ନମୋ ଯଜ୍ଞଶିରୋହନ୍ତ୍ରେ କୃଷ୍ଣକେଶାପହାରିଣେ ଭଗନେତ୍ରନିପାତାଯ ପୂଷ୍ଣୋ ଦନ୍ତହରାଯ ଚ
ଯଜ୍ଞର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଥିବା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚୁଲି ହଟାଇଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଭଗଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଉଖଳିଥିବା, ପୂଷଣଙ୍କ ଦାନ୍ତ ନେଇଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମଃ ପିନାକଶୂଲାସିଖଡ୍ଗମୁଦ୍ଗରଧାରିଣେ ନମୋ ଽସ୍ତୁ କାଲକାଲାଯ ତୃତୀଯନଯନାଯ ଚ
ପିନାକ, ଶୂଳ, ତଳୱାର, ମୁସଳ ଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। କାଳଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାଳ, ତୃତୀୟ ନୟନ ଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଅନ୍ତକାନ୍ତକୃତେ ଚୈଵ ନମଃ ପର୍ଵତଵାସିନେ ସୁଵର୍ଣରେତସେ ଚୈଵ ନମଃ କୁଣ୍ଡଲଧାରିଣେ
ମୃତ୍ୟୁକୁ ନଶ୍ୱନ କରିଥିବା, ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା, ସୁନା ଭଳି ତଜ୍ଜନ୍ୟ ଥିବା ଓ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଯୋଗନାଶାଯ ଯୋଗିନାଂ ଗୁରଵେ ନମଃ ଶଶାଙ୍କାଦିତ୍ଯନେତ୍ରାଯ ଲଲାଟନଯନାଯ ଚ
ଦାନବମାନଙ୍କର ଯୋଗକୁ ନଶ୍ୱନ କରିଥିବା, ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ଗୁରୁ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେଉଁଠି ନୟନ ଭାବେ ଅଛି, ଲଳାଟରେ ତୃତୀୟ ନୟନ ଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମଃ ଶ୍ମଶାନରତଯେ ଶ୍ମଶାନଵରଦାଯ ଚ ନମୋ ଦୈଵତନାଥାଯ ତ୍ର୍ଯମ୍ବକାଯ ନମୋ ନମଃ
ଶ୍ମଶାନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା, ଶ୍ମଶାନରେ ଦୟାଲୁ ଦେଉଥିବା, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ଏବଂ ତ୍ରୟମ୍ବକ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ମୋର ନମସ୍କାର।
ଗୃହସ୍ଥସାଧଵେ ନିତ୍ଯଂ ଜଟିଲେ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣେ ନମୋ ମୁଣ୍ଡାର୍ଧମୁଣ୍ଡାଯ ପଶୂନାଂ ପତଯେ ନମଃ
ଘରେ ରହି ଧର୍ମ ପାଳନ କରୁଥିବା, ଜଟାଧାରୀ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଅଧା କିମ୍ବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁଣ୍ଡିଥିବା, ପଶୁମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସଦା ମୋର ନମସ୍କାର।
ସଲିଲେ ତପ୍ଯମାନାଯ ଯୋଗୈଶ୍ଵର୍ଯପ୍ରଦାଯ ଚ ନମଃ ଶାନ୍ତାଯ ଦାନ୍ତାଯ ପ୍ରଲଯୋତ୍ପତ୍ତିକାରିଣେ
ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା, ଯୋଗ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା, ଶାନ୍ତ ଓ ସଂଯମୀ, ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରଳୟ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽନୁଗ୍ରହକର୍ତ୍ରେ ଚ ସ୍ଥିତିକର୍ତ୍ରେ ନମୋ ନମଃ ନମୋ ରୁଦ୍ରାଯ ଵସଵ ଆଦିତ୍ଯାଯାଶ୍ଵିନେ ନମଃ
କୃପା କରୁଥିବା ଓ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର। ରୁଦ୍ର, ବସୁ, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀମାନଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମଃ ପିତ୍ରେ ଽଥ ସାଂଖ୍ଯାଯ ଵିଶ୍ଵେଦେଵାଯ ଵୈ ନମଃ ନମଃ ଶର୍ଵାଯ ଉଗ୍ରାଯ ଶିଵାଯ ଵରଦାଯ ଚ
ପିତା, ସାଂଖ୍ୟ ଓ ବିଶ୍ୱଦେବଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ଶର୍ବ, ଉଗ୍ର, ଶିବ ଓ ଦୟାଲୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଭୀମାଯ ସେନାନ୍ଯେ ପଶୂନାଂ ପତଯେ ନମଃ ଶୁଚଯେ ଵୈରିହାନାଯ ସଦ୍ଯୋଜାତାଯ ଵୈ ନମଃ
ଭୟଙ୍କର, ସେନାପତି, ପଶୁମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ପବିତ୍ର, ଶତ୍ରୁ ନଶ୍ୱନ କରୁଥିବା ଓ ସଦ୍ୟୋଜାତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ମହାଦେଵାଯ ଚିତ୍ରାଯ ଵିଚିତ୍ରାଯ ଚ ଵୈ ନମଃ ପ୍ରଧାନାଯାପ୍ରମେଯାଯ କାର୍ଯାଯ କାରଣାଯ ଚ
ମହାଦେବ, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରୂପର, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଅପରିମାପ୍ୟ, କାରଣ ଓ ଫଳ ଭାବରେ ଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ପୁରୁଷାଯ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ପୁରୁଷେଚ୍ଛାକରାଯ ଚ ନମଃ ପୁରୁଷସଂଯୋଗପ୍ରଧାନଗୁଣକାରିଣେ
ପୁରୁଷ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ପୁରୁଷଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଓ ପୁରୁଷ ଓ ପ୍ରଧାନ ଗୁଣର ସଂଯୋଗ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ପ୍ରଵର୍ତକାଯ ପ୍ରକୃତେଃ ପୁରୁଷସ୍ଯ ଚ ସର୍ଵଶଃ କୃତାକୃତସ୍ଯ ସତ୍କର୍ତ୍ରେ ଫଲସଂଯୋଗଦାଯ ଚ
ପ୍ରକୃତି ଓ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆରମ୍ଭ କରୁଥିବା, କରାଯାଇଥିବା ଓ ଅକରାଯାଇଥିବା କାମର କର୍ତ୍ତା, ଫଳ ସଂଯୋଗ ଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
କାଲଜ୍ଞାଯ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ନମୋ ନିଯମକାରିଣେ ନମୋ ଵୈଷମ୍ଯକର୍ତ୍ରେ ଚ ଗୁଣାନାଂ ଵୃତ୍ତିଦାଯ ଚ
ସମସ୍ତଙ୍କର କାଳ ଜାଣିଥିବା, ନିୟମ କରୁଥିବା, ବିଭିନ୍ନତା ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ଓ ଗୁଣମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ ତେ ଦେଵଦେଵେଶ ନମସ୍ ତେ ଭୂତଭାଵନ ଶିଵ ସୌମ୍ଯମୁଖୋ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଭଵ ସୌମ୍ଯୋ ହି ନଃ ପ୍ରଭୋ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପ୍ରଭୁ, ଶିବ, ନମ୍ର ମୁହଁ ଥିବା, ଆମେ ଦେଖିପାରିବା ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହେଉ, ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଏଵଂ ସ ଭଗଵାନ୍ ଦେଵୋ ଜଗତ୍ପତିର୍ ଉମାପତିଃ ସ୍ତୂଯମାନଃ ସୁରୈଃ ସର୍ଵୈର୍ ଅମରାନ୍ ଇଦମ୍ ଅବ୍ରଵୀତ୍
ଏଭଳି ଭାବେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ ହେଉଥିବା, ଉମାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ, ଭଗବାନ ଏହି କଥା ଅମରମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ସୁଖଶ୍ ଚ ସୌମ୍ଯଶ୍ ଚ ଦେଵାନାମ୍ ଅସ୍ମି ଭୋଃ ସୁରାଃ ଵରଂ ଵରଯତ କ୍ଷିପ୍ରଂ ଦାତାସ୍ମି ତମ୍ ଅସଂଶଯମ୍
ହେ ଦେବତାମାନେ, ମୁଁ ସହଜରେ ଦେଖାଯାଏ ଓ ନମ୍ର, ତୁମେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହ, ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ତୁମକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦେଇଦେବି।
ତତସ୍ ତେ ପ୍ରଣତାଃ ସର୍ଵେ ସୁରା ଊଚୁସ୍ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଶିର ନମାଇ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତଵୈଵ ଭଗଵନ୍ ହସ୍ତେ ଵର ଏଷୋ ଽଵତିଷ୍ଠତାମ୍ ଯଦା କାର୍ଯଂ ତଦା ନସ୍ ତ୍ଵଂ ଦାସ୍ଯସେ ଵରମ୍ ଈପ୍ସିତମ୍
ହେ ଭଗବାନ, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଆପଣଙ୍କର ହାତରେ ରହୁ। ଯେତେବେଳେ ଆମକୁ ଆବଶ୍ୟକ ହେବ, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ଆମକୁ ଆମର ଇଚ୍ଛିତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବେ।
ଏଵମ୍ ଅସ୍ତ୍ଵ୍ ଇତି ତାନ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ଵିସୃଜ୍ଯ ଚ ସୁରାନ୍ ହରଃ ଲୋକାଂଶ୍ ଚ ପ୍ରମଥୈଃ ସାର୍ଧଂ ଵିଵେଶ ଭଵନଂ ସ୍ଵକମ୍
‘ଏହିପରି ହେଉ’ ବୋଲି କହି, ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ହରା ସମସ୍ତ ପ୍ରମଥ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ନିଜ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଯସ୍ ତୁ ହରୋତ୍ସଵମ୍ ଅଦ୍ଭୁତମ୍ ଏନଂ ଗାଯତି ଦୈଵତଵିପ୍ରସମକ୍ଷମ୍ ସୋ ଽପ୍ରତିରୂପଗଣେଶସମାନୋ ଦେହଵିପର୍ଯଯମ୍ ଏତ୍ଯ ସୁଖୀ ସ୍ଯାତ୍
ଯେଉଁଠି ହରିଙ୍କର ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଉତ୍ସବକୁ ଦେବତାମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ ଗାୟନ କରେ, ସେ ଅପୂର୍ବ ଗଣପତି ସମାନ ହୋଇ, ଦେହ ଛାଡ଼ିବା ପରେ ସୁଖ ପାଇଥାଏ।
ଵିପ୍ରଵର୍ଯାଃ ସ୍ତଵଂ ହୀମଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ ଵା ପଠେଚ୍ ଚ ଯଃ ସ ସର୍ଵଲୋକଗୋ ଦେଵୈଃ ପୂଜ୍ଯତେ ଽମରରାଡ୍ ଇଵ
ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯେଉଁଠି ଏହି ସ୍ତବକୁ ଶୁଣିବେ କିମ୍ବା ପଢ଼ିବେ, ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ସମ୍ମାନିତ ହେବେ।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟେ ଭଵନଂ ଦେଵେ ସୂପଵିଷ୍ଟେ ଵରାସନେ ସ ଵକ୍ରୋ ମନ୍ମଥଃ କ୍ରୂରୋ ଦେଵଂ ଵେଦ୍ଧୁମନା ଭଵତ୍
ଯେତେବେଳେ ଦେବତା ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆସନରେ ବସିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ମନ୍ମଥ, ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ଓ କ୍ରୁର ମନେ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ତମ୍ ଅନାଚାରସଂଯୁକ୍ତଂ ଦୁରାତ୍ମାନଂ କୁଲାଧମମ୍ ଲୋକାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ପୀଡଯନ୍ତଂ ସର୍ଵାଙ୍ଗାଵରଣାତ୍ମକମ୍
ସେ ଦୁଷ୍ଟ, ଅନାଚାରରେ ଲିପ୍ତ, ଦୁଷ୍ଟମନ, ଗୋତିରେ ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଥିବା, ଯାହାର ଦେହ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ଢାକି ରହିଥିଲା—
ଋଷୀଣାଂ ଵିଘ୍ନକର୍ତାରଂ ନିଯମାନାଂ ଵ୍ରତୈଃ ସହ ଚକ୍ରାହ୍ଵଯସ୍ଯ ରୂପେଣ ରତ୍ଯା ସହ ସମାଗତମ୍
ଯିଏ ଋଷିମାନଙ୍କ ଉପବାସ ଓ ବ୍ରତରେ ବାଧା ଦେଉଥିଲେ, ସେ ଚକ୍ର ନାମର ରୂପ ଧାରଣ କରି ରତି ସହିତ ଏକାଠି ଦେଖାଦେଲେ।
ଅଥାତତାଯିନଂ ଵିପ୍ରା ଵେଦ୍ଧୁକାମଂ ସୁରେଶ୍ଵରଃ ନଯନେନ ତୃତୀଯେନ ସାଵଜ୍ଞଂ ସମଵୈକ୍ଷତ
ତାପରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଦେବତାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ସେ ଆକ୍ରମଣକାରୀଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ଚାହିଁ, ତୃତୀୟ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଅବହେଳାର ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କୁ ଚାଲିଦେଲେ।
ତତୋ ଽସ୍ଯ ନେତ୍ରଜୋ ଵହ୍ନିର୍ ଜ୍ଵାଲାମାଲାସହସ୍ରଵାନ୍ ସହସା ରତିଭର୍ତାରମ୍ ଅଦହତ୍ ସପରିଚ୍ଛଦମ୍
ତାହାପରେ ତାଙ୍କର ଆଖିରୁ ଅଗ୍ନି ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ହଜାର ହଜାର ଜ୍ୱାଳାମାଳା ଧାରିଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ଅଗ୍ନି ରତିଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସହ ସେମାନଙ୍କର ସହଚରମାନେ ସହିତ ତୁରନ୍ତ ଦହିଦେଲା।
ସ ଦହ୍ଯମାନଃ କରୁଣମ୍ ଆର୍ତୋ ଽକ୍ରୋଶତ ଵିସ୍ଵରମ୍ ପ୍ରସାଦଯଂଶ୍ ଚ ତଂ ଦେଵଂ ପପାତ ଧରଣୀତଲେ
ସେ ଦହୁଥିବାବେଳେ, ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଏବଂ ବେଦନାରେ, ଦୁଃଖର ସ୍ୱରରେ କରୁଣାଭାବରେ ଚିତ୍କାର କଲେ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ଭୂମିରେ ଢଳିପଡ଼ିଲେ।
ଅଥ ସୋ ଽଗ୍ନିପରୀତାଙ୍ଗୋ ମନ୍ମଥୋ ଲୋକତାପନଃ ପପାତ ସହସା ମୂର୍ଛାଂ କ୍ଷଣେନ ସମପଦ୍ଯତ
ତାପରେ ଅଗ୍ନିରେ ଦେହ ଦହିଯାଇଥିବା ଲୋକତାପକ ମନ୍ମଥ ହଠାତ୍ ମୂର୍ଛା ହୋଇ ମାଟିକୁ ଢଳିଗଲେ।
ପତ୍ନୀ ତୁ କରୁଣଂ ତସ୍ଯ ଵିଲଲାପ ସୁଦୁଃଖିତା ଦେଵୀଂ ଦେଵଂ ଚ ଦୁଃଖାର୍ତା ଅଯାଚତ୍ କରୁଣାଵତୀ
କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ, କରୁଣାଭାବରେ କାନ୍ଦିଲେ; ଦୁଃଖରେ ଭାଗ୍ନ ହୋଇ, ସେ ଦେବୀ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦୟା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ।