ପ୍ରୀତୋ ଽହଂ ତେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵରଂ ଵରଯ ସୁଵ୍ରତ ଯଦ୍ ଇଷ୍ଟଂ ତତ୍ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ହୃଦି ଯତ୍ ତେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ମୁଁ ତୁମେ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ମନରେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା, ସେ ଦାନ ମାଗ; ମୁଁ ତୁମ ହୃଦୟର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବି।
ମଦ୍ଦର୍ଶନମ୍ ଅପୁଣ୍ଯାନାଂ ସ୍ଵପ୍ନାନ୍ତେ ଽପି ନ ଜାଯତେ ତ୍ଵଂ ପୁନର୍ ଦୃଢଭକ୍ତିତ୍ଵାତ୍ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍ ଅସି
ଅପତ୍ର ଲୋକମାନେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ମୋ ଦର୍ଶନ ପାଉନାହାନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସାକ୍ଷାତ୍ ମୋତେ ଦେଖିଛ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵୈଵଂ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ରୋମାଞ୍ଚିତତନୁର୍ ଭୂତ୍ଵା ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଜଗୌ ନୃପଃ
ବାସୁଦେବଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ରାଜାଙ୍କ ଦେହ ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲା, ସେ ଏହି ସ୍ତୁତି ଗାଇଲେ।
ଶ୍ରିଯଃ କାନ୍ତ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ଶ୍ରୀପତେ ପୀତଵାସସେ ଶ୍ରୀଦ ଶ୍ରୀଶ ଶ୍ରୀନିଵାସ ନମସ୍ ତେ ଶ୍ରୀନିକେତନ
ଶ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଶ୍ରୀପତି, ପିତାମ୍ବରଧାରୀ, ଶ୍ରୀଦାତା, ଶ୍ରୀଶ, ଶ୍ରୀନିବାସ, ଶ୍ରୀନିକେତନ, ତୁମକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଆଦ୍ଯଂ ପୁରୁଷମ୍ ଈଶାନଂ ସର୍ଵେଶଂ ସର୍ଵତୋମୁଖମ୍ ନିଷ୍କଲଂ ପରମଂ ଦେଵଂ ପ୍ରଣତୋ ଽସ୍ମି ସନାତନମ୍
ମୁଁ ଆଦି ପୁରୁଷ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦେଖୁଥିବା, ଅଖଣ୍ଡ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା, ଚିରନ୍ତନଙ୍କୁ ଶିର ନମାଏ।
ଶବ୍ଦାତୀତଂ ଗୁଣାତୀତଂ ଭାଵାଭାଵଵିଵର୍ଜିତମ୍ ନିର୍ଲେପଂ ନିର୍ଗୁଣଂ ସୂକ୍ଷ୍ମଂ ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ସର୍ଵଭାଵନମ୍
ଯିଏ ଶବ୍ଦ ଓ ଗୁଣ ସମସ୍ତୁଠାରୁ ପାରେ, ଅସ୍ତି ଓ ନାସ୍ତି ଭାବରୁ ଦୂରେ, ଅଲଗା, ନିର୍ମଳ, ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୂଳ କାରଣ।
ପ୍ରାଵୃଣ୍ମେଘପ୍ରତୀକାଶଂ ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣହିତେ ରତମ୍ ସର୍ଵେଷାମ୍ ଏଵ ଗୋପ୍ତାରଂ ଵ୍ଯାପିନଂ ସର୍ଵଭାଵିନମ୍
ଯାହା ମେଘର ନିମ୍ନ ରଙ୍ଗର, ଗାଈ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ସଦା ଲାଗିଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା।
ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଧରଂ ଦେଵଂ ଗଦାମୁଶଲଧାରିଣମ୍ ନମସ୍ଯେ ଵରଦଂ ଦେଵଂ ନୀଲୋତ୍ପଲଦଲଚ୍ଛଵିମ୍
ଯିଏ ଶଂଖ ଓ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଗଦା ଓ ମୁଶଳ ଧରିଛନ୍ତି, ଦାନ କରିବାରେ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ, ନୀଳ ଉତ୍ପଳ ପତ୍ର ପରି ରଙ୍ଗର, ସେଇ ଦେବଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନାଗପର୍ଯଙ୍କଶଯନଂ କ୍ଷୀରୋଦାର୍ଣଵଶାଯିନମ୍ ନମସ୍ଯେ ଽହଂ ହୃଷୀକେଶଂ ସର୍ଵପାପହରଂ ହରିମ୍
ଯିଏ ନାଗ ଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇଛନ୍ତି, କ୍ଷୀର ସାଗରରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଛନ୍ତି, ହୃଷୀକେଶ, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା ହରିଙ୍କୁ ମୁଁ ଶିର ନମାଏ।
ପୁନସ୍ ତ୍ଵାଂ ଦେଵଦେଵେଶଂ ନମସ୍ଯେ ଵରଦଂ ଵିଭୁମ୍ ସର୍ଵଲୋକେଶ୍ଵରଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ମୋକ୍ଷକାରଣମ୍ ଅଵ୍ଯଯମ୍
ପୁନିଥରେ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦାନଦାତା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ସମସ୍ତ ଲୋକର ନାଥ, ମୋକ୍ଷର କାରଣ, ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଏଵଂ ସ୍ତୁତ୍ଵା ତୁ ତଂ ଦେଵଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ ଉଵାଚ ପ୍ରଣତୋ ଭୂତ୍ଵା ନିପତ୍ଯ ଧରଣୀତଲେ
ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା କରି, ହାତ ଯୋଡି ଶିର ନମାଇ, ଭୂମିରେ ପଡି, ସେ ଦେବଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି କହିଲେ।
ପ୍ରୀତୋ ଽସି ଯଦି ମେ ନାଥ ଵୃଣୋମି ଵରମ୍ ଉତ୍ତମମ୍ ଦେଵାସୁରାଃ ସଗନ୍ଧର୍ଵା ଯକ୍ଷରକ୍ଷୋମହୋରଗାଃ
ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଯଦି ମୋପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ, ତେବେ ମୁଁ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଚାହେଁ; ଦେବ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ମହାନାଗମାନେ—
ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରାଃ ସାଧ୍ଯାଃ କିଂନରା ଗୁହ୍ଯକାସ୍ ତଥା ଋଷଯୋ ଯେ ମହାଭାଗା ନାନାଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦାଃ
ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧର, ସାଧ୍ୟ, କିନ୍ନର, ଗୁହ୍ୟକ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ମହାମୁନିମାନେ—
ପରିଵ୍ରାଡ୍ଯୋଗଯୁକ୍ତାଶ୍ ଚ ଵେଦତତ୍ତ୍ଵାର୍ଥଚିନ୍ତକାଃ ମୋକ୍ଷମାର୍ଗଵିଦୋ ଯେ ଽନ୍ଯେ ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ପରମଂ ପଦମ୍
ଯେମାନେ ବିରକ୍ତି ଓ ଯୋଗରେ ଲଗ୍ନ, ବେଦର ତତ୍ତ୍ୱ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ମୋକ୍ଷର ପଥ ଜାଣନ୍ତି, ଏବଂ ଅନ୍ୟେ ଯେମାନେ ପରମ ପଦର ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି—
ନିର୍ଗୁଣଂ ନିର୍ମଲଂ ଶାନ୍ତଂ ଯତ୍ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମନୀଷିନଃ ତତ୍ ପଦଂ ଗନ୍ତୁମ୍ ଇଚ୍ଛାମି ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଯେ ନିର୍ଗୁଣ, ନିର୍ମଳ, ଶାନ୍ତ ପଦକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଦେଖନ୍ତି, ସେଇ ଦୁର୍ଲଭ ପଦକୁ ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
ସର୍ଵଂ ଭଵତୁ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଯଥେଷ୍ଟଂ ସର୍ଵମ୍ ଆପ୍ନୁହି ଭଵିଷ୍ଯତି ଯଥାକାମଂ ମତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ ନ ସଂଶଯଃ
ତୁମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ଯେଉଁ ଭଳି ଇଚ୍ଛା କର, ସେଉଁଠି ସବୁ ପାଇଁ। ମୋ କୃପାରେ, ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ସବୁ ନିଶ୍ଚିତ ହେବ।
ଦଶ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ତଥା ନଵ ଶତାନି ଚ ଅଵିଚ୍ଛିନ୍ନଂ ମହାରାଜ୍ଯଂ କୁରୁ ତ୍ଵଂ ନୃପସତ୍ତମ
ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଏବଂ ତା'ପରେ ନଉଶେ ଶତ ବର୍ଷ, ଅବିରତ ମହାରାଜ୍ୟ ଉପଭୋଗ କର, ରାଜାମାନ୍ୟ।
ପ୍ରଯାସ୍ଯସି ପଦଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଦୁର୍ଲଭଂ ଯତ୍ ସୁରାସୁରୈଃ ପୂର୍ଣମନୋରଥଂ ଶାନ୍ତଂ ଗୁହ୍ଯମ୍ ଅଵ୍ଯକ୍ତମ୍ ଅଵ୍ଯଯମ୍
ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଯାହା ପାଇଁ ଅସମର୍ଥ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶାନ୍ତ, ଗୁପ୍ତ, ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅବିନାଶୀ ଦିବ୍ୟ ପଦକୁ ତୁମେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ।
ପରାତ୍ ପରତରଂ ସୂକ୍ଷ୍ମଂ ନିର୍ଲେପଂ ନିଷ୍କଲଂ ଧ୍ରୁଵମ୍ ଚିନ୍ତାଶୋକଵିନିର୍ମୁକ୍ତଂ କ୍ରିଯାକାରଣଵର୍ଜିତମ୍
ସମସ୍ତୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଅଲଗା, ଅଖଣ୍ଡ, ଚିରସ୍ଥାୟୀ, ଚିନ୍ତା ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ, କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଓ କାରଣ ନଥିବା।
ତଦ୍ ଅହଂ ଦର୍ଶଯିଷ୍ଯାମି ଜ୍ଞେଯାଖ୍ଯଂ ପରମଂ ପଦମ୍ ଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପରମାନନ୍ଦଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ପରମାଂ ଗତିମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ସେଇ ପରମ ପଦ ଦେଖେଇବି, ଯାହାକୁ ଜାଣିବା ଦରକାର, ଯାହା ପାଇଁ ପରମ ଆନନ୍ଦ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତି ମିଳିବ।
କୀର୍ତିଶ୍ ଚ ତଵ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଭଵତ୍ଯ୍ ଅତ୍ର ମହୀତଲେ ଯାଵଦ୍ ଘନା ନଭୋ ଯାଵଦ୍ ଯାଵଚ୍ ଚନ୍ଦ୍ରାର୍କତାରକମ୍
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ରହିବ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମେଘ ଆକାଶରେ, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ତାରା ଅଛନ୍ତି।
ଯାଵତ୍ ସମୁଦ୍ରାଃ ସପ୍ତୈଵ ଯାଵନ୍ ମେର୍ଵାଦିପର୍ଵତାଃ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଦିଵି ଦେଵାଶ୍ ଚ ତାଵତ୍ ସର୍ଵତ୍ର ଚାଵ୍ଯଯା
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାତ ସମୁଦ୍ର ଓ ମେରୁ ଆଦି ପର୍ବତ ଅଛି, ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମର ଯଶ ସମସ୍ତଠାରେ ଅବିନାଶୀ ରହିବ।
ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନସରୋ ନାମ ତୀର୍ଥଂ ଯଜ୍ଞାଙ୍ଗସଂଭଵମ୍ ଯତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ସକୃଲ୍ ଲୋକଃ ଶକ୍ରଲୋକମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ସରୋବର ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ଯଜ୍ଞର ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଯେଉଁଠି କେହି ଏକଥର ସ୍ନାନ କରିଲେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଦାପଯିଷ୍ଯତି ଯଃ ପିଣ୍ଡାଂସ୍ ତଟେ ଽସ୍ମିନ୍ ସରସଃ ଶୁଭେ କୁଲୈକଵିଂଶମ୍ ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଶକ୍ରଲୋକଂ ଗମିଷ୍ଯତି
ଏହି ସୁନ୍ଦର ସରୋବରର କୂଳରେ ଯେଉଁଠି କେହି ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରେ, ସେ ନିଜ ପରିବାରର ଏକୋଇଶ ପୁଖରିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଏ।
ପୂଜ୍ଯମାନୋ ଽପ୍ସରୋଭିଶ୍ ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଗୀତନିସ୍ଵନୈଃ ଵିମାନେନ ଵସେତ୍ ତତ୍ର ଯାଵଦ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଶ୍ ଚତୁର୍ଦଶ
ଅପ୍ସରାମାନେ ଆଦର ସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇ ମଧୁର ଧ୍ୱନି କରନ୍ତି, ସେଠି ସେ ଚମତ୍କାର ରଥରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଇନ୍ଦ୍ରର ଶାସନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରିଥାଏ।
ସରସୋ ଦକ୍ଷିଣେ ଭାଗେ ନୈରୃତ୍ଯାଂ ତୁ ସମାଶ୍ରିତେ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧସ୍ ତିଷ୍ଠତେ ତତ୍ର ତତ୍ସମୀପେ ତୁ ମଣ୍ଡପଃ
ସରୋବରର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ, ଏକ ବଟବୃକ୍ଷ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛି; ସେଠାରେ ଏକ ମଣ୍ଡପ ଅଛି।
କେତକୀଵନସଂଛନ୍ନୋ ନାନାପାଦପସଂକୁଲଃ ନାରିକେଲୈର୍ ଅସଂଖ୍ଯେଯୈଶ୍ ଚମ୍ପକୈର୍ ବକୁଲାଵୃତୈଃ
କେତକୀ ଜଙ୍ଗଲରେ ଢାକିଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛରେ ଭରିଥିବା, ଅସଂଖ୍ୟ ନାଡ଼ିଅ, ଚମ୍ପକ ଓ ବକୁଳ ଗଛରେ ଶୋଭିତ।
ଅଶୋକୈଃ କର୍ଣିକାରୈଶ୍ ଚ ପୁଂନାଗୈର୍ ନାଗକେସରୈଃ ପାଟଲାମ୍ରାତସରଲୈଶ୍ ଚନ୍ଦନୈର୍ ଦେଵଦାରୁଭିଃ
ଏଠାରେ ଅଶୋକ, କର୍ଣ୍ଣିକାର, ପୁମ୍ନାଗ, ନାଗକେଶର, ପାଟଳ, ଆମ୍ବ, ଅତିସର, ଚନ୍ଦନ ଓ ଦେବଦାରୁ ଗଛ ଅଛି।
ନ୍ଯଗ୍ରୋଧାଶ୍ଵତ୍ଥଖଦିରୈଃ ପାରିଜାତୈଃ ସହାର୍ଜୁନୈଃ ହିନ୍ତାଲୈଶ୍ ଚୈଵ ତାଲୈଶ୍ ଚ ଶିଂଶପୈର୍ ବଦରୈସ୍ ତଥା
ଏଠାରେ ବଟ, ପିପଳ, ଖଦିର, ପାରିଜାତ, ଅର୍ଜୁନ, ହିନ୍ତାଳ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ତାଳ, ସିଂସପା ଓ ବଦରୀ ଗଛ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
କରଞ୍ଜୈର୍ ଲକୁଚୈଃ ପ୍ଲକ୍ଷୈଃ ପନସୈର୍ ବିଲ୍ଵଧାତୁକୈଃ ଅନ୍ଯୈର୍ ବହୁଵିଧୈର୍ ଵୃକ୍ଷୈଃ ଶୋଭିତଃ ସମଲଂକୃତଃ
କରଞ୍ଜ, ଲକୁଚ, ପାକୁଡ଼, ପନସ, ବେଲ, ଧାତକୀ ଓ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଗଛ ଦ୍ୱାରା ଏଠି ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଶୋଭିତ ଓ ଅଲଙ୍କୃତ।