କୀର୍ତିଶ୍ ଚ ତଵ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଭଵତ୍ଯ୍ ଅତ୍ର ମହୀତଲେ ଯାଵଦ୍ ଘନା ନଭୋ ଯାଵଦ୍ ଯାଵଚ୍ ଚନ୍ଦ୍ରାର୍କତାରକମ୍
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ରହିବ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମେଘ ଆକାଶରେ, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ତାରା ଅଛନ୍ତି।
ଯାଵତ୍ ସମୁଦ୍ରାଃ ସପ୍ତୈଵ ଯାଵନ୍ ମେର୍ଵାଦିପର୍ଵତାଃ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଦିଵି ଦେଵାଶ୍ ଚ ତାଵତ୍ ସର୍ଵତ୍ର ଚାଵ୍ଯଯା
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାତ ସମୁଦ୍ର ଓ ମେରୁ ଆଦି ପର୍ବତ ଅଛି, ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମର ଯଶ ସମସ୍ତଠାରେ ଅବିନାଶୀ ରହିବ।
ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନସରୋ ନାମ ତୀର୍ଥଂ ଯଜ୍ଞାଙ୍ଗସଂଭଵମ୍ ଯତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ସକୃଲ୍ ଲୋକଃ ଶକ୍ରଲୋକମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ସରୋବର ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ଯଜ୍ଞର ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଯେଉଁଠି କେହି ଏକଥର ସ୍ନାନ କରିଲେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଦାପଯିଷ୍ଯତି ଯଃ ପିଣ୍ଡାଂସ୍ ତଟେ ଽସ୍ମିନ୍ ସରସଃ ଶୁଭେ କୁଲୈକଵିଂଶମ୍ ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଶକ୍ରଲୋକଂ ଗମିଷ୍ଯତି
ଏହି ସୁନ୍ଦର ସରୋବରର କୂଳରେ ଯେଉଁଠି କେହି ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରେ, ସେ ନିଜ ପରିବାରର ଏକୋଇଶ ପୁଖରିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଏ।
ପୂଜ୍ଯମାନୋ ଽପ୍ସରୋଭିଶ୍ ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଗୀତନିସ୍ଵନୈଃ ଵିମାନେନ ଵସେତ୍ ତତ୍ର ଯାଵଦ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଶ୍ ଚତୁର୍ଦଶ
ଅପ୍ସରାମାନେ ଆଦର ସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇ ମଧୁର ଧ୍ୱନି କରନ୍ତି, ସେଠି ସେ ଚମତ୍କାର ରଥରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଇନ୍ଦ୍ରର ଶାସନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରିଥାଏ।
ସରସୋ ଦକ୍ଷିଣେ ଭାଗେ ନୈରୃତ୍ଯାଂ ତୁ ସମାଶ୍ରିତେ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧସ୍ ତିଷ୍ଠତେ ତତ୍ର ତତ୍ସମୀପେ ତୁ ମଣ୍ଡପଃ
ସରୋବରର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ, ଏକ ବଟବୃକ୍ଷ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛି; ସେଠାରେ ଏକ ମଣ୍ଡପ ଅଛି।
କେତକୀଵନସଂଛନ୍ନୋ ନାନାପାଦପସଂକୁଲଃ ନାରିକେଲୈର୍ ଅସଂଖ୍ଯେଯୈଶ୍ ଚମ୍ପକୈର୍ ବକୁଲାଵୃତୈଃ
କେତକୀ ଜଙ୍ଗଲରେ ଢାକିଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛରେ ଭରିଥିବା, ଅସଂଖ୍ୟ ନାଡ଼ିଅ, ଚମ୍ପକ ଓ ବକୁଳ ଗଛରେ ଶୋଭିତ।
ଅଶୋକୈଃ କର୍ଣିକାରୈଶ୍ ଚ ପୁଂନାଗୈର୍ ନାଗକେସରୈଃ ପାଟଲାମ୍ରାତସରଲୈଶ୍ ଚନ୍ଦନୈର୍ ଦେଵଦାରୁଭିଃ
ଏଠାରେ ଅଶୋକ, କର୍ଣ୍ଣିକାର, ପୁମ୍ନାଗ, ନାଗକେଶର, ପାଟଳ, ଆମ୍ବ, ଅତିସର, ଚନ୍ଦନ ଓ ଦେବଦାରୁ ଗଛ ଅଛି।
ନ୍ଯଗ୍ରୋଧାଶ୍ଵତ୍ଥଖଦିରୈଃ ପାରିଜାତୈଃ ସହାର୍ଜୁନୈଃ ହିନ୍ତାଲୈଶ୍ ଚୈଵ ତାଲୈଶ୍ ଚ ଶିଂଶପୈର୍ ବଦରୈସ୍ ତଥା
ଏଠାରେ ବଟ, ପିପଳ, ଖଦିର, ପାରିଜାତ, ଅର୍ଜୁନ, ହିନ୍ତାଳ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ତାଳ, ସିଂସପା ଓ ବଦରୀ ଗଛ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
କରଞ୍ଜୈର୍ ଲକୁଚୈଃ ପ୍ଲକ୍ଷୈଃ ପନସୈର୍ ବିଲ୍ଵଧାତୁକୈଃ ଅନ୍ଯୈର୍ ବହୁଵିଧୈର୍ ଵୃକ୍ଷୈଃ ଶୋଭିତଃ ସମଲଂକୃତଃ
କରଞ୍ଜ, ଲକୁଚ, ପାକୁଡ଼, ପନସ, ବେଲ, ଧାତକୀ ଓ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଗଛ ଦ୍ୱାରା ଏଠି ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଶୋଭିତ ଓ ଅଲଙ୍କୃତ।
ଆଷାଢସ୍ଯ ସିତେ ପକ୍ଷେ ପଞ୍ଚମ୍ଯାଂ ପିତୃଦୈଵତେ ଋକ୍ଷେ ନେଷ୍ଯନ୍ତି ନସ୍ ତତ୍ର ନୀତ୍ଵା ସପ୍ତ ଦିନାନି ଵୈ
ଆଷାଢ଼ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ, ପିତୃଦେବତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ସେମାନେ ଆମକୁ ସେଠାକୁ ନେଇଯିବେ ଏବଂ ସାତି ଦିନ ରଖିବେ।
ମଣ୍ଡପେ ସ୍ଥାପଯିଷ୍ଯନ୍ତି ସୁଵେଶ୍ଯାଭିଃ ସୁଶୋଭନୈଃ କ୍ରୀଡାଵିଶେଷବହୁଲୈର୍ ନୃତ୍ଯଗୀତମନୋହରୈଃ
ମଣ୍ଡପରେ ସୁନ୍ଦର ବେଶଭୂଷା ପିଣ୍ଧିଥିବା ନାରୀମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ବସାଇବେ, ବିଭିନ୍ନ ଖେଳ ଓ ଆନନ୍ଦ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତର ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ରଖିବେ।
ଚାମରୈଃ ସ୍ଵର୍ଣଦଣ୍ଡୈଶ୍ ଚ ଵ୍ଯଜନୈ ରତ୍ନଭୂଷଣୈଃ ଵୀଜଯନ୍ତସ୍ ତଥାସ୍ମଭ୍ଯଂ ସ୍ଥାପଯିଷ୍ଯନ୍ତି ମଙ୍ଗଲାଃ
ସୁନା ଦଣ୍ଡ ଥିବା ଚାମର ଓ ରତ୍ନ ଭୂଷିତ ବିଜନ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ପଖା ହଳାଇବେ, ମଙ୍ଗଳମୟ ନାରୀମାନେ ଆମ ସେବା କରିବେ।
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଯତିଶ୍ ଚୈଵ ସ୍ନାତକାଶ୍ ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଵାନପ୍ରସ୍ଥା ଗୃହସ୍ଥାଶ୍ ଚ ସିଦ୍ଧାଶ୍ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଯତି, ସ୍ନାତକ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବନପ୍ରସ୍ଥ, ଗୃହସ୍ଥ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିବେ।
ନାନାଵର୍ଣପଦୈଃ ସ୍ତୋତ୍ରୈର୍ ଋଗ୍ଯଜୁଃସାମନିସ୍ଵନୈଃ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ସ୍ତୁତିଂ ରାଜନ୍ ରାମକେଶଵଯୋଃ ପୁନଃ
ବିଭିନ୍ନ ଛନ୍ଦ ଓ ଶବ୍ଦର ସ୍ତୋତ୍ର, ଋକ୍, ଯଜୁର୍ ଓ ସାମବେଦର ଧ୍ୱନି ସହିତ, ରାଜନ୍, ସେମାନେ ରାମ ଓ କେଶବଙ୍କୁ ପୁନିଥରେ ସ୍ତୁତି କରିବେ।
ତତଃ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ସଂପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ ଭକ୍ତିତଃ ନରୋ ଵର୍ଷାଯୁତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଶ୍ରୀମଦ୍ଧରିପୁରେ ଵସେତ୍
ତାପରେ, ସ୍ତୁତି କରି, ଦର୍ଶନ କରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କରି, ଏକ ମଣିଷ ଦଶ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କର ଶୋଭାମୟ ପୁରରେ ବାସ କରିଥାଏ।
ପୂଜ୍ଯମାନୋ ଽପ୍ସରୋଭିଶ୍ ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଗୀତନିସ୍ଵନୈଃ ହରେର୍ ଅନୁଚରସ୍ ତତ୍ର କ୍ରୀଡତେ କେଶଵେନ ଵୈ
ଅପ୍ସରାମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାନ କରନ୍ତି, ସେଠି ସେ ହରିଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ଭାବେ କେଶବଙ୍କ ସହ ଖେଳ କରେ।
ଵିମାନେନାର୍କଵର୍ଣେନ ରତ୍ନହାରେଣ ଭ୍ରାଜତା ସର୍ଵକାମୈର୍ ମହାଭୋଗୈସ୍ ତିଷ୍ଠତେ ଭୁଵନୋତ୍ତମେ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭା ଭଳି ଚମକୁଥିବା ରତ୍ନ ମାଳା ଦ୍ୱାରା ଅଲଙ୍କୃତ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ, ସେ ସବୁ ଇଚ୍ଛା ଓ ମହାଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲୋକରେ ବାସ କରେ।
ତପଃକ୍ଷଯାଦିହାଗତ୍ଯ ମନୁଷ୍ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଭଵେତ୍ କୋଟୀଧନପତିଃ ଶ୍ରୀମାଂଶ୍ ଚତୁର୍ଵେଦୀ ଭଵେଦ୍ ଧ୍ରୁଵମ୍
ତାଙ୍କର ତପଃଫଳ ଶେଷ ହେଲେ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ଆସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କୋଟିଧନର ମାଲିକ, ଧନୀ ଓ ଚାରି ବେଦର ଜ୍ଞାନୀ ହୁଏ।
ଏଵଂ ତସ୍ମୈ ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା କୃତ୍ଵା ଚ ସମଯଂ ହରିଃ ଜଗାମାଦର୍ଶନଂ ଵିପ୍ରାଃ ସହିତୋ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା
ଏଭଳି ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ଚୁକ୍ତି କରି, ହରି ଦୃଶ୍ୟ ହେଉନଥିବା ପରି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ସହିତ।
ସ ତୁ ରାଜା ତଦା ହୃଷ୍ଟୋ ରୋମାଞ୍ଚିତତନୂରୁହଃ କୃତକୃତ୍ଯମ୍ ଇଵାତ୍ମାନଂ ମେନେ ସଂଦର୍ଶନାଦ୍ ଧରେଃ
ସେ ସମୟରେ ରାଜା ଅତି ଖୁସି ହେଲେ, ତାଙ୍କର ଲୋମ ଦଣ୍ଡ ଉଠିଗଲା। ହରିଙ୍କୁ ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ଲାଗିଲା, ମୁଁ ମୋର ସମସ୍ତ କାମ ସାରିଦେଲି।
ତତଃ କୃଷ୍ଣଂ ଚ ରାମଂ ଚ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ଵରପ୍ରଦାମ୍ ରଥୈର୍ ଵିମାନସଂକାଶୈର୍ ମଣିକାଞ୍ଚନଚିତ୍ରିତୈଃ
ତାପରେ କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ଦାନଦାତ୍ରୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ମଣି ଓ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ, ଦେବତାଙ୍କ ବିମାନ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ରଥରେ ଆଣାଯାଇଲା।
ସଂଵାହ୍ଯ ତାସ୍ ତଦା ରାଜା ମହାମଙ୍ଗଲନିଃସ୍ଵନୈଃ ଆନଯାମ୍ ଆସ ମତିମାନ୍ ସାମାତ୍ଯଃ ସପୁରୋହିତଃ
ସେଇ ସମୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ରାଜା ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ସହିତ ମହା ମଙ୍ଗଳ ଧ୍ୱନିରେ ସମ୍ମାନ ସହ ତାଙ୍କୁ ଆଣିଲେ।
ନାନାଵାଦିତ୍ରନିର୍ଘୋଷୈର୍ ନାନାଵେଦସ୍ଵନୈଃ ଶୁଭୈଃ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଚ ଶୁଭେ ଦେଶେ ପଵିତ୍ରେ ସୁମନୋହରେ
ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ବେଦର ଶୁଭ ଧ୍ୱନିରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ପବିତ୍ର ଓ ଅତି ଆନନ୍ଦମୟ ସ୍ଥାନରେ ବସାଇଲେ।
ତତଃ ଶୁଭତିଥୌ କାଲେ ନକ୍ଷତ୍ରେ ଶୁଭଲକ୍ଷଣେ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ କାରଯାମ୍ ଆସ ସୁମୁହୂର୍ତେ ଦ୍ଵିଜୈଃ ସହ
ତାପରେ ଶୁଭ ତିଥି, ଶୁଭ ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କାର୍ଯ୍ୟ କରାଗଲା।
ଯଥୋକ୍ତେନ ଵିଧାନେନ ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା ଆଚାର୍ଯାନୁମତେନୈଵ ସର୍ଵଂ କୃତ୍ଵା ମହୀପତିଃ
ଯେପରି ନିୟମ ଓ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅନୁମତି ଅନୁଯାୟୀ କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଥିଲା, ରାଜା ସେହିପରି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କଲେ।
ଆଚାର୍ଯାଯ ତଦା ଦତ୍ତ୍ଵା ଦକ୍ଷିଣାଂ ଵିଧିଵତ୍ ପ୍ରଭୁଃ ଋତ୍ଵିଗ୍ଭ୍ଯଶ୍ ଚ ଵିଧାନେନ ତଥାନ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଧନଂ ଦଦୌ
ତାପରେ ପ୍ରଭୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଲେ, ଏବଂ ରିତ୍ବିଜ୍ ଓ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଧନ ଦାନ କଲେ।
କୃତ୍ଵା ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ଵିଧିଵତ୍ ପ୍ରାସାଦେ ଭଵନୋତ୍ତମେ ସ୍ଥାପଯାମ୍ ଆସ ତାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା
ଉତ୍ତମ ମହଳରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ଥାପିତ କଲେ।
ତତଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ଵିଧିନା ନାନାପୁଷ୍ପୈଃ ସୁଗନ୍ଧିଭିଃ ସୁଵର୍ଣମଣିମୁକ୍ତାଦ୍ଯୈର୍ ନାନାଵସ୍ତ୍ରୈଃ ସୁଶୋଭନୈଃ
ତାପରେ ବିଭିନ୍ନ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ସୁନା, ମଣି, ମୁକ୍ତା ଓ ଅନେକ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କଲେ।
ରତ୍ନୈଶ୍ ଚ ଵିଵିଧୈର୍ ଦିଵ୍ଯୈର୍ ଆସନୈର୍ ଗ୍ରାମପତ୍ତନୈଃ ଦଦୌ ଚାନ୍ଯାନ୍ ସ ଵିଷଯାନ୍ ପୁରାଣି ନଗରାଣି ଚ
ବିଭିନ୍ନ ଦିବ୍ୟ ମଣି, ଆସନ, ଗ୍ରାମ ଓ ସହର ଦେଇ, ଅନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ ଓ ପୁରାତନ ନଗର ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ।