ପ୍ରଦୀପ୍ତଂ ଦୀପନଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସର୍ଵଲୋକପ୍ରକାଶକମ୍ ଦୁର୍ନିରୀକ୍ଷଂ ସୁରେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଯଦ୍ ରୂପଂ ତସ୍ଯ ତେ ନମଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ଆଲୋକିତ କରୁଥିବା, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହାକୁ ଦେଖିପାରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ, ଏମିତି ତୁମ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଦିବ୍ୟ ରୂପକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ସୁରସିଦ୍ଧଗଣୈର୍ ଜୁଷ୍ଟଂ ଭୃଗ୍ଵତ୍ରିପୁଲହାଦିଭିଃ ସ୍ତୁତଂ ପରମମ୍ ଅଵ୍ଯକ୍ତଂ ଯଦ୍ ରୂପଂ ତସ୍ଯ ତେ ନମଃ
ଯେଉଁ ଦେବତା ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ, ଭୃଗୁ, ଅତ୍ରି, ପୁଲହ ଆଦି ମହାର୍ଷିମାନେ ଯାହାକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି ଓ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦୃଶ୍ୟ ରୂପକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଵେଦ୍ଯଂ ଵେଦଵିଦାଂ ନିତ୍ଯଂ ସର୍ଵଜ୍ଞାନସମନ୍ଵିତମ୍ ସର୍ଵଦେଵାତିଦେଵସ୍ଯ ଯଦ୍ ରୂପଂ ତସ୍ଯ ତେ ନମଃ
ଯେଉଁ ରୂପକୁ ବେଦ ବିଦ୍ୱାନ୍ମାନେ ସଦା ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଦେବଙ୍କ ଏହି ରୂପକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଵିଶ୍ଵକୃଦ୍ ଵିଶ୍ଵଭୂତଂ ଚ ଵୈଶ୍ଵାନରସୁରାର୍ଚିତମ୍ ଵିଶ୍ଵସ୍ଥିତମ୍ ଅଚିନ୍ତ୍ଯଂ ଚ ଯଦ୍ ରୂପଂ ତସ୍ଯ ତେ ନମଃ
ଯେଉଁ ରୂପ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ସୃଷ୍ଟା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ମୂଳ, ବୈଶ୍ୱାନର ଓ ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ପୂଜନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପି, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ସେଇ ତୁମ ରୂପକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ପରଂ ଯଜ୍ଞାତ୍ ପରଂ ଵେଦାତ୍ ପରଂ ଲୋକାତ୍ ପରଂ ଦିଵଃ ପରମାତ୍ମେତ୍ଯ୍ ଅଭିଖ୍ଯାତଂ ଯଦ୍ ରୂପଂ ତସ୍ଯ ତେ ନମଃ
ଯେଉଁ ରୂପ ବଳିଦାନ, ବେଦ, ଲୋକ, ସ୍ୱର୍ଗ ସବୁଠାରୁ ଉପରେ, ଏବଂ ପରମ ଆତ୍ମା ବୋଲି ପରିଚିତ, ସେଇ ତୁମ ରୂପକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଅଵିଜ୍ଞେଯମ୍ ଅନାଲକ୍ଷ୍ଯମ୍ ଅଧ୍ଯାନଗତମ୍ ଅଵ୍ଯଯମ୍ ଅନାଦିନିଧନଂ ଚୈଵ ଯଦ୍ ରୂପଂ ତସ୍ଯ ତେ ନମଃ
ଯେଉଁ ରୂପକୁ ଜାଣିହେବା ଅସମ୍ଭବ, ଦେଖିହେବା ଅସମ୍ଭବ, ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ, ଅବିନାଶୀ, ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ନାଥିବା, ସେଇ ତୁମ ରୂପକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମୋ ନମଃ କାରଣକାରଣାଯ ନମୋ ନମଃ ପାପଵିମୋଚନାଯ ନମୋ ନମସ୍ ତେ ଦିତିଜାର୍ଦନାଯ ନମୋ ନମୋ ରୋଗଵିମୋଚନାଯ
ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣକୁ ମୋର ନମସ୍କାର, ପାପରୁ ମୁକ୍ତିଦାତାକୁ ମୋର ନମସ୍କାର, ଦିତିର ସନ୍ତାନଙ୍କ ନାଶକୁ ମୋର ନମସ୍କାର, ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତିଦାତାକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ନମୋ ନମଃ ସର୍ଵଵରପ୍ରଦାଯ ନମୋ ନମଃ ସର୍ଵସୁଖପ୍ରଦାଯ ନମୋ ନମଃ ସର୍ଵଧନପ୍ରଦାଯ ନମୋ ନମଃ ସର୍ଵମତିପ୍ରଦାଯ
ସମସ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବାକୁ ମୋର ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦେଇଥିବାକୁ ମୋର ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତ ଧନ ଦେଇଥିବାକୁ ମୋର ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧି ଦେଇଥିବାକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ସ୍ତୁତଃ ସ ଭଗଵାନ୍ ଏଵଂ ତୈଜସଂ ରୂପମ୍ ଆସ୍ଥିତଃ ଉଵାଚ ଵାଚା କଲ୍ଯାଣ୍ଯା କୋ ଵରୋ ଵଃ ପ୍ରଦୀଯତାମ୍
ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ, ଭଗବାନ୍ ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଶୁଭ ବାଣୀରେ କହିଲେ: 'ତୁମେ କଣ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହୁଁଛ? ମୁଁ ଦେବି।'
ତଵାତିତୈଜସଂ ରୂପଂ ନ କଶ୍ଚିତ୍ ସୋଢୁମ୍ ଉତ୍ସହେତ୍ ସହନୀଯଂ ତଦ୍ ଭଵତୁ ହିତାଯ ଜଗତଃ ପ୍ରଭୋ
ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପକୁ କେହି ସହିପାରିବେ ନାହିଁ; ଏହା ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ ସହିଯୋଗ୍ୟ ହେଉ।
ଏଵମ୍ ଅସ୍ତ୍ଵ୍ ଇତି ସୋ ଽପ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ ଆଦିକୃତ୍ ପ୍ରଭୁଃ ଲୋକାନାଂ କାର୍ଯସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଘର୍ମଵର୍ଷହିମପ୍ରଦଃ
ଭଗବାନ୍, ସୃଷ୍ଟିର ଆଦିକର୍ତ୍ତା, 'ଏମିତି ହେଉ' ବୋଲି କହି, ଜଗତର କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ତାପ, ବର୍ଷା ଓ ଶୀତ ଦେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତତଃ ସାଂଖ୍ଯାଶ୍ ଚ ଯୋଗାଶ୍ ଚ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ମୋକ୍ଷକାଙ୍କ୍ଷିଣଃ ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ଧ୍ଯାଯିନୋ ଦେଵଂ ହୃଦଯସ୍ଥଂ ଦିଵାକରମ୍
ତାପରେ, ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ ଅନୁସରଣକାରୀ ଏବଂ ମୁକ୍ତି ଆକାଂକ୍ଷୀ ଅନ୍ୟମାନେ, ହୃଦୟରେ ବସିଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ସର୍ଵଲକ୍ଷଣହୀନୋ ଽପି ଯୁକ୍ତୋ ଵା ସର୍ଵପାତକୈଃ ସର୍ଵଂ ଚ ତରତେ ପାପଂ ଦେଵମ୍ ଅର୍କଂ ସମାଶ୍ରିତଃ
ଯେଉଁଠି କୌଣସି ଚିହ୍ନ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ପାପରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, ସେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଦେବତା ଅର୍କଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରଂ ଚ ଵେଦାଶ୍ ଚ ଯଜ୍ଞାଶ୍ ଚ ବହୁଦକ୍ଷିଣାଃ ଭାନୋର୍ ଭକ୍ତିନମସ୍କାରକଲାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର, ବେଦ, ବହୁ ଦାନ ସହିତ ବଳିଦାନ ମଧ୍ୟ, ଭାନୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଓ ପ୍ରଣାମର ଏକ ଷୋଳାଂଶ ଭାଗ ସମାନ ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ତୀର୍ଥାନାଂ ପରମଂ ତୀର୍ଥଂ ମଙ୍ଗଲାନାଂ ଚ ମଙ୍ଗଲମ୍ ପଵିତ୍ରଂ ଚ ପଵିତ୍ରାଣାଂ ପ୍ରପଦ୍ଯନ୍ତେ ଦିଵାକରମ୍
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ରତା ମଧ୍ୟରେ ସେ ସର୍ବପବିତ୍ର; ଲୋକେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଥାନ୍ତି।
ଶକ୍ରାଦ୍ଯୈଃ ସଂସ୍ତୁତଂ ଦେଵଂ ଯେ ନମସ୍ଯନ୍ତି ଭାସ୍କରମ୍ ସର୍ଵକିଲ୍ବିଷନିର୍ମୁକ୍ତାଃ ସୂର୍ଯଲୋକଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯିଏଁ ସ୍ତୁତି କରିଥିବା ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ଯେଉଁମାନେ ପୂଜନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଚିରାତ୍ ପ୍ରଭୃତି ନୋ ବ୍ରହ୍ମଞ୍ ଶ୍ରୋତୁମ୍ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରଵର୍ତତେ ନାମ୍ନାମ୍ ଅଷ୍ଟଶତଂ ବ୍ରୂହି ଯତ୍ ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ପୁରା ରଵେଃ
ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ବହୁଦିନ ହେଉଛି ମୋର ଇଚ୍ଛା ହେଉଛି, ତୁମେ ପୂର୍ବେ ଯେଉଁ ରବିଙ୍କ ଅଷ୍ଟଶତ ନାମ କହିଥିଲ, ସେଗୁଡିକୁ ଶୁଣିବାକୁ।
ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତଂ ନାମ୍ନାଂ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଗଦତୋ ମମ ଭାସ୍କରସ୍ଯ ପରଂ ଗୁହ୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଗମୋକ୍ଷପ୍ରଦଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ, ମୁଁ ଏବେ ଭାସ୍କରଙ୍କ ଏକଶତ ଏଠି ଆଠ ନାମ କହୁଛି, ଯେଉଁଗୁଡିକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଓଁ ସୂର୍ଯୋ ଽର୍ଯମା ଭଗସ୍ ତ୍ଵଷ୍ଟା ପୂଷାର୍କଃ ସଵିତା ରଵିଃ ଗଭସ୍ତିମାନ୍ ଅଜଃ କାଲୋ ମୃତ୍ଯୁର୍ ଧାତା ପ୍ରଭାକରଃ
ଓଁ। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅର୍ୟମା, ଭଗ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ପୂଷା, ଅର୍କ, ସବିତା, ରବି, ଗଭସ୍ତିମାନ୍, ଅଜ, କାଳ, ମୃତ୍ୟୁ, ଧାତା ଓ ପ୍ରଭାକର।
ପୃଥିଵ୍ଯ୍ ଆପଶ୍ ଚ ତେଜଶ୍ ଚ ଖଂ ଵାଯୁଶ୍ ଚ ପରାଯଣମ୍ ସୋମୋ ବୃହସ୍ପତିଃ ଶୁକ୍ରୋ ବୁଧୋ ଽଙ୍ଗାରକ ଏଵ ଚ
ସେ ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଅଗ୍ନି, ଆକାଶ, ବାୟୁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ, ସୋମ, ବୃହସ୍ପତି, ଶୁକ୍ର, ବୁଧ ଓ ଅଙ୍ଗାରକ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଵସ୍ଵାନ୍ ଦୀପ୍ତାଂଶୁଃ ଶୁଚିଃ ଶୌରିଃ ଶନୈଶ୍ଚରଃ ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ ଚ ରୁଦ୍ରଶ୍ ଚ ସ୍କନ୍ଦୋ ଵୈଶ୍ରଵଣୋ ଯମଃ
ସେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବିବସ୍ବାନ୍, ଦୀପ୍ତ ରଶି, ଶୁଧ୍ଧ, ଶୌରି, ଶନିଶ୍ଚର, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର, ସ୍କନ୍ଦ, ବୈଶ୍ରବଣ ଓ ଯମ।
ଵୈଦ୍ଯୁତୋ ଜାଠରଶ୍ ଚାଗ୍ନିର୍ ଐନ୍ଧନସ୍ ତେଜସାଂ ପତିଃ ଧର୍ମଧ୍ଵଜୋ ଵେଦକର୍ତା ଵେଦାଙ୍ଗୋ ଵେଦଵାହନଃ
ସେ ବିଦ୍ୟୁତ, ଜାଠର ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଧନ ଦ୍ୱାରା ଜଳିଥିବା ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିର ନାୟକ, ଧର୍ମର ପତାକା, ବେଦର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବେଦର ଅଙ୍ଗ ଓ ବେଦର ବାହନ।
କୃତଂ ତ୍ରେତା ଦ୍ଵାପରଶ୍ ଚ କଲିଃ ସର୍ଵାମରାଶ୍ରଯଃ କଲାକାଷ୍ଠାମୁହୂର୍ତାଶ୍ ଚ କ୍ଷପା ଯାମାସ୍ ତଥା କ୍ଷଣାଃ
ସେ କୃତ, ତ୍ରେତା, ଦ୍ୱାପର ଓ କଳି; ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ; କାଳ, କାଷ୍ଠ, ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ରାତି, ଯାମ ଓ କ୍ଷଣ ଭଳି ସମୟର ବିଭାଗ।
ସଂଵତ୍ସରକରୋ ଽଶ୍ଵତ୍ଥଃ କାଲଚକ୍ରୋ ଵିଭାଵସୁଃ ପୁରୁଷଃ ଶାଶ୍ଵତୋ ଯୋଗୀ ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତଃ ସନାତନଃ
ସେ ବର୍ଷର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ବୃକ୍ଷ, କାଳର ଚକ୍ର, ଅଗ୍ନି, ଚିରଅବିନାଶୀ ପୁରୁଷ, ଯୋଗୀ, ପ୍ରକଟ ଓ ଅପ୍ରକଟ, ପୁରାତନ।
କାଲାଧ୍ଯକ୍ଷଃ ପ୍ରଜାଧ୍ଯକ୍ଷୋ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ତମୋନୁଦଃ ଵରୁଣଃ ସାଗରୋ ଽଂଶଶ୍ ଚ ଜୀମୂତୋ ଜିଵନୋ ଽରିହା
ସେ କାଳର ନିର୍ଣ୍ଣୟକ, ପ୍ରଜାର ନିର୍ଣ୍ଣୟକ, ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରୁଥିବା, ବରୁଣ, ସାଗର, ଅଂଶ, ବୃଷ୍ଟିମେଘ, ଜୀବନ ଦେଇଥିବା ଓ ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରୁଥିବା।
ଭୂତାଶ୍ରଯୋ ଭୂତପତିଃ ସର୍ଵଲୋକନମସ୍କୃତଃ ସ୍ରଷ୍ଟା ସଂଵର୍ତକୋ ଵହ୍ନିଃ ସର୍ଵସ୍ଯାଦିର୍ ଅଲୋଲୁପଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆଧାର, ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନାୟକ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସଂହାରକ, ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତର ଆରମ୍ଭ ଓ ଲୋଭ ରହିତ।
ଅନନ୍ତଃ କପିଲୋ ଭାନୁଃ କାମଦଃ ସର୍ଵତୋମୁଖଃ ଜଯୋ ଵିଶାଲୋ ଵରଦଃ ସର୍ଵଭୂତନିଷେଵିତଃ
ସେ ଅନନ୍ତ, କପିଳ, ଭାନୁ, ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ ଥିବା, ଜୟୀ, ବିଶାଳ, ଦାନ କରୁଥିବା ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କରେ ସେବିତ।
ମନଃ ସୁପର୍ଣୋ ଭୂତାଦିଃ ଶୀଘ୍ରଗଃ ପ୍ରାଣଧାରଣଃ ଧନ୍ଵନ୍ତରିର୍ ଧୂମକେତୁର୍ ଆଦିଦେଵୋ ଽଦିତେଃ ସୁତଃ
ସେ ମନ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆରମ୍ଭ, ତୁରନ୍ତ ଗତି, ପ୍ରାଣର ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଧନ୍ବନ୍ତରି, ଧୂମକେତୁ, ଆଦିଦେବ ଓ ଅଦିତିଙ୍କର ପୁଅ।
ଦ୍ଵାଦଶାତ୍ମା ରଵିର୍ ଦକ୍ଷଃ ପିତା ମାତା ପିତାମହଃ ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରଂ ପ୍ରଜାଦ୍ଵାରଂ ମୋକ୍ଷଦ୍ଵାରଂ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍
ସେ ଦ୍ୱାଦଶ ରୂପରେ, ରବି, ଦକ୍ଷ, ପିତା, ମାତା, ପିତାମହ, ସ୍ୱର୍ଗର ଦ୍ୱାର, ପ୍ରଜାର ଦ୍ୱାର, ମୋକ୍ଷର ଦ୍ୱାର ଓ ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ୱର୍ଗ।
ଦେହକର୍ତା ପ୍ରଶାନ୍ତାତ୍ମା ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖଃ ଚରାଚରାତ୍ମା ସୂକ୍ଷ୍ମାତ୍ମା ମୈତ୍ରେଯଃ କରୁଣାନ୍ଵିତଃ
ସେ ଦେହର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଶାନ୍ତ ଆତ୍ମା, ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ ଥିବା, ଚଳାଚଳ ଆତ୍ମା, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆତ୍ମା, ମୈତ୍ରେୟ ଓ କରୁଣାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।