ଦକ୍ଷୋ ଽପି ମନସା ଦେଵଂ ଭଵଂ ଶରଣମ୍ ଅନ୍ଵଗାତ୍ ପ୍ରାଣାପାନୌ ସମାରୁଧ୍ଯ ଚକ୍ଷୁଃସ୍ଥାନେ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଦକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ମନରେ ଭାବି, ଭବଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଲେ; ପ୍ରାଣ ଓ ଶ୍ୱାସକୁ ଏକତ୍ର କରି, ଚକ୍ଷୁସ୍ଥଳରେ ଦୃଢ଼ ଧ୍ୟାନ ଦେଲେ।
ଵିଧାର୍ଯ ସର୍ଵତୋ ଦୃଷ୍ଟିଂ ବହୁଦୃଷ୍ଟିର୍ ଅମିତ୍ରଜିତ୍ ସ୍ମିତଂ କୃତ୍ଵାବ୍ରଵୀଦ୍ ଵାକ୍ଯଂ ବ୍ରୂହି କିଂ କରଵାଣି ତେ
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଅନେକ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଶତ୍ରୁଜୟୀ, ହସି କହିଲେ: 'କହ, ତୋତେ କଣ କରିଦେବି?'
ଶ୍ରାଵିତେ ଚ ମହାଖ୍ଯାନେ ଦେଵାନାଂ ପିତୃଭିଃ ସହ ତମ୍ ଉଵାଚାଞ୍ଜଲିଂ କୃତ୍ଵା ଦକ୍ଷୋ ଦେଵଂ ପ୍ରଜାପତିଃ ଭୀତଃ ଶଙ୍କିତଚିତ୍ତସ୍ ତୁ ସବାଷ୍ପଵଦନେକ୍ଷଣଃ
ଦେବତାମାନେ ଓ ପିତୃମାନେ ବଡ଼ କଥା ଶୁଣିଲେ, ତାପରେ ଦକ୍ଷ, ପ୍ରଜାପତି, ହାତ ଜୋଡି ଭୟଭୀତ ଓ ଶଙ୍କିତ ମନରେ, ଆଖିରେ ଅଂଶୁ ଓ ମୁହଁରେ ଦୁଃଖ ସହିତ, ଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଯଦି ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ ଯଦି ଵାହଂ ତଵ ପ୍ରିଯଃ ଯଦି ଚାହମ୍ ଅନୁଗ୍ରାହ୍ଯୋ ଯଦି ଦେଯୋ ଵରୋ ମମ
ଯଦି ଭଗବାନ ପ୍ରସନ୍ନ, ଯଦି ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରିୟ, ଯଦି ମୋତେ କୃପା କରିବାକୁ ଚାହଁ, ଯଦି ମୋତେ ଦୟା କରି ବର ଦେବାକୁ ଚାହଁ—
ଯଦ୍ ଭକ୍ଷ୍ଯଂ ଭକ୍ଷିତଂ ପୀତଂ ତ୍ରାସିତଂ ଯଚ୍ ଚ ନାଶିତମ୍ ଚୂର୍ଣୀକୃତାପଵିଦ୍ଧଂ ଚ ଯଜ୍ଞସଂଭାରମ୍ ଈଦୃଶମ୍
ଯେଉଁ ଭକ୍ଷ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଖାଇଦିଆଯାଇଛି, ପିଇଦିଆଯାଇଛି, ଭୟ ଦେଇ ଦୂର କରାଯାଇଛି, ବା ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଫେଲାଯାଇଛି—ଏପରି ଯଜ୍ଞ ସାମଗ୍ରୀ—
ଦୀର୍ଘକାଲେନ ମହତା ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଚ ସଂଚିତମ୍ ନ ଚ ମିଥ୍ଯା ଭଵେନ୍ ମହ୍ଯଂ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ ମହେଶ୍ଵର
ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ବଡ଼ ପ୍ରୟାସରେ ସଞ୍ଚୟ କରାଯାଇଛି—ତୁମ କୃପାରେ, ମହେଶ୍ୱର, ଏହା ମୋ ପାଖରେ କେବେ ନଷ୍ଟ ହେଉନାହିଁ।
ତଥାସ୍ତ୍ଵ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଆହ ଭଗଵାନ୍ ଭଗନେତ୍ରହରୋ ହରଃ ଧର୍ମାଧ୍ଯକ୍ଷଂ ମହାଦେଵଂ ତ୍ର୍ଯମ୍ବକଂ ଚ ପ୍ରଜାପତିଃ
'ତଥା ହେଉ', ଭଗବାନ ଭଗନେତ୍ରହର ହର କହିଲେ, ଏବଂ ପ୍ରଜାପତି ଧର୍ମର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ତିନି ଆଖି ଥିବା ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଜାନୁଭ୍ଯାମ୍ ଅଵନୀଂ ଗତ୍ଵା ଦକ୍ଷୋ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଭଵାଦ୍ ଵରମ୍ ନାମ୍ନାଂ ଚାଷ୍ଟସହସ୍ରେଣ ସ୍ତୁତଵାନ୍ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜମ୍
ଦକ୍ଷ ଜାଣୁ ଟିକେଇ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ, ଭବଙ୍କୁ ବର ପାଇ, ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟହଜାର ନାମରେ ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଏଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଦା ଦକ୍ଷଃ ଶଂଭୋର୍ ଵୀର୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିଃ ପ୍ରଣତୋ ଭୂତ୍ଵା ସଂସ୍ତୋତୁମ୍ ଉପଚକ୍ରମେ
ଏପରି ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦେଖି, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦକ୍ଷ ହାତ ଜୋଡି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନମସ୍ ତେ ଦେଵଦେଵେଶ ନମସ୍ ତେ ଽନ୍ଧକସୂଦନ ଦେଵେନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଂ ବଲଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେଵଦାନଵପୂଜିତ
ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନାୟକ, ଦେବତାଙ୍କ ମାଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଅନ୍ଧକାସୁରଙ୍କ ନାଶକ, ଦେବେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।
ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଵିରୂପାକ୍ଷ ତ୍ର୍ଯକ୍ଷ ଯକ୍ଷାଧିପପ୍ରିଯ ସର୍ଵତଃପାଣିପାଦସ୍ ତ୍ଵଂ ସର୍ଵତୋକ୍ଷିଶିରୋମୁଖଃ
ହଜାର ଆଖି, ବିଚିତ୍ର ଆଖି, ତିନି ଆଖି, ଯକ୍ଷମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ହାତ ପାଉଁ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ, ଚକ୍ଷୁ, ମଣ୍ଡ ଓ ମୁଁହ ଥିବା।
ସର୍ଵତଃଶ୍ରୁତିମାଂଲ୍ ଲୋକେ ସର୍ଵମ୍ ଆଵୃତ୍ଯ ତିଷ୍ଠସି ଶଙ୍କୁକର୍ଣୋ ମହାକର୍ଣଃ କୁମ୍ଭକର୍ଣୋ ଽର୍ଣଵାଲଯଃ
ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଶୁଣିପାରିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆବୃତ କରି ରହିଛ; ଶଂଖ ଆକୃତି କାନ, ବଡ଼ କାନ, ଘଡ଼ା ପରି କାନ, ସମୁଦ୍ରରେ ବେଷ୍ଟିତ।
ଗଜେନ୍ଦ୍ରକର୍ଣୋ ଗୋକର୍ଣଃ ଶତକର୍ଣୋ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଶତୋଦରଃ ଶତାଵର୍ତଃ ଶତଜିହ୍ଵଃ ସନାତନଃ
ହାତୀର କାନ, ଗାଈର କାନ, ଶତ କାନ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଶତ ଉଦର, ଶତ ଘୁର୍ଣ୍ଣି, ଶତ ଜିହ୍ବା, ଚିରକାଳ ଅବିଚଳ।
ଗାଯନ୍ତି ତ୍ଵାଂ ଗାଯତ୍ରିଣୋ ଅର୍ଚଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଅର୍କମ୍ ଅର୍କିଣଃ ଦେଵଦାନଵଗୋପ୍ତା ଚ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ତ୍ଵଂ ଶତକ୍ରତୁଃ
ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପାଠକମାନେ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି, ଆର୍କପୂଜକମାନେ ସୂର୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି; ତୁମେ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମା, ତୁମେ ଶତକ୍ରତୁ।
ମୂର୍ତିମାଂସ୍ ତ୍ଵଂ ମହାମୂର୍ତିଃ ସମୁଦ୍ରଃ ସରସାଂ ନିଧିଃ ତ୍ଵଯି ସର୍ଵା ଦେଵତା ହି ଗାଵୋ ଗୋଷ୍ଠ ଇଵାସତେ
ତୁମେ ଦେହଧାରୀ, ବଡ଼ ଆକାରର, ଜଳର ସମୁଦ୍ର, ଜଳର ଭଣ୍ଡାର। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଗୋଠରେ ଗାଁମାନେ ଯେପରି ଏକଠି ରହନ୍ତି, ସେପରି ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ।
ତ୍ଵତ୍ତଃ ଶରୀରେ ପଶ୍ଯାମି ସୋମମ୍ ଅଗ୍ନିଜଲେଶ୍ଵରମ୍ ଆଦିତ୍ଯମ୍ ଅଥ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ସବୃହସ୍ପତିମ୍
ତୁମର ଦେହରେ ମୁଁ ଦେଖୁଛି — ସୋମ, ଅଗ୍ନି, ଜଳର ମାଲିକ, ଆଦିତ୍ୟ, ବିଷ୍ଣୁ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବୃହସ୍ପତି।
କ୍ରିଯା କରଣକାର୍ଯେ ଚ କର୍ତା କାରଣମ୍ ଏଵ ଚ ଅସଚ୍ ଚ ସଦସଚ୍ ଚୈଵ ତଥୈଵ ପ୍ରଭଵାଵ୍ଯଯୌ
କାର୍ଯ୍ୟ, ଉପକରଣ ଓ ଫଳରେ, ତୁମେ କରିଥିବା ଓ କାରଣ; ତୁମେ ଅସତ୍ ଓ ସତ୍, ଆରମ୍ଭ ଓ ଅବିନାଶୀ।
ନମୋ ଭଵାଯ ଶର୍ଵାଯ ରୁଦ୍ରାଯ ଵରଦାଯ ଚ ପଶୂନାଂ ପତଯେ ଚୈଵ ନମୋ ଽସ୍ତ୍ଵ୍ ଅନ୍ଧକଘାତିନେ
ଭବ, ଶର୍ବ, ରୁଦ୍ର, ଦୟାକର, ପଶୁମାନଙ୍କର ମାଲିକ ଓ ଅନ୍ଧକକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ତ୍ରିଜଟାଯ ତ୍ରିଶୀର୍ଷାଯ ତ୍ରିଶୂଲଵରଧାରିଣେ ତ୍ର୍ଯମ୍ବକାଯ ତ୍ରିନେତ୍ରାଯ ତ୍ରିପୁରଘ୍ନାଯ ଵୈ ନମଃ
ତିନି ଚଟି ଚୁଲି, ତିନି ମୁଣ୍ଡ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରିଥିବା, ତ୍ରୟମ୍ବକ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ତ୍ରିପୁରକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମଶ୍ ଚଣ୍ଡାଯ ମୁଣ୍ଡାଯ ଵିଶ୍ଵଚଣ୍ଡଧରାଯ ଚ ଦଣ୍ଡିନେ ଶଙ୍କୁକର୍ଣାଯ ଦଣ୍ଡିଦଣ୍ଡାଯ ଵୈ ନମଃ
ଚଣ୍ଡ, ମୁଣ୍ଡ, ସମସ୍ତ ଚଣ୍ଡତା ଧାରଣ କରିଥିବା, ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଶଂଖ ଆକାର କାନ ଓ ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽର୍ଧଦଣ୍ଡିକେଶାଯ ଶୁଷ୍କାଯ ଵିକୃତାଯ ଚ ଵିଲୋହିତାଯ ଧୂମ୍ରାଯ ନୀଲଗ୍ରୀଵାଯ ଵୈ ନମଃ
ଅର୍ଧଦଣ୍ଡ ଚୁଲି, ଶୁଷ୍କ, ବିକୃତ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ, ଧୂମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ, ନୀଳ କଣ୍ଠ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତ୍ଵ୍ ଅପ୍ରତିରୂପାଯ ଵିରୂପାଯ ଶିଵାଯ ଚ ସୂର୍ଯାଯ ସୂର୍ଯପତଯେ ସୂର୍ଯଧ୍ଵଜପତାକିନେ
ଅପୂର୍ବ, ବିକୃତ, ଶିବ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ମାଲିକ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଧ୍ୱଜ ଧାରଣ କରିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମଃ ପ୍ରମଥନାଶାଯ ଵୃଷସ୍କନ୍ଧାଯ ଵୈ ନମଃ ନମୋ ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭାଯ ହିରଣ୍ଯକଵଚାଯ ଚ
ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା, ବୃଷଭ ଶ୍ରେଣୀ ଧାରଣ କରିଥିବା, ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କବଚ ଧାରଣ କରିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ହିରଣ୍ଯକୃତଚୂଡାଯ ହିରଣ୍ଯପତଯେ ନମଃ ଶତ୍ରୁଘାତାଯ ଚଣ୍ଡାଯ ପର୍ଣସଂଘଶଯାଯ ଚ
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚୂଡା ଧାରଣ କରିଥିବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣର ମାଲିକ, ଶତ୍ରୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା, ଚଣ୍ଡ ଓ ପତ୍ର ଉପରେ ବିଶ୍ରାମ କରିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମଃ ସ୍ତୁତାଯ ସ୍ତୁତଯେ ସ୍ତୂଯମାନାଯ ଵୈ ନମଃ ସର୍ଵାଯ ସର୍ଵଭକ୍ଷାଯ ସର୍ଵଭୂତାନ୍ତରାତ୍ମନେ
ସ୍ତୁତି ହେଉଥିବା, ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ, ସ୍ତୁତି ହେଉଥିବା, ସମସ୍ତ, ସମସ୍ତକୁ ଭକ୍ଷ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଅନ୍ତରାତ୍ମା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ହୋମାଯ ମନ୍ତ୍ରାଯ ଶୁକ୍ଲଧ୍ଵଜପତାକିନେ ନମୋ ଽନମ୍ଯାଯ ନମ୍ଯାଯ ନମଃ କିଲକିଲାଯ ଚ
ହୋମ, ମନ୍ତ୍ର, ଧଳା ଧ୍ୱଜ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଅନମ୍ୟ, ନମ୍ୟ, ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ କରିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ ତ୍ଵାଂ ଶଯମାନାଯ ଶଯିତାଯୋତ୍ଥିତାଯ ଚ ସ୍ଥିତାଯ ଧାଵମାନାଯ କୁବ୍ଜାଯ କୁଟିଲାଯ ଚ
ଶୟନ କରୁଥିବା, ଶୟିତ, ଉଠୁଥିବା, ଦଢ଼ି ରହୁଥିବା, ଦୌଡ଼ୁଥିବା, କୁବ୍ଜ ଓ ବାକ୍ର ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ନର୍ତନଶୀଲାଯ ମୁଖଵାଦିତ୍ରକାରିଣେ ବାଧାପହାଯ ଲୁବ୍ଧାଯ ଗୀତଵାଦିତ୍ରକାରିଣେ
ନୃତ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ମୁଖ ଦ୍ବାରା ବାଦ୍ୟ ତିଆରି କରୁଥିବା, ବାଧା ଦୂର କରିଥିବା, ଲୋଭୀ, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ତିଆରି କରୁଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠାଯ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଯ ବଲପ୍ରମଥନାଯ ଚ ଉଗ୍ରାଯ ଚ ନମୋ ନିତ୍ଯଂ ନମଶ୍ ଚ ଦଶବାହଵେ
ଅଧିକ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶକ୍ତିକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା, ଉଗ୍ର; ସଦା ନମସ୍କାର, ଦଶ ଭୁଜା ଧାରଣ କରିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମଃ କପାଲହସ୍ତାଯ ସିତଭସ୍ମପ୍ରିଯାଯ ଚ ଵିଭୀଷଣାଯ ଭୀମାଯ ଭୀଷ୍ମଵ୍ରତଧରାଯ ଚ
କପାଳ ହାତରେ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଧଳା ଭସ୍ମକୁ ପ୍ରିୟ କରୁଥିବା, ଭୟଙ୍କର, ଭୀମ, ଭୀଷ୍ମ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।