ପକ୍ଵବିମ୍ବାଧରପୁଟା କୁନ୍ଦଦନ୍ତପ୍ରହାସିନୀ ନଵଶ୍ଯାମଲତାଶ୍ଯାମରୋମରାଜିପୁରସ୍କୃତା
ପକ୍ୱ ବିମ୍ବା ଫଳ ଭଳି ଠୋଠ, କୁନ୍ଦ ଫୁଲ ଭଳି ଧଳା ଦାନ୍ତର ହସ, ନୂତନ କଳା ଲତାର କୋମଳତାରେ ଅଙ୍ଗ ଶୋଭିତ।
ଚନ୍ଦ୍ରାଂଶୁହାରଵର୍ଗେଣ କଣ୍ଠୋରସ୍ଥଲଗାମିନା ପ୍ରହ୍ଲାଦଯନ୍ତୀ ଚେତାଂସି ସର୍ଵେଷାଂ ତ୍ରିଦିଵୌକସାମ୍
ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣର ହାର ଗଳା ଓ ବକ୍ଷସ୍ଥଳୀ ଉପରେ ବହିଯାଉଛି, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁଛି।
ସମଦାଲିକୁଲୋଦ୍ଗୀତମଧୁରସ୍ଵରଭାଷିଣୀ ଚଲତ୍କୁମୁଦସଂଘାତଚାରୁକୁଣ୍ଡଲଶୋଭିନୀ
ମଦମଗ୍ନ ମଧୁମକ୍ଷିକାର ମଧୁର ସ୍ୱରରେ କଥାହୁଏ, ଡୋଲୁଥିବା କୁମୁଦ ଗୁଛର ଚାରୁ କୁଣ୍ଡଳରେ ଶୋଭିତ।
ରକ୍ତାଶୋକପ୍ରଶାଖୋତ୍ଥପଲ୍ଲଵାଙ୍ଗୁଲିଧାରିଣୀ ତତ୍ପୁଷ୍ପସଂଚଯମଯୈର୍ ଵାସୋଭିଃ ସମଲଂକୃତା
ଲାଲ ଅଶୋକ ଗଛର କୋମଳ ପତ୍ର ଆଙ୍ଗୁଠି ଭଳି ପିନ୍ଧିଛି, ତାହାର ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ପୋଶାକରେ ଅଳଙ୍କୃତ।
ରକ୍ତୋତ୍ପଲାଗ୍ରଚରଣା ଜାତୀପୁଷ୍ପନଖାଵଲୀ କଦଲୀସ୍ତମ୍ଭଵାମୋରୂଃ ଶଶାଙ୍କଵଦନା ତଥା
ଲାଲ ଉତ୍ପଳ ଫୁଲ ଭଳି ପାଦ, ଜାତି ଫୁଲ ଭଳି ନଖ, କଦଳୀ ଗଛ ଭଳି ଜଘନ୍ନ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ଭଳି ମୁହଁ।
ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂପନ୍ନା ସର୍ଵାଲଂକାରଭୂଷିତା ପ୍ରେମ୍ଣା ସ୍ପୃଶତି କାନ୍ତେଵ ସାନୁରାଗା ମନୋରମା
ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଯୁକ୍ତ, ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତ, ସେ ପ୍ରେମରେ ନିଜ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଛି, ଏକ ଆନୁରାଗିଣୀ ନାରୀ ଭଳି ମନୋହର।
ନିର୍ମୁକ୍ତାସିତମେଘକଞ୍ଚୁକପଟା ପୂର୍ଣେନ୍ଦୁବିମ୍ବାନନା ନୀଲାମ୍ଭୋଜଵିଲୋଚନା ରଵିକରପ୍ରୋଦ୍ଭିନ୍ନପଦ୍ମସ୍ତନୀ ନାନାପୁଷ୍ପରଜଃସୁଗନ୍ଧିପଵନପ୍ରହ୍ରାଦନୀ ଚେତସାଂ ତତ୍ରାସୀତ୍ କଲହଂସନୂପୁରରଵା ଦେଵ୍ଯା ଵିଵାହେ ଶରତ୍
କଳା ମେଘ ଚାଦର ଛାଡ଼ି, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ମୁହଁ, ନୀଳ କମଳ ଭଳି ଚକ୍ଷୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ ଫୁଟିଉଠୁଥିବା ପଦ୍ମ ଭଳି ସ୍ତନ, ବିଭିନ୍ନ ଫୁଲର ରେଣୁର ସୁଗନ୍ଧିତ ପବନରେ ହୃଦୟକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଥିବା, ଦେବୀଙ୍କ ବିବାହରେ ହଂସ ନୂପୁରର ଶବ୍ଦରେ ଶରତ୍କାଳ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ଅତ୍ଯର୍ଥଶୀତଲାମ୍ଭୋଭିଃ ପ୍ଲାଵଯନ୍ତୌ ଦିଶଃ ସଦା ଋତୂ ହେମନ୍ତଶିଶିରୌ ଆଜଗ୍ମତୁର୍ ଅତିଦ୍ଯୁତୀ
ଅତ୍ୟଧିକ ଶୀତଳ ଜଳରେ ସଦା ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପ୍ଲାବିତ କରୁଥିବା ଦୁଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଋତୁ, ହେମନ୍ତ ଓ ଶିଶିର ଆସିଲେ।
ତାଭ୍ଯାମ୍ ଋତୁଭ୍ଯାଂ ସଂପ୍ରାପ୍ତୋ ହିମଵାନ୍ ସ ନଗୋତ୍ତମଃ ପ୍ରାଲେଯଚୂର୍ଣଵର୍ଷିଭ୍ଯାଂ କ୍ଷିପ୍ରଂ ରୌପ୍ଯହରୋ ବଭୌ
ସେଇ ଦୁଇ ଋତୁ ଆସିବା ସହିତ, ମହାନ ପାହାଡ଼ ହିମବନ୍ତ ତୁରନ୍ତ ହିମର ଚୁର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଷାରେ ଆଛାଦିତ ହୋଇ, ଚାନ୍ଦିରେ ଢାଉଥିବା ପରି ଚମକିଉଠିଲା।
ତେନ ପ୍ରାଲେଯଵର୍ଷେଣ ଘନେନୈଵ ହିମାଲଯଃ ଅଗାଧେନ ତଦା ରେଜେ କ୍ଷୀରୋଦ ଇଵ ସାଗରଃ
ସେଇ ଘନ ହିମବର୍ଷା ଦ୍ୱାରା, ସେ ସମୟରେ ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ ଅପାର ଏବଂ ଦୁର୍ଲଭ ହୋଇ, ଦୁଧର ସାଗର ପରି ଚମକିଉଠିଲା।
ଋତୁପାର୍ଯଯସଂପ୍ରାପ୍ତୋ ବଭୂଵ ସ ମହାଗିରିଃ ସାଧୂପଚାରାତ୍ ସହସା କୃତାର୍ଥ ଇଵ ଦୁର୍ଜନଃ
ଋତୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସହିତ, ସେ ମହାପାହାଡ଼ ଉତ୍ତମ ବ୍ୟବହାରରେ ହଠାତ୍ ସଫଳ ହୋଇଗଲା, ଯେପରି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ପୂରଣ ହୋଇଯାଏ।
ପ୍ରାଲେଯପଟଲଚ୍ଛନ୍ନୈଃ ଶୃଙ୍ଗୈସ୍ ତୁ ଶୁଶୁଭେ ନଗଃ ଛତ୍ତ୍ରୈର୍ ଇଵ ମହାଭାଗୈଃ ପାଣ୍ଡରୈଃ ପୃଥିଵୀପତିଃ
ହିମର ପତଳ ଦ୍ୱାରା ଢାକା ଶିଖରଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ ପାହାଡ଼ ଏମିତି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେପରି ଭୂମିର ରାଜା ଧଳା ମହାଛତ୍ର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ମନୋଭଵୋଦ୍ରେକକରାଃ ସୁରାଣାଂ ସୁରାଙ୍ଗନାନାଂ ଚ ମୁହୁଃ ସମୀରାଃ ସ୍ଵଚ୍ଛାମ୍ବୁପୂର୍ଣାଶ୍ ଚ ତଥା ନଲିନ୍ଯଃ ପଦ୍ମୋତ୍ପଲାନାଂ କୁସୁମୈର୍ ଉପେତାଃ
ଦେବତା ଓ ଦେବୀମାନଙ୍କର ମନରେ ଆକାଂକ୍ଷା ଜଗାଇଥିବା ପବନ ବାରମ୍ବାର ବହୁଥିଲା, ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହିଲା ପୋଖରୀଗୁଡ଼ିକ ମଧୁର ପଦ୍ମ ଓ ଉତ୍ପଳ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ଵିଵାହେ ଗୁରୁକନ୍ଯାଯା ଵସନ୍ତଃ ସମଗାଦ୍ ଋତୁଃ
ଗୁରୁଙ୍କର କନ୍ୟାଙ୍କ ବିବାହରେ ବସନ୍ତ ଋତୁ ଆସିଥିଲା।
ଈଷତ୍ସମୁଦ୍ଭିନ୍ନପଯୋଧରାଗ୍ରା ନାର୍ଯୋ ଯଥା ରମ୍ଯତରା ବଭୂଵୁଃ ନାତ୍ଯୁଷ୍ଣଶୀତାନି ପଯଃସରାଂସି କିଞ୍ଜଲ୍କଚୂର୍ଣୈଃ କପିଲୀକୃତାନି
ସାନା ଉତ୍ତଳ ଅଂଶ ଥିବା ନାରୀମାନେ ଆଉ ଅଧିକ ସୁନ୍ଦର ହୋଇଯାଇଥିଲେ; ପୋଖରୀଗୁଡ଼ିକ ନ ଅତି ଗରମ ନ ଅତି ଠଣ୍ଡା, ପଦ୍ମର ରେଣୁରେ ସୁନାଳି ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗାଇଯାଇଥିଲା।
ପ୍ରିଯଙ୍ଗୂଶ୍ ଚୂତତରଵଶ୍ ଚୂତାଂଶ୍ ଚାପି ପ୍ରିଯଙ୍ଗଵଃ ତର୍ଜଯନ୍ତ ଇଵାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ମଞ୍ଜରୀଭିଶ୍ ଚକାଶିରେ
ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ ଝାଡ଼ ଓ ଆମ୍ବ ଗଛ, ଏବଂ ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ ସହ ଆମ୍ବ ଫୁଲ, ତାଙ୍କର ମଞ୍ଜରୀରେ ଏମିତି ଚମକୁଥିଲେ, ଯେପରି ଏକାଅପରକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛନ୍ତି।
ହିମଶୃଙ୍ଗେଷୁ ଶୁକ୍ଲେଷୁ ତିଲକାଃ କୁସୁମୋତ୍କରାଃ ଶୁଶୁଭୁଃ କାର୍ଯମ୍ ଉଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଵୃଦ୍ଧା ଇଵ ସମାଗତାଃ
ଧଳା ହିମର ଶିଖରରେ ତିଳକ ଫୁଲର ଗୁଛ ଏମିତି ଚମକୁଥିଲା, ଯେପରି କିଛି ବୃଦ୍ଧ ଲୋକ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏକଠା ହୋଇଛନ୍ତି।
ଫୁଲ୍ଲାଶୋକଲତାସ୍ ତତ୍ର ରେଜିରେ ଶାଲସଂଶ୍ରିତାଃ କାମିନ୍ଯ ଇଵ କାନ୍ତାନାଂ କଣ୍ଠାଲମ୍ବିତବାହଵଃ
ସେଠାରେ ଫୁଲିଥିବା ଅଶୋକ ଲତା ଶାଳ ଗଛକୁ ଜଡି ଧରି ଏମିତି ଚମକୁଥିଲା, ଯେପରି ଅଭିଲାଷୀ ନାରୀମାନେ ନିଜ ପ୍ରିୟଙ୍କ ଗଳାରେ ବାହୁ ଝୁଲାଇଛନ୍ତି।
ଅଶୋକସର୍ଜାର୍ଜୁନକୋଵିଦାରାଃ ପୁଂନାଗନାଗେଶ୍ଵରକର୍ଣିକାରାଃ ଲଵଙ୍ଗତାଲାଗୁରୁସପ୍ତପର୍ଣା ନ୍ଯଗ୍ରୋଧଶୋଭାଞ୍ଜନନାରିକେଲାଃ
ଅଶୋକ, ସର୍ଜ, ଅର୍ଜୁନ, କୋବିଦାର, ପୁମ୍ନାଗ, ନାଗେଶ୍ୱର, କର୍ଣ୍ଣିକାର, ଲବଙ୍ଗ, ତାଳ, ଅଗୁରୁ, ସପ୍ତପର୍ଣ୍ଣ, ବଟ, ଶୋଭାଞ୍ଜନ ଓ ନଡିଆ ଗଛ ଥିଲେ।
ଵୃକ୍ଷାସ୍ ତଥାନ୍ଯେ ଫଲପୁଷ୍ପଵନ୍ତୋ ଦୃଶ୍ଯା ବଭୂଵୁଃ ସୁମନୋହରାଙ୍ଗାଃ ଜଲାଶଯାଶ୍ ଚୈଵ ସୁଵର୍ଣତୋଯାଶ୍ ଚକ୍ରାଙ୍ଗକାରଣ୍ଡଵହଂସଜୁଷ୍ଟାଃ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ଓ ଫୁଲ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଗଛମାନେ ମଧୁର ଆକୃତିରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ; ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୋଖରୀଗୁଡ଼ିକୁ ଚକ୍ରବାକ, କାରଣ୍ଡବ ଓ ହଂସ ପକ୍ଷୀମାନେ ଭରି ରହିଥିଲେ।
କୋଯଷ୍ଟିଦାତ୍ଯୂହବଲାକଯୁକ୍ତା ଦୃଶ୍ଯାସ୍ ତୁ ପଦ୍ମୋତ୍ପଲମୀନପୂର୍ଣାଃ ଖଗାଶ୍ ଚ ନାନାଵିଧଭୂଷିତାଙ୍ଗା ଦୃଶ୍ଯାସ୍ ତୁ ଵୃକ୍ଷେଷୁ ସୁଚିତ୍ରପକ୍ଷାଃ
କୋଯଷ୍ଟି, ଦାତ୍ୟୁହ, ବଲାକା ଥିବା ପୋଖରୀଗୁଡ଼ିକ ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ପଦ୍ମ, ଉତ୍ପଳ ଓ ମାଛ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା; ଏବଂ ଗଛମାନେ ଉପରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଚମତ୍କାର ପକ୍ଷ ଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
କ୍ରୀଡାସୁ ଯୁକ୍ତାନ୍ ଅଥ ତର୍ଜଯନ୍ତଃ କୁର୍ଵନ୍ତି ଶବ୍ଦଂ ମଦନେରିତାଙ୍ଗାଃ ତସ୍ମିନ୍ ଗିରାଵ୍ ଅଦ୍ରିସୁତାଵିଵାହେ ଵଵୁଶ୍ ଚ ଵାତାଃ ସୁଖଶୀତଲାଙ୍ଗାଃ
ଖେଳ କରୁଥିବା ସମୟରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଥିଲେ, ମଧୁର ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଦେହ ପ୍ରେମରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇଥିଲା; ସେଇ ପାହାଡ଼ରେ, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟାଙ୍କ ବିବାହ ସମୟରେ, ସୁଖଦ ଏବଂ ଶୀତଳ ପବନ ବହୁଥିଲା।
ପୁଷ୍ପାଣି ଶୁଭ୍ରାଣ୍ଯ୍ ଅପି ପାତଯନ୍ତଃ ଶନୈର୍ ନଗେଭ୍ଯୋ ମଲଯାଦ୍ରିଜାତାଃ ତଥୈଵ ସର୍ଵେ ଋତଵଶ୍ ଚ ପୁଣ୍ଯାଶ୍ ଚକାଶିରେ ଽନ୍ଯୋନ୍ଯଵିମିଶ୍ରିତାଙ୍ଗାଃ
ମଲୟାଚଳରୁ ଆସିଥିବା ପବନ ଗଛମାନେରୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଧଳା ଫୁଲ ଝଡ଼ାଉଥିଲା; ଏବଂ ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ଋତୁ ଏକାଅପର ସହ ମିଶି ଚମକୁଥିଲେ।
ସମଦାଲିକୁଲୋଦ୍ଗୀତଶିଲାକୁସୁମସଂଚଯୈଃ ପରସ୍ପରଂ ହି ମାଲତ୍ଯୋ ଭାଵଯନ୍ତ୍ଯୋ ଵିରେଜିରେ
ମଦମସ୍ତ ମଧୁମକ୍ଷିକାର ଗୀତ ଓ ପାହାଡ଼ ଫୁଲର ଗୁଛରେ ମାଲତୀ ଲତାମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଧରି ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
ନୀଲାନି ନୀଲାମ୍ବୁରୁହୈଃ ପଯାଂସି ଗୌରାଣି ଗୌରୈଶ୍ ଚ ମୃଣାଲଦଣ୍ଡୈଃ ରକ୍ତୈଶ୍ ଚ ରକ୍ତାନି ଭୃଶଂ କୃତାନି ମତ୍ତଦ୍ଵିରେଫାଵଲିଜୁଷ୍ଟପତ୍ତ୍ରୈଃ
ନୀଳ ପଦ୍ମରେ ପୋଖରୀ ନୀଳ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଧଳା କମଳ ଡଣ୍ଡାରେ ଜଳ ଧଳା ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଲାଲ ପଦ୍ମରେ ଜଳ ଲାଲ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ମଦମସ୍ତ ମଧୁମକ୍ଷିକା ତାହାର ପତ୍ରରେ ଘୁରୁଥିଲେ।
ହୈମାନି ଵିସ୍ତୀର୍ଣଜଲେଷୁ କେଷୁଚିନ୍ ନିରନ୍ତରଂ ଚାରୁତରାଣି କେଷୁଚିତ୍ ଵୈଦୂର୍ଯନାଲାନି ସରଃସୁ କେଷୁଚିତ୍ ପ୍ରଜଜ୍ଞିରେ ପଦ୍ମଵନାନି ସର୍ଵତଃ
କିଛି ବିସ୍ତୃତ ପୋଖରୀରେ ସର୍ବତ୍ର ସୁନାଳି ପଦ୍ମ ଫୁଟିଥିଲା; କିଛିଠାରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ବୈଦୂର୍ୟ ଡଣ୍ଡା ଦେଖାଯାଉଥିଲା; ଆଉ କିଛି ପୋଖରୀରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପଦ୍ମବନ ଉପଜିଯାଇଥିଲା।
ଵାପ୍ଯସ୍ ତତ୍ରାଭଵନ୍ ରମ୍ଯାଃ କମଲୋତ୍ପଲପୁଷ୍ପିତାଃ ନାନାଵିହଂଗସଂଜୁଷ୍ଟା ହୈମସୋପାନପଙ୍କ୍ତଯଃ
ସେଠାରେ ରମଣୀୟ ପୋଖରୀମାନେ ଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ପଦ୍ମ ଓ ବେଣୁ ଫୁଲିଥିଲା, ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀମାନେ ତାହାକୁ ଆନନ୍ଦ ଭରିଥିଲେ, ସୁନାର ସିଢ଼ି ଧାରି ଏହି ପୋଖରୀଗୁଡ଼ିକ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
ଶୃଙ୍ଗାଣି ତସ୍ଯ ତୁ ଗିରେଃ କର୍ଣିକାରୈଃ ସୁପୁଷ୍ପିତୈଃ ସମୁଚ୍ଛ୍ରିତାନ୍ଯ୍ ଅଵିରଲୈର୍ ହେମାନୀଵ ବଭୁର୍ ଦ୍ଵିଜାଃ
ସେ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଏମିତି ଲାଗୁଥିଲା, ଯେପରି ଅନେକ କର୍ଣ୍ଣିକାର ଗଛ ଫୁଲିଫୁଲି ଶିଖରକୁ ଉଁଚାଇ ଦେଉଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଅଟୁଟ ଧାରାରେ ସୁନା ପରି ଚମକୁଥିଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଈଷଦ୍ଵିଭିନ୍ନକୁସୁମୈଃ ପାଟଲୈଶ୍ ଚାପି ପାଟଲାଃ ସଂବଭୂଵୁର୍ ଦିଶଃ ସର୍ଵାଃ ପଵନାକମ୍ପିମୂର୍ତିଭିଃ
ପାଟଳ ଗଛର ହାଲୁକା ଫାଟିଥିବା ଫୁଲ ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ବାୟୁରେ ହଲୁଚିଲା, ସେଇପରି ସମସ୍ତ ଦିଗ ଏହି ପାଟଳ ଫୁଲର ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗିଗଲା।
କୃଷ୍ଣାର୍ଜୁନା ଦଶଗୁଣା ନୀଲାଶୋକମହୀରୁହାଃ ଗିରୌ ଵଵୃଧିରେ ଫୁଲ୍ଲାଃ ସ୍ପର୍ଧଯନ୍ତଃ ପରସ୍ପରମ୍
ସେ ପାହାଡ଼ରେ କୃଷ୍ଣ, ଅର୍ଜୁନ, ଦଶଗୁଣ ନୀଳ ଅଶୋକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବଡ଼ ଗଛମାନେ ପ୍ରଚୁର ଫୁଲରେ ଫୁଲିଉଠିଥିଲେ, ଏମିତି ଲାଗୁଥିଲା ଯେ, ସେମାନେ ପରସ୍ପର ସହିତ ଶୋଭାରେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରୁଛନ୍ତି।