କୋଯଷ୍ଟିଦାତ୍ଯୂହବଲାକଯୁକ୍ତା ଦୃଶ୍ଯାସ୍ ତୁ ପଦ୍ମୋତ୍ପଲମୀନପୂର୍ଣାଃ ଖଗାଶ୍ ଚ ନାନାଵିଧଭୂଷିତାଙ୍ଗା ଦୃଶ୍ଯାସ୍ ତୁ ଵୃକ୍ଷେଷୁ ସୁଚିତ୍ରପକ୍ଷାଃ
କୋଯଷ୍ଟି, ଦାତ୍ୟୁହ, ବଲାକା ଥିବା ପୋଖରୀଗୁଡ଼ିକ ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ପଦ୍ମ, ଉତ୍ପଳ ଓ ମାଛ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା; ଏବଂ ଗଛମାନେ ଉପରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଚମତ୍କାର ପକ୍ଷ ଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
କ୍ରୀଡାସୁ ଯୁକ୍ତାନ୍ ଅଥ ତର୍ଜଯନ୍ତଃ କୁର୍ଵନ୍ତି ଶବ୍ଦଂ ମଦନେରିତାଙ୍ଗାଃ ତସ୍ମିନ୍ ଗିରାଵ୍ ଅଦ୍ରିସୁତାଵିଵାହେ ଵଵୁଶ୍ ଚ ଵାତାଃ ସୁଖଶୀତଲାଙ୍ଗାଃ
ଖେଳ କରୁଥିବା ସମୟରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଥିଲେ, ମଧୁର ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଦେହ ପ୍ରେମରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇଥିଲା; ସେଇ ପାହାଡ଼ରେ, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟାଙ୍କ ବିବାହ ସମୟରେ, ସୁଖଦ ଏବଂ ଶୀତଳ ପବନ ବହୁଥିଲା।
ପୁଷ୍ପାଣି ଶୁଭ୍ରାଣ୍ଯ୍ ଅପି ପାତଯନ୍ତଃ ଶନୈର୍ ନଗେଭ୍ଯୋ ମଲଯାଦ୍ରିଜାତାଃ ତଥୈଵ ସର୍ଵେ ଋତଵଶ୍ ଚ ପୁଣ୍ଯାଶ୍ ଚକାଶିରେ ଽନ୍ଯୋନ୍ଯଵିମିଶ୍ରିତାଙ୍ଗାଃ
ମଲୟାଚଳରୁ ଆସିଥିବା ପବନ ଗଛମାନେରୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଧଳା ଫୁଲ ଝଡ଼ାଉଥିଲା; ଏବଂ ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ଋତୁ ଏକାଅପର ସହ ମିଶି ଚମକୁଥିଲେ।
ସମଦାଲିକୁଲୋଦ୍ଗୀତଶିଲାକୁସୁମସଂଚଯୈଃ ପରସ୍ପରଂ ହି ମାଲତ୍ଯୋ ଭାଵଯନ୍ତ୍ଯୋ ଵିରେଜିରେ
ମଦମସ୍ତ ମଧୁମକ୍ଷିକାର ଗୀତ ଓ ପାହାଡ଼ ଫୁଲର ଗୁଛରେ ମାଲତୀ ଲତାମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଧରି ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
ନୀଲାନି ନୀଲାମ୍ବୁରୁହୈଃ ପଯାଂସି ଗୌରାଣି ଗୌରୈଶ୍ ଚ ମୃଣାଲଦଣ୍ଡୈଃ ରକ୍ତୈଶ୍ ଚ ରକ୍ତାନି ଭୃଶଂ କୃତାନି ମତ୍ତଦ୍ଵିରେଫାଵଲିଜୁଷ୍ଟପତ୍ତ୍ରୈଃ
ନୀଳ ପଦ୍ମରେ ପୋଖରୀ ନୀଳ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଧଳା କମଳ ଡଣ୍ଡାରେ ଜଳ ଧଳା ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଲାଲ ପଦ୍ମରେ ଜଳ ଲାଲ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ମଦମସ୍ତ ମଧୁମକ୍ଷିକା ତାହାର ପତ୍ରରେ ଘୁରୁଥିଲେ।
ହୈମାନି ଵିସ୍ତୀର୍ଣଜଲେଷୁ କେଷୁଚିନ୍ ନିରନ୍ତରଂ ଚାରୁତରାଣି କେଷୁଚିତ୍ ଵୈଦୂର୍ଯନାଲାନି ସରଃସୁ କେଷୁଚିତ୍ ପ୍ରଜଜ୍ଞିରେ ପଦ୍ମଵନାନି ସର୍ଵତଃ
କିଛି ବିସ୍ତୃତ ପୋଖରୀରେ ସର୍ବତ୍ର ସୁନାଳି ପଦ୍ମ ଫୁଟିଥିଲା; କିଛିଠାରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ବୈଦୂର୍ୟ ଡଣ୍ଡା ଦେଖାଯାଉଥିଲା; ଆଉ କିଛି ପୋଖରୀରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପଦ୍ମବନ ଉପଜିଯାଇଥିଲା।
ଵାପ୍ଯସ୍ ତତ୍ରାଭଵନ୍ ରମ୍ଯାଃ କମଲୋତ୍ପଲପୁଷ୍ପିତାଃ ନାନାଵିହଂଗସଂଜୁଷ୍ଟା ହୈମସୋପାନପଙ୍କ୍ତଯଃ
ସେଠାରେ ରମଣୀୟ ପୋଖରୀମାନେ ଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ପଦ୍ମ ଓ ବେଣୁ ଫୁଲିଥିଲା, ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀମାନେ ତାହାକୁ ଆନନ୍ଦ ଭରିଥିଲେ, ସୁନାର ସିଢ଼ି ଧାରି ଏହି ପୋଖରୀଗୁଡ଼ିକ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ଶୃଙ୍ଗାଣି ତସ୍ଯ ତୁ ଗିରେଃ କର୍ଣିକାରୈଃ ସୁପୁଷ୍ପିତୈଃ ସମୁଚ୍ଛ୍ରିତାନ୍ଯ୍ ଅଵିରଲୈର୍ ହେମାନୀଵ ବଭୁର୍ ଦ୍ଵିଜାଃ
ସେ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଏମିତି ଲାଗୁଥିଲା, ଯେପରି ଅନେକ କର୍ଣ୍ଣିକାର ଗଛ ଫୁଲିଫୁଲି ଶିଖରକୁ ଉଁଚାଇ ଦେଉଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଅଟୁଟ ଧାରାରେ ସୁନା ପରି ଚମକୁଥିଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଈଷଦ୍ଵିଭିନ୍ନକୁସୁମୈଃ ପାଟଲୈଶ୍ ଚାପି ପାଟଲାଃ ସଂବଭୂଵୁର୍ ଦିଶଃ ସର୍ଵାଃ ପଵନାକମ୍ପିମୂର୍ତିଭିଃ
ପାଟଳ ଗଛର ହାଲୁକା ଫାଟିଥିବା ଫୁଲ ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ବାୟୁରେ ହଲୁଚିଲା, ସେଇପରି ସମସ୍ତ ଦିଗ ଏହି ପାଟଳ ଫୁଲର ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗିଗଲା।
କୃଷ୍ଣାର୍ଜୁନା ଦଶଗୁଣା ନୀଲାଶୋକମହୀରୁହାଃ ଗିରୌ ଵଵୃଧିରେ ଫୁଲ୍ଲାଃ ସ୍ପର୍ଧଯନ୍ତଃ ପରସ୍ପରମ୍
ସେ ପାହାଡ଼ରେ କୃଷ୍ଣ, ଅର୍ଜୁନ, ଦଶଗୁଣ ନୀଳ ଅଶୋକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବଡ଼ ଗଛମାନେ ପ୍ରଚୁର ଫୁଲରେ ଫୁଲିଉଠିଥିଲେ, ଏମିତି ଲାଗୁଥିଲା ଯେ, ସେମାନେ ପରସ୍ପର ସହିତ ଶୋଭାରେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରୁଛନ୍ତି।
ଚାରୁରାଵଵିଜୁଷ୍ଟାନି କିଂଶୁକାନାଂ ଵନାନି ଚ ପର୍ଵତସ୍ଯ ନିତମ୍ବେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଚ ଵିରେଜିରେ
ପାହାଡ଼ର ସମସ୍ତ ଢଳାଣରେ କିଂଶୁକ ଗଛର ରମଣୀୟ ଜଙ୍ଗଲମାନେ, ତାଙ୍କର ମଧୁର ଡାକରେ ଭରିଥିଲେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ତମାଲଗୁଲ୍ମୈସ୍ ତସ୍ଯାସୀଚ୍ ଛୋଭା ହିମଵତସ୍ ତଦା ନୀଲଜୀମୂତସଂଘାତୈର୍ ନିଲୀନୈର୍ ଇଵ ସଂଧିଷୁ
ସେ ସମୟରେ ହିମବତ୍ ପାହାଡ଼ର ଶୋଭା ତମାଳ ଓ ଗୁଲ୍ମ ଗଛରେ ବଢ଼ିଗଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଗାଢ଼ ନୀଳ ମେଘମାଳା ପାହାଡ଼ର ଫାଟରେ ଲୁଚିଯାଇଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ନିକାମପୁଷ୍ପୈଃ ସୁଵିଶାଲଶାଖୈଃ ସମୁଚ୍ଛ୍ରିତୈଶ୍ ଚନ୍ଦନଚମ୍ପକୈଶ୍ ଚ ପ୍ରମତ୍ତପୁଂସ୍କୋକିଲସଂପ୍ରଲାପୈର୍ ହିମାଚଲୋ ଽତୀଵ ତଦା ରରାଜ
ଅତ୍ୟଧିକ ଫୁଲିଥିବା, ଚଉଡ଼ା ଡାଳ ଓ ଉଁଚା ସନ୍ଦଳ ଓ ଚମ୍ପକ ଗଛ, ଏବଂ ମଦମସ୍ତ କୋଇଲିର ମଧୁର ଡାକରେ, ହିମାଳୟ ସେତେବେଳେ ବିଶେଷ ଭାବେ ଚମକୁଥିଲା।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶବ୍ଦଂ ମୃଦୁମଦକଲଂ ସର୍ଵତଃ କୋକିଲାନାଂ ଚଞ୍ଚତ୍ପକ୍ଷାଃ ସମଧୁରତରଂ ନୀଲକଣ୍ଠା ଵିନେଦୁଃ ତେଷାଂ ଶବ୍ଦୈର୍ ଉପଚିତବଲଃ ପୁଷ୍ପଚାପେଷୁହସ୍ତଃ ସଜ୍ଜୀଭୂତସ୍ ତ୍ରିଦଶଵନିତା ଵେଦ୍ଧୁମ୍ ଅଙ୍ଗେଷ୍ଵ୍ ଅନଙ୍ଗଃ
ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ କୋଇଲିମାନେ ମୃଦୁ ଓ ମଧୁର ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲେ, ତାହା ଶୁଣି ନୀଳକଣ୍ଠ ପକ୍ଷୀମାନେ ତାଙ୍କର ପାଖ ଫଡ଼ି ଆଉ ମଧୁର ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କର ଡାକରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ପୁଷ୍ପବାଣ ଧାରଣ କରିଥିବା କାମଦେବ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅଙ୍ଗକୁ ବିଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ପଟୁଃ ସୂର୍ଯାତପଶ୍ ଚାପି ପ୍ରାଯଶୋ ଽଲ୍ପଜଲାଶଯଃ ଦେଵୀଵିଵାହସମଯେ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଆଗାଦ୍ ଧିମାଚଲମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପ ବେଶି ହେଲା, ପାଣି ଅପେକ୍ଷାକୃତ କମ୍ ହେଲା; ଏହିପରି ସମୟରେ ଦେବୀଙ୍କର ବିବାହ ସମୟରେ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁ ହିମାଳୟକୁ ଆସିଗଲା।
ସ ଚାପି ତରୁଭିସ୍ ତତ୍ର ବହୁଭିଃ କୁସୁମୋତ୍କରୈଃ ଶୋଭଯାମ୍ ଆସ ଶୃଙ୍ଗାଣି ପ୍ରାଲେଯାଦ୍ରେଃ ସମନ୍ତତଃ
ସେଠାରେ ଅନେକ ଗଛ ତାଙ୍କର ଫୁଲର ଗୁଛା ନେଇ ପାହାଡ଼ର ସମସ୍ତ ଶିଖରକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ କରିଦେଲେ।
ତଥାପି ଚ ଗିରୌ ତତ୍ର ଵାଯଵଃ ସୁମନୋହରାଃ ଵଵୁଃ ପାଟଲଵିସ୍ତୀର୍ଣକଦମ୍ବାର୍ଜୁନଗନ୍ଧିନଃ
ତଥାପି, ସେ ପାହାଡ଼ରେ ଅତି ମନୋହର ପବନ ବହୁଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ପାଟଳ, କଦମ୍ବ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଗଛର ସୁଗନ୍ଧ ଦୂରଦୂରନ୍ତୁ ଆସୁଥିଲା।
ଵାପ୍ଯଃ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲପଦ୍ମୌଘକେସରାରୁଣମୂର୍ତଯଃ ଅଭଵଂସ୍ ତଟସଂଘୁଷ୍ଟଫଲହଂସକଦମ୍ବକାଃ
ପୋଖରୀମାନେ ପଦ୍ମର ଗୁଛା ଫୁଲ ଓ ତାହାର କେଶରରେ ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ତାଙ୍କର କୂଳରେ ଫଳ ଖାଉଥିବା ହଂସ ଓ ଜଳପକ୍ଷୀମାନେ ରବ କରୁଥିଲେ।
ତଥା କୁରବକାଶ୍ ଚାପି କୁସୁମାପାଣ୍ଡୁମୂର୍ତଯଃ ସର୍ଵେଷୁ ନଗଶୃଙ୍ଗେଷୁ ଭ୍ରମରାଵଲିସେଵିତାଃ
ସେପରି, କୁରବକ ଗଛମାନେ ତାଙ୍କର ଫୁଲର ଫିକା ରଙ୍ଗରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାହାଡ଼ ଶିଖରରେ ଥିଲେ, ଏବଂ ଭୃଙ୍ଗମାଳା ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲା।
ବକୁଲାଶ୍ ଚ ନିତମ୍ବେଷୁ ଵିଶାଲେଷୁ ମହୀଭୃତଃ ଉତ୍ସସର୍ଜ ମନୋଜ୍ଞାନି କୁସୁମାନି ସମନ୍ତତଃ
ପାହାଡ଼ର ବିସ୍ତୃତ ଢଳାଣରେ ବକୁଳ ଗଛମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ତାଙ୍କର ମନୋହର ଫୁଲ ଛଡ଼ାଇ ଦେଉଥିଲେ।
ଇତି କୁସୁମଵିଚିତ୍ରସର୍ଵଵୃକ୍ଷା ଵିଵିଧଵିହଂଗମନାଦରମ୍ଯଦେଶାଃ ହିମଗିରିତନଯାଵିଵାହଭୂତ୍ଯୈ ଷଡ୍ ଉପଯଯୁର୍ ଋତଵୋ ମୁନିପ୍ରଵୀରାଃ
ଏଭଳି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ଗଛ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀର ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ ମନୋହର ହୋଇ, ଛଅଟି ଋତୁ ହିମପର୍ବତ ତନୟାଙ୍କର ବିବାହ ପାଇଁ ଆସିଗଲେ, ହେ ମହାମୁନି।
ତତ ଏଵଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତେ ତୁ ସର୍ଵଭୂତସମାଗମେ ନାନାଵାଦ୍ଯସମାକୀର୍ଣେ ଅହଂ ତତ୍ର ଦ୍ଵିଜାତଯଃ
ଏଭଳି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏକଠା ହେବା ସମୟରେ, ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ ମଞ୍ଚ ଭରିଗଲା, ମୁଁ ମଧ୍ୟ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲି।
ଶୈଲପୁତ୍ରୀମ୍ ଅଲଂକୃତ୍ଯ ଯୋଗ୍ଯାଭରଣସଂପଦା ପୁରଂ ପ୍ରଵେଶିତଵାଂସ୍ ତାଂ ସ୍ଵଯମ୍ ଆଦାଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟାକୁ ଯଥାଯଥ ଆଭୂଷଣରେ ଶୁଭାଇ ଦେଇ, ମୁଁ ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ସହରକୁ ନେଇ ପ୍ରବେଶ କରାଇଲି, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ତତସ୍ ତୁ ପୁନର୍ ଏଵେଶମ୍ ଅହଂ ଚୈଵୋକ୍ତଵାନ୍ ଵିଭୁମ୍ ହଵିର୍ ଜୁହୋମି ଵହ୍ନୌ ତେ ଉପାଧ୍ଯାଯପଦେ ସ୍ଥିତଃ
ତାପରେ ପୁଣିଥରେ, ମୁଁ ଉପାଧ୍ୟାୟ ଭାବେ ଠିଆ ହୋଇ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲି: 'ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିରେ ହବି ଅର୍ପଣ କରୁଛି।'
ଦଦାସି ମହ୍ଯଂ ଯଦ୍ଯ୍ ଆଜ୍ଞାଂ କର୍ତଵ୍ଯୋ ଽଯଂ କ୍ରିଯାଵିଧିଃ ମାମ୍ ଆହ ଶଂକରଶ୍ ଚୈଵଂ ଦେଵଦେଵୋ ଜଗତ୍ପତିଃ
ମୋତେ ଯଦି ଆଜ୍ଞା ଦେଉଛ, ଏହି କ୍ରିୟାବିଧି କରିବା ଦରକାର। ଏଭଳି ଦେବଦେବ ଶଙ୍କର, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ କହିଥିଲେ।
ଯଦ୍ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ସୁରେଶାନ ତତ୍ କୁରୁଷ୍ଵ ଯଥେପ୍ସିତମ୍ କର୍ତାସ୍ମି ଵଚନଂ ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ ତଵ ଜଗଦ୍ଵିଭୋ
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ତୁମେ ଯାହା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛ, ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କର, ସେପରି କର। ମୁଁ ସମସ୍ତ ଆଦେଶ ପାଳନ କରିବି, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତତଶ୍ ଚାହଂ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାତ୍ମା କୁଶାନ୍ ଆଦାଯ ସତ୍ଵରମ୍ ହସ୍ତଂ ଦେଵସ୍ଯ ଦେଵ୍ଯାଶ୍ ଚ ଯୋଗବନ୍ଧେନ ଯୁକ୍ତଵାନ୍
ତାପରେ ମୁଁ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ତୁରନ୍ତ କୁଶ ଉଠାଇଲି, ଏବଂ ଯୋଗବଳରେ ଦେବ ଓ ଦେବୀଙ୍କର ହାତ ଏକତ୍ର କରିଲି।
ଜ୍ଵଲନଶ୍ ଚ ସ୍ଵଯଂ ତତ୍ର କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟଃ ସ୍ଥିତଃ ଶ୍ରୁତିଗୀତୈର୍ ମହାମନ୍ତ୍ରୈର୍ ମୂର୍ତିମଦ୍ଭିର୍ ଉପସ୍ଥିତୈଃ
ସେଠାରେ ଅଗ୍ନି ନିଜେ ହାତ ଯୋଡି ଦଢ଼ିଆ ଭାବେ ଦଉଁଥିଲେ, ବେଦ ଗୀତ ଓ ମହାମନ୍ତ୍ର ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଥିଲା।
ଯଥୋକ୍ତଵିଧିନା ହୁତ୍ଵା ସର୍ପିସ୍ ତଦ୍ ଅମୃତଂ ହଵିଃ ତତସ୍ ତଂ ଜ୍ଵଲନଂ ସର୍ଵଂ କାରଯିତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ଯେପରି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଘିଅ ହୋମ କରି, ସେ ଅମୃତ ହବି ଦେଇ, ପରେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସାକ୍ଷୀ କରି, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରାଇଲି।
ମୁକ୍ତ୍ଵା ହସ୍ତସମାଯୋଗଂ ସହିତଃ ସର୍ଵଦୈଵତୈଃ ପୁତ୍ରୈଶ୍ ଚ ମାନସୈଃ ସିଦ୍ଧୈଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟେନାନ୍ତରାତ୍ମନା
ହାତ ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମନସ୍ପୁତ୍ର ଓ ସିଦ୍ଧମନ୍ଦଳୀ ସହିତ, ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ ଭିତରୁ ଭରିଯାଇଥିଲି।