ପଦ୍ମତନ୍ତୁଵଦ୍ ଆଵିଶ୍ଯ ପ୍ରଵହନ୍ ଵିଷଯାନ୍ ଦ୍ଵିଜାଃ ତତ୍ର ତାନ୍ ପ୍ରଵହୋ ଵାଯୁଃ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣାତି ଚାନଘାଃ
ପଦ୍ମର ତନ୍ତୁ ଭଳି ପ୍ରବେଶ କରି, ଦ୍ବିଜମାନେ ଭୋଗେନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡିକୁ ବହନ କରନ୍ତି; ସେଠାରେ ବାୟୁ ଧାରା ଭଳି ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ହେ ନିର୍ମଳମାନେ।
ଵୀତରାଗାନ୍ ଯତୀନ୍ ସିଦ୍ଧାନ୍ ଵୀର୍ଯଯୁକ୍ତାଂସ୍ ତପୋଧନାନ୍ ସୂକ୍ଷ୍ମଃ ଶୀତଃ ସୁଗନ୍ଧଶ୍ ଚ ସୁଖସ୍ପର୍ଶଶ୍ ଚ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ହେ ଦ୍ବିଜମାନେ, ରାଗରୁ ମୁକ୍ତ, ସିଦ୍ଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ଧନୀ ଯତୀମାନେ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଶୀତଳ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଓ ସୁସ୍ପର୍ଶ ବାୟୁ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରେ।
ସପ୍ତାନାଂ ମରୁତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଲୋକାନ୍ ଗଚ୍ଛତି ଯଃ ଶୁଭାନ୍ ସ ତାନ୍ ଵହତି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରା ନଭସଃ ପରମାଂ ଗତିମ୍
ସାତ ମରୁତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯିଏ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଶୁଭ ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଏହି ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆକାଶର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଥକୁ ନେଇଯାଏ।
ନଭୋ ଵହତି ଲୋକେଶାନ୍ ରଜସଃ ପରମାଂ ଗତିମ୍ ରଜୋ ଵହତି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଃ ସତ୍ତ୍ଵସ୍ଯ ପରମାଂ ଗତିମ୍
ଆକାଶ ଲୋକମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀମାନେକୁ ରଜସର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଥକୁ ନେଇଯାଏ; ଏହି ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ରଜସ ସେମାନେକୁ ସତ୍ତ୍ୱର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଥକୁ ନେଇଯାଏ।
ସତ୍ତ୍ଵଂ ଵହତି ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ପରଂ ନାରାଯଣଂ ପ୍ରଭୁମ୍ ପ୍ରଭୁର୍ ଵହତି ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ପରମାତ୍ମାନମ୍ ଆତ୍ମନା
ସତ୍ତ୍ୱ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମାକୁ ପରମ ନାରାୟଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯାଏ; ପ୍ରଭୁ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଥିଲେ ନିଜ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପରମାତ୍ମାକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।
ପରମାତ୍ମାନମ୍ ଆସାଦ୍ଯ ତଦ୍ଭୂତା ଯତଯୋ ଽମଲାଃ ଅମୃତତ୍ଵାଯ କଲ୍ପନ୍ତେ ନ ନିଵର୍ତନ୍ତି ଚ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଯେତେବେଳେ ଯତିମାନେ ପରମାତ୍ମାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେହି ଭାବରେ ଏକାତ୍ମ ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସେମାନେ ପୁଣି ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ।
ପରମା ସା ଗତିର୍ ଵିପ୍ରା ନିର୍ଦ୍ଵଂଦ୍ଵାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ ସତ୍ଯାର୍ଜଵରତାନାଂ ଵୈ ସର୍ଵଭୂତଦଯାଵତାମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେହି ପରମ ପଥ ମହାତ୍ମାମାନେ ପାଇଁ ଅଟୁଟ, ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ, ସତ୍ୟ ଓ ସରଳତାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ।
ସ୍ଥାନମ୍ ଉତ୍ତମମ୍ ଆସାଦ୍ଯ ଭଗଵନ୍ତଂ ସ୍ଥିରଵ୍ରତାଃ ଆଜନ୍ମମରଣଂ ଵା ତେ ରମନ୍ତେ ତତ୍ର ଵା ନ ଵା
ଉତ୍ତମ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିବାମାନେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ଜନ୍ମରୁ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କିମ୍ବା ତାହା ନୁହେଁ, ସେମାନେ ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରିପାରନ୍ତି କିମ୍ବା ନାହିଁ।
ଯଦ୍ ଅତ୍ର ତଥ୍ଯଂ ତତ୍ତ୍ଵଂ ନୋ ଯଥାଵଦ୍ ଵକ୍ତୁମ୍ ଅର୍ହସି ତ୍ଵଦୃତେ ମାନଵଂ ନାନ୍ଯଂ ପ୍ରଷ୍ଟୁମ୍ ଅର୍ହାମ ସତ୍ତମ
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ସତ୍ୟ ଓ ତତ୍ତ୍ୱ ଅଛି, ଆମକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ କହିବାକୁ ଉଚିତ; ତୁମ୍ଭିନା, ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଆମେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମଣିଷକୁ ପଚାରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ମୋକ୍ଷଦୋଷୋ ମହାନ୍ ଏଷ ପ୍ରାପ୍ଯ ସିଦ୍ଧିଂ ଗତାନ୍ ଋଷୀନ୍ ଯଦି ତତ୍ରୈଵ ଵିଜ୍ଞାନେ ଵର୍ତନ୍ତେ ଯତଯଃ ପରେ
ମୋକ୍ଷ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏହି ବଡ଼ ଦୋଷ: ଯଦି ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିବା ଯତିମାନେ ସେହି ଜ୍ଞାନରେ ମାତ୍ର ରହିଯାନ୍ତି, ହେ ଋଷିମାନେ, ତେବେ ସେମାନେ ସିଦ୍ଧ ଋଷିମାନେ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ମଧ୍ୟ।
ପ୍ରଵୃତ୍ତିଲକ୍ଷଣଂ ଧର୍ମଂ ପଶ୍ଯାମ ପରମଂ ଦ୍ଵିଜ ମଗ୍ନସ୍ଯ ହି ପରେ ଜ୍ଞାନେ କିଂତୁ ଦୁଃଖାନ୍ତରଂ ଭଵେତ୍
ଆମେ କାର୍ଯ୍ୟର ଚିହ୍ନ ଥିବା ପରମ ଧର୍ମକୁ ଦେଖୁଛୁ, ହେ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ; କିନ୍ତୁ ଯିଏ ପରମ ଜ୍ଞାନରେ ବିଲୀନ, ସେ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଧରଣର ଦୁଃଖ ହୋଇପାରେ।
ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ପ୍ରଶ୍ନଃ ପୃଷ୍ଟଶ୍ ଚ ସଂକଟଃ ବୁଧାନାମ୍ ଅପି ସଂମୋହଃ ପ୍ରଶ୍ନେ ଽସ୍ମିନ୍ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ଯଥାଯଥ ଭାବେ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ପଚାରାଯାଇଥିବା ପ୍ରଶ୍ନଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ; ଏହି ପ୍ରଶ୍ନରେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମଧ୍ୟ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଯାନ୍ତି, ହେ ମୁନିସତ୍ତମାନେ।
ଅତ୍ରାପି ତତ୍ତ୍ଵଂ ପରମଂ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଵଚନଂ ମମ ବୁଦ୍ଧିଶ୍ ଚ ପରମା ଯତ୍ର କପିଲାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍
ଏଠି ମଧ୍ୟ, ମୋର ପରମ ତତ୍ତ୍ୱ ଉପଦେଶ ଶୁଣ; ଏଠାରେ ମହାତ୍ମା କପିଳମାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବୁଦ୍ଧି ଅଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଣ୍ଯ୍ ଅପି ବୁଧ୍ଯନ୍ତେ ସ୍ଵଦେହଂ ଦେହିନାଂ ଦ୍ଵିଜାଃ କରଣାନ୍ଯ୍ ଆତ୍ମନସ୍ ତାନି ସୂକ୍ଷ୍ମଂ ପଶ୍ଯନ୍ତି ତୈସ୍ ତୁ ସଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଦେହରେ ଦେହୀକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି; ଏହି ଆତ୍ମାର ଉପକରଣଗୁଡ଼ିକୁ ସେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଭାବରେ ଦେଖିପାରେ।
ଆତ୍ମନା ଵିପ୍ରହୀଣାନି କାଷ୍ଠକୁଡ୍ଯସମାନି ତୁ ଵିନଶ୍ଯନ୍ତି ନ ସଂଦେହୋ ଵେଲା ଇଵ ମହାର୍ଣଵେ
ଆତ୍ମା ବିହୀନ ହେଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ କାଠ ବା ଦେଉଳ ଦେଉଳ ଭଳି ହୋଇଯାନ୍ତି ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି, ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରରେ କୂଳ ଭାଙ୍ଗିଯିବା ପରି।
ଇନ୍ଦ୍ରିଯୈଃ ସହ ସୁପ୍ତସ୍ଯ ଦେହିନୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ ସୂକ୍ଷ୍ମଶ୍ ଚରତି ସର୍ଵତ୍ର ନଭସୀଵ ସମୀରଣଃ
ହେ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଦେହୀ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଶୁଏଲେ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆତ୍ମା ସମସ୍ତଠାରେ ଚଳିଥାଏ, ଆକାଶରେ ବାତାସ ପରି।
ସ ପଶ୍ଯତି ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ସ୍ମୃତ୍ଵା ସ୍ପୃଶତି ଚାନଘାଃ ବୁଧ୍ଯମାନୋ ଯଥାପୂର୍ଵମ୍ ଅଖିଲେନେହ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ସେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଦେଖେ, ସ୍ମରଣ କରେ ଏବଂ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ହେ ପାପହୀନମାନେ; ପୂର୍ବବତ୍ ଜାଗିଲେ, ସେ ଏଠି ସମସ୍ତ କାମ କରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ହ ସର୍ଵାଣି ସ୍ଵେ ସ୍ଵେ ସ୍ଥାନେ ଯଥାଵିଧି ଅନୀଶତ୍ଵାତ୍ ପ୍ରଲୀଯନ୍ତେ ସର୍ପା ଵିଷହତା ଇଵ
ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଏବଂ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଅଶକ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି, ଶକ୍ତି ନଥିବାରୁ, ବିଷ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ସାପ ପରି।
ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଣାଂ ତୁ ସର୍ଵେଷାଂ ସ୍ଵସ୍ଥାନେଷ୍ଵ୍ ଏଵ ସର୍ଵଶଃ ଆକ୍ରମ୍ଯ ଗତଯଃ ସୂକ୍ଷ୍ମା ଵରତ୍ଯ୍ ଆତ୍ମା ନ ସଂଶଯଃ
କିନ୍ତୁ ଆତ୍ମାର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚଳାଚଳ, ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟରେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟାପି ରହିଥାଏ, ନିଶ୍ଚୟ ରହିଯାଏ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସତ୍ତ୍ଵସ୍ଯ ଚ ଗୁଣାନ୍ କୃତ୍ସ୍ନାନ୍ ରଜସଶ୍ ଚ ଗୁଣାନ୍ ପୁନଃ ଗୁଣାଂଶ୍ ଚ ତମସଃ ସର୍ଵାନ୍ ଗୁଣାନ୍ ବୁଦ୍ଧେଶ୍ ଚ ସତ୍ତମାଃ
ଏବଂ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ସତ୍ତ୍ୱର ସମସ୍ତ ଗୁଣ, ରଜସର ଗୁଣମାନେ, ତମସର ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିର ଗୁଣମାନେ।
ଗୁଣାଂଶ୍ ଚ ମନସଶ୍ ଚାପି ନଭସଶ୍ ଚ ଗୁଣାଂସ୍ ତଥା ଗୁଣାନ୍ ଵାଯୋଶ୍ ଚ ସର୍ଵଜ୍ଞାଃ ସ୍ନେହଜାଂଶ୍ ଚ ଗୁଣାନ୍ ପୁନଃ
ମନର ଗୁଣ, ଆକାଶର ଗୁଣ, ବାୟୁର ଗୁଣ ଏବଂ ସ୍ନେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ, ଆଉ ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତୁ।
ଅପାଂ ଗୁଣାସ୍ ତଥା ଵିପ୍ରାଃ ପାର୍ଥିଵାଂଶ୍ ଚ ଗୁଣାନ୍ ଅପି ସର୍ଵାନ୍ ଏଵ ଗୁଣୈର୍ ଵ୍ଯାପ୍ଯ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞେଷୁ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ପାଣିର ଗୁଣ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଗୁଣ ମଧ୍ୟ, ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣ ତାଙ୍କର ନିଜ ଗୁଣଧର୍ମରେ ଭରି ରହିଛି, ଏବଂ ସେମାନେ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଭିତରେ ବସିଛନ୍ତି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ଆତ୍ମା ଚରତି କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞଃ କର୍ମଣା ଚ ଶୁଭାଶୁଭେ ଶିଷ୍ଯା ଇଵ ମହାତ୍ମାନମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ଚ ତଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଆତ୍ମା, କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ, ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ କର୍ମ ମାଧ୍ୟମରେ ଚାଲିଥାଏ; ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପରି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ପ୍ରକୃତିଂ ଚାପ୍ଯ୍ ଅତିକ୍ରମ୍ଯ ଶୁଦ୍ଧଂ ସୂକ୍ଷ୍ମଂ ପରାତ୍ ପରମ୍ ନାରାଯଣଂ ମହାତ୍ମାନଂ ନିର୍ଵିକାରଂ ପରାତ୍ ପରମ୍
ପ୍ରକୃତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଶୁଦ୍ଧ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ସର୍ବୋପରି ଯିଏ, ସେହି ନାରାୟଣ, ମହାତ୍ମା, ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଏବଂ ସମସ୍ତଠାରୁ ଉଚ୍ଚ।
ଵିମୁକ୍ତଂ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଂ ଚ ହ୍ଯ୍ ଅନାମଯମ୍ ପରମାତ୍ମାନମ୍ ଅଗୁଣଂ ନିର୍ଵୃତଂ ତଂ ଚ ସତ୍ତମାଃ
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ଦୁଃଖରହିତ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା, ଗୁଣରହିତ, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ପରମ ଆତ୍ମା, ସେହି ଉତ୍ତମ ଜନମାନେ।
ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ତତ୍ର ମନୋ ଵିପ୍ରା ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ଚ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ଆଗଚ୍ଛନ୍ତି ଯଥାକାଲଂ ଗୁରୋଃ ସଂଦେଶକାରିଣଃ
ସେଠାରେ ମନ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ମଧ୍ୟ; ସେମାନେ ଉଚିତ ସମୟରେ ଗୁରୁଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଳନ କରି ଆସନ୍ତି।
ଶକ୍ଯଂ ଵାଲ୍ପେନ କାଲେନ ଶାନ୍ତିଂ ପ୍ରାପ୍ତୁଂ ଗୁଣାଂସ୍ ତଥା ଏଵମ୍ ଉକ୍ତେନ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଃ ସାଂଖ୍ଯଯୋଗେନ ମୋକ୍ଷିଣୀମ୍
ଏହିପରି ଉପାୟରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ସାଂଖ୍ୟ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଅତି ଅଲ୍ପ ସମୟରେ ଶାନ୍ତି ଓ ଗୁଣ ପ୍ରାପ୍ତ କରିହେବ।
ସାଂଖ୍ଯା ଵିପ୍ରା ମହାପ୍ରାଜ୍ଞା ଗଚ୍ଛନ୍ତି ପରମାଂ ଗତିମ୍ ଜ୍ଞାନେନାନେନ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାସ୍ ତୁଲ୍ଯଂ ଜ୍ଞାନଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ଯେମାନେ ସାଂଖ୍ୟରେ ପ୍ରଜ୍ଞାନୀ, ସେମାନେ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ସମାନ ଜ୍ଞାନ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନାହିଁ।
ଅତ୍ର ଵଃ ସଂଶଯୋ ମା ଭୂଜ୍ ଜ୍ଞାନଂ ସାଂଖ୍ଯଂ ପରଂ ମତମ୍ ଅକ୍ଷରଂ ଧ୍ରୁଵମ୍ ଏଵୋକ୍ତଂ ପୂର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମ ସନାତନମ୍
ଏଠାରେ ତୁମେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଜ୍ଞାନ ଓ ସାଂଖ୍ୟକୁ ପରମ ମତ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି, ଅବିନାଶୀ ଏବଂ ଶାଶ୍ୱତ, ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିବା ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମ।
ଅନାଦିମଧ୍ଯନିଧନଂ ନିର୍ଦ୍ଵଂଦ୍ଵଂ କର୍ତୃ ଶାଶ୍ଵତମ୍ କୂଟସ୍ଥଂ ଚୈଵ ନିତ୍ଯଂ ଚ ଯଦ୍ ଵଦନ୍ତି ଶମାତ୍ମକାଃ
ଯାହାର ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ, ଶେଷ ନାହିଁ, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରହିତ, ଚିରନ୍ତନ କର୍ତ୍ତା, ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଏବଂ ନିତ୍ୟ, ଏହିପରି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଶାନ୍ତିସ୍ୱରୂପ ଲୋକେ କହନ୍ତି।