କମଲୈଃ ଶତପତ୍ତ୍ରୈଶ୍ ଚ କହ୍ଲାରୈଃ କୁମୁଦୋତ୍ପଲୈଃ ଖଗୈର୍ ଜଲଚରୈଶ୍ ଚାନ୍ଯୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ ଜଲସମୁଦ୍ଭଵୈଃ
କମଳ, ଶତପତ୍ର କମଳ, କହ୍ଲାର, କୁମୁଦ, ଉତ୍ପଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଳରେ ବସୁଥିବା ପକ୍ଷୀ, ଏବଂ ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଫୁଲ ଏଠାରେ ଅଛି।
ପର୍ଵତୈର୍ ଦୀପ୍ତଶିଖରୈଶ୍ ଚାରୁକନ୍ଦରମଣ୍ଡିତୈଃ ନାନାଵୃକ୍ଷସମାକୀର୍ଣୈର୍ ନାନାଧାତୁଵିଭୂଷିତୈଃ
ଦୀପ୍ତ ଶିଖର ଥିବା ପାହାଡ଼, ସୁନ୍ଦର କନ୍ଦରା ଦେଇ ଶୋଭିତ, ନାନା ପ୍ରକାର ଗଛ ଦେଇ ଭରିଥିବା, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଧାତୁ ଦେଇ ଶୋଭିତ।
ସର୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯମଯୈଃ ଶୃଙ୍ଗୈଃ ସର୍ଵଭୂତାଲଯୈଃ ଶୁଭୈଃ ସର୍ଵୌଷଧିସମାଯୁକ୍ତୈର୍ ଵିପୁଲୈଶ୍ ଚିତ୍ରସାନୁଭିଃ
ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ମୟ ଶିଖର, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ନିବାସ ଦେଇ ଶୁଭ, ସମସ୍ତ ଔଷଧି ଦେଇ ଭରିଥିବା, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଉତ୍ତାପ ଦେଇ ଶୋଭିତ।
ଏଵଂ ସର୍ଵୈଃ ସମୁଦିତୈଃ ଶୋଭିତଂ ସୁମନୋହରୈଃ ଦଦର୍ଶ ସ ମହୀପାଲଃ ସ୍ଥାନଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯପୂଜିତମ୍
ଏପରି ସମସ୍ତ ମନୋହର ଓ ଶୋଭାମୟ ବିଶେଷତା ଦେଇ ଶୋଭିତ, ସେ ରାଜା ତିନି ଲୋକରେ ପୂଜିତ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଦେଖିଲେ।
ଦଶଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ପଞ୍ଚଯୋଜନମ୍ ଆଯତମ୍ ନାନାଶ୍ଚର୍ଯସମାଯୁକ୍ତଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ପରମଦୁର୍ଲଭମ୍
ଦଶ ଯୋଜନ ଚଉଁ ଓ ପଞ୍ଚ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା, ନାନା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଇ ଶୋଭିତ, ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଅତି ଦୁର୍ଲଭ।
ତସ୍ମିନ୍ କ୍ଷେତ୍ରଵରେ ପୁଣ୍ଯେ ଵୈଷ୍ଣଵେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମେ କିଂ ତତ୍ର ପ୍ରତିମା ପୂର୍ଵଂ ନ ସ୍ଥିତା ଵୈଷ୍ଣଵୀ ପ୍ରଭୋ
ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ପବିତ୍ର, ବୈଷ୍ଣବ ଓ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ମହାପ୍ରଭୁ, ପୂର୍ବରୁ ବୈଷ୍ଣବ ପ୍ରତିମା କାହିଁକି ଥିଲା ନାହିଁ?
ଯେନାସୌ ନୃପତିସ୍ ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ସବଲଵାହନଃ ସ୍ଥାପଯାମ୍ ଆସ କୃଷ୍ଣଂ ଚ ରାମଂ ଭଦ୍ରାଂ ଶୁଭପ୍ରଦାମ୍
ସେ ରାଜା କେଉଁ କାରଣରେ ସେଠାକୁ ସେନା ଓ ଯାନ ସହିତ ଗଲେ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ଭଦ୍ରା ଶୁଭଦାୟିନୀ ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନ କଲେ?
ସଂଶଯୋ ନୋ ମହାନ୍ ଅତ୍ର ଵିସ୍ମଯଶ୍ ଚ ଜଗତ୍ପତେ ଶ୍ରୋତୁମ୍ ଇଚ୍ଛାମହେ ସର୍ଵଂ ବ୍ରୂହି ତତ୍କାରଣଂ ଚ ନଃ
ଏଠାରେ ଆମେ ବଡ଼ ସନ୍ଦେହ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଭବୁଛୁ; ମହାପ୍ରଭୁ, ଆମେ ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ—ଏହାର କାରଣ ମଧ୍ୟ କହିଦିଅ।
ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ପୂର୍ଵସଂଵୃତ୍ତାଂ କଥାଂ ପାପପ୍ରଣାଶିନୀମ୍ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସମାସେନ ଶ୍ରିଯା ପୃଷ୍ଟଃ ପୁରା ହରିଃ
ଏବେ ପୁରୁଣା ଏହି ପାପ ନାଶକ କଥା ଶୁଣ; ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବି, ଯେପରି ଶ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ପୃଷ୍ଟ ହେଲାପରେ ହରି କଥା କହିଥିଲେ।
ସୁମେରୋଃ କାଞ୍ଚନେ ଶୃଙ୍ଗେ ସର୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯସମନ୍ଵିତେ ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରୈର୍ ଯକ୍ଷୈଃ କିଂନରୈର୍ ଉପଶୋଭିତେ
ସୁମେରୁ ପାହାଡ଼ର ସୁନା ଶିଖରରେ, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଇ ଭରିଥିବା, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧର, ଯକ୍ଷ ଓ କିନ୍ନର ଦେଇ ଶୋଭିତ।
ଦେଵଦାନଵଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ନାଗୈର୍ ଅପ୍ସରସାଂ ଗଣୈଃ ମୁନିଭିର୍ ଗୁହ୍ଯକୈଃ ସିଦ୍ଧୈଃ ସୌପର୍ଣୈଃ ସମରୁଦ୍ଗଣୈଃ
ଦେବ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାଗ, ଅପସରା ଦଳ, ମୁନି, ଗୁହ୍ୟକ, ସିଦ୍ଧ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଓ ମରୁତ ଦଳ ଦେଇ ଏଠା ଶୋଭିତ।
ଅନ୍ଯୈର୍ ଦେଵାଲଯୈଃ ସାଧ୍ଯୈଃ କଶ୍ଯପାଦ୍ଯୈଃ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରୈଃ ଵାଲଖିଲ୍ଯାଦିଭିଶ୍ ଚୈଵ ଶୋଭିତେ ସୁମନୋହରେ
ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ସାଧ୍ୟ, କଶ୍ୟପ ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରଜାପତି, ବାଲଖିଲ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦେଇ ଏଠା ଅତି ମନୋହର ଓ ଶୋଭିତ।
କର୍ଣିକାରଵନୈର୍ ଦିଵ୍ଯୈଃ ସର୍ଵର୍ତୁକୁସୁମୋତ୍କରୈଃ ଜାତରୂପପ୍ରତୀକାଶୈର୍ ଭୂଷିତେ ସୂର୍ଯସଂନିଭୈଃ
ଦିବ୍ୟ କର୍ଣ୍ଣିକାର ଜଙ୍ଗଲ, ସମସ୍ତ ଋତୁର ଫୁଲ ଦେଇ ଭରିଥିବା, ସୁନା ପରି ଚମକୁଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଅନ୍ଯୈଶ୍ ଚ ବହୁଭିର୍ ଵୃକ୍ଷୈଃ ଶାଲତାଲାଦିଭିର୍ ଵନୈଃ ପୁଂନାଗାଶୋକସରଲନ୍ଯଗ୍ରୋଧାମ୍ରାତକାର୍ଜୁନୈଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ଗଛ, ଶାଳ, ତାଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଙ୍ଗଲ; ପୁମ୍ନାଗ, ଅଶୋକ, ସରଳ, ବଟ, ଆମ୍ବ, ଅର୍ଜୁନ ଗଛ ଦେଇ ଏଠା ଭରିଥିବା।
ପାରିଜାତାମ୍ରଖଦିରନୀପବିଲ୍ଵକଦମ୍ବକୈଃ ଧଵଖାଦିରପାଲାଶଶୀର୍ଷାମଲକତିନ୍ଦୁକୈଃ
ପାରିଜାତ, ଆମ୍ର, ଖଦିର, ଅନୀପ, ବିଳ୍ବ, କଦମ୍ବ, ଧବ, ଖାଦିର, ପାଳାଶ, ଶୀର୍ଷ, ଅମଳକ, ଟିନ୍ଦୁକ ଗଛରେ
ନାରିଙ୍ଗକୋଲବକୁଲଲୋଧ୍ରଦାଡିମଦାରୁକୈଃ ସର୍ଜୈଶ୍ ଚ କର୍ଣୈସ୍ ତଗରୈଃ ଶିଶିଭୂର୍ଜଵନିମ୍ବକୈଃ
ନାରିଙ୍ଗ, କୋଳ, ବକୁଳ, ଲୋଧ୍ର, ଦାଡିମ୍ବ, ଦାରୁକ, ସର୍ଜ, କର୍ଣ୍ଣ, ଟଗର, ଶିଶି, ଭୂର୍ଜ, ଭନିମ୍ବ ଗଛରେ
ଅନ୍ଯୈଶ୍ ଚ କାଞ୍ଚନୈଶ୍ ଚୈଵ ଫଲଭାରୈଶ୍ ଚ ନାମିତୈଃ ନାନାକୁସୁମଗନ୍ଧାଢ୍ଯୈର୍ ଭୂଷିତେ ପୁଷ୍ପପାଦପୈଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗଛ, ଫଳର ଭାରରେ ଭୂମିକୁ ହେଉଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ପୁଷ୍ପପାଦପରେ
ମାଲତୀଯୂଥିକାମଲ୍ଲୀକୁନ୍ଦବାଣକୁରୁଣ୍ଟକୈଃ ପାଟଲାଗସ୍ତ୍ଯକୁଟଜମନ୍ଦାରକୁସୁମାଦିଭିଃ
ମାଲତୀ, ଯୂଥିକା, ମଲ୍ଲୀ, କୁନ୍ଦ, ବାଣ, କୁରୁଣ୍ଟକ, ପାଟଳ, ଅଗସ୍ତ୍ୟ, କୁଟଜ, ମନ୍ଦାର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁଷ୍ପରେ
ଅନ୍ଯୈଶ୍ ଚ ଵିଵିଧୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ ମନସଃ ପ୍ରୀତିଦାଯକୈଃ ନାନାଵିହଗସଂଘୈଶ୍ ଚ କୂଜଦ୍ଭିର୍ ମଧୁରସ୍ଵରୈଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ପୁଷ୍ପ, ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀ ଦଳ, ମଧୁର ସ୍ୱରରେ କୁହୁ କରୁଥିବା
ପୁଂସ୍କୋକିଲରୁତୈର୍ ଦିଵ୍ଯୈର୍ ମତ୍ତବର୍ହିଣନାଦିତୈଃ ଏଵଂ ନାନାଵିଧୈର୍ ଵୃକ୍ଷୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ ନାନାଵିଧୈସ୍ ତଥା
ପୁରୁଷ କୋକିଳର ଦିବ୍ୟ ରବ, ମତ୍ତ ମୟୂରର ଚିତ୍କାର, ଏଭଳି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ପୁଷ୍ପରେ
ଖଗୈର୍ ନାନାଵିଧୈଶ୍ ଚୈଵ ଶୋଭିତେ ସୁରସେଵିତେ ତତ୍ର ସ୍ଥିତଂ ଜଗନ୍ନାଥଂ ଜଗତ୍ସ୍ରଷ୍ଟାରମ୍ ଅଵ୍ଯଯମ୍
ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀରେ ଶୋଭିତ, ଦେବମାନେ ସେବା କରୁଥିବା, ସେଠାରେ ଦିଆଁ ଯାଉଥିବା, ଜଗତ୍ନାଥ, ଜଗତ୍ସୃଷ୍ଟା, ଅବିନାଶୀ
ସର୍ଵଲୋକଵିଧାତାରଂ ଵାସୁଦେଵାଖ୍ଯମ୍ ଅଵ୍ଯଯମ୍ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ଦେଵୀ ଲୋକାନାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା ପପ୍ରଚ୍ଛେମଂ ମହାପ୍ରଶ୍ନଂ ପଦ୍ମଜା ତମ୍ ଅନୁତ୍ତମମ୍
ସମସ୍ତ ଲୋକର ସୃଷ୍ଟା, ଅବିନାଶୀ ବାସୁଦେବ; ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଭଲ ଚାହିଁ, ଶିର ନମାଇ ଲୋଟସ୍ମୁଖ ଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଲେ
ବ୍ରୂହି ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଲୋକେଶ ସଂଶଯଂ ମେ ହୃଦି ସ୍ଥିତମ୍ ମର୍ତ୍ଯଲୋକେ ମହାଶ୍ଚର୍ଯେ କର୍ମଭୂମୌ ସୁଦୁର୍ଲଭେ
ହେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ନାଥ, ମୋ ହୃଦୟରେ ଅଟୁଇଥିବା ସନ୍ଦେହ, ମର୍ତ୍ୟ ଲୋକର ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଦୁର୍ଲଭ କର୍ମଭୂମି ବିଷୟରେ କହିବାକୁ
ଲୋଭମୋହଗ୍ରହଗ୍ରସ୍ତେ କାମକ୍ରୋଧମହାର୍ଣଵେ ଯେନ ମୁଚ୍ଯେତ ଦେଵେଶ ଅସ୍ମାତ୍ ସଂସାରସାଗରାତ୍
ଲୋଭ, ମୋହ ଓ ଗ୍ରହରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, କାମ ଓ କ୍ରୋଧର ବିଶାଳ ସାଗରରେ, କିପରି, ହେ ଦେବମାନଙ୍କର ନାଥ, ଏହି ସଂସାର ସାଗରରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିପାରିବ?
ଆଚକ୍ଷ୍ଵ ସର୍ଵଦେଵେଶ ପ୍ରଣତାଂ ଯଦି ମନ୍ଯସେ ତ୍ଵଦୃତେ ନାସ୍ତି ଲୋକେ ଽସ୍ମିନ୍ ଵକ୍ତା ସଂଶଯନିର୍ଣଯେ
ହେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କର ନାଥ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ଯୋଗ୍ୟ ଭାବିବା; ତୁମକୁ ଛଡି ଏହି ଜଗତରେ କେହି ସନ୍ଦେହ ସମାଧାନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ
ଶ୍ରୁତ୍ଵୈଵଂ ଵଚନଂ ତସ୍ଯା ଦେଵଦେଵୋ ଜନାର୍ଦନଃ ପ୍ରୋଵାଚ ପରଯା ପ୍ରୀତ୍ଯା ପରଂ ସାରାମୃତୋପମମ୍
ଦେବୀଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ, ଜନାର୍ଦନ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରେମରେ, ନିର୍ମଳ ଆମୃତ ସମ ଉତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର କହିଲେ
ସୁଖୋପାସ୍ଯଃ ସୁସାଧ୍ଯଶ୍ ଚ ଽଭିରାମଶ୍ ଚ ସୁସତ୍ଫଲଃ ଆସ୍ତେ ତୀର୍ଥଵରେ ଦେଵି ଵିଖ୍ଯାତଃ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ସେ ସହଜେ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ସହଜେ ପ୍ରାପ୍ତିଯୋଗ୍ୟ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ଉତ୍ତମ ଫଳଦାୟକ; ତୀର୍ଥରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବୀ, ସର୍ବତ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ବସିଛନ୍ତି
ନ ତେନ ସଦୃଶଃ କଶ୍ଚିତ୍ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଦ୍ଯତେ କୀର୍ତନାଦ୍ ଯସ୍ଯ ଦେଵେଶି ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାତକୈଃ
ତିନି ଲୋକରେ ତାଙ୍କ ପରି କେହି ନାହିଁ; ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ କରିଲେ, ହେ ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ
ନ ଵିଜ୍ଞାତୋ ଽମରୈଃ ସର୍ଵୈର୍ ନ ଦୈତ୍ଯୈର୍ ନ ଚ ଦାନଵୈଃ ମରୀଚ୍ଯାଦ୍ଯୈର୍ ମୁନିଵରୈର୍ ଗୋପିତଂ ମେ ଵରାନନେ
ସମସ୍ତ ଅମରମାନେ, ଦାନବ ଓ ଦେତ୍ୟମାନେ, ମରୀଚି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମହାମୁନିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଗୁପ୍ତ ରଖିଛି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁଖବଳା
ତତ୍ ତେ ଽହଂ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତୀର୍ଥରାଜଂ ଚ ସାଂପ୍ରତମ୍ ଭାଵେନୈକେନ ସୁଶ୍ରୋଣି ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଵରଵର୍ଣିନି
ଏହିପରି, ମୁଁ ଏବେ ତୁମକୁ ତୀର୍ଥରାଜ ବିଷୟରେ କହିବି; ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଶୁଣ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପବତୀ