ତ୍ଵମ୍ ଏଵ ବ୍ରହ୍ମା ଵିଶ୍ଵେଶ ଅପ୍ସୁ ବ୍ରହ୍ମ ଵଦନ୍ତି ତେ ସର୍ଵସ୍ଯ ପରମା ଯୋନିଃ ସୁଧାଂଶୋ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ନିଧିଃ
ତୁମେ ଏକାଁ ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ। ଜଳରେ ତୁମକୁ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ। ସମସ୍ତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉତ୍ସ ତୁମେ, ଅମୃତର ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିବା, ଆଲୋକର ଭଣ୍ଡାର ତୁମେ।
ଋକ୍ସାମାନି ତଥୌଂକାରମ୍ ଆହୁସ୍ ତ୍ଵାଂ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ ହାଯି ହାଯି ହରେ ହାଯି ହୁଵାହାଵେତି ଵାସକୃତ୍
ବ୍ରହ୍ମା ବିଷୟରେ କଥା କରୁଥିବା ଜଣେ ତୁମକୁ ଋକ୍, ସାମ ଏବଂ ଓଁକାର ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। 'ହାଈ, ହାଈ, ହରେ, ହାଈ, ହୁବାହା' ବୋଲି ତୁମର ଗୁଣଗାନ କରନ୍ତି।
ଗାଯନ୍ତି ତ୍ଵାଂ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ସାମଗା ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ ଯଜୁର୍ମଯ ଋଙ୍ମଯଶ୍ ଚ ସାମାଥର୍ଵଯୁତସ୍ ତଥା
ଦେବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସାମଗାନ କରୁଥିବା ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ବିଷୟରେ ଜଣା ଲୋକେ ତୁମର ଗୁଣଗାନ କରନ୍ତି। ତୁମେ ଯଜୁର, ଋକ୍, ସାମ ଏବଂ ଅଥର୍ବ ମିଶିତ।
ପଠ୍ଯସେ ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଭିସ୍ ତ୍ଵଂ କଲ୍ପୋପନିଷଦାଂ ଗଣୈଃ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାଃ ଶୂଦ୍ରା ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଶ୍ ଚ ଯେ
ବ୍ରହ୍ମା ଜଣା ଲୋକେ, କଳ୍ପ ଓ ଉପନିଷଦର ଗୁଣ୍ଡ ତୁମକୁ ପଠନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମର ଲୋକ ତୁମକୁ ପଠନ୍ତି।
ତ୍ଵମ୍ ଏଵାଶ୍ରମସଂଘାଶ୍ ଚ ଵିଦ୍ଯୁତ୍ ସ୍ତନିତମ୍ ଏଵ ଚ ସଂଵତ୍ସରସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଋତଵୋ ମାସା ମାସାର୍ଧମ୍ ଏଵ ଚ
ତୁମେ ଆଶ୍ରମ ଦଳ, ବିଦ୍ୟୁତ ଓ ତଡିତ, ବର୍ଷ, ଋତୁ, ମାସ ଏବଂ ଅର୍ଧମାସ ଭାବରେ ଅଛ।
କଲା କାଷ୍ଠା ନିମେଷାଶ୍ ଚ ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଯୁଗାନି ଚ ଵୃଷାଣାଂ କକୁଦଂ ତ୍ଵଂ ହି ଗିରୀଣାଂ ଶିଖରାଣି ଚ
ତୁମେ କଳା, କାଷ୍ଠା, ନିମେଷ ଭାବରେ ସମୟର ଭାଗ; ତୁମେ ନକ୍ଷତ୍ର, ଯୁଗ; ବଳଦମାନଙ୍କର କୁହୁଡ଼ ଓ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କର ଶିଖର ଭାବରେ ଅଛ।
ସିଂହୋ ମୃଗାଣାଂ ପତଯସ୍ ତକ୍ଷକାନନ୍ତଭୋଗିନାମ୍ କ୍ଷୀରୋଦୋ ହ୍ଯ୍ ଉଦଧୀନାଂ ଚ ମନ୍ତ୍ରାଣାଂ ପ୍ରଣଵସ୍ ତଥା
ତୁମେ ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ, ତକ୍ଷକ ଓ ଅନନ୍ତ ନାଗମାନଙ୍କର ନାଥ; ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷୀରସାଗର ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଓଁକାର।
ଵଜ୍ରଂ ପ୍ରହରଣାନାଂ ଚ ଵ୍ରତାନାଂ ସତ୍ଯମ୍ ଏଵ ଚ ତ୍ଵମ୍ ଏଵେଚ୍ଛା ଚ ଦ୍ଵେଷଶ୍ ଚ ରାଗୋ ମୋହଃ ଶମଃ କ୍ଷମା
ତୁମେ ଅସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଜ୍ର, ବ୍ରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ୟ। ତୁମେ ଇଚ୍ଛା, ଦ୍ୱେଷ, ରାଗ, ମୋହ, ଶାନ୍ତି ଓ କ୍ଷମା।
ଵ୍ଯଵସାଯୋ ଧୃତିର୍ ଲୋଭଃ କାମକ୍ରୋଧୌ ଜଯାଜଯୌ ତ୍ଵଂ ଗଦୀ ତ୍ଵଂ ଶରୀ ଚାପୀ ଖଟ୍ଵାଙ୍ଗୀ ମୁଦ୍ଗରୀ ତଥା
ତୁମେ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ପତ୍ତି, ଧୃତି, ଲୋଭ, ଆକାଂକ୍ଷା ଓ କ୍ରୋଧ, ଜୟ ଓ ପରାଜୟ। ତୁମେ ଗଦା, ଶର, ଧନୁ, ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ ଓ ମୁଦ୍ଗର।
ଛେତ୍ତା ଭେତ୍ତା ପ୍ରହର୍ତା ଚ ନେତା ମନ୍ତାସି ନୋ ମତଃ ଦଶଲକ୍ଷଣସଂଯୁକ୍ତୋ ଧର୍ମୋ ଽର୍ଥଃ କାମ ଏଵ ଚ
ତୁମେ କାଟିବା, ଭାଙ୍ଗିବା, ମାରିବା, ନେତୃତ୍ୱ କରିବା ଓ ପରାମର୍ଶ ଦେବା, ଆମେ ଏହିପରି ଭାବୁଛୁ। ଦଶ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମ ତୁମେ।
ଇନ୍ଦୁଃ ସମୁଦ୍ରଃ ସରିତଃ ପଲ୍ଵଲାନି ସରାଂସି ଚ ଲତାଵଲ୍ଲ୍ଯସ୍ ତୃଣୌଷଧ୍ଯଃ ପଶଵୋ ମୃଗପକ୍ଷିଣଃ
ତୁମେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସମୁଦ୍ର, ନଦୀ, ଜଳାଶୟ ଓ ହ୍ରଦ; ତୁମେ ଲତା, ବେଳ, ଘାସ, ଔଷଧି, ଗୋମାନ୍ୟ, ବନ୍ୟ ପଶୁ ଓ ପକ୍ଷୀ।
ଦ୍ରଵ୍ଯକର୍ମଗୁଣାରମ୍ଭଃ କାଲପୁଷ୍ପଫଲପ୍ରଦଃ ଆଦିଶ୍ ଚାନ୍ତଶ୍ ଚ ମଧ୍ଯଶ୍ ଚ ଗାଯତ୍ର୍ଯ୍ ଓଂକାର ଏଵ ଚ
ତୁମେ ଦ୍ରବ୍ୟ, କର୍ମ ଓ ଗୁଣର ଆରମ୍ଭ; ସମୟ, ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦେବାରି; ଆରମ୍ଭ, ଶେଷ ଓ ମଧ୍ୟ; ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ଓଁକାର ତୁମେ।
ହରିତୋ ଲୋହିତଃ କୃଷ୍ଣୋ ନୀଲଃ ପୀତସ୍ ତଥା କ୍ଷଣଃ କଦ୍ରୁଶ୍ ଚ କପିଲୋ ବଭ୍ରୁଃ କପୋତୋ ମଚ୍ଛକସ୍ ତଥା
ତୁମେ ହରିତ, ଲାଲ, କୃଷ୍ଣ, ନୀଳ, ପୀତ ଓ ତ୍ରାଣ; ତୁମେ କଦ୍ରୁ, କପିଳ, ବଭ୍ରୁ, କପୋତ ଓ ମଚ୍ଛକ।
ସୁଵର୍ଣରେତା ଵିଖ୍ଯାତଃ ସୁଵର୍ଣଶ୍ ଚାପ୍ଯ୍ ଅଥୋ ମତଃ ସୁଵର୍ଣନାମା ଚ ତଥା ସୁଵର୍ଣପ୍ରିଯ ଏଵ ଚ
ତୁମେ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେତାସ୍ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଗଣାଯାଏ; ସୁବର୍ଣ୍ଣନାମା ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣପ୍ରିୟ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଅଛ।
ତ୍ଵମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ ଚ ଯମଶ୍ ଚୈଵ ଵରୁଣୋ ଧନଦୋ ଽନଲଃ ଉତ୍ଫୁଲ୍ଲଶ୍ ଚିତ୍ରଭାନୁଶ୍ ଚ ସ୍ଵର୍ଭାନୁର୍ ଭାନୁର୍ ଏଵ ଚ
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ, ଭରୁଣ, କୁବେର ଓ ଅଗ୍ନି; ତୁମେ ଉତ୍ଫୁଲ୍ଲ, ଚିତ୍ରଭାନୁ, ସ୍ବର୍ଭାନୁ ଓ ଭାନୁ।
ହୋତ୍ରଂ ହୋତା ଚ ହୋମ୍ଯଂ ଚ ହୁତଂ ଚୈଵ ତଥା ପ୍ରଭୁଃ ତ୍ରିସୌପର୍ଣସ୍ ତଥା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଯଜୁଷାଂ ଶତରୁଦ୍ରିଯମ୍
ତୁମେ ହୋମର ଉପହାର, ଉପହାରକାରୀ, ଉପହାର ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ ଓ ଉପହାର ନିଜେ; ତୁମେ ପ୍ରଭୁ, ତ୍ରିସୌପର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ଯଜୁର ମନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶତରୁଦ୍ରୀୟ।
ପଵିତ୍ରଂ ଚ ପଵିତ୍ରାଣାଂ ମଙ୍ଗଲାନାଂ ଚ ମଙ୍ଗଲମ୍ ପ୍ରାଣଶ୍ ଚ ତ୍ଵଂ ରଜଶ୍ ଚ ତ୍ଵଂ ତମଃ ସତ୍ତ୍ଵଯୁତସ୍ ତଥା
ତୁମେ ପବିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ପବିତ୍ର, ମଙ୍ଗଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ମଙ୍ଗଳ; ତୁମେ ପ୍ରାଣ, ରଜସ୍ ଓ ସତ୍ତ୍ୱ ଯୁକ୍ତ ତମସ୍।
ପ୍ରାଣୋ ଽପାନଃ ସମାନଶ୍ ଚ ଉଦାନୋ ଵ୍ଯାନ ଏଵ ଚ ଉନ୍ମେଷଶ୍ ଚ ନିମେଷଶ୍ ଚ କ୍ଷୁତ୍ତୃଙ୍ଜୃମ୍ଭା ତଥୈଵ ଚ
ତୁମେ ପ୍ରାଣ, ଅପାନ, ସମାନ, ଉଦାନ ଓ ବ୍ୟାନ; ତୁମେ ଚକ୍ଷୁର ଖୋଲିବା ଓ ବନ୍ଦ କରିବା, ଭୋକ, ତିର୍ଷ୍ଣା ଓ ଜମ୍ଭା।
ଲୋହିତାଙ୍ଗଶ୍ ଚ ଦଂଷ୍ଟ୍ରୀ ଚ ମହାଵକ୍ତ୍ରୋ ମହୋଦରଃ ଶୁଚିରୋମା ହରିଚ୍ଛ୍ମଶ୍ରୁର୍ ଊର୍ଧ୍ଵକେଶଶ୍ ଚଲାଚଲଃ
ଲାଲ୍ ଦେହ, ବଡ଼ ଦାନ୍ତ, ବିଶାଳ ମୁଁହ, ମୋଟ ଗଭା, ପବିତ୍ର କେଶ, ହରିତ ଦାଢ଼ି, କେଶ ଉଠିଥିବା, କେବେ ଚଳିଥିବା ଓ କେବେ ଅଚଳ ଥିବା।
ଗୀତଵାଦିତ୍ରନୃତ୍ଯାଙ୍ଗୋ ଗୀତଵାଦନକପ୍ରିଯଃ ମତ୍ସ୍ଯୋ ଜାଲୋ ଜଲୋ ଽଜଯ୍ଯୋ ଜଲଵ୍ଯାଲଃ କୁଟୀଚରଃ
ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ନୃତ୍ୟ; ସେ ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି; ସେ ମାଛ, ଜାଲ, ପାଣି, ଅଜୟ, ଜଳ ନାଗ ଓ ଛୋଟ ଘରରେ ବସୁଥିବା।
ଵିକାଲଶ୍ ଚ ସୁକାଲଶ୍ ଚ ଦୁଷ୍କାଲଃ କାଲନାଶନଃ ମୃତ୍ଯୁଶ୍ ଚୈଵାକ୍ଷଯୋ ଽନ୍ତଶ୍ ଚ କ୍ଷମାମାଯାକରୋତ୍କରଃ
ସେ ଅସମୟ, ସମୟ ଓ ଖରାପ ସମୟ; ସମୟକୁ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା; ମୃତ୍ୟୁ, ଅବିନାଶୀ, ଶେଷ ଓ ଭୂମି ଓ ମାୟାକୁ ଉଖଳିଦେଇଥିବା।
ସଂଵର୍ତୋ ଵର୍ତକଶ୍ ଚୈଵ ସଂଵର୍ତକବଲାହକୌ ଘଣ୍ଟାକୀ ଘଣ୍ଟକୀ ଘଣ୍ଟୀ ଚୂଡାଲୋ ଲଵଣୋଦଧିଃ
ସେ ସଂବର୍ତ୍ତ, ବର୍ତ୍ତକ, ସଂବର୍ତ୍ତକ ଓ ବଳାହକ ମେଘ, ଘଣ୍ଟାକୀ, ଘଣ୍ଟକୀ, ଘଣ୍ଟି, ଚୂଡ଼ାଳ ଓ ଲୁଣ ଦୁଧି।
ବ୍ରହ୍ମା କାଲାଗ୍ନିଵକ୍ତ୍ରଶ୍ ଚ ଦଣ୍ଡୀ ମୁଣ୍ଡସ୍ ତ୍ରିଦଣ୍ଡଧୃକ୍ ଚତୁର୍ଯୁଗଶ୍ ଚତୁର୍ଵେଦଶ୍ ଚତୁର୍ହୋତ୍ରଶ୍ ଚତୁଷ୍ପଥଃ
ସେ ବ୍ରହ୍ମା, କାଳାଗ୍ନି ମୁଁହ, ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡା, ତିନି ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଚାରି ଯୁଗ, ଚାରି ବେଦ, ଚାରି ଯଜ୍ଞ, ଚାରି ରାସ୍ତା।
ଚାତୁରାଶ୍ରମ୍ଯନେତା ଚ ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯକରଶ୍ ଚ ହ କ୍ଷରାକ୍ଷରଃ ପ୍ରିଯୋ ଧୂର୍ତୋ ଗଣୈର୍ ଗଣ୍ଯୋ ଗଣାଧିପଃ
ଚାରି ଆଶ୍ରମର ନେତା, ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ନଶ୍ୱ ଓ ଅନଶ୍ୱ, ପ୍ରିୟ, ଚତୁର, ଦଳରେ ଗଣନୀୟ, ଦଳମୁଖ୍ୟ।
ରକ୍ତମାଲ୍ଯାମ୍ବରଧରୋ ଗିରୀଶୋ ଗିରିଜାପ୍ରିଯଃ ଶିଲ୍ପୀଶଃ ଶିଲ୍ପିନଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ସର୍ଵଶିଲ୍ପିପ୍ରଵର୍ତକଃ
ଲାଲ୍ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ପାହାଡ଼ର ନାଥ, ପାହାଡ଼ ଜନ୍ମିନୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, କଳାକୁଶଳୀଙ୍କ ନାଥ, ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଳାକୁଶଳୀ, ସମସ୍ତ କଳାର ଆରମ୍ଭକାରୀ।
ଭଗନେତ୍ରାନ୍ତକଶ୍ ଚଣ୍ଡଃ ପୂଷ୍ଣୋ ଦନ୍ତଵିନାଶନଃ ସ୍ଵାହା ସ୍ଵଧା ଵଷଟ୍କାରୋ ନମସ୍କାର ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଭଗଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ନଶ୍ୱ କରିଥିବା, ଭୟଙ୍କର, ପୂଷାନ୍କ ଦାନ୍ତ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଧା, ବଷଟ୍ ଉଚ୍ଚାରଣକାରୀ, ନମସ୍କାର, ଆପଣଙ୍କୁ ନମନ।
ଗୂଢଵ୍ରତଶ୍ ଚ ଗୂଢଶ୍ ଚ ଗୂଢଵ୍ରତନିଷେଵିତଃ ତରଣସ୍ ତାରଣଶ୍ ଚୈଵ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ତାରଣଃ
ଗୁପ୍ତ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା, ଗୁପ୍ତ, ଗୁପ୍ତ ବ୍ରତୀଙ୍କ ସେବିତ, ଉଦ୍ଧାରକ, ତାରକ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଉଦ୍ଧାରକ।
ଧାତା ଵିଧାତା ସଂଧାତା ନିଧାତା ଧାରଣୋ ଧରଃ ତପୋ ବ୍ରହ୍ମ ଚ ସତ୍ଯଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଂ ତଥାର୍ଜଵମ୍
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ଏକତ୍ରିତ କରୁଥିବା, ରଖିଥିବା, ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଭାରବାହକ; ତପସ୍ୟା, ବ୍ରହ୍ମ, ସତ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ, ଏବଂ ସରଳତା।
ଭୂତାତ୍ମା ଭୂତକୃଦ୍ ଭୂତୋ ଭୂତଭଵ୍ଯଭଵୋଦ୍ଭଵଃ ଭୂର୍ ଭୁଵଃ ସ୍ଵରିତଶ୍ ଚୈଵ ଭୂତୋ ହ୍ଯ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଭୂତମାନଙ୍କ ଆତ୍ମା, ଭୂତମାନଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସ୍ୱୟଂ ଭୂତ, ଅତୀତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ; ଭୂମି, ଆକାଶ, ସ୍ୱର୍ଗ, ଭୂତ, ଅଗ୍ନି ଓ ମହେଶ୍ୱର।
ବ୍ରହ୍ମାଵର୍ତଃ ସୁରାଵର୍ତଃ କାମାଵର୍ତ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ କାମବିମ୍ବଵିନିର୍ହନ୍ତା କର୍ଣିକାରସ୍ରଜପ୍ରିଯଃ
ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତ, ସୁରାବର୍ତ୍ତ, କାମାବର୍ତ୍ତ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; କାମର ଛବିକୁ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା, କର୍ଣ୍ଣିକାର ଫୁଲର ମାଳାକୁ ପ୍ରିୟ କରୁଥିବା।