ନୃତ୍ଯଜପ୍ଯନମସ୍କାରୈର୍ ଜଯଶବ୍ଦୈଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୈଃ ଏଵଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ ଦେଵଦେଵମ୍ ଉମାପତିମ୍
ନୃତ୍ୟ, ଜପ, ନମସ୍କାର, ଜୟ ଶବ୍ଦ, ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ଦ୍ୱାରା—ଏପରି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଉମାପତି ଦେବଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି,
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ରୂପଯୌଵନଗର୍ଵିତଃ କୁଲୈକଵିଂଶମ୍ ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଦିଵ୍ଯାଭରଣଭୂଷିତାଃ
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସୁନ୍ଦର ଓ ଯୁବା ଗର୍ବ ଧାରଣ କରି, ନିଜ କୁଳର ଏକୋଇଶ ପିଢିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହେବେ।
ସୌଵର୍ଣେନ ଵିମାନେନ କିଙ୍କିଣୀଜାଲମାଲିନା ଉପଗୀଯମାନୋ ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ଅପ୍ସରୋଭିର୍ ଅଲଂକୃତଃ
ସୁନାର ମହଲରେ, ଝୁଣ୍କାରି ଘଣ୍ଟିର ମାଳା ପିନ୍ଧି, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଯେଉଁଠି ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ଶୋଭା ଦେଉଛନ୍ତି, ସେଠି ସେ ଶ୍ରୀମାନ୍ତ ହୋଇ ରହନ୍ତି।
ଉଦ୍ଦ୍ଯୋତଯନ୍ ଦିଶଃ ସର୍ଵାଃ ଶିଵଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତତ୍ର ସୁଖଂ ଵିପ୍ରା ମନସଃ ପ୍ରୀତିଦାଯକମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଆଲୋକିତ କରି, ଶିବଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ସେଠି ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ତଲ୍ଲୋକଵାସିଭିଃ ସାର୍ଧଂ ଯାଵଦ୍ ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍ ତତସ୍ ତସ୍ମାଦ୍ ଇହାଯାତଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପୁଣ୍ଯସଂକ୍ଷଯେ
ସେ ଲୋକର ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ବାସିନ୍ଦାଙ୍କ ସହିତ ସେଠି ରହନ୍ତି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ୱ ପ୍ରଳୟ ହେଉନାହିଁ; ପରେ, ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଫେରି ଆସନ୍ତି।
ଜାଯତେ ଯୋଗିନାଂ ଗେହେ ଚତୁର୍ଵେଦୀ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଯୋଗଂ ପାଶୁପତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତତୋ ମୋକ୍ଷମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଚାରି ବେଦ ଜାଣିଥିବା ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଅନ୍ତି; ପଶୁପତି ଯୋଗ ଲାଭ କରି, ପରେ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି।
ଶଯନୋତ୍ଥାପନେ ଚୈଵ ସଂକ୍ରାନ୍ତ୍ଯାମ୍ ଅଯନେ ତଥା ଅଶୋକାଖ୍ଯାଂ ତଥାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ପଵିତ୍ରାରୋପଣେ ତଥା
ଶୋଇଥିବାଠାରୁ ଉଠିବାବେଳେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚଳାଚଳ ସମୟରେ, ଦକ୍ଷିଣାୟନ-ଉତ୍ତରାୟଣରେ, ଅଶୋକ ନାମକ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ, ଏବଂ ପବିତ୍ରତା ପର୍ବରେ—
ଯେ ଚ ପଶ୍ଯନ୍ତି ତଂ ଦେଵଂ କୃତ୍ତିଵାସସମ୍ ଉତ୍ତମମ୍ ଵିମାନେନାର୍କଵର୍ଣେନ ଶିଵଲୋକଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ
ଯେମାନେ ସେ ଉତ୍ତମ ଦେବତାଙ୍କୁ, ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା ଦେଖନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ମହଲରେ, ସେମାନେ ଶିବଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ସର୍ଵକାଲେ ଽପି ତଂ ଦେଵଂ ଯେ ପଶ୍ଯନ୍ତି ସୁମେଧସଃ ତେ ଽପି ପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତାଃ ଶିଵଲୋକଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ଵୈ
ଯେମାନେ ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ କେବେ ବି ଦେଖନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତେ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶିବଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଦେଵସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମେ ପୂର୍ଵେ ଦକ୍ଷିଣେ ଚୋତ୍ତରେ ତଥା ଯୋଜନଦ୍ଵିତଯଂ ସାର୍ଧଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ତଦ୍ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଦମ୍
ଦେବତାଙ୍କ ପଶ୍ଚିମ, ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ଦୁଇ ଓ ଅଧା ଯୋଜନ ଅଞ୍ଚଳରେ, ସେଇ କ୍ଷେତ୍ର ଉପଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।
ତସ୍ମିନ୍ କ୍ଷେତ୍ରଵରେ ଲିଙ୍ଗଂ ଭାସ୍କରେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞିତମ୍ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଯେ ତୁ ତଂ ଦେଵଂ ସ୍ନାତ୍ଵା କୁଣ୍ଡେ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ସେଇ ଉତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଯେଉଁଠି ଭାସ୍କରେଶ୍ୱର ନାମକ ଲିଙ୍ଗ ଦେଖାଯାଏ, ପବିତ୍ର କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରି, ଯେମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି—
ଆଦିତ୍ଯେନାର୍ଚିତଂ ପୂର୍ଵଂ ଦେଵଦେଵଂ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍ ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତା ଵିମାନଵରମ୍ ଆସ୍ଥିତାଃ
ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ, ତିନି ଆଖି ଥିବା ଦେବଦେବଙ୍କୁ, ପୂର୍ବରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂଜା କରିଥିଲେ; ଯେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଉତ୍ତମ ମହଲକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଉପଗୀଯମାନା ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ଶିଵଲୋକଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ତତ୍ର ମୁଦିତାଃ କଲ୍ପମ୍ ଏକଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଯେଉଁଠି ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ସେଠି ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ରହନ୍ତି, ହେ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ଵିପୁଲାନ୍ ଭୋଗାଞ୍ ଶିଵଲୋକେ ମନୋରମାନ୍ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯାଦ୍ ଇହାଯାତା ଜାଯନ୍ତେ ପ୍ରଵରେ କୁଲେ
ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ବିପୁଳ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି।
ଅଥଵା ଯୋଗିନାଂ ଗେହେ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗାଃ ଉତ୍ପଦ୍ଯନ୍ତେ ଦ୍ଵିଜଵରାଃ ସର୍ଵଭୂତହିତେ ରତାଃ
କିମ୍ବା, ସେମାନେ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଅନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି।
ମୋକ୍ଷଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥକୁଶଲାଃ ସର୍ଵତ୍ର ସମବୁଦ୍ଧଯଃ ଯୋଗଂ ଶଂଭୋର୍ ଵରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତତୋ ମୋକ୍ଷଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ
ମୋକ୍ଷ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସମସ୍ତଠାରେ ସମବୁଦ୍ଧି ଥିବା, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗ ଲାଭ କରି, ପରେ ସେମାନେ ମୋକ୍ଷକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତସ୍ମିନ୍ କ୍ଷେତ୍ରଵରେ ପୁଣ୍ଯେ ଲିଙ୍ଗଂ ଯଦ୍ ଦୃଶ୍ଯତେ ଦ୍ଵିଜାଃ ପୂଜ୍ଯାପୂଜ୍ଯଂ ଚ ସର୍ଵତ୍ର ଵନେ ରଥ୍ଯାନ୍ତରେ ଽପି ଵା
ସେଇ ଉତ୍ତମ ଓ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯେଉଁଠି ଲିଙ୍ଗ ଦେଖାଯାଏ—ପୂଜିତ କିମ୍ବା ଅପୂଜିତ, ଜଙ୍ଗଲ କିମ୍ବା ରାସ୍ତା ପାଖରେ—
ଚତୁଷ୍ପଥେ ଶ୍ମଶାନେ ଵା ଯତ୍ର କୁତ୍ର ଚ ତିଷ୍ଠତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଲ୍ ଲିଙ୍ଗମ୍ ଅଵ୍ଯଗ୍ରଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ସୁସମାହିତଃ
ଚଉମୁଖୀ ରାସ୍ତାରେ, ଶ୍ମଶାନରେ କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ଥିବା ଲିଙ୍ଗ, ଯେଉଁଠି ଦେଖିଲେ, ଚିତ୍ତ ଅବିଚଳ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଦେଖିଲେ—
ସ୍ନାପଯିତ୍ଵା ତୁ ତଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଗନ୍ଧୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ ମନୋହରୈଃ ଧୂପୈର୍ ଦୀପୈଃ ସନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ ନମସ୍କାରୈସ୍ ତଥା ସ୍ତଵୈଃ
ଭକ୍ତି ସହିତ ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ମନୋହର ଫୁଲ ଦେଇ, ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ, ପ୍ରଣାମ ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ପୂଜା କଲେ—
ଦଣ୍ଡଵତ୍ପ୍ରଣିପାତୈଶ୍ ଚ ନୃତ୍ଯଗୀତାଦିଭିସ୍ ତଥା ସଂପୂଜ୍ଯୈଵଂ ଵିଧାନେନ ଶିଵଲୋକଂ ଵ୍ରଜେନ୍ ନରଃ
ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ, ନୃତ୍ୟ, ଗୀତ ଓ ଏହା ସଦୃଶ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଏଭଳି ପ୍ରକାରେ ପୂଜା କରିଲେ, ମଣିଷ ଶିବଲୋକକୁ ଯାଏ।
ନାରୀ ଵା ଦ୍ଵିଜଶାର୍ଦୂଲାଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତା ପୂର୍ଵୋକ୍ତଂ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା
ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯଦି ଜଣେ ଜଣାଣୀ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରିତ ହୃଦୟରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିବା ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାଆନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କଃ ଶକ୍ନୋତି ଗୁଣାନ୍ ଵକ୍ତୁଂ ସମଗ୍ରାନ୍ ମୁନିସତ୍ତମାଃ ତସ୍ଯ କ୍ଷେତ୍ରଵରସ୍ଯାଥ ଋତେ ଦେଵାନ୍ ମହେଶ୍ଵରାତ୍
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷେତ୍ରର ସମସ୍ତ ଗୁଣ କିଏ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ? ଦେବତାମାନେ ଓ ମହେଶ୍ୱର ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେହି ଏହା କହିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତସ୍ମିନ୍ କ୍ଷେତ୍ରୋତ୍ତମେ ଗତ୍ଵା ଶ୍ରଦ୍ଧଯାଶ୍ରଦ୍ଧଯାପି ଵା ମାଧଵାଦିଷୁ ମାସେଷୁ ନରୋ ଵା ଯଦି ଵାଙ୍ଗନା
ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ଜଣାଣୀ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ କିମ୍ବା ଅଶ୍ରଦ୍ଧାରେ, ମାଧବ ଆଦି ମାସରେ ଯେଉଁଠି ଯାଆନ୍ତି—
ଯସ୍ମିନ୍ ଯସ୍ମିଂସ୍ ତିଥୌ ଵିପ୍ରାଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ବିନ୍ଦୁସରୋମ୍ଭସି ପଶ୍ଯେଦ୍ ଦେଵଂ ଵିରୂପାକ୍ଷଂ ଦେଵୀଂ ଚ ଵରଦାଂ ଶିଵାମ୍
ଯେଉଁ ତିଥିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବିନ୍ଦୁସରସ୍ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ବିରୂପାକ୍ଷ ଦେବ ଓ ଦୟାମୟୀ ଶିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି—
ଗଣଂ ଚଣ୍ଡଂ କାର୍ତ୍ତିକେଯଂ ଗଣେଶଂ ଵୃଷଭଂ ତଥା କଲ୍ପଦ୍ରୁମଂ ଚ ସାଵିତ୍ରୀଂ ଶିଵଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଏବଂ ଗଣମଧ୍ୟରେ ଚଣ୍ଡ, କାର୍ତ୍ତିକେୟ, ଗଣେଶ, ବୃଷ, କଳ୍ପବୃକ୍ଷ, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି—ସେମାନେ ଶିବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ କାପିଲେ ତୀର୍ଥେ ଵିଧିଵତ୍ ପାପନାଶନେ ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯ୍ ଅଭିମତାନ୍ କାମାଞ୍ ଶିଵଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ପାପ ନାଶକ କପିଳ ତୀର୍ଥରେ ଯଥାବିଧି ସ୍ନାନ କରି, ମନେଇଥିବା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ, ଶିବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଯଃ ସ୍ତମ୍ଭ୍ଯଂ ତତ୍ର ଵିଧିଵତ୍ କରୋତି ନିଯତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ କୁଲୈକଵିଂଶମ୍ ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଶିଵଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଯେଉଁଠି ନିୟମିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସହିତ ଯଥାବିଧି ଷ୍ଟମ୍ଭ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରେ, ସେ ନିଜ ବଂଶର ଏକୋଇଶ ପିଢ଼ିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ଶିବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ଏକାମ୍ରକେ ଶିଵକ୍ଷେତ୍ରେ ଵାରାଣସୀସମେ ଶୁଭେ ସ୍ନାନଂ କରୋତି ଯସ୍ ତତ୍ର ମୋକ୍ଷଂ ସ ଲଭତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏକାମ୍ର ନାମକ ଶିବକ୍ଷେତ୍ରରେ, ଯାହା ବାରାଣସୀ ସମାନ ପବିତ୍ର, ଯିଏ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋକ୍ଷ ପାଏ।
ଵିରଜେ ଵିରଜା ମାତା ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ସଂପ୍ରତିଷ୍ଠିତା ଯସ୍ଯାଃ ସଂଦର୍ଶନାନ୍ ମର୍ତ୍ଯଃ ପୁନାତ୍ଯ୍ ଆସପ୍ତମଂ କୁଲମ୍
ବିରଜା, ବିରଜା ମାତା, ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କଲେ, ମଣିଷ ନିଜ ସପ୍ତମ ପିଢ଼ି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର କରିପାରେ।
ସକୃଦ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ତାଂ ଦେଵୀଂ ଭକ୍ତ୍ଯାପୂଜ୍ଯ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ ନରଃ ସ୍ଵଵଂଶମ୍ ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଏକଥର ଦେଖି, ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜା କରି, ଶିର ନମାଇଲେ, ମଣିଷ ନିଜ ବଂଶକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।