ପର୍ଵତାନ୍ଯ୍ ଉପଧାନ୍ଯାନି ଭୂତାନି ଦଦୃଶୁଶ୍ ଚ ତେ ଏଵଂ ପ୍ରମୁଦିତଂ ସର୍ଵଂ ପଶୁତୋ ଧନଧାନ୍ଯତଃ
ସେମାନେ ପର୍ବତ, ଧାନର ଢେର, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ, ସମୃଦ୍ଧି ଗୋଧନ, ଧନ ଓ ଧାନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ଯଜ୍ଞଵାଟଂ ନୃପା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିସ୍ମଯଂ ପରମଂ ଗତାଃ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଵିଶାଂ ଚୈଵ ବହୁମିଷ୍ଟାନ୍ନମ୍ ଋଦ୍ଧିମତ୍
ଯଜ୍ଞ ମଣ୍ଡପକୁ ଦେଖି, ରାଜାମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉଥିବା ପ୍ରଚୁର ଖାଦ୍ୟ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ପୂର୍ଣେ ଶତସହସ୍ରେ ତୁ ଵିପ୍ରାଣାଂ ତତ୍ର ଭୁଞ୍ଜତାମ୍ ଦୁନ୍ଦୁଭିର୍ ମେଘନିର୍ଘୋଷାନ୍ ମୁହୁର୍ମୁହୁର୍ ଅଥାକରୋତ୍
ଯେତେବେଳେ ସେଠାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଲକ୍ଷ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ, ତେବେ ମୃଦଙ୍ଗ ମେଘର ଗର୍ଜନା ପରି ପୁନିପୁନି ଧ୍ୱନିତ ହେଉଥିଲା।
ଵିନନାଦାସକୃଚ୍ ଚାପି ଦିଵସେ ଦିଵସେ ଗତେ ଏଵଂ ସ ଵଵୃଧେ ଯଜ୍ଞସ୍ ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଞସ୍ ତୁ ଧୀମତଃ
ଦିନ ପରେ ଦିନ, ଯଜ୍ଞ ମଣ୍ଡପ ଅବିରତ ଧ୍ୱନିରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହେଉଥିଲା; ଏପରିଭାବେ, ସେ ଜ୍ଞାନୀ ରାଜାଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ଉନ୍ନତି ପାଇଲା।
ଅନ୍ନସ୍ଯ ସୁବହୂନ୍ ଵିପ୍ରା ଉତ୍ସର୍ଗାନ୍ ନିର୍ଗତୋପମାନ୍ ଦଧିକୁଲ୍ଯାଶ୍ ଚ ଦଦୃଶୁଃ ପଯସଶ୍ ଚ ହ୍ରଦାଂସ୍ ତଥା
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅସଂଖ୍ୟ ଖାଦ୍ୟର ଢେର, ଦହିର ଝରଣା ଏବଂ ଦୁଧର ହ୍ରଦ ଦେଖିଲେ।
ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପୋ ହି ସକଲୋ ନାନାଜନପଦୈର୍ ଯୁତଃ ଦ୍ଵିଜାଶ୍ ଚ ତତ୍ର ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ରାଜ୍ଞସ୍ ତସ୍ଯ ମହାମଖେ
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ ନାନା ପ୍ରଜାମାନେ ଭରିଥିବା ସହିତ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ, ସେ ରାଜାଙ୍କର ବଡ଼ ଯଜ୍ଞରେ ଦେଖାଗଲେ।
ତତ୍ର ଯାନି ସହସ୍ରାଣି ପୁରୁଷାଣାଂ ତତସ୍ ତତଃ ଗୃହୀତ୍ଵା ଭାଜନଂ ଜଗ୍ମୁର୍ ବହୂନି ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ସେଠାରେ ହଜାର ହଜାର ଲୋକ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଏକଟି ପାତ୍ର ନେଇ, ବହୁତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଚାଲିଗଲେ।
ଶ୍ରାଵିଣଶ୍ ଚାପି ତେ ସର୍ଵେ ସୁମୃଷ୍ଟମଣିକୁଣ୍ଡଲାଃ ପର୍ଯଵେଷଯନ୍ ଦ୍ଵିଜାତୀଞ୍ ଶତଶୋ ଽଥ ସହସ୍ରଶଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଚମକୁଥିବା ମଣିର କଣ୍ଡୁଳି ପିନ୍ଧିଥିଲେ ଏବଂ ଶତେ ଶତେ, ହଜାରେ ହଜାରେ ଦ୍ୱିଜମାନେକୁ ସେବା କରୁଥିଲେ।
ଵିଵିଧାନ୍ଯ୍ ଅନୁପାନାନି ପୁରୁଷା ଯେ ଽନୁଯାଯିନଃ ତେ ଵୈ ନୃପୋପଭୋଜ୍ଯାନି ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦୁଃ ସହ
ରାଜାଙ୍କର ସେବକମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପାନୀୟ ପଦାର୍ଥ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଏହା ସହିତ ରାଜାଙ୍କର ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଦିଆଗଲା।
ସମାଗତାନ୍ ଵେଦଵିଦୋ ରାଜ୍ଞଶ୍ ଚ ପୃଥିଵୀଶ୍ଵରାନ୍ ପୂଜାଂ ଚକ୍ରେ ତଦା ତେଷାଂ ଵିଧିଵଦ୍ ଭୂରିଦକ୍ଷିଣଃ
ଏହି ସମୟରେ ବେଦଜ୍ଞ ଏବଂ ଭୂମିର ଶାସକମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଆଦରସହିତ ବହୁ ପୁରସ୍କାର ଦେଇ ସମ୍ମାନିତ କରାଗଲା।
ଦିଗ୍ଦେଶାଦ୍ ଆଗତାନ୍ ରାଜ୍ଞୋ ମହାସଂଗ୍ରାମଶାଲିନଃ ନଟନର୍ତକକାଦୀଂଶ୍ ଚ ଗୀତସ୍ତୁତିଵିଶାରଦାନ୍
ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆସିଥିବା ବିଶିଷ୍ଟ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ, ନୃତ୍ୟକାର, ଅଭିନେତା ଓ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ପାରଙ୍ଗତ ଲୋକମାନେ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ପତ୍ନ୍ଯୋ ମନୋରମାସ୍ ତସ୍ଯ ପୀନୋନ୍ନତପଯୋଧରାଃ ଇନ୍ଦୀଵରପଲାଶାକ୍ଷ୍ଯଃ ଶରଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରନିଭାନନାଃ
ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ ଥିଲେ, ସମୃଦ୍ଧ ଓ ଉଚ୍ଚ ଅଂକ ଥିଲା, ନୀଳ କମଳ ଓ ପଳାଶ ଫୁଲ ଭଳି ଆଖି, ଶରତ୍ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ମୁହଁ ଥିଲା।
କୁଲଶୀଲଗୁଣୋପେତାଃ ସହସ୍ରୈକଂ ଶତାଧିକମ୍ ଏଵଂ ତଦ୍ଭୂପପରମପତ୍ନୀଗଣସମନ୍ଵିତମ୍
ଉତ୍ତମ ବଂଶ, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଓ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ, ସେମାନେ ଏକ ହଜାର ଏକ ଶତ ଥିଲେ, ରାଜାଙ୍କର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରଧାନ ରାଣୀମାନେ ସହିତ।
ରତ୍ନମାଲାକୁଲଂ ଦିଵ୍ଯଂ ପତାକାଧ୍ଵଜସେଵିତମ୍ ରତ୍ନହାରଯୁତଂ ରମ୍ଯଂ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିସମପ୍ରଭମ୍
ମଣିମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ଦିବ୍ୟ, ପତାକା ଓ ଧ୍ୱଜରେ ସୁସଜ୍ଜିତ, ରତ୍ନମାଳାରେ ରମ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତ ମଣି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା।
କରିଣଃ ପର୍ଵତାକାରାନ୍ ମଦସିକ୍ତାନ୍ ମହାବଲାନ୍ ଶତଶଃ କୋଟିସଂଘାତୈର୍ ଦନ୍ତିଭିର୍ ଦନ୍ତଭୂଷଣୈଃ
ପର୍ବତ ପରି ଆକାର ଥିବା, ମଦରେ ଭିଜା, ବିଶାଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ ଶତ, କୋଟି କୋଟି ଦନ୍ତି, ଦନ୍ତ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିବା ହାତୀମାନେ ଏଠାରେ ଏକଠା ହୋଇଥିଲେ।
ଵାତଵେଗଜଵୈର୍ ଅଶ୍ଵୈଃ ସିନ୍ଧୁଜାତୈଃ ସୁଶୋଭନୈଃ ଶ୍ଵେତାଶ୍ଵୈଃ ଶ୍ଯାମକର୍ଣୈଶ୍ ଚ କୋଟ୍ଯନେକୈର୍ ଜଵାନ୍ଵିତୈଃ
ସିନ୍ଧୁ ଦେଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଦ୍ରୁତ ଗତିର, ଦେଖିବାକୁ ଅତି ଶୁଭ୍ର, ଧଳା ଘୋଡା ଓ କଳା କାନ ଥିବା ଘୋଡା, ଅସଂଖ୍ୟ ତୀବ୍ର ଗତିର ଘୋଡାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ସଂନଦ୍ଧବଦ୍ଧକକ୍ଷୈଶ୍ ଚ ନାନାପ୍ରହରଣୋଦ୍ଯତୈଃ ଅସଂଖ୍ଯେଯୈଃ ପଦାତୈଶ୍ ଚ ଦେଵପୁତ୍ରୋପମୈସ୍ ତଥା
ସଜ୍ଜିତ ଓ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଥିବା, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଦେବପୁତ୍ର ସମାନ ଅସଂଖ୍ୟ ପଦାତି ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଇତ୍ଯ୍ ଏଵଂ ଦଦୃଶେ ରାଜା ଯଜ୍ଞସଂଭାରଵିସ୍ତରମ୍ ମୁଦଂ ଲେଭେ ତଦା ରାଜା ସଂହୃଷ୍ଟୋ ଵାକ୍ଯମ୍ ଅବ୍ରଵୀତ୍
ଏଭଳି ଭାବେ ରାଜା ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଦେଖିଲେ; ସେ ସମୟରେ ରାଜା ଅତି ଖୁସି ହୋଇ ଆନନ୍ଦରେ କଥା କହିଲେ।
ଆନଯଧ୍ଵଂ ହଯଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତମ୍ ଚାରଯଧ୍ଵଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଵୈ ରାଜପୁତ୍ରାଃ ସୁସଂଯତାଃ
ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଥିବା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଘୋଡାକୁ ଆଣ; ଶିଷ୍ଟ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ଏହାକୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଘୁଞ୍ଚାନ୍ତୁ।
ଵିଦ୍ଵଦ୍ଭିର୍ ଧର୍ମଵିଦ୍ଭିଶ୍ ଚ ଅତ୍ର ହୋମୋ ଵିଧୀଯତାମ୍ କୃଷ୍ଣଚ୍ଛାଗଂ ଚ ମହିଷଂ କୃଷ୍ଣସାରମୃଗଂ ଦ୍ଵିଜାନ୍
ଏଠାରେ ବିଦ୍ୱାନ୍ ଓ ଧର୍ମଜ୍ଞମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତୁ; ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଳା ଛାଗ, ମହିଷ ଓ କଳା କୃଷ୍ଣସାର ମୃଗ ଆଣ।
ଅନଡ୍ଵାହଂ ଚ ଗାଶ୍ ଚୈଵ ସର୍ଵାଂଶ୍ ଚ ପଶୁପାଲକାନ୍ ଇଷ୍ଟଯଶ୍ ଚ ପ୍ରଵର୍ତନ୍ତାଂ ପ୍ରାସାଦଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ତତଃ
ଏକ ମୃଗ, ଗାଁ ଓ ସମସ୍ତ ପଶୁପାଳକମାନେ ଆଣ; ଇଚ୍ଛିତ ବଳି ଆରମ୍ଭ ହେଉ, ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବ ପଣ୍ଡାଲ ତିଆରି କର।
ସର୍ଵମ୍ ଏତଚ୍ ଚ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଦୀଯତାଂ ମନସେପ୍ସିତମ୍ ସ୍ତ୍ରିଯଶ୍ ଚ ରତ୍ନକୋଟ୍ଯଶ୍ ଚ ଗ୍ରାମାଶ୍ ଚ ନଗରାଣି ଚ
ଏସବୁ ବସ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେଠି ଦିଅ; ଜନନୀମାନେ, ରତ୍ନର ଢେର, ଗାଁ ଓ ନଗର ମଧ୍ୟ ଦିଅ।
ସମ୍ଯକ୍ ସମୃଦ୍ଧଭୂମ୍ଯଶ୍ ଚ ଵିଷଯାଶ୍ ଚୈଵମ୍ ଅର୍ଥିନାମ୍ ଅନ୍ଯାନି ଦ୍ରଵ୍ଯଜାତାନି ମନୋଜ୍ଞାନି ବହୂନି ଚ
ଉତ୍ତମ ଫସଲ ହେଉଥିବା ଜମି, ଅଞ୍ଚଳ ଓ ଅନେକ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ଧନସମ୍ପତି ଆବଶ୍ୟକ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଦିଅ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଯାଚମାନାନାଂ ନାସ୍ତି ହ୍ଯ୍ ଏତନ୍ ନ ଭାଷଯେତ୍ ତାଵତ୍ ପ୍ରଵର୍ତତାଂ ଯଜ୍ଞୋ ଯାଵଦ୍ ଦେଵଃ ପୁରା ତ୍ଵ୍ ଇହ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ମମ ଚାଭ୍ଯେତି ଯଜ୍ଞସ୍ଯାସ୍ଯ ସମୀପତଃ
ଯେଉଁମାନେ ମାଗନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ କିଛି ଅବାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯଜ୍ଞ ଚାଲିଥାଉ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବତା ଏଠାରେ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଏହି ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥଳରେ ଆସନ୍ତି।
ଏଵମ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ତଦା ଵିପ୍ରା ରାଜସିଂହୋ ମହାଭୁଜଃ ଦଦୌ ସୁଵର୍ଣସଂଘାତଂ କୋଟୀନାଂ ଚୈଵ ଭୂଷଣମ୍
ଏଭଳି କହି, ବଳଶାଳୀ ସିଂହ ସଦୃଶ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ କୋଟି କୋଟି ସୁନା ଓ ଭୂଷଣ ଦାନ କଲେ।
କରେଣୁଶତସାହସ୍ରଂ ଵାଜିନୋ ନିଯୁତାନି ଚ ଅର୍ବୁଦଂ ଚୈଵ ଵୃଷଭଂ ସ୍ଵର୍ଣଶୃଙ୍ଗୀଶ୍ ଚ ଧେନୁକାଃ
ସେ ଶତ ହଜାର ମହିଳା ହାତୀ, ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଘୋଡା, କୋଟି କୋଟି ବଳଦ, ସୁନା ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଗାଈ ଦାନ କଲେ।
ସୁରୂପାଃ ସୁରଭୀଶ୍ ଚୈଵ କାଂସ୍ଯଦୋହାଃ ପଯସ୍ଵିନୀଃ ପ୍ରାଯଚ୍ଛତ୍ ସ ତୁ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଵେଦଵିଦ୍ଭ୍ଯୋ ମୁଦା ଯୁତଃ
ସେ ସୁନ୍ଦର, ସୁଗନ୍ଧ ଗାଈ, କାଂସ୍ୟ ପାତ୍ରରେ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈମାନେ, ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ଦାନ କଲେ।
ଵାସାଂସି ଚ ମହାର୍ହାଣି ରାଙ୍କଵାସ୍ତରଣାନି ଚ ସୁଶୁକ୍ଲାନି ଚ ଶୁଭ୍ରାଣି ପ୍ରଵାଲମଣିମ୍ ଉତ୍ତମମ୍
ମୂଲ୍ୟବାନ ପୋଶାକ, ଉତ୍ତମ ଚଦର, ଶୁଭ୍ର ଓ ଧଳା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରବାଳ ଓ ମଣି ଦାନ କଲେ।
ଅଦଦାତ୍ ସ ମହାଯଜ୍ଞେ ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ସେ ମହାୟଜ୍ଞରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ମଣି ଦାନ କଲେ।
ଵଜ୍ରଵୈଦୂର୍ଯମାଣିକ୍ଯମୁକ୍ତିକାଦ୍ଯାନି ଯାନି ଚ ଅଲଂକାରଵତୀଃ ଶୁଭ୍ରାଃ କନ୍ଯା ରାଜୀଵଲୋଚନାଃ
ବଜ୍ର, ବୈଦୂର୍ୟ, ମାଣିକ, ମୁକ୍ତା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମଣି, ଭୂଷିତ ଓ ଶୁଭ୍ର, ପଦ୍ମପତ୍ର ସମାନ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଅନେକ କନ୍ୟା ଦାନ କଲେ।