ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଵ୍ଯାସ ଵିଶାଲବୁଦ୍ଧେ ଫୁଲ୍ଲାରଵିନ୍ଦାଯତପତ୍ତ୍ରନେତ୍ର ଯେନ ତ୍ଵଯା ଭାରତତୈଲପୂର୍ଣଃ ପ୍ରଜ୍ଵାଲିତୋ ଜ୍ଞାନମଯଃ ପ୍ରଦୀପଃ
ହେ ବ୍ୟାସ, ବିଶାଳ ବୁଦ୍ଧି ଧାରୀ, ପୁଷ୍ପିତ ପଦ୍ମ ପତ୍ର ପରି ଆଖି ଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଯିଏ ଭାରତର ତେଲରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନର ଦୀପ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିଛନ୍ତି।
ଅଜ୍ଞାନତିମିରାନ୍ଧାନାଂ ଭ୍ରାମିତାନାଂ କୁଦୃଷ୍ଟିଭିଃ ଜ୍ଞାନାଞ୍ଜନଶଲାକେନ ତ୍ଵଯା ଚୋନ୍ମୀଲିତା ଦୃଶଃ
ଅଜ୍ଞାନର ଅନ୍ଧକାରରେ ଅନ୍ଧ ଓ ଭ୍ରମିତ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁକୁ ଆପଣ ଜ୍ଞାନର ଅଞ୍ଜନ ଦ୍ୱାରା ଖୋଲିଦେଇଛନ୍ତି।
ଏଵମ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵ୍ଯାସଂ ତେ ଚୈଵ ପୂଜିତାଃ ଜଗ୍ମୁର୍ ଯଥାଗତଂ ସର୍ଵେ କୃତକୃତ୍ଯାଃ ସ୍ଵମ୍ ଆଶ୍ରମମ୍
ଏଭଳି କହି ଏବଂ ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ବିଧିବତ୍ ପୂଜା କରି, ସେମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତେ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ, କାମ ସିଦ୍ଧି କରି, ଫେରିଗଲେ।
ତଥା ମଯା ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠା କଥିତଂ ହି ସନାତନମ୍ ପୁରାଣଂ ସୁମହାପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍
ଏଭଳି, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ପୁରାତନ, ବହୁ ପୁଣ୍ୟମୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକ ପୁରାଣ କଥା କହିଦେଲି।
ଯଥା ଭଵଦ୍ଭିଃ ପୃଷ୍ଟୋ ଽହଂ ସଂପ୍ରଶ୍ନଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ ଵ୍ଯାସପ୍ରସାଦାତ୍ ତତ୍ ସର୍ଵଂ ମଯା ସଂପରିକୀର୍ତିତମ୍
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଆପଣମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, ବ୍ୟାସଙ୍କର କୃପାରେ ସେଇ ସମସ୍ତ କଥା ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିଦେଲି।
ଇଦଂ ଗୃହସ୍ଥୈଃ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ଯତିଭିର୍ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଭିଃ ଧନସୌଖ୍ଯପ୍ରଦଂ ନୄଣାଂ ପଵିତ୍ରଂ ପାପନାଶନମ୍
ଏହି କଥା ଗୃହସ୍ଥ, ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ଶୁଣିବା ଉଚିତ; ଏହା ଲୋକଙ୍କୁ ଧନ ଓ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ପବିତ୍ର କରେ ଏବଂ ପାପ ନାଶ କରେ।
ତଥା ବ୍ରହ୍ମପରୈର୍ ଵିପ୍ରୈର୍ ବ୍ରାହ୍ମଣାଦ୍ଯୈଃ ସୁସଂଯତୈଃ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ସୁପ୍ରଯତ୍ନେନ ସମ୍ଯକ୍ ଶ୍ରେଯୋଭିକାଙ୍କ୍ଷିଭିଃ
ଏହିପରି, ବ୍ରହ୍ମପରାୟଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟ ନିୟମିତ ଲୋକମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି କଥା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚେଷ୍ଟାରେ ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାପ୍ନୋତି ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵିଦ୍ଯାଂ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵିଜଯଂ ରଣେ ଵୈଶ୍ଯସ୍ ତୁ ଧନମ୍ ଅକ୍ଷଯ୍ଯଂ ଶୂଦ୍ରଃ ସୁଖମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜ୍ଞାନ ପାଉଛନ୍ତି, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରନ୍ତି, ବୈଶ୍ୟ ଅକ୍ଷୟ ଧନ ପାଉଛନ୍ତି, ଶୂଦ୍ର ସୁଖ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଯଂ ଯଂ କାମମ୍ ଅଭିଧ୍ଯାଯଞ୍ ଶୃଣୋତି ପୁରୁଷଃ ଶୁଚିଃ ତଂ ତଂ କାମମ୍ ଅଵାପ୍ନୋତି ନରୋ ନାସ୍ତ୍ଯ୍ ଅତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯେ ଶୁଚି ମନେ ଯେଉଁ ଆଶା ଧାରଣ କରି ଏହି କଥା ଶୁଣେ, ସେ ସେଇ ଆଶା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ପୁରାଣଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ତ୍ଵ୍ ଏତତ୍ ସର୍ଵକିଲ୍ବିଷନାଶନମ୍ ଵିଶିଷ୍ଟଂ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରେଭ୍ଯଃ ପୁରୁଷାର୍ଥୋପପାଦକମ୍
ଏହି ବୈଷ୍ଣବ ପୁରାଣ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ; ଏହା ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟର ଚାରି ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ କରେ।
ଏତଦ୍ ଵୋ ଯନ୍ ମଯାଖ୍ଯାତଂ ପୁରାଣଂ ଵେଦସଂମିତମ୍ ଶ୍ରୁତେ ଽସ୍ମିନ୍ ସର୍ଵଦୋଷୋତ୍ଥଃ ପାପରାଶିଃ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି
ମୁଁ ଯେଉଁ ପୁରାଣ ବେଦ ସହିତ ମେଳ ରଖି ଆପଣମାନେଙ୍କୁ କହିଛି, ଏହା ଶୁଣିଲେ ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ପ୍ରଯାଗେ ପୁଷ୍କରେ ଚୈଵ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ତଥାର୍ବୁଦେ ଉପୋଷ୍ଯ ଯଦ୍ ଅଵାପ୍ନୋତି ତଦ୍ ଅସ୍ଯ ଶ୍ରଵଣାନ୍ ନରଃ
ପ୍ରୟାଗ, ପୁଷ୍କର, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ଅର୍ବୁଦରେ ଉପବାସ କରି ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ ସେଇ ଫଳ ମିଳେ।
ଯଦ୍ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରେ ସୁହୁତେ ଵର୍ଷେ ନାପ୍ନୋତି ଵୈ ଫଲମ୍ ମହାପୁଣ୍ଯମଯଂ ଵିପ୍ରାସ୍ ତଦ୍ ଅସ୍ଯ ଶ୍ରଵଣାତ୍ ସକୃତ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହି ପୁନ୍ୟମୟ ଫଳଟି ଯେଉଁଥିରେ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ଭଲଭାବେ କରାଯାଇଥିବା ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଯଜ୍ଞରେ ମଧ୍ୟ ମିଳେନାହିଁ, ସେଠିକି ଏହାକୁ କେବଳ ଏକଥର ଶୁଣିଲେ ମିଳିଯାଏ।
ଯଜ୍ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଶୁକ୍ଲଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵୈ ଯମୁନାଜଲେ ମଥୁରାଯାଂ ହରିଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରାପ୍ନୋତି ପୁରୁଷଃ ଫଲମ୍
ଜେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ମଥୁରାରେ ଯମୁନା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି ହରିଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ—
ତଦ୍ ଆପ୍ନୋତି ଫଲଂ ସମ୍ଯକ୍ ସମାଧାନେନ କୀର୍ତନାତ୍ ପୁରାଣେ ଽସ୍ଯ ହିତୋ ଵିପ୍ରାଃ କେଶଵାର୍ପିତମାନସଃ
ସେଇ ଫଳଟି ଏହି ପୁରାଣକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ, କେଶବଙ୍କୁ ମନ ଅର୍ପଣ କରି, ଭଲଭାବେ କୀର୍ତ୍ତନ କଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ଯତ୍ ଫଲଂ କ୍ରିଯମ୍ ଆଲୋକ୍ଯ ପୁରୁଷୋ ଽଥ ଲଭେନ୍ ନରଃ ତତ୍ ଫଲଂ ସମଵାପ୍ନୋତି ଯଃ ପଠେଚ୍ ଛୃଣୁଯାଦ୍ ଅପି
ଏହି ପୁରାଣକୁ ପଢିଲେ କିମ୍ବା ଶୁଣିଲେ, ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ଏକ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ ମଣିଷ ପାଏ, ସେଇ ପୁଣ୍ୟଟି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳେ।
ଇଦଂ ଯଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ନିତ୍ଯଂ ପୁରାଣଂ ଵେଦସଂମିତମ୍ ଯଃ ପଠେଚ୍ ଛୃଣୁଯାନ୍ ମର୍ତ୍ଯଃ ସ ଯାତି ଭୁଵନଂ ହରେଃ
ଯିଏ ଏହି ବେଦସମ୍ମତ ପୁରାଣକୁ ଦୃଢ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପ୍ରତିଦିନ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେଇ ମଣିଷ ହରିଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଯସ୍ ତୁ ସଦା ପର୍ଵସୁ ସଂଯତଃ ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଯିଏ ସଂଯମ ରେହି, ପ୍ରତି ପର୍ବ ଦିନରେ, ଏକାଦଶୀ ଓ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଏହି ପୁରାଣକୁ ଅନ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୁଣାଏ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଇଦଂ ଯଶସ୍ଯମ୍ ଆଯୁଷ୍ଯଂ ସୁଖଦଂ କୀର୍ତିଵର୍ଧନମ୍ ବଲପୁଷ୍ଟିପ୍ରଦଂ ନୄଣାଂ ଧନ୍ଯଂ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନନାଶନମ୍
ଏହି ପୁରାଣ ମହିମାଶାଳୀ, ଆୟୁ ଦାୟକ, ସୁଖଦାୟକ, କୀର୍ତ୍ତି ବଢ଼ାଏ, ଶକ୍ତି ଓ ପୁଷ୍ଟି ଦେଏ, ଧନ୍ୟତା ଆଣେ, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ନାଶ କରେ।
ତ୍ରିସଂଧ୍ଯଂ ଯଃ ପଠେଦ୍ ଵିଦ୍ଵାଞ୍ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ସୁସମାହିତଃ ଇଦଂ ଵରିଷ୍ଠମ୍ ଆଖ୍ଯାନଂ ସ ସର୍ଵମ୍ ଈପ୍ସିତଂ ଲଭେତ୍
ଯିଏ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଖ୍ୟାନକୁ ତିନି ସମୟରେ ଦୃଢ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଏକାଗ୍ରତାରେ ପଢ଼େ, ସେ ନିଜର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରେ।
ରୋଗାର୍ତୋ ମୁଚ୍ଯତେ ରୋଗାଦ୍ ବଦ୍ଧୋ ମୁଚ୍ଯେତ ବନ୍ଧନାତ୍ ଭଯାଦ୍ ଵିମୁଚ୍ଯତେ ଭୀତ ଆପଦାପନ୍ନ ଆପଦଃ
ଯିଏ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ, ସେ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ; ଯିଏ ବନ୍ଧନରେ ଅଛି, ସେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ; ଭୟଭୀତ ମଣିଷ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ; ଯିଏ ବିପଦରେ ଅଛି, ସେ ବିପଦରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ।
ଜାତିସ୍ମରତ୍ଵଂ ଵିଦ୍ଯାଂ ଚ ପୁତ୍ରାନ୍ ମେଧାଂ ପଶୂନ୍ ଧୃତିମ୍ ଧର୍ମଂ ଚାର୍ଥଂ ଚ କାମଂ ଚ ମୋକ୍ଷଂ ତୁ ଲଭତେ ନରଃ
ମଣିଷ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି, ଜ୍ଞାନ, ପୁଅ, ବୁଦ୍ଧି, ଗାଈ, ଧୃତି, ଧର୍ମ, ଧନ, ଇଚ୍ଛା ଓ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଯାନ୍ ଯାନ୍ କାମାନ୍ ଅଭିପ୍ରେତ୍ଯ ପଠେତ୍ ପ୍ରଯତମାନସଃ ତାଂସ୍ ତାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ଅଵାପ୍ନୋତି ପୁରୁଷୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଏହି ପୁରାଣକୁ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ପଢ଼େ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥାଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯଶ୍ ଚେଦଂ ସତତଂ ଶୃଣୋତି ମନୁଜଃ ସ୍ଵର୍ଗାପଵର୍ଗପ୍ରଦଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଲୋକଗୁରୁଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଵରଦଂ ଭକ୍ତ୍ଯେକଚିତ୍ତଃ ଶୁଚିଃ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚାତ୍ର ସୁଖଂ ଵିମୁକ୍ତକଲୁଷଃ ସ୍ଵର୍ଗେ ଚ ଦିଵ୍ଯଂ ସୁଖଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ ଯାତି ହରେଃ ପଦଂ ସୁଵିମଲଂ ମୁକ୍ତୋ ଗୁଣୈଃ ପ୍ରାକୃତୈଃ
ଯିଏ ସଦା ଏହି ପୁରାଣକୁ ଶୁଣେ, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଉଛି, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଗୁରୁ, ଦୟାଳୁଙ୍କୁ, ଏକାଗ୍ର ଭକ୍ତି ଓ ପବିତ୍ରତା ସହିତ ପ୍ରଣାମ କରି, ଏଠାରେ ସୁଖ ଭୋଗ କରି, ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ପରେ ସ୍ୱର୍ଗର ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରି, ତାପରେ ପ୍ରାକୃତିକ ଗୁଣରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ହରିଙ୍କ ପବିତ୍ର ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ତସ୍ମାଦ୍ ଵିପ୍ରଵରୈଃ ସ୍ଵଧର୍ମନିରତୈର୍ ମୁକ୍ତ୍ଯେକମାର୍ଗେପ୍ସୁଭିସ୍ ତଦ୍ଵତ୍ କ୍ଷତ୍ରିଯପୁଂଗଵୈସ୍ ତୁ ନିଯତୈଃ ଶ୍ରେଯୋର୍ଥିଭିଃ ସର୍ଵଦା ଵୈଶ୍ଯୈଶ୍ ଚାନୁଦିନଂ ଵିଶୁଦ୍ଧକୁଲଜୈଃ ଶୂଦ୍ରୈସ୍ ତଥା ଧାର୍ମିକୈଃ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵ୍ ଇଦମ୍ ଉତ୍ତମଂ ବହୁଫଲଂ ଧର୍ମାର୍ଥମୋକ୍ଷପ୍ରଦମ୍
ତେଣୁ, ନିଜ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା, ମୋକ୍ଷ ପଥ ଆଶା କରୁଥିବା ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହି ଉତ୍ତମ, ବହୁଫଳଦାୟକ, ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଉଥିବା ପୁରାଣକୁ ସଦା ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ନିୟମିତ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ, ପବିତ୍ର କୁଳର ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ଦିନେଦିନେ, ଓ ଧାର୍ମିକ ଶୂଦ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ଧର୍ମେ ମତିର୍ ଭଵତୁ ଵଃ ପୁରୁଷୋତ୍ତମାନାଂ ସ ହ୍ଯ୍ ଏକ ଏଵ ପରଲୋକଗତସ୍ଯ ବନ୍ଧୁଃ ଅର୍ଥାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଶ୍ ଚ ନିପୁଣୈର୍ ଅପି ସେଵ୍ଯମାନା ନୈଵ ପ୍ରଭାଵମ୍ ଉପଯାନ୍ତି ନ ଚ ସ୍ଥିରତ୍ଵମ୍
ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷମାନେ, ତୁମ ମନ ଧର୍ମରେ ଲାଗିରହୁ। କାରଣ, ପରଲୋକକୁ ଯାଇଥିବା ମଣିଷ ପାଇଁ ଧର୍ମ ହିଁ ଏକମାତ୍ର ସଂଗୀ। ଧନ ଓ ନାରୀମାନେ, ଯେତେ ଚତୁର ଲୋକେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବେ ମଧ୍ୟ, କେବେ ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ପ୍ରଭାବ କିମ୍ବା ଦୃଢ଼ତା ଦେଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଧର୍ମେଣ ରାଜ୍ଯଂ ଲଭତେ ମନୁଷ୍ଯଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଚ ଧର୍ମେଣ ନରଃ ପ୍ରଯାତି ଆଯୁଶ୍ ଚ କୀର୍ତିଂ ଚ ତପଶ୍ ଚ ଧର୍ମଂ ଧର୍ମେଣ ମୋକ୍ଷଂ ଲଭତେ ମନୁଷ୍ଯଃ
ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ରାଜ୍ୟ ପାଏ, ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ; ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଆୟୁ, କୀର୍ତ୍ତି, ତପସ୍ୟା ଓ ଧର୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରେ।
ଧର୍ମୋ ଽତ୍ର ମାତାପିତରୌ ନରସ୍ଯ ଧର୍ମଃ ସଖା ଚାତ୍ର ପରେ ଚ ଲୋକେ ତ୍ରାତା ଚ ଧର୍ମସ୍ ତ୍ଵ୍ ଇହ ମୋକ୍ଷଦଶ୍ ଚ ଧର୍ମାଦ୍ ଋତେ ନାସ୍ତି ତୁ କିଂଚିଦ୍ ଏଵ
ଏଠାରେ ମଣିଷ ପାଇଁ ଧର୍ମ ହେଉଛି ମାତା ଓ ପିତା; ପରଲୋକରେ ଧର୍ମ ହେଉଛି ସଂଗୀ ଓ ରକ୍ଷକ; ଏଠାରେ ଧର୍ମ ମୋକ୍ଷ ଦେଉଛି—ଧର୍ମ ବିନା ଆଉ କିଛି ନାହିଁ।
ଇଦଂ ରହସ୍ଯଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଚ ପୁରାଣଂ ଵେଦସଂମିତମ୍ ନ ଦେଯଂ ଦୁଷ୍ଟମତଯେ ନାସ୍ତିକାଯ ଵିଶେଷତଃ
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଗୁପ୍ତ ପୁରାଣ, ଯାହା ବେଦ ସହିତ ମିଳିଛି, ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ଓ ବିଶେଷକରି ନାସ୍ତିକଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଇଦଂ ମଯୋକ୍ତଂ ପ୍ରଵରଂ ପୁରାଣଂ ପାପାପହଂ ଧର୍ମଵିଵର୍ଧନଂ ଚ ଶ୍ରୁତଂ ଭଵଦ୍ଭିଃ ପରମଂ ରହସ୍ଯମ୍ ଆଜ୍ଞାପଯଧ୍ଵଂ ମୁନଯୋ ଵ୍ରଜାମି
ମୁଁ ଏହି ଉତ୍ତମ ପୁରାଣ, ଯାହା ପାପ ନାଶ କରେ ଓ ଧର୍ମ ବଢ଼ାଏ, କହିଛି; ତୁମେ ଏହି ପରମ ଗୁପ୍ତ ଉପଦେଶ ଶୁଣିଛ; ଏବେ ମୁଁ ଯିବାକୁ ଚାହେଁ, ହେ ମୁନିମାନେ, ମୋତେ ଅନୁମତି ଦିଅ।