ରଥୈର୍ ନାଗୈଃ ପଦାତୈଶ୍ ଚ ଵାଜିଭିର୍ ଧନଵିସ୍ତରୈଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତା ବହୁଶୋ ଵିପ୍ରାଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଶାସନମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ଆଦେଶ ଶୁଣି ବହୁ ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରଥ, ହାତୀ, ପଦାତି, ଘୋଡ଼ା ଓ ବହୁ ଧନ-ସମ୍ପତି ସହିତ ଆସିଥିଲେ।
ତାନ୍ ଆଗତାନ୍ ନୃପାନ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସାମାତ୍ଯାନ୍ ସପୁରୋହିତାନ୍ ପ୍ରୋଵାଚ ରାଜା ହୃଷ୍ଟାତ୍ମା କାର୍ଯମ୍ ଉଦ୍ଦିଶ୍ଯ ସାଦରମ୍
ସେମାନେ ସହିତ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ଆସିଥିବା ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ଦେଖି, ରାଜା ଖୁସି ହୃଦୟରେ ଆଦର ସହିତ ନିଜ କାମ ବିଷୟରେ କହିଲେ।
ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ନୃପଶାର୍ଦୂଲା ଯଥା କିଂଚିଦ୍ ବ୍ରଵୀମ୍ଯ୍ ଅହମ୍ ଅସ୍ମିନ୍ କ୍ଷେତ୍ରଵରେ ପୁଣ୍ଯେ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦେ ଶିଵେ
ହେ ରାଜାମାନେ, ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ, ମୁଁ ଏହି ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷେତ୍ର ବିଷୟରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ କହୁଛି, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।
ହଯମେଧଂ ମହାଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରାସାଦଂ ଚୈଵ ଵୈଷ୍ଣଵମ୍ କଥଂ ଶକ୍ନୋମ୍ଯ୍ ଅହଂ କର୍ତୁମ୍ ଇତି ଚିନ୍ତାକୁଲଂ ମନଃ
ମୋ ମନ ଏହି ଭାବରେ ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ, କିପରି ମୁଁ ମହା ହୟମେଧ ଯଜ୍ଞ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଜ୍ଞ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିପାରିବି?
ଭଵଦ୍ଭିଃ ସୁସହାଯୈସ୍ ତୁ ସର୍ଵମ୍ ଏତତ୍ କରୋମ୍ଯ୍ ଅହମ୍ ଯଦି ଯୂଯଂ ସହାଯା ମେ ଭଵଧ୍ଵଂ ନୃପସତ୍ତମାଃ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାମାନେ, ଆପଣମାନେ ଯଦି ମୋତେ ସହଯୋଗ କରିବେ, ତେବେ ମୁଁ ସବୁ କାମ ସଫଳ କରିପାରିବି।
ଇତ୍ଯ୍ ଏଵଂ ଵଦମାନସ୍ଯ ରାଜରାଜସ୍ଯ ଧୀମତଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରମୁଦିତା ହୃଷ୍ଟା ଭୂପାସ୍ ତେ ତସ୍ଯ ଶାସନାତ୍
ଏପରି ଜ୍ଞାନୀ ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଖୁସି ହୋଇ ତାଙ୍କ ଆଦେଶ ମାନିଲେ।
ଵଵୃଷୁର୍ ଧନରତ୍ନୈଶ୍ ଚ ସୁଵର୍ଣମଣିମୌକ୍ତିକୈଃ କମ୍ବଲାଜିନରତ୍ନୈଶ୍ ଚ ରାଙ୍କଵାସ୍ତରଣୈଃ ଶୁଭୈଃ
ସେମାନେ ଧନ, ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ, ସୁନା, ମଣି, ମୁକ୍ତା, ଉତ୍ତମ କମ୍ବଳ, ମୃଗଚର୍ମ, ମୂଲ୍ୟବାନ ଚଟାଇ ଓ ଶୁଭ୍ର ଚଦର ଦେଇ ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କଲେ।
ଵଜ୍ରଵୈଦୂର୍ଯମାଣିକ୍ଯୈଃ ପଦ୍ମରାଗେନ୍ଦ୍ରନୀଲକୈଃ ଗଜୈର୍ ଅଶ୍ଵୈର୍ ଧନୈଶ୍ ଚାନ୍ଯୈ ରଥୈଶ୍ ଚୈଵ କରେଣୁଭିଃ
ବଜ୍ର, ବୈଦୂର୍ୟ, ମାଣିକ, ପଦ୍ମରାଗ, ନୀଳମଣି, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ବିଭିନ୍ନ ଧନ-ସମ୍ପତି, ରଥ ଓ ମହିଳା ହାତୀ ସହିତ ଉପହାର ଦେଲେ।
ଅସଂଖ୍ଯେଯୈର୍ ବହୁଵିଧୈର୍ ଦ୍ରଵ୍ଯୈର୍ ଉଚ୍ଚାଵଚୈସ୍ ତଥା ଶାଲିଵ୍ରୀହିଯଵୈଶ୍ ଚୈଵ ମାଷମୁଦ୍ଗତିଲୈସ୍ ତଥା
ଅସଂଖ୍ୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦ୍ରବ୍ୟ, ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ମୂଲ୍ୟର ସାମଗ୍ରୀ, ଏବଂ ଚାଉଳ, ଜଉ, ଗହମ, ବୁଟ, ମାଗଜ ଓ ତିଳ ଦେଲେ।
ସିଦ୍ଧାର୍ଥଚଣକୈଶ୍ ଚୈଵ ଗୋଧୂମୈର୍ ମସୁରାଦିଭିଃ ଶ୍ଯାମାକୈର୍ ମଧୁକୈଶ୍ ଚୈଵ ନୀଵାରୈଃ ସକୁଲତ୍ଥକୈଃ
ସିଦ୍ଧାର୍ଥ, ଚଣା, ଗହମ, ମସୁର ଓ ଏହା ସଦୃଶ, ଶ୍ୟାମାକ, ମଧୁ, ନୀବାର ଚାଉଳ ଓ କୁଳଥି ଦେଲେ।
ଅନ୍ଯୈଶ୍ ଚ ଵିଵିଧୈର୍ ଧାନ୍ଯୈର୍ ଗ୍ରାମ୍ଯାରଣ୍ଯୈଃ ସହସ୍ରଶଃ ବହୁଧାନ୍ଯସହସ୍ରାଣାଂ ତଣ୍ଡୁଲାନାଂ ଚ ରାଶିଭିଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗ୍ରାମ୍ୟ ଓ ଅରଣ୍ୟ ଧାନ୍ୟ, ହଜାର ହଜାର ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ଓ ଚାଉଳର ଢେର ଦେଲେ।
ଗଵ୍ଯସ୍ଯ ହଵିଷଃ କୁମ୍ଭୈଃ ଶତଶୋ ଽଥ ସହସ୍ରଶଃ ତଥାନ୍ଯୈର୍ ଵିଵିଧୈର୍ ଦ୍ରଵ୍ଯୈର୍ ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯାନୁଲେପନୈଃ
ଗୋଘୃତର ଶତ ଓ ହଜାର କୁମ୍ଭ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦ୍ରବ୍ୟ, ଖାଦ୍ୟ, ଭୋଜ୍ୟ ଓ ଲେପନୀ ଦେଲେ।
ରାଜାନଃ ପୂରଯାମ୍ ଆସୁର୍ ଯତ୍ କିଂଚିଦ୍ ଦ୍ରଵ୍ଯସଂଭଵୈଃ ତାନ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯଜ୍ଞସଂଭାରାନ୍ ସର୍ଵସଂପତ୍ସମନ୍ଵିତାନ୍
ରାଜାମାନେ ନିଜ ଉପଲବ୍ଧ ସମ୍ପତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କଲେ; ସେହି ଯଜ୍ଞ ସାମଗ୍ରୀ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ଯଜ୍ଞକର୍ମଵିଦୋ ଵିପ୍ରାନ୍ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗାନ୍ ଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ ନିପୁଣାନ୍ ଦକ୍ଷାନ୍ କୁଶଲାନ୍ ସର୍ଵକର୍ମସୁ
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଁକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ଦକ୍ଷ, ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରବୀଣ ଓ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିପୁଣ।
ଋଷୀଂଶ୍ ଚୈଵ ମହର୍ଷୀଂଶ୍ ଚ ଦେଵର୍ଷୀଂଶ୍ ଚୈଵ ତାପସାନ୍ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଗୃହସ୍ଥାଂଶ୍ ଚ ଵାନପ୍ରସ୍ଥାନ୍ ଯତୀଂସ୍ ତଥା
ସେ ଋଷି, ମହାର୍ଷି, ଦେବ ଋଷି, ତପସ୍ବୀ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଗୃହସ୍ଥ, ଅରଣ୍ୟବାସୀ ଓ ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନେଁକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ସ୍ନାତକାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣାଂଶ୍ ଚାନ୍ଯାନ୍ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରେ ସଦା ସ୍ଥିତାନ୍ ଆଚାର୍ଯୋପାଧ୍ଯାଯଵରାନ୍ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯତପସାନ୍ଵିତାନ୍
ସେ ସ୍ନାତକ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଅନ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସଦା ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରେ ଲିନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଚାର୍ୟ ଓ ଉପାଧ୍ୟାୟ, ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ମାନେଁକୁ ଦେଖିଲେ।
ସଦସ୍ଯାଞ୍ ଶାସ୍ତ୍ରକୁଶଲାଂସ୍ ତଥାନ୍ଯାନ୍ ପାଵକାନ୍ ବହୂନ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାନ୍ ନୃପତିଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଉଵାଚ ସ୍ଵଂ ପୁରୋହିତମ୍
ସେ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ସଭ୍ୟମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ପବିତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶ୍ରୀମାନ୍ ରାଜା ନିଜ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଯାନ୍ତୁ ଵିଦ୍ଵାଂସୋ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵେଦପାରଗାଃ ଵାଜିମେଧାର୍ଥସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଦେଶଂ ପଶ୍ଯନ୍ତୁ ଯଜ୍ଞିଯମ୍
ଏବେ ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ହୟମେଧ ଯଜ୍ଞର ସଫଳତା ପାଇଁ ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳକୁ ଯାଆନ୍ତୁ।
ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତଃ ସ ତଥା ଚକ୍ରେ ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଭୂପତେଃ ହୃଷ୍ଟଃ ସ ମନ୍ତ୍ରିଭିଃ ସାର୍ଧଂ ତଦା ରାଜପୁରୋହିତଃ
ଏଭଳି କହିବା ପରେ ସେ ରାଜପୁରୋହିତ ରାଜାଙ୍କର କଥା ଅନୁସାରେ କାମ କଲେ । ସେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ ।
ତତୋ ଯଯୌ ପୁରୋଧାଶ୍ ଚ ପ୍ରାଜ୍ଞଃ ସ୍ଥପତିଭିଃ ସହ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ ଅଗ୍ରତଃ କୃତ୍ଵା କୁଶଲାନ୍ ଯଜ୍ଞକର୍ମଣି
ତାପରେ ସେ ପୁରୋହିତ ଜଣେ ଅଧ୍ୟୟନ୍ତ ଅର୍ଥାତ୍ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ସ୍ଥପତିମାନେ ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦକ୍ଷ, ସେମାନେ ଆଗରେ ରଖି ଚାଲିଗଲେ ।
ତଂ ଦେଶଂ ଧୀଵରଗ୍ରାମଂ ସପ୍ରତୋଲିଵିଟଙ୍କିନମ୍ କାରଯାମ୍ ଆସ ଵିପ୍ରୋ ଽସୌ ଯଜ୍ଞଵାଟଂ ଯଥାଵିଧି
ସେ ଧୀବର ଗ୍ରାମ ଅଞ୍ଚଳରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଗଲି ଓ ଗଲିପଥ ଥିଲା, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ପ୍ରାସାଦଶତସଂବାଧଂ ମଣିପ୍ରଵରଶୋଭିତମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରସଦ୍ମନିଭଂ ରମ୍ଯଂ ହେମରତ୍ନଵିଭୂଷିତମ୍
ସେଠାରେ ଶତଶତ ରାଜମହଳ ଥିଲା, ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି ଓ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ମହଲ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ସୁନା ଓ ରତ୍ନରେ ଭରିଥିଲା ।
ସ୍ତମ୍ଭାନ୍ କନକଚିତ୍ରାଂଶ୍ ଚ ତୋରଣାନି ବୃହନ୍ତି ଚ ଯଜ୍ଞାଯତନଦେଶେଷୁ ଦତ୍ତ୍ଵା ଶୁଦ୍ଧଂ ଚ କାଞ୍ଚନମ୍
ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପ ଅଞ୍ଚଳରେ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ମଜବୁତ ସ୍ତମ୍ଭ ଓ ବଡ଼ ବଡ଼ ଦ୍ୱାର ଲଗାଇଲେ, ଏବଂ ପବିତ୍ର ସୁନା ମଧ୍ୟ ଦେଲେ ।
ଅନ୍ତଃପୁରାଣି ରାଜ୍ଞାଂ ଚ ନାନାଦେଶନିଵାସିନାମ୍ କାରଯାମ୍ ଆସ ଧର୍ମାତ୍ମା ତତ୍ର ତତ୍ର ଯଥାଵିଧି
ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ରାଜାମାନେ ପାଇଁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଅନ୍ତଃପୁର ତିଆରି କରିବାକୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁରୋହିତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ ଵୈଶ୍ଯାନାଂ ନାନାଦେଶସମୀଯୁଷାମ୍ କାରଯାମ୍ ଆସ ଵିଧିଵଚ୍ ଛାଲାସ୍ ତତ୍ରାପ୍ଯ୍ ଅନେକଶଃ
ବିଭିନ୍ନ ଦେଶରୁ ଆସିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ବଣିକମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବହୁତ ଶାଳା ତିଆରି କରାଗଲା ।
ପ୍ରିଯାର୍ଥଂ ତସ୍ଯ ନୃପତେର୍ ଆଯଯୁର୍ ନୃପସତ୍ତମାଃ ରତ୍ନାନ୍ଯ୍ ଅନେକାନ୍ଯ୍ ଆଦାଯ ସ୍ତ୍ରିଯଶ୍ ଚାଯଯୁର୍ ଉତ୍ସଵେ
ରାଜାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜାମାନେ ବହୁତ ରତ୍ନ ନେଇ ଆସିଲେ, ଏବଂ ଉତ୍ସବ ପାଇଁ ଅନେକ ମହିଳା ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ ।
ତେଷାଂ ନିର୍ଵିଶତାଂ ସ୍ଵେଷୁ ଶିବିରେଷୁ ମହାତ୍ମନାମ୍ ନଦତଃ ସାଗରସ୍ଯେଵ ଦିଵିସ୍ପୃଗ୍ ଅଭଵଦ୍ ଧ୍ଵନିଃ
ସେମାନେ ନିଜ ଶିବିରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବାବେଳେ, ସେ ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କର ଧ୍ୱନି ସମୁଦ୍ରର ଗର୍ଜନ ଭଳି ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଯାଉଥିଲା ।
ତେଷାମ୍ ଅଭ୍ଯାଗତାନାଂ ଚ ସ ରାଜା ମୁନିସତ୍ତମାଃ ଵ୍ଯାଦିଦେଶାଯତନାନି ଶଯ୍ଯାଶ୍ ଚାପ୍ଯ୍ ଉପଚାରତଃ
ସେଠାକୁ ଆସିଥିବା ଅତିଥିମାନେ ପାଇଁ, ରାଜା ଯେଉଁଠି ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଶୋଇବା ଶଯ୍ୟା ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ ।
ଭୋଜନାନି ଵିଚିତ୍ରାଣି ଶାଲୀକ୍ଷୁଯଵଗୋରସୈଃ ଉପେତ୍ଯ ନୃପତିଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଵ୍ଯାଦିଦେଶ ସ୍ଵଯଂ ତଦା
ସେ ସମୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ରାଜା ନିଜେ ଚାଉଳ, ଖଣ୍ଡସାର, ଯବ ଓ ଗୋଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ ।
ତଥା ତସ୍ମିନ୍ ମହାଯଜ୍ଞେ ବହଵୋ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ ଯେ ଚ ଦ୍ଵିଜାତିପ୍ରଵରାସ୍ ତତ୍ରାସନ୍ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ସେ ମହାଯଜ୍ଞରେ ବହୁତ ବ୍ରହ୍ମବାଦୀ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ ।