ନରକୋ ଽଯଂ ମହାଭାଗ ଗର୍ତରୂପେଣ ସଂସ୍ଥିତଃ ତ୍ଵଂ ଚାପି ଵୀରଣସ୍ତମ୍ବସ୍ ତ୍ଵଯି ଲମ୍ବାମହେ ଵଯମ୍
ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏହି ଗହ୍ୱର ଆକାରରେ ଏକ ନରକ। ତୁମେ ଘାସର ଖୁଟି, ତାହାରେ ଆମେ ଝୁଲିଛୁ।
ଯାଵତ୍ ତ୍ଵଂ ଜୀଵସେ ଵିପ୍ର ତାଵଦ୍ ଏଵ ଵଯଂ ସ୍ଥିତାଃ ମୃତେ ତ୍ଵଯି ଗମିଷ୍ଯାମୋ ନରକଂ ପାପଚେତସଃ
ତୁମେ ବଞ୍ଚିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ଏଠି ରହିବୁ। ତୁମେ ମରିଗଲେ, ଆମେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ ନରକକୁ ଯିବୁ।
ଯଦି ତ୍ଵଂ ଦାରସଂଯୋଗଂ କୃତ୍ଵାପତ୍ଯଂ ଗୁଣୋତ୍ତରମ୍ ଉତ୍ପାଦଯସି ତେନାସ୍ମାନ୍ ମୁଚ୍ଯେମ ଵଯମ୍ ଏନସଃ
ଯଦି ତୁମେ ବିବାହ କରି ଏକ ଗୁଣବତୀ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେଉଛ, ତେବେ ଏହି ପାପରୁ ଆମେ ମୁକ୍ତି ପାଇବୁ।
ନାନ୍ଯେନ ତପସା ପୁତ୍ର ତୀର୍ଥାନାଂ ଚ ଫଲେନ ଚ ଏତତ୍ କୁରୁ ମହାବୁଦ୍ଧେ ତାରଯସ୍ଵ ପିତୄନ୍ ଭଯାତ୍
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ତପସ୍ୟା କିମ୍ବା ତୀର୍ଥ ଫଳରେ ଏହା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କର, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ, ଏବଂ ପିତୃମାନେକୁ ଭୟରୁ ଉଦ୍ଧାର କର।
ସ ତଥେତି ପ୍ରତିଜ୍ଞାଯ ଆରାଧ୍ଯ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜମ୍ ପିତୄନ୍ ଗର୍ତାତ୍ ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଗଣପାନ୍ ପ୍ରଚକାର ହ
ସେ ଏପରି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି, ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ପିତୃମାନେକୁ ଗହ୍ୱରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ଗଣମାନେଙ୍କ ନେତା ହେଲେ।
ସ୍ଵଯଂ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଦଯିତଃ ସୁଵେଶୋ ନାମ ନାମତଃ ସଂମତୋ ବଲଵାଂଶ୍ ଚୈଵ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଗଣପୋ ଽଭଵତ୍
ସେ ନିଜେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସୁବେଶ ନାମରେ ପରିଚିତ, ସମ୍ମାନିତ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୋଇ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଗଣମାନେଙ୍କ ନେତା ହେଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ କୃତ୍ଵା ତପୋ ଘୋରମ୍ ଅପତ୍ଯଂ ଗୁଣଵଦ୍ ଭୃଶମ୍ ଉତ୍ପାଦଯସ୍ଵ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ର ସୁତାଂ ତ୍ଵଂ ଵରଵର୍ଣିନୀମ୍
ସେଥିପାଇଁ, ହେ ପାହାଡ଼ରାଜ, ତୁମର କନ୍ୟା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପବତୀ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତପସ୍ୟା କରି ଏକ ଗୁଣବାନ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦିଅ।
ସ ଏଵମ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ଋଷିଣା ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରୋ ନିଯମସ୍ଥିତଃ ତପଶ୍ ଚକାରାପ୍ଯ୍ ଅତୁଲଂ ଯେନ ତୁଷ୍ଟିର୍ ଅଭୂନ୍ ମମ
ଏପରି ମୁନିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପାହାଡ଼ରାଜ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହି, ଅପୂର୍ବ ତପସ୍ୟା କଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି।
ତଦା ତମ୍ ଉତ୍ପପାତାହଂ ଵରଦୋ ଽସ୍ମୀତି ଚାବ୍ରଵମ୍ ବ୍ରୂହି ତୁଷ୍ଟୋ ଽସ୍ମି ଶୈଲେନ୍ଦ୍ର ତପସାନେନ ସୁଵ୍ରତ
ତାପରେ ମୁଁ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଲି ଏବଂ କହିଲି, 'ମୁଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ। କହ, ହେ ପାହାଡ଼ର ମହାରାଜ, ତୁମର ତପସ୍ୟାରେ ମୁଁ ଖୁସି ହୋଇଛି, ଏହି ଉତ୍ତମ ବ୍ରତଧାରୀ।'
ଭଗଵନ୍ ପୁତ୍ରମ୍ ଇଚ୍ଛାମି ଗୁଣୈଃ ସର୍ଵୈର୍ ଅଲଂକୃତମ୍ ଏଵଂ ଵରଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛସ୍ଵ ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋ ଽସି ମେ ପ୍ରଭୋ
ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଚାହୁଁଛି ଯେ ମୋ ପୁଅ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ। ଯଦି ଆପଣ ମୋ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ତେବେ ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗିରିରାଜସ୍ଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ତଦା ତସ୍ମୈ ଵରଂ ଚାହଂ ଦତ୍ତଵାନ୍ ମନସେପ୍ସିତମ୍
ହେ ଦ୍ୱିଜଗଣ, ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କ ମନର ଆଶା ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ସେହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲି।
କନ୍ଯା ଭଵିତ୍ରୀ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ର ତପସାନେନ ସୁଵ୍ରତ ଯସ୍ଯାଃ ପ୍ରଭାଵାତ୍ ସର୍ଵତ୍ର କୀର୍ତିମ୍ ଆପ୍ସ୍ଯସି ଶୋଭନାମ୍
ହେ ଶୈଳେନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ତପସ୍ୟାରେ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେବ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ସମସ୍ତଠାରେ ତୁମେ ମହାନ୍ କୀର୍ତ୍ତି ଲାଭ କରିବ।
ଅର୍ଚିତଃ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ତୀର୍ଥକୋଟିସମାଵୃତଃ ପାଵନଶ୍ ଚୈଵ ପୁଣ୍ଯେନ ଦେଵାନାମ୍ ଅପି ସର୍ଵତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଅନେକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଘିରିଥିବା, ପୁଣ୍ୟରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେବେ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠା ଚ ସା ଭଵିତ୍ରୀ ତେ ଅନ୍ଯେ ଚାତ୍ର ତତଃ ଶୁଭେ
ସେ ତୁମର ଜେଷ୍ଠା କନ୍ୟା ହେବେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଆସିବେ, ହେ ଶୁଭେ।
ସୋ ଽପି କାଲେନ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରୋ ମେନାଯାମ୍ ଉଦପାଦଯତ୍ ଅପର୍ଣାମ୍ ଏକପର୍ଣାଂ ଚ ତଥା ଚୈଵୈକପାଟଲାମ୍
ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ, ପାହାଡ଼ର ମହାରାଜ ମେନାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଅପର୍ଣ୍ଣା, ଏକପର୍ଣ୍ଣା ଏବଂ ଏକପାଟଳାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ନ୍ଯଗ୍ରୋଧମ୍ ଏକପର୍ଣଂ ତୁ ପାଟଲଂ ଚୈକପାଟଲାମ୍ ଅଶିତ୍ଵା ତ୍ଵ୍ ଏକପର୍ଣାଂ ତୁ ଅନିକେତସ୍ ତପୋ ଽଚରତ୍
ନ୍ୟଗ୍ରୋଧା, ଏକପର୍ଣ୍ଣା ଏବଂ ପାଟଳା, ଏହା ସହିତ ଏକପାଟଳା। ଏକପର୍ଣ୍ଣା ଖାଇବା ପରେ, ଅନିକେତା ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଶତଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣାଂ ଦୁଶ୍ଚରଂ ଦେଵଦାନଵୈଃ ଆହାରମ୍ ଏକପର୍ଣଂ ତୁ ଏକପର୍ଣା ସମାଚରତ୍
ଶତ ହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ, ଯାହା ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଏକପର୍ଣ୍ଣା ଏକଟି ପତ୍ର ଖାଇ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ପାଟଲେନ ତଥୈକେନ ଵିଦଧେ ଚୈକପାଟଲା ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ତୁ ଆହାରଂ ତାଃ ପ୍ରଚକ୍ରତୁଃ
ଏକପାଟଳା ମଧ୍ୟ ଏକଟି ପାଟଳା ପତ୍ର ଖାଇ ତପସ୍ୟା କଲେ। ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ସେମାନେ ସେହିପରି ଆହାର ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଅପର୍ଣା ତୁ ନିରାହାରା ତାଂ ମାତା ପ୍ରତ୍ଯଭାଷତ ନିଷେଧଯନ୍ତୀ ଚୋ ମେତି ମାତୃସ୍ନେହେନ ଦୁଃଖିତା
କିନ୍ତୁ ଅପର୍ଣ୍ଣା କିଛି ଖାଇଲେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ମାଆ ମାତୃସ୍ନେହରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, 'ଖା' ବୋଲି ନିଷେଧ କଲେ।
ସା ତଥୋକ୍ତା ତଯା ମାତ୍ରା ଦେଵୀ ଦୁଶ୍ଚରଚାରିଣୀ ତେନୈଵ ନାମ୍ନା ଲୋକେଷୁ ଵିଖ୍ଯାତା ସୁରପୂଜିତା
ମାଆଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦୁର୍ଲଭ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ଦେବୀ ସେହି ନାମରେ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ପୂଜିଲେ।
ଏତତ୍ ତୁ ତ୍ରିକୁମାରୀକଂ ଜଗତ୍ ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍ ଏତାସାଂ ତପସାଂ ଵୃତ୍ତଂ ଯାଵଦ୍ ଭୂମିର୍ ଧରିଷ୍ଯତି
ଏହି ହେଉଛି ତିନି କୁମାରୀଙ୍କ କଥା, ଯାଁଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୂମିରେ ସବୁ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ଜିନିଷ ଅଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ।
ତପଃଶରୀରାସ୍ ତାଃ ସର୍ଵାସ୍ ତିସ୍ରୋ ଯୋଗଂ ସମାଶ୍ରିତାଃ ସର୍ଵାଶ୍ ଚୈଵ ମହାଭାଗାସ୍ ତଥା ଚ ସ୍ଥିରଯୌଵନାଃ
ସେମାନେ ତିନିଜଣେ, ତପସ୍ୟାରେ ଶରୀର ଗଢ଼ିଥିବା, ଯୋଗକୁ ଅଙ୍ଗୀକାର କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଏବଂ ଅକ୍ଷୟ ଯୌବନର ଅଧିକାରୀ।
ତା ଲୋକମାତରଶ୍ ଚୈଵ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣ୍ଯ ଏଵ ଚ ଅନୁଗୃହ୍ଣନ୍ତି ଲୋକାଂଶ୍ ଚ ତପସା ସ୍ଵେନ ସର୍ଵଦା
ସେମାନେ ଲୋକମାତା ଏବଂ ସଦା ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ, ସେମାନେ ନିଜ ତପସ୍ୟାରେ ସବୁବେଳେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ଉମା ତାସାଂ ଵରିଷ୍ଠା ଚ ଜ୍ଯେଷ୍ଠା ଚ ଵରଵର୍ଣିନୀ ମହାଯୋଗବଲୋପେତା ମହାଦେଵମ୍ ଉପସ୍ଥିତା
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉମା ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜେଷ୍ଠା ଏବଂ ଅତି ଶୋଭାମୟୀ, ମହାଯୋଗଶକ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ, ଏବଂ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଦତ୍ତକଶ୍ ଚୋଶନା ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ ସ ଭୃଗୁନନ୍ଦନଃ ଆସୀତ୍ ତସ୍ଯୈକପର୍ଣା ତୁ ଦେଵଲଂ ସୁଷୁଵେ ସୁତମ୍
ଦତ୍ତକ ଯାଁକୁ ଉଶନା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ସେ ଭୃଗୁବଂଶର ସନ୍ତାନ। ଏକପର୍ଣ୍ଣା ତାଙ୍କ ପୁଅ ଦେବଳଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଯା ତୁ ତାସାଂ କୁମାରୀଣାଂ ତୃତୀଯା ହ୍ଯ୍ ଏକପାଟଲା ପୁତ୍ରଂ ସା ତମ୍ ଅଲର୍କସ୍ଯ ଜୈଗୀଷଵ୍ଯମ୍ ଉପସ୍ଥିତା
ସେଇ କୁମାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ତୃତୀୟା ଏକପାଟଳା, ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ଅଲର୍କଙ୍କ ଜଇଗୀଷବ୍ୟ।
ତସ୍ଯାଶ୍ ଚ ଶଙ୍ଖଲିଖିତୌ ସ୍ମୃତୌ ପୁତ୍ରାଵ୍ ଅଯୋନିଜୌ ଉମା ତୁ ଯା ମଯା ତୁଭ୍ଯଂ କୀର୍ତିତା ଵରଵର୍ଣିନୀ
ସେ ଜଣେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଗର୍ଭରେ ନ ହୋଇ ଦୁଇଟି ପୁଅ ହେଲେ—ଶଂଖ ଓ ଲିଖିତ। ଯିଏ ଉମା, ଯାହାକୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲି, ସେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ।
ଅଥ ତସ୍ଯାସ୍ ତପୋଯୋଗାତ୍ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମ୍ ଅଖିଲଂ ତଦା ପ୍ରଧୂପିତମ୍ ଇହାଲକ୍ଷ୍ଯ ଵଚସ୍ ତାମ୍ ଅହମ୍ ଅବ୍ରଵମ୍
ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକ ଦହିଯାଇଥିଲା। ଏହା ଦେଖି ମୁଁ ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲି।
ଦେଵି କିଂ ତପସା ଲୋକାଂସ୍ ତାପଯିଷ୍ଯସି ଶୋଭନେ ତ୍ଵଯା ସୃଷ୍ଟମ୍ ଇଦଂ ସର୍ଵଂ ମା କୃତ୍ଵା ତଦ୍ ଵିନାଶଯ
ହେ ଶୋଭାମୟୀ ଦେବୀ, ତୁମେ କାହିଁକି ଏହି ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଉଛ? ଏହି ସବୁ ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ; ଏଭଳି କରି ଏହାକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ତ୍ଵଂ ହି ଧାରଯସେ ଲୋକାନ୍ ଇମାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ସ୍ଵତେଜସା ବ୍ରୂହି କିଂ ତେ ଜଗନ୍ମାତଃ ପ୍ରାର୍ଥିତଂ ସଂପ୍ରତୀହ ନଃ
ତୁମେ ତୁମ ତେଜରେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଧାରଣ କରୁଛ। ହେ ଜଗତ୍ଜନନୀ, ଏବେ ଆମଠାରୁ କଣ ଚାହୁଁଛ, ମୋତେ କୁହ।