ହରଶ୍ ଚ ବହୁରୂପଶ୍ ଚ ତ୍ର୍ଯମ୍ବକଶ୍ ଚାପରାଜିତଃ ଵୃଷାକପିଶ୍ ଚ ଶଂଭୁଶ୍ ଚ କପର୍ଦୀ ରୈଵତସ୍ ତଥା
ହର, ବହୁରୂପ, ତ୍ରୟମ୍ବକ, ଅପରାଜିତ, ବୃଷାକପି, ଶମ୍ଭୁ, କପର୍ଦ୍ଦୀ ଓ ରୈବତ—ଏମାନେ ମଧ୍ୟ।
ମୃଗଵ୍ଯାଧଶ୍ ଚ ଶର୍ଵଶ୍ ଚ କପାଲୀ ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଏକାଦଶୈତେ ଵିଖ୍ଯାତା ରୁଦ୍ରାସ୍ ତ୍ରିଭୁଵନେଶ୍ଵରାଃ
ମୃଗବ୍ୟାଧ, ଶର୍ବ ଓ କପାଳୀ, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ; ଏହି ଏକାଦଶ ଜଣ ରୁଦ୍ର ତିନି ଭୁବନର ନାଥ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଶତଂ ତ୍ଵ୍ ଏଵଂ ସମାଖ୍ଯାତଂ ରୁଦ୍ରାଣାମ୍ ଅମିତୌଜସାମ୍ ପୁରାଣେ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲା ଯୈର୍ ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ସଚରାଚରମ୍
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁରାଣରେ ଅସୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏମିତି ଶତ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଚରାଚରକୁ ବ୍ୟାପି ରହିଛନ୍ତି।
ଦାରାଞ୍ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଃ କଶ୍ଯପସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତେଃ ଅଦିତିର୍ ଦିତିର୍ ଦନୁଶ୍ ଚୈଵ ଅରିଷ୍ଟା ସୁରସା ଖସା
ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, କଶ୍ୟପ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣନ୍ତୁ: ଅଦିତି, ଦିତି, ଦନୁ, ଅରିଷ୍ଟା, ସୁରସା ଓ ଖସା।
ସୁରଭିର୍ ଵିନତା ଚୈଵ ତାମ୍ରା କ୍ରୋଧଵଶା ଇରା କଦ୍ରୁର୍ ମୁନିଶ୍ ଚ ଭୋ ଵିପ୍ରାସ୍ ତାସ୍ଵ୍ ଅପତ୍ଯାନି ବୋଧତ
ସୁରଭି, ବିନତା, ତାମ୍ରା, କ୍ରୋଧବଶା, ଇରା, କଦ୍ରୁ ଏବଂ ମୁନି—ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ କିଏ ତାହା ଜାଣନ୍ତୁ ।
ପୂର୍ଵମନ୍ଵନ୍ତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଦ୍ଵାଦଶାସନ୍ ସୁରୋତ୍ତମାଃ ତୁଷିତା ନାମ ତେ ଽନ୍ଯୋନ୍ଯମ୍ ଊଚୁର୍ ଵୈଵସ୍ଵତେ ଽନ୍ତରେ
ପୂର୍ବ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ଦ୍ୱାଦଶଟି ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା, ଯାହାଙ୍କୁ ତୁଷିତ କୁହାଯାଏ, ସେମାନେ ଏକାଉଁଠି ହୋଇ, ବୈବସ୍ବତ ମନ୍ବନ୍ତର ଆରମ୍ଭରେ ଆପସରେ କଥାହେଲେ ।
ଉପସ୍ଥିତେ ଽତିଯଶସଶ୍ ଚାକ୍ଷୁଷସ୍ଯାନ୍ତରେ ମନୋଃ ହିତାର୍ଥଂ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ସମାଗମ୍ଯ ପରସ୍ପରମ୍
ଯେତେବେଳେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁଙ୍କର ଯୁଗ ଶେଷ ହେଲା, ସମସ୍ତେ ଏକାଉଁଠି ହୋଇ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ ଆଲୋଚନା କଲେ ।
ଆଗଚ୍ଛତ ଦ୍ରୁତଂ ଦେଵା ଅଦିତିଂ ସଂପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଵୈ ମନ୍ଵନ୍ତରେ ପ୍ରସୂଯାମସ୍ ତନ୍ ନଃ ଶ୍ରେଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
‘ଚଳନ୍ତୁ, ଦେବମାନେ, ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଅଦିତିଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଆସନ୍ତା ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଜନ୍ମ ନେବା; ଏହି କାମରେ ଆମର ମଙ୍ଗଳ ହେବ ।’
ଏଵମ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ତୁ ତେ ସର୍ଵେ ଚାକ୍ଷୁଷସ୍ଯାନ୍ତରେ ମନୋଃ ମାରୀଚାତ୍ କଶ୍ଯପାଜ୍ ଜାତାସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅଦିତ୍ଯା ଦକ୍ଷକନ୍ଯଯା
ଏଭଳି କହି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁଙ୍କ ପରେ, ମରୀଚିଙ୍କ ପୁଅ କଶ୍ୟପ ଓ ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟା ଅଦିତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତତ୍ର ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ ଚ ଶକ୍ରଶ୍ ଚ ଜଜ୍ଞାତେ ପୁନର୍ ଏଵ ହି ଅର୍ଯମା ଚୈଵ ଧାତା ଚ ତ୍ଵଷ୍ଟା ପୂଷା ତଥୈଵ ଚ
ସେଠାରେ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶକ୍ର ପୁନିଥରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏହିପରି ଆର୍ୟମା, ଧାତା, ତ୍ୱଷ୍ଟା ଓ ପୂଷା ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମିଲେ।
ଵିଵସ୍ଵାନ୍ ସଵିତା ଚୈଵ ମିତ୍ରୋ ଵରୁଣ ଏଵ ଚ ଅଂଶୋ ଭଗଶ୍ ଚାତିତେଜା ଆଦିତ୍ଯା ଦ୍ଵାଦଶ ସ୍ମୃତାଃ
ବିବସ୍ୱାନ, ସବିତା, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଂଶ ଓ ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ଭଗ—ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ଜଣଙ୍କୁ ଅଦିତ୍ୟ ଭାବେ ଜଣାଯାଏ।
ସପ୍ତଵିଂଶତି ଯାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ସୋମପତ୍ନ୍ଯୋ ମହାଵ୍ରତାଃ ତାସାମ୍ ଅପତ୍ଯାନ୍ଯ୍ ଅଭଵନ୍ ଦୀପ୍ତାନ୍ଯ୍ ଅମିତତେଜସଃ
ସୋମଙ୍କ ସତେଇ ଜଣ ମହାପ୍ରତିଜ୍ଞାଧାରିଣୀ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଅରିଷ୍ଟନେମିପତ୍ନୀନାମ୍ ଅପତ୍ଯାନୀହ ଷୋଡଶ ବହୁପୁତ୍ରସ୍ଯ ଵିଦୁଷଶ୍ ଚତସ୍ରୋ ଵିଦ୍ଯୁତଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଅରିଷ୍ଟନେମିଙ୍କ ଗୋଟିଏ ଅଧ୍ୟୟନଶୀଳ ଓ ଅନେକ ପୁଅ ଥିବା ପତ୍ନୀମାନଙ୍କର ଏଠାରେ ଷୋଳ ଜଣ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଚାରିଜଣ 'ବିଦ୍ୟୁତ୍' ଭାବେ ପରିଚିତ।
ଚାକ୍ଷୁଷସ୍ଯାନ୍ତରେ ପୂର୍ଵେ ଋଚୋ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିସତ୍କୃତାଃ କୃଶାଶ୍ଵସ୍ଯ ଚ ଦେଵର୍ଷେର୍ ଦେଵପ୍ରହରଣାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁଙ୍କ ପରେ ଥିବା ଅନ୍ତରାଳରେ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ସମ୍ମାନ କରିଥିବା ଋଗ୍ବେଦ ମନ୍ତ୍ରମାନେ ଓ ଦେବର୍ଷି କୃଶାଶ୍ୱଙ୍କ ଦେବତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ସ୍ମୃତିରେ ରହିଛି।
ଏତେ ଯୁଗସହସ୍ରାନ୍ତେ ଜାଯନ୍ତେ ପୁନର୍ ଏଵ ହି ସର୍ଵେ ଦେଵଗଣାଶ୍ ଚାତ୍ର ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ ତୁ କାମଜାଃ
ହଜାର ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ପୁଣି ଏଠାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି; ସେମାନେ ତେଇତିସ ଜଣ, ଇଚ୍ଛାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ତେଷାମ୍ ଅପି ଚ ଭୋ ଵିପ୍ରା ନିରୋଧୋତ୍ପତ୍ତିର୍ ଉଚ୍ଯତେ ଯଥା ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଗଗନ ଉଦଯାସ୍ତମଯାଵ୍ ଇହ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ଓ ନାଶ ଘଟେ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶରେ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ ହୁଏ।
ଏଵଂ ଦେଵନିକାଯାସ୍ ତେ ସଂଭଵନ୍ତି ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଦିତ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରଦ୍ଵଯଂ ଜଜ୍ଞେ କଶ୍ଯପାଦ୍ ଇତି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍
ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି । ଆମେ ଶୁଣିଛୁଁ ଯେ ଦିତି କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ପୁଅ ଦେଇଥିଲେ ।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୁଶ୍ ଚୈଵ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷଶ୍ ଚ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ ସିଂହିକା ଚାଭଵତ୍ କନ୍ଯା ଵିପ୍ରଚିତ୍ତେଃ ପରିଗ୍ରହଃ
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଏବଂ ପ୍ରବଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ । ସିଂହିକା ନାମକ ଝିଅ ଥିଲେ, ଯିଏ ବିପ୍ରଚିତ୍ତିଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ହେଲେ ।
ସୈଂହିକେଯା ଇତି ଖ୍ଯାତା ଯସ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରା ମହାବଲାଃ ହିରଣ୍ଯକଶିପୋଃ ପୁତ୍ରାଶ୍ ଚତ୍ଵାରଃ ପ୍ରଥିତୌଜସଃ
ସିଂହିକାଙ୍କ ପୁଅମାନେ 'ସେଂହିକେୟ' ବୋଲି ପରିଚିତ ଏବଂ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ । ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ଚାରିଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଇଥିଲେ ।
ହ୍ରାଦଶ୍ ଚ ଅନୁହ୍ରାଦଶ୍ ଚ ପ୍ରହ୍ରାଦଶ୍ ଚୈଵ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ ସଂହ୍ରାଦଶ୍ ଚ ଚତୁର୍ଥୋ ଽଭୂଦ୍ ଧ୍ରାଦପୁତ୍ରୋ ହ୍ରଦସ୍ ତଥା
ହ୍ରାଦ, ଅନୁହ୍ରାଦ, ପ୍ରବଳ ପ୍ରହ୍ରାଦ ଏବଂ ସଂହ୍ରାଦ ଚାରିଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ । ହ୍ରାଦଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ହ୍ରଦ ।
ହ୍ରଦସ୍ଯ ପୁତ୍ରୌ ଦ୍ଵୌ ଵୀରୌ ଶିଵଃ କାଲସ୍ ତଥୈଵ ଚ ଵିରୋଚନଶ୍ ଚ ପ୍ରାହ୍ରାଦିର୍ ବଲିର୍ ଜଜ୍ଞେ ଵିରୋଚନାତ୍
ହ୍ରଦଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ଶୂର ପୁଅ ଥିଲେ—ଶିବ ଓ କାଳ। ପ୍ରହ୍ରାଦଙ୍କର ପୁଅ ଭାବେ ବିରୋଚନ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ବିରୋଚନଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ବଳି।
ବଲେଃ ପୁତ୍ରଶତମ୍ ଆସୀଦ୍ ବାଣଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ତପୋଧନାଃ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଶ୍ ଚ ସୂର୍ଯଶ୍ ଚ ଚନ୍ଦ୍ରମାଶ୍ ଚନ୍ଦ୍ରତାପନଃ
ବଳିଙ୍କର ଏକ ଶତ ପୁଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଣ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଓ ତପସ୍ଵୀ ଥିଲେ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଚନ୍ଦ୍ରତାପନ ମଧ୍ୟ ଏହି ପୁଅମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଥିଲେ।
କୁମ୍ଭନାଭୋ ଗର୍ଦଭାକ୍ଷଃ କୁକ୍ଷିର୍ ଇତ୍ଯ୍ ଏଵମାଦଯଃ ବାଣସ୍ ତେଷାମ୍ ଅତିବଲୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଃ ପଶୁପତେଃ ପ୍ରିଯଃ
କୁମ୍ଭନାଭ, ଗର୍ଦ୍ଦଭାକ୍ଷ, କୁକ୍ଷି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ବାଣ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପଶୁପତିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ।
ପୁରା କଲ୍ପେ ତୁ ବାଣେନ ପ୍ରସାଦ୍ଯୋମାପତିଂ ପ୍ରଭୁମ୍ ପାର୍ଶ୍ଵତୋ ଵିହରିଷ୍ଯାମି ଇତ୍ଯ୍ ଏଵଂ ଯାଚିତୋ ଵରଃ
ପୂର୍ବ କଳ୍ପରେ ବାଣ ଉମାପତିଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ରହିବା ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଥିଲେ।
ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷସୁତାଶ୍ ଚୈଵ ଵିଦ୍ଵାଂସଶ୍ ଚ ମହାବଲାଃ ଭର୍ଭରଃ ଶକୁନିଶ୍ ଚୈଵ ଭୂତସଂତାପନସ୍ ତଥା
ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ—ଭର୍ଭର, ଶକୁନି ଓ ଭୂତସନ୍ତାପନ ମଧ୍ୟ ଏହିମାନେ ଥିଲେ।
ମହାନାଭଶ୍ ଚ ଵିକ୍ରାନ୍ତଃ କାଲନାଭସ୍ ତଥୈଵ ଚ ଅଭଵନ୍ ଦନୁପୁତ୍ରାଶ୍ ଚ ଶତଂ ତୀଵ୍ରପରାକ୍ରମାଃ
ମହାନାଭ ବିର ଓ କାଳନାଭ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଥିଲେ। ଏହାସହ ଦନୁଙ୍କ ଶତ ପୁଅ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ।
ତପସ୍ଵିନୋ ମହାଵୀର୍ଯାଃ ପ୍ରାଧାନ୍ଯେନ ବ୍ରଵୀମି ତାନ୍ ଦ୍ଵିମୂର୍ଧା ଶଙ୍କୁକର୍ଣଶ୍ ଚ ତଥା ହଯଶିରା ଵିଭୁଃ
ଏହିମାନେ ସମସ୍ତେ ତପସ୍ଵୀ ଓ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ମୁଁ ପ୍ରଧାନ ଭାବେ ତାଙ୍କ ନାମ କହୁଛି—ଦ୍ୱିମୂର୍ଧା, ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣ ଓ ହୟଶିରା, ଯିଏ ମହାନ।
ଅଯୋମୁଖଃ ଶମ୍ବରଶ୍ ଚ କପିଲୋ ଵାମନସ୍ ତଥା ମାରୀଚିର୍ ମଘଵାଂଶ୍ ଚୈଵ ଇଲ୍ଵଲଃ ସ୍ଵସୃମସ୍ ତଥା
ଅୟୋମୁଖ, ଶମ୍ଭର, କପିଳ, ବାମନ, ମାରୀଚି, ମଘବାନ, ଇଲ୍ବଳ ଓ ସ୍ୱସୃମ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶ୍ରେଣୀରେ ଥିଲେ।
ଵିକ୍ଷୋଭଣଶ୍ ଚ କେତୁଶ୍ ଚ କେତୁଵୀର୍ଯଶତହ୍ରଦୌ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ୍ ସର୍ଵଜିଚ୍ ଚୈଵ ଵଜ୍ରନାଭସ୍ ତଥୈଵ ଚ
ବିକ୍ଷୋଭଣ, କେତୁ, କେତୁବୀର୍ୟଶତହ୍ରଦ, ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ, ସର୍ବଜିତ ଓ ବଜ୍ରନାଭ ମଧ୍ୟ ଏହିମାନେ ଥିଲେ।
ଏକଚକ୍ରୋ ମହାବାହୁସ୍ ତାରକଶ୍ ଚ ମହାବଲଃ ଵୈଶ୍ଵାନରଃ ପୁଲୋମା ଚ ଵିଦ୍ରାଵଣମହାଶିରାଃ
ଏକଚକ୍ର, ମହାବାହୁ, ତାରକ ମହାବଳୀ, ବୈଶ୍ୱାନର, ପୁଲୋମା ଓ ଵିଦ୍ରାବଣମହାଶିରା ମଧ୍ୟ ଏହି ଶ୍ରେଣୀରେ ଥିଲେ।