ତଥା ପୂଯଵହଃ ପାପୋ ଵହ୍ନିଜ୍ଵାଲୋ ହ୍ଯ୍ ଅଧଃଶିରାଃ ସଦଂଶଃ କୃଷ୍ଣସୂତ୍ରଶ୍ ଚ ତମଶ୍ ଚାଵୀଚିର୍ ଏଵ ଚ
ଏହିପରି ପୂୟବହ, ପାପ, ବହ୍ନିଜ୍ୱାଳା, ଅଧଃଶିରା, ସଦଂଶ, କୃଷ୍ଣସୂତ୍ର, ତମସ ଓ ଅବୀଚି —
ଶ୍ଵଭୋଜନୋ ଽଥାପ୍ରତିଷ୍ଠୋମଆଵୀଚିଶ୍ ଚ ତଥାପରଃ ଇତ୍ଯ୍ ଏଵମାଦଯଶ୍ ଚାନ୍ଯେ ନରକା ଭୃଶଦାରୁଣାଃ
ଶ୍ୱଭୋଜନ, ଅପ୍ରତିଷ୍ଠା, ଅବୀଚି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ନରକଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଅଛି ।
ଯମସ୍ଯ ଵିଷଯେ ଘୋରାଃ ଶସ୍ତ୍ରାଗ୍ନିଵିଷଦର୍ଶିନଃ ପତନ୍ତି ଯେଷୁ ପୁରୁଷାଃ ପାପକର୍ମରତାଶ୍ ଚ ଯେ
ଯମଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରେ ଯେଉଁଠି ଶସ୍ତ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ବିଷର ଭୟ ରହିଛି, ସେଠି ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ରତ ଲୋକମାନେ ପଡ଼ନ୍ତି ।
କୂଟସାକ୍ଷୀ ତଥା ସମ୍ଯକ୍ ପକ୍ଷପାତେନ ଯୋ ଵଦେତ୍ ଯଶ୍ ଚାନ୍ଯଦ୍ ଅନୃତଂ ଵକ୍ତି ସ ନରୋ ଯାତି ରୌରଵମ୍
ଯିଏ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷୀ ଦିଏ, କିମ୍ବା ପକ୍ଷପାତ କରି କଥା କହେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାର ମିଥ୍ୟା କହେ — ସେ ଲୋକ ରୌରବ ନରକକୁ ଯାଏ ।
ଭ୍ରୂଣହା ପୁରହନ୍ତା ଚ ଗୋଘ୍ନଶ୍ ଚ ମୁନିସତ୍ତମାଃ ଯାନ୍ତି ତେ ରୌରଵଂ ଘୋରଂ ଯଶ୍ ଚୋଚ୍ଛ୍ଵାସନିରୋଧକଃ
ଯିଏ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଶିଶୁକୁ ହତ୍ୟା କରେ, ସହର ଧ୍ଵଂସ କରେ, ଗାଈ ମାରେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ଅଟକାଏ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ରୌରବକୁ ଯାନ୍ତି ।
ସୁରାପୋ ବ୍ରହ୍ମହା ହର୍ତା ସୁଵର୍ଣସ୍ଯ ଚ ଶୂକରେ ପ୍ରଯାତି ନରକେ ଯଶ୍ ଚ ତୈଃ ସଂସର୍ଗମ୍ ଉପୈତି ଵୈ
ଯିଏ ମଦ୍ୟପାନ କରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରେ, ଚୋରି କରେ, ସୁନା ଚୋରାଏ, କିମ୍ବା ଏମାନେ ସହିତ ମିଶିଥାଏ — ସେମାନେ ଶୂକର ନରକକୁ ଯାନ୍ତି ।
ରାଜନ୍ଯଵୈଶ୍ଯହା ଚୈଵ ତଥୈଵ ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ ତପ୍ତକୁମ୍ଭେ ସ୍ଵସୃଗାମୀ ହନ୍ତି ରାଜଭଟଂ ଚ ଯଃ
ଯିଏ କ୍ଷତ୍ରିୟ କିମ୍ବା ବୈଶ୍ୟ ହତ୍ୟା କରେ, ଗୁରୁଙ୍କ ଶୟନକୁ ଅପବିତ୍ର କରେ, ନିଜ ଭଉଣୀ ସହ ମିଶିଥାଏ, କିମ୍ବା ରାଜାଙ୍କ ସେବକୁ ମାରେ — ସେ ତପ୍ତ କୁମ୍ଭରେ ପଡ଼ିଥାଏ ।
ମାଧ୍ଵୀଵିକ୍ରଯକୃନ୍ ଵଧ୍ଯପାଲଃ କେସରଵିକ୍ରଯୀ ତପ୍ତଲୋହେ ପତନ୍ତ୍ଯ୍ ଏତେ ଯଶ୍ ଚ ଭକ୍ତଂ ପରିତ୍ଯଜେତ୍
ଯିଏ ମଧୁ ବିକ୍ରୟ କରେ, ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ପ୍ରାପ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ, ସିଂହର କେଶ ବିକ୍ରୟ କରେ, କିମ୍ବା ଭୋଜନକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ — ସେମାନେ ତପ୍ତ ଲୋହରେ ପଡ଼ନ୍ତି ।
ସୁତାଂ ସ୍ନୁଷାଂ ଚାପି ଗତ୍ଵା ମହାଜ୍ଵାଲେ ନିପାତ୍ଯତେ ଅଵମନ୍ତା ଗୁରୂଣାଂ ଯୋ ଯଶ୍ ଚାକ୍ରୋଷ୍ଟା ନରାଧମଃ
ଯିଏ ନିଜ ଝିଅ କିମ୍ବା ଝିଅଘରୁକୁ ଅପବିତ୍ର କରେ, ସେ ମହାଜ୍ୱାଳାରେ ପଡ଼ିଥାଏ; ଯିଏ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅପମାନ କରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଗାଳି ଦିଏ, ହେ ନିଚ ମଣିଷ, ସେମାନେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦଣ୍ଡ ଭୋଗେ ।
ଵେଦଦୂଷଯିତା ଯଶ୍ ଚ ଵେଦଵିକ୍ରଯକଶ୍ ଚ ଯଃ ଅଗମ୍ଯଗାମୀ ଯଶ୍ ଚ ସ୍ଯାତ୍ ତେ ଯାନ୍ତି ଶବଲଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଯିଏ ବେଦକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ବେଦ ବିକ୍ରୟ କରେ, କିମ୍ବା ଅନୁଚିତ ନାରୀଙ୍କୁ ଯାଏ — ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସେମାନେ ଶବଳ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି ।
ଚୌରୋ ଵିମୋହେ ପତତି ମର୍ଯାଦାଦୂଷକସ୍ ତଥା ଦେଵଦ୍ଵିଜପିତୃଦ୍ଵେଷ୍ଟା ରତ୍ନଦୂଷଯିତା ଚ ଯଃ
ଏକ ଚୋର ବିମୋହ ନରକକୁ ଯାଏ; ଯିଏ ସୀମା ଉଲ୍ଲଂଘନ କରେ, ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ପିତୃଙ୍କୁ ଘୃଣା କରେ, କିମ୍ବା ରତ୍ନକୁ ନଷ୍ଟ କରେ —
ସ ଯାତି କୃମିଭକ୍ଷ୍ଯେ ଵୈ କୃମୀଶେ ତୁ ଦୁରିଷ୍ଟିକୃତ୍ ପିତୃଦେଵାତିଥୀନ୍ ଯସ୍ ତୁ ପର୍ଯଶ୍ନାତି ନରାଧମଃ
ସେ କ୍ରିମିଭକ୍ଷ ନରକକୁ ଯାଏ; କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଭୟଙ୍କର ପାପ କରେ, କିମ୍ବା ପିତୃ, ଦେବତା, ଅତିଥିଙ୍କୁ ଭୋଗ ଦେବା ପୂର୍ବରୁ ଖାଏ, ହେ ନିଚ ମଣିଷ —
ଲାଲାଭକ୍ଷ୍ଯେ ସ ଯାତ୍ଯ୍ ଉଗ୍ରେ ଶରକର୍ତା ଚ ଵେଧକେ କରୋତି କର୍ଣିନୋ ଯଶ୍ ଚ ଯଶ୍ ଚ ଖଡ୍ଗାଦିକୃନ୍ ନରଃ
ସେ ଉଗ୍ର ଲାଲାଭକ୍ଷ ନରକକୁ ଯାଏ; ଯିଏ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟକୁ ଆଘାତ କରେ, ଛିଦ୍ର କରେ, କାନ କାଟେ, କିମ୍ବା ତଳୱାର ଚଳାଏ —
ପ୍ରଯାନ୍ତ୍ଯ୍ ଏତେ ଵିଶସନେ ନରକେ ଭୃଶଦାରୁଣେ ଅସତ୍ପ୍ରତିଗ୍ରହୀତା ଚ ନରକେ ଯାତ୍ଯ୍ ଅଧୋମୁଖେ
ଏହି ସମସ୍ତେ ଭୟଙ୍କର ବିଶସନ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି; ଯିଏ ଅନୁଚିତ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ଅଧୋମୁଖ ନରକକୁ ପଡ଼ିଥାଏ ।
ଅଯାଜ୍ଯଯାଜକସ୍ ତତ୍ର ତଥା ନକ୍ଷତ୍ରସୂଚକଃ କୃମିପୂଯେ ନରଶ୍ ଚୈକୋ ଯାତି ମିଷ୍ଟାନ୍ନଭୁକ୍ ସଦା
ଯିଏ ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରେ, ନକ୍ଷତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭବିଷ୍ୟତ୍ କୁହେ, କିମ୍ବା ସଦା ମିଷ୍ଟାନ୍ନ ଭୋଜନ କରେ — ସେ ଏକାକି କ୍ରିମିପୂୟ ନରକକୁ ଯାଏ ।
ଲାକ୍ଷାମାଂସରସାନାଂ ଚ ତିଲାନାଂ ଲଵଣସ୍ଯ ଚ ଵିକ୍ରେତା ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଯାତି ତମ୍ ଏଵ ନରକଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଯିଏ ଲାଖ, ମାଂସ, ରସ, ତିଳ କିମ୍ବା ଲୁଣ ବିକ୍ରୟ କରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସେଇ ନରକକୁ ଯାଏ ।
ମାର୍ଜାରକୁକ୍କୁଟଚ୍ଛାଗଶ୍ଵଵରାହଵିହଂଗମାନ୍ ପୋଷଯନ୍ ନରକଂ ଯାତି ତମ୍ ଏଵ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଯେଉଁମାନେ ବିଲେଇ, କୁକୁଡ଼ି, ଛାଗ, ଘୋଡ଼ା, ବନ୍ଦର, କିମ୍ବା ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ରଙ୍ଗୋପଜୀଵୀ କୈଵର୍ତଃ କୁଣ୍ଡାଶୀ ଗରଦସ୍ ତଥା ସୂଚୀ ମାହିଷିକଶ୍ ଚୈଵ ପର୍ଵଗାମୀ ଚ ଯୋ ଦ୍ଵିଜଃ
ଯେଉଁମାନେ ଜୁଆ ଖେଳନ୍ତି, ମାଛ ଧରନ୍ତି, ଗଡ଼ିଆଘରରୁ ଖାଆନ୍ତି, ବିଷ ଦେଇ ମାରନ୍ତି, ସୁଇ ବନାନ୍ତି, ମହିଷ ପାଳନ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ପର୍ବଦିନରେ ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି—
ଅଗାରଦାହୀ ମିତ୍ରଘ୍ନଃ ଶକୁନିଗ୍ରାମଯାଜକଃ ରୁଧିରାନ୍ଧେ ପତନ୍ତ୍ଯ୍ ଏତେ ସୋମଂ ଵିକ୍ରୀଣତେ ଚ ଯେ
ଯେଉଁମାନେ ଘରକୁ ଆଗ୍ନି ଲଗାନ୍ତି, ବନ୍ଧୁକୁ ମାରନ୍ତି, ପକ୍ଷୀ ଧରନ୍ତି, ଗ୍ରାମର ପୂଜାରି, ରକ୍ତ ଦେଖି ଅନ୍ଧ ହୋଇଯାନ୍ତି, କିମ୍ବା ସୋମରସ ବିକ୍ରି କରନ୍ତି—ସେମାନେ ସବୁ ଅଧୋପତିତ ହୁଅନ୍ତି।
ମଧୁହା ଗ୍ରାମହନ୍ତା ଚ ଯାତି ଵୈତରଣୀଂ ନରଃ ରେତଃପାନାଦିକର୍ତାରୋ ମର୍ଯାଦାଭେଦିନଶ୍ ଚ ଯେ
ମଧୁ ଚୋର, ଗ୍ରାମ ଧ୍ୱଂସ କରୁଥିବା, ଶୁକ୍ର ପାନ କରୁଥିବା, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସୀମା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବୈତରଣୀ ନଦୀକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତେ କୃଚ୍ଛ୍ରେ ଯାନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଶୌଚାଶ୍ ଚ କୁହକାଜୀଵିନଶ୍ ଚ ଯେ ଅସିପତ୍ତ୍ରଵନଂ ଯାତି ଵନଚ୍ଛେଦୀ ଵୃଥୈଵ ଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅଶୁଚି, ଠକେଇ କରି ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଅକାରଣରେ ଜଙ୍ଗଲ କାଟନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଃଖରେ ଅସିପତ୍ରବନକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଔରଭ୍ରିକା ମୃଗଵ୍ଯାଧା ଵହ୍ନିଜ୍ଵାଲେ ପତନ୍ତି ଵୈ ଯାନ୍ତି ତତ୍ରୈଵ ତେ ଵିପ୍ରା ଯଶ୍ ଚାପାକେଷୁ ଵହ୍ନିଦଃ
ମେଷ ପାଳକ, ଶିକାରୀ, ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଲଗାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ପଡ଼ନ୍ତି; ଏହିପରି ଅନ୍ୟର ଘରକୁ ଅଗ୍ନି ଲଗାଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠିକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଵ୍ରତୋପଲୋପକୋ ଯଶ୍ ଚ ସ୍ଵାଶ୍ରମାଦ୍ ଵିଚ୍ଯୁତଶ୍ ଚ ଯଃ ସଂଦଂଶଯାତନାମଧ୍ଯେ ପତତସ୍ ତାଵ୍ ଉଭାଵ୍ ଅପି
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରତକୁ ବାଧା ଦେଇଥାନ୍ତି, କିମ୍ବା ନିଜ ଆଶ୍ରମରୁ ଚ୍ୟୁତ ହୋଇଛନ୍ତି—ସେମାନେ ଦୁଇଜଣେ ଦନ୍ତଦଂଶନ ଯନ୍ତ୍ରଣା ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼ନ୍ତି।
ଦିଵା ସ୍ଵପ୍ନେଷୁ ସ୍ଯନ୍ଦନ୍ତେ ଯେ ନରା ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ ପୁତ୍ରୈର୍ ଅଧ୍ଯାପିତା ଯେ ତୁ ତେ ପତନ୍ତି ଶ୍ଵଭୋଜନେ
ଯେଉଁ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଦିନେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଶୁକ୍ର ସ୍ରାବ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ପୁଅମାନେ ପାଠ ପଢ଼ାନ୍ତି, ସେମାନେ କୁକୁରର ଖାଦ୍ୟ ହେବାକୁ ପଡ଼ନ୍ତି।
ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ନରକାଃ ଶତଶୋ ଽଥ ସହସ୍ରଶଃ ଯେଷୁ ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମାଣଃ ପଚ୍ଯନ୍ତେ ଯାତନାଗତାଃ
ଏହି ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶତ ଶତ, ସହସ୍ର ସହସ୍ର ନରକରେ, ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଇଁ ପକାଯାନ୍ତି।
ତଥୈଵ ପାପାନ୍ଯ୍ ଏତାନି ତଥାନ୍ଯାନି ସହସ୍ରଶଃ ଭୁଜ୍ଯନ୍ତେ ଜାତିପୁରୁଷୈର୍ ନରକାନ୍ତରଗୋଚରୈଃ
ଏହିପରି ଏହି ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ହଜାର ହଜାର ପାପ, ବିଭିନ୍ନ ଜାତି ଏବଂ ନରକରେ ରହୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମଵିରୁଦ୍ଧଂ ଚ କର୍ମ କୁର୍ଵନ୍ତି ଯେ ନରାଃ କର୍ମଣା ମନସା ଵାଚା ନିରଯେଷୁ ପତନ୍ତି ତେ
ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମର ନିୟମ ବିପରୀତ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି—କାମରେ, ମନରେ କିମ୍ବା କଥାରେ—ସେମାନେ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି।
ଅଧଃଶିରୋଭିର୍ ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ନାରକୈର୍ ଦିଵି ଦେଵତାଃ ଦେଵାଶ୍ ଚାଧୋମୁଖାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ଅଧଃ ପଶ୍ଯନ୍ତି ନାରକାନ୍
ନରକବାସୀମାନେ ମୁଣ୍ଡ ତଳେ ରଖି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଉପରେ ଦେଖନ୍ତି, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତଳକୁ ମୁହଁ କରି ସମସ୍ତ ନରକବାସୀଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି।
ସ୍ଥାଵରାଃ କୃମଯୋ ଽଜ୍ଵାଶ୍ ଚ ପକ୍ଷିଣଃ ପଶଵୋ ନରାଃ ଧାର୍ମିକାସ୍ ତ୍ରିଦଶାସ୍ ତଦ୍ଵନ୍ ମୋକ୍ଷିଣଶ୍ ଚ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ସ୍ଥାବର, କୀଟ, ଛାଗ, ପକ୍ଷୀ, ପଶୁ, ମନୁଷ୍ୟ, ଧର୍ମିକ, ଦେବତା ଏବଂ ମୁକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତମାନେ—ସମସ୍ତେ ଅନୁକ୍ରମରେ ଅଛନ୍ତି।
ସହସ୍ରଭାଗଃ ପ୍ରଥମାଦ୍ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽନୁକ୍ରମାତ୍ ତଥା ସର୍ଵେ ହ୍ଯ୍ ଏତେ ମହାଭାଗା ଯାଵନ୍ ମୁକ୍ତିସମାଶ୍ରଯାଃ
ପ୍ରଥମରୁ ଦ୍ୱିତୀୟ, ଏଭଳି କ୍ରମକ୍ରମେ ହଜାର ଭାଗ ପାଉଛନ୍ତି; ଏହି ସମସ୍ତ ମହାପୁରୁଷମାନେ ମୁକ୍ତି ମିଳିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହନ୍ତି।