ରୋଗାର୍ତୋ ମୁଚ୍ଯତେ ରୋଗାଦ୍ ବଦ୍ଧୋ ମୁଚ୍ଯେତ ବନ୍ଧନାତ୍ ଭଯାଦ୍ ଵିମୁଚ୍ଯତେ ଭୀତ ଆପଦାପନ୍ନ ଆପଦଃ
ଯିଏ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ, ସେ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ; ଯିଏ ବନ୍ଧନରେ ଅଛି, ସେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ; ଭୟଭୀତ ମଣିଷ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ; ଯିଏ ବିପଦରେ ଅଛି, ସେ ବିପଦରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ।
ଜାତିସ୍ମରତ୍ଵଂ ଵିଦ୍ଯାଂ ଚ ପୁତ୍ରାନ୍ ମେଧାଂ ପଶୂନ୍ ଧୃତିମ୍ ଧର୍ମଂ ଚାର୍ଥଂ ଚ କାମଂ ଚ ମୋକ୍ଷଂ ତୁ ଲଭତେ ନରଃ
ମଣିଷ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି, ଜ୍ଞାନ, ପୁଅ, ବୁଦ୍ଧି, ଗାଈ, ଧୃତି, ଧର୍ମ, ଧନ, ଇଚ୍ଛା ଓ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଯାନ୍ ଯାନ୍ କାମାନ୍ ଅଭିପ୍ରେତ୍ଯ ପଠେତ୍ ପ୍ରଯତମାନସଃ ତାଂସ୍ ତାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ଅଵାପ୍ନୋତି ପୁରୁଷୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଏହି ପୁରାଣକୁ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ପଢ଼େ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥାଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯଶ୍ ଚେଦଂ ସତତଂ ଶୃଣୋତି ମନୁଜଃ ସ୍ଵର୍ଗାପଵର୍ଗପ୍ରଦଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଲୋକଗୁରୁଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵରଦଂ ଭକ୍ତ୍ଯେକଚିତ୍ତଃ ଶୁଚିଃ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚାତ୍ର ସୁଖଂ ଵିମୁକ୍ତକଲୁଷଃ ସ୍ଵର୍ଗେ ଚ ଦିଵ୍ଯଂ ସୁଖଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଯାତି ହରେଃ ପଦଂ ସୁଵିମଲଂ ମୁକ୍ତୋ ଗୁଣୈଃ ପ୍ରାକୃତୈଃ
ଯିଏ ସଦା ଏହି ପୁରାଣକୁ ଶୁଣେ, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଉଛି, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଗୁରୁ, ଦୟାଳୁଙ୍କୁ, ଏକାଗ୍ର ଭକ୍ତି ଓ ପବିତ୍ରତା ସହିତ ପ୍ରଣାମ କରି, ଏଠାରେ ସୁଖ ଭୋଗ କରି, ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ପରେ ସ୍ୱର୍ଗର ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରି, ତାପରେ ପ୍ରାକୃତିକ ଗୁଣରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ହରିଙ୍କ ପବିତ୍ର ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ତସ୍ମାଦ୍ ଵିପ୍ରଵରୈଃ ସ୍ଵଧର୍ମନିରତୈର୍ ମୁକ୍ତ୍ଯେକମାର୍ଗେପ୍ସୁଭିସ୍ ତଦ୍ଵତ୍ କ୍ଷତ୍ରିଯପୁଂଗଵୈସ୍ ତୁ ନିଯତୈଃ ଶ୍ରେଯୋର୍ଥିଭିଃ ସର୍ଵଦା ଵୈଶ୍ଯୈଶ୍ ଚାନୁଦିନଂ ଵିଶୁଦ୍ଧକୁଲଜୈଃ ଶୂଦ୍ରୈସ୍ ତଥା ଧାର୍ମିକୈଃ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵ୍ ଇଦମ୍ ଉତ୍ତମଂ ବହୁଫଲଂ ଧର୍ମାର୍ଥମୋକ୍ଷପ୍ରଦମ୍
ତେଣୁ, ନିଜ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା, ମୋକ୍ଷ ପଥ ଆଶା କରୁଥିବା ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହି ଉତ୍ତମ, ବହୁଫଳଦାୟକ, ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଉଥିବା ପୁରାଣକୁ ସଦା ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ନିୟମିତ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ, ପବିତ୍ର କୁଳର ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ଦିନେଦିନେ, ଓ ଧାର୍ମିକ ଶୂଦ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ଧର୍ମେ ମତିର୍ ଭଵତୁ ଵଃ ପୁରୁଷୋତ୍ତମାନାଂ ସ ହ୍ଯ୍ ଏକ ଏଵ ପରଲୋକଗତସ୍ଯ ବନ୍ଧୁଃ ଅର୍ଥାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଶ୍ ଚ ନିପୁଣୈର୍ ଅପି ସେଵ୍ଯମାନା ନୈଵ ପ୍ରଭାଵମ୍ ଉପଯାନ୍ତି ନ ଚ ସ୍ଥିରତ୍ଵମ୍
ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷମାନେ, ତୁମ ମନ ଧର୍ମରେ ଲାଗିରହୁ। କାରଣ, ପରଲୋକକୁ ଯାଇଥିବା ମଣିଷ ପାଇଁ ଧର୍ମ ହିଁ ଏକମାତ୍ର ସଂଗୀ। ଧନ ଓ ନାରୀମାନେ, ଯେତେ ଚତୁର ଲୋକେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବେ ମଧ୍ୟ, କେବେ ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ପ୍ରଭାବ କିମ୍ବା ଦୃଢ଼ତା ଦେଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଧର୍ମେଣ ରାଜ୍ଯଂ ଲଭତେ ମନୁଷ୍ଯଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଚ ଧର୍ମେଣ ନରଃ ପ୍ରଯାତି ଆଯୁଶ୍ ଚ କୀର୍ତିଂ ଚ ତପଶ୍ ଚ ଧର୍ମଂ ଧର୍ମେଣ ମୋକ୍ଷଂ ଲଭତେ ମନୁଷ୍ଯଃ
ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ରାଜ୍ୟ ପାଏ, ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ; ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଆୟୁ, କୀର୍ତ୍ତି, ତପସ୍ୟା ଓ ଧର୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରେ।
ଧର୍ମୋ ଽତ୍ର ମାତାପିତରୌ ନରସ୍ଯ ଧର୍ମଃ ସଖା ଚାତ୍ର ପରେ ଚ ଲୋକେ ତ୍ରାତା ଚ ଧର୍ମସ୍ ତ୍ଵ୍ ଇହ ମୋକ୍ଷଦଶ୍ ଚ ଧର୍ମାଦ୍ ଋତେ ନାସ୍ତି ତୁ କିଂଚିଦ୍ ଏଵ
ଏଠାରେ ମଣିଷ ପାଇଁ ଧର୍ମ ହେଉଛି ମାତା ଓ ପିତା; ପରଲୋକରେ ଧର୍ମ ହେଉଛି ସଂଗୀ ଓ ରକ୍ଷକ; ଏଠାରେ ଧର୍ମ ମୋକ୍ଷ ଦେଉଛି—ଧର୍ମ ବିନା ଆଉ କିଛି ନାହିଁ।
ଇଦଂ ରହସ୍ଯଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଚ ପୁରାଣଂ ଵେଦସଂମିତମ୍ ନ ଦେଯଂ ଦୁଷ୍ଟମତଯେ ନାସ୍ତିକାଯ ଵିଶେଷତଃ
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଗୁପ୍ତ ପୁରାଣ, ଯାହା ବେଦ ସହିତ ମିଳିଛି, ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ଓ ବିଶେଷକରି ନାସ୍ତିକଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଇଦଂ ମଯୋକ୍ତଂ ପ୍ରଵରଂ ପୁରାଣଂ ପାପାପହଂ ଧର୍ମଵିଵର୍ଧନଂ ଚ ଶ୍ରୁତଂ ଭଵଦ୍ଭିଃ ପରମଂ ରହସ୍ଯମ୍ ଆଜ୍ଞାପଯଧ୍ଵଂ ମୁନଯୋ ଵ୍ରଜାମି
ମୁଁ ଏହି ଉତ୍ତମ ପୁରାଣ, ଯାହା ପାପ ନାଶ କରେ ଓ ଧର୍ମ ବଢ଼ାଏ, କହିଛି; ତୁମେ ଏହି ପରମ ଗୁପ୍ତ ଉପଦେଶ ଶୁଣିଛ; ଏବେ ମୁଁ ଯିବାକୁ ଚାହେଁ, ହେ ମୁନିମାନେ, ମୋତେ ଅନୁମତି ଦିଅ।