ୍ ଚୈଵ ସତ୍ତ୍ଵାଦ୍ଯାସ୍ ତ୍ଵଂ ଜଗତ୍ପତେ
ତୁମେ ଆକାଶ, ତୁମେ ମନ, ତୁମେ ଅହଂକାର; ତୁମେ ବୁଦ୍ଧି ଓ ପ୍ରକୃତି; ତୁମେ ସତ୍ତ୍ୱ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୁଣ, ହେ ଜଗତ୍ପତି।
ପୁରୁଷସ୍ ତ୍ଵଂ ଜଗଦ୍ଵ୍ଯାପୀ ପୁରୁଷାଦ୍ ଅପି ଚୋତ୍ତମଃ ତ୍ଵମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ସର୍ଵାଣି ଶବ୍ଦାଦ୍ଯା ଵିଷଯାଃ ପ୍ରଭୋ
ତୁମେ ପୁରୁଷ, ଜଗତ୍ରେ ବ୍ୟାପିତ; ପୁରୁଷରୁ ଉତ୍ତମ; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଓ ଶବ୍ଦ ଆଦି ବିଷୟ।
ତ୍ଵଂ ଦିକ୍ପାଲାଶ୍ ଚ ଧର୍ମାଶ୍ ଚ ଵେଦା ଯଜ୍ଞାଃ ସଦକ୍ଷିଣାଃ ତ୍ଵମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ ତ୍ଵଂ ଶିଵୋ ଦେଵସ୍ ତ୍ଵଂ ହଵିସ୍ ତ୍ଵଂ ହୁତାଶନଃ
ତୁମେ ଦିଗ୍ପାଳ, ଧର୍ମ, ବେଦ, ଯଜ୍ଞ ସହିତ ଯଥାଯଥିକ ଦକ୍ଷିଣା; ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶିବ, ହେ ଦେବ; ତୁମେ ହବି, ତୁମେ ଅଗ୍ନି।
ତ୍ଵଂ ଯମଃ ପିତୃରାଟ୍ ଦେଵ ତ୍ଵଂ ରକ୍ଷୋଧିପତିଃ ସ୍ଵଯମ୍ ଵରୁଣସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅପାଂ ନାଥ ତ୍ଵଂ ଵାଯୁସ୍ ତ୍ଵଂ ଧନେଶ୍ଵରଃ
ତୁମେ ଯମ, ପିତୃରାଜ୍, ହେ ଦେବ; ତୁମେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ; ତୁମେ ବରୁଣ, ଜଳର ନାଥ; ତୁମେ ପବନ, ତୁମେ ଧନର ନାଥ।
ତ୍ଵମ୍ ଈଶାନସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅନନ୍ତସ୍ ତ୍ଵଂ ଗଣେଶଶ୍ ଚ ଷଣ୍ମୁଖଃ ଵସଵସ୍ ତ୍ଵଂ ତଥା ରୁଦ୍ରାସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଆଦିତ୍ଯାଶ୍ ଚ ଖେଚରାଃ
ତୁମେ ଈଶାନ, ତୁମେ ଅନନ୍ତ, ତୁମେ ଗଣେଶ ଓ ଷଣ୍ମୁଖ; ତୁମେ ବସୁ, ତଥା ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ଖେଚର।