କାନ୍ ଉତ୍ପାତଭଵାନ୍ ଦୋଷାନ୍ ପଶ୍ଯସି ବ୍ରହ୍ମଵିତ୍ତମ ଏତଂ ନଃ ସଂଶଯଂ କୃତ୍ସ୍ନଂ ଵକ୍ତୁମ୍ ଅର୍ହସ୍ଯ୍ ଅଶେଷତଃ
ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ, ତୁମେ କେଉଁ ଦୋଷ ଦୁର୍ଘଟନାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଛି ଦେଖୁଛ, ଆମର ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କହିବା ଉଚିତ।
ପଞ୍ଚ ଦୋଷାନ୍ ଦ୍ଵିଜା ଦେହେ ପ୍ରଵଦନ୍ତି ମନୀଷିଣଃ ମାର୍ଗଜ୍ଞାଃ କାପିଲାଃ ସାଂଖ୍ଯାଃ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ପଥ ଜ୍ଞାନୀ, କାପିଳ ଓ ସାଂଖ୍ୟ ମୁନିମାନେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ବିଜମାନେ, ଶରୀରରେ ପାଞ୍ଚ ଦୋଷ ରହିଛି ବୋଲି କହନ୍ତି; ଏହାକୁ ଶୁଣ।
କାମକ୍ରୋଧୌ ଭଯଂ ନିଦ୍ରା ପଞ୍ଚମଃ ଶ୍ଵାସ ଉଚ୍ଯତେ ଏତେ ଦୋଷାଃ ଶରୀରେଷୁ ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍
ଇଚ୍ଛା, କ୍ରୋଧ, ଭୟ, ନିଦ୍ରା ଓ ପଞ୍ଚମ ଶ୍ୱାସ — ଏହି ଦୋଷମାନେ ସମସ୍ତ ଶରୀରଧାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ।
ଛିନ୍ଦନ୍ତି କ୍ଷମଯା କ୍ରୋଧଂ କାମଂ ସଂକଲ୍ପଵର୍ଜନାତ୍ ସତ୍ତ୍ଵସଂସେଵନାନ୍ ନିଦ୍ରାମ୍ ଅପ୍ରମାଦାଦ୍ ଭଯଂ ତଥା
କ୍ଷମା ଦ୍ୱାରା କ୍ରୋଧକୁ ଦୂର କରାଯାଏ, ଇଚ୍ଛାକୁ ଇଚ୍ଛା ତ୍ୟାଗ କରି ଦୂର କରାଯାଏ, ଶୁଦ୍ଧତା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି ନିଦ୍ରାକୁ ଦୂର କରାଯାଏ, ଏବଂ ସଚେତନ ରହି ଭୟକୁ ଦୂର କରାଯାଏ।
ଛିନ୍ଦନ୍ତି ପଞ୍ଚମଂ ଶ୍ଵାସମ୍ ଅଲ୍ପାହାରତଯା ଦ୍ଵିଜାଃ ଗୁଣାନ୍ ଗୁଣଶତୈର୍ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦୋଷାନ୍ ଦୋଷଶତୈର୍ ଅପି
ଦ୍ବିଜମାନେ ଅଳ୍ପ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ଚାଞ୍ଚଳ ପଞ୍ଚମ ଶ୍ବାସକୁ ଚେଦନ୍ତି; ସେମାନେ ଶତ ଶତ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଗୁଣକୁ ଜାଣନ୍ତି, ଏବଂ ଶତ ଶତ ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା ଦୋଷକୁ ଚିହ୍ନନ୍ତି।
ହେତୂନ୍ ହେତୁଶତୈଶ୍ ଚିତ୍ରୈଶ୍ ଚିତ୍ରାନ୍ ଵିଜ୍ଞାଯ ତତ୍ତ୍ଵତଃ ଅପାଂ ଫେନୋପମଂ ଲୋକଂ ଵିଷ୍ଣୋର୍ ମାଯାଶତୈଃ କୃତମ୍
ସେମାନେ ଅନେକ ଚତୁର୍ ହେତୁ ଦ୍ୱାରା ହେତୁଗୁଡିକୁ ତଥ୍ୟରେ ବୁଝି, ଏହି ଜଗତକୁ ଜଳର ଝାଗ ଭଳି ଦେଖନ୍ତି, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଅନେକ ମାୟାରେ ତିଆରି।
ଚିତ୍ରଭିତ୍ତିପ୍ରତୀକାଶଂ ନଲସାରମ୍ ଅନର୍ଥକମ୍ ତମଃସଂଭ୍ରମିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵର୍ଷବୁଦ୍ବୁଦସଂନିଭମ୍
ସେମାନେ ଏହି ଜଗତକୁ ଚିତ୍ର ଦିଵାଲ ଭଳି, ନଳର ସାର ଭଳି, ଅନାବଶ୍ୟକ, ଅନ୍ଧାରରେ ଭ୍ରମିତ, ବର୍ଷାର ବୁଦ୍ବୁଦ ଭଳି ଦେଖନ୍ତି।
ନାଶପ୍ରାଯଂ ସୁଖାଧାନଂ ନାଶୋତ୍ତରମହାଭଯମ୍ ରଜସ୍ ତମସି ସଂମଗ୍ନଂ ପଙ୍କେ ଦ୍ଵିପମ୍ ଇଵାଵଶମ୍
ଏହା ସୁଖର ଭଣ୍ଡାର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନାଶ ନିଶ୍ଚିତ; ନାଶ ପରେ ବଡ ଭୟ ଆସେ। ଏହା ରଜସ ଓ ତମସରେ ଡୁବିଥିବା, କେତେକି ଦଳ ମାଟିରେ ଅସହାୟ ହାତୀ ଭଳି।
ସାଂଖ୍ଯା ଵିପ୍ରା ମହାପ୍ରାଜ୍ଞାସ୍ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସ୍ନେହଂ ପ୍ରଜାକୃତମ୍ ଜ୍ଞାନଜ୍ଞେଯେନ ସାଂଖ୍ଯେନ ଵ୍ଯାପିନା ମହତା ଦ୍ଵିଜାଃ
ସାଂଖ୍ୟ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଅତି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦ୍ବିଜମାନେ, ପୁତ୍ର ଓ ପ୍ରଜାର ଆସକ୍ତି ଛାଡି, ସାଂଖ୍ୟର ବଡ ଓ ସବୁଦିନ ଲାଗିଥିବା ଜ୍ଞାନ ଓ ଜ୍ଞେୟ ଦ୍ୱାରା ଚାଲନ୍ତି।
ରାଜସାନ୍ ଅଶୁଭାନ୍ ଗନ୍ଧାଂସ୍ ତାମସାଂଶ୍ ଚ ତଥାଵିଧାନ୍ ପୁଣ୍ଯାଂଶ୍ ଚ ସାତ୍ତ୍ଵିକାନ୍ ଗନ୍ଧାନ୍ ସ୍ପର୍ଶଜାନ୍ ଦେହସଂଶ୍ରିତାନ୍
ସେମାନେ ଦେହରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଓ ସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ଆସିଥିବା ଅଶୁଭ ରଜସ ଗନ୍ଧ, ତମସ ଗନ୍ଧ, ଏବଂ ଶୁଭ ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଗନ୍ଧକୁ ବି ଚେଦନ୍ତି।
ଛିତ୍ତ୍ଵାତ୍ମଜ୍ଞାନଶସ୍ତ୍ରେଣ ତପୋଦଣ୍ଡେନ ସତ୍ତମାଃ ତତୋ ଦୁଃଖାଦିକଂ ଘୋରଂ ଚିନ୍ତାଶୋକମହାହ୍ରଦମ୍
ସେମାନେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନର ତଳୱାର ଓ ତପସ୍ୟାର ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା, ଦୁଃଖ, ଚିନ୍ତା ଓ ମହାଶୋକର ଭୟଙ୍କର ସମୁଦ୍ରକୁ ଚେଦି ଯାଆନ୍ତି।
ଵ୍ଯାଧିମୃତ୍ଯୁମହାଘୋରଂ ମହାଭଯମହୋରଗମ୍ ତମଃକୂର୍ମଂ ରଜୋମୀନଂ ପ୍ରଜ୍ଞଯା ସଂତରନ୍ତ୍ଯ୍ ଉତ
ସେମାନେ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଭୟଙ୍କର ରୋଗ ଓ ମୃତ୍ୟୁ, ବଡ ଭୟର ସାପ, ଅନ୍ଧାରର କାଚୁଆ, ରଜସର ମାଛକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି।
ସ୍ନେହପଙ୍କଂ ଜରାଦୁର୍ଗଂ ସ୍ପର୍ଶଦ୍ଵୀପଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ କର୍ମାଗାଧଂ ସତ୍ଯତୀରଂ ସ୍ଥିତଂ ଵ୍ରତମନୀଷିଣଃ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ବିଜମାନେ, ନିୟମରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଲୋକମାନେ ସ୍ନେହର କାଦ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାର ଦୁର୍ଗ, ସ୍ପର୍ଶର ଦ୍ବୀପ, କର୍ମର ଗଭୀର ନଦୀ ଓ ସତ୍ୟର ତୀରକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ହର୍ଷସଂଘମହାଵେଗଂ ନାନାରସସମାକୁଲମ୍ ନାନାପ୍ରୀତିମହାରତ୍ନଂ ଦୁଃଖଜ୍ଵରସମୀରିତମ୍
ଏହା ଆନନ୍ଦର ବଡ ଧାରା, ନାନା ସ୍ୱାଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନେକ ପ୍ରୀତି ଓ ମହାମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନରେ ଭରିଥିବା, କିନ୍ତୁ ଦୁଃଖର ଜ୍ୱରରେ ଉତ୍କଳିତ।
ଶୋକତୃଷ୍ଣାମହାଵର୍ତଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣଵ୍ଯାଧିମହାରୁଜମ୍ ଅସ୍ଥିସଂଘାତସଂଘଟ୍ଟଂ ଶ୍ଲେଷ୍ମଯୋଗଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ବିଜମାନେ, ଏହା ଶୋକ ଓ ତୃଷ୍ଣାର ମହା ଘୂର୍ଣ୍ଣି, ତୀବ୍ର ରୋଗ ଓ ବଡ ବେଦନା, ହାଡ ଧକ୍କା, ଏବଂ କଫର ଯୋଗ।
ଦାନମୁକ୍ତାକରଂ ଘୋରଂ ଶୋଣିତୋଦ୍ଗାରଵିଦ୍ରୁମମ୍ ହସିତୋତ୍କ୍ରୁଷ୍ଟନିର୍ଘୋଷଂ ନାନାଜ୍ଞାନସୁଦୁଷ୍କରମ୍
ଏହା ଦାନର ମୁକ୍ତା ଭଳି ଭୟଙ୍କର ନଦୀ, ରକ୍ତର କୋରାଳରେ ରଙ୍ଗିତ, ହସି ଓ କ୍ରନ୍ଦନର ଶବ୍ଦରେ ଉତ୍କଳିତ, ଏବଂ ଅନେକ ଦୁର୍ଲଭ ଅଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ରୋଦନାଶ୍ରୁମଲକ୍ଷାରଂ ସଙ୍ଗଯୋଗପରାଯଣମ୍ ପ୍ରଲବ୍ଧ୍ଵା ଜନ୍ମଲୋକୋ ଯଂ ପୁତ୍ରବାନ୍ଧଵପତ୍ତନମ୍
କ୍ରନ୍ଦନର ଅଶ୍ରୁରେ ବହୁଥିବା, ସଂଗ ଓ ଆସକ୍ତିରେ ଲଗିଥିବା, ଜନ୍ମ ଜଗତକୁ ପାଇଥିବା, ଯାହା ପୁତ୍ର ଓ ବାନ୍ଧବର ପୁରୀ।
ଅହିଂସାସତ୍ଯମର୍ଯାଦଂ ପ୍ରାଣଯୋଗମଯୋର୍ମିଲମ୍ ଵୃନ୍ଦାନୁଗାମିନଂ କ୍ଷୀରଂ ସର୍ଵଭୂତପଯୋଦଧିମ୍
ଅହିଂସା, ସତ୍ୟ ଓ ମର୍ଯ୍ୟାଦାରେ ବନ୍ଧା, ପ୍ରାଣର ଯୋଗରେ ଏକତା, ଦଳ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଦୁଧ ଭଳି ସାର।
ମୋକ୍ଷଦୁର୍ଲଭଵିଷଯଂ ଵାଡଵାସୁଖସାଗରମ୍ ତରନ୍ତି ଯତଯଃ ସିଦ୍ଧା ଜ୍ଞାନଯୋଗେନ ଚାନଘାଃ
ମୋକ୍ଷ ପାଇବା ଅତି କଷ୍ଟ, ଅଗ୍ନିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୋଗର ସମୁଦ୍ରକୁ, ନିର୍ମଳ ଲୋକମାନେ ଜ୍ଞାନ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି।
ତୀର୍ତ୍ଵା ଚ ଦୁସ୍ତରଂ ଜନ୍ମ ଵିଶନ୍ତି ଵିମଲଂ ନଭଃ ତତସ୍ ତାନ୍ ସୁକୃତୀଞ୍ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସୂର୍ଯୋ ଵହତି ରଶ୍ମିଭିଃ
କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ଜନ୍ମକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରି, ସେମାନେ ଶୁଭ୍ର ଆକାଶକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି; ତାପରେ, ସେମାନେ ସୁକୃତିମାନେ ଜାଣି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର କିରଣରେ ଉଠାଇ ନେଇଯାଆନ୍ତି।
ପଦ୍ମତନ୍ତୁଵଦ୍ ଆଵିଶ୍ଯ ପ୍ରଵହନ୍ ଵିଷଯାନ୍ ଦ୍ଵିଜାଃ ତତ୍ର ତାନ୍ ପ୍ରଵହୋ ଵାଯୁଃ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣାତି ଚାନଘାଃ
ପଦ୍ମର ତନ୍ତୁ ଭଳି ପ୍ରବେଶ କରି, ଦ୍ବିଜମାନେ ଭୋଗେନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡିକୁ ବହନ କରନ୍ତି; ସେଠାରେ ବାୟୁ ଧାରା ଭଳି ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ହେ ନିର୍ମଳମାନେ।
ଵୀତରାଗାନ୍ ଯତୀନ୍ ସିଦ୍ଧାନ୍ ଵୀର୍ଯଯୁକ୍ତାଂସ୍ ତପୋଧନାନ୍ ସୂକ୍ଷ୍ମଃ ଶୀତଃ ସୁଗନ୍ଧଶ୍ ଚ ସୁଖସ୍ପର୍ଶଶ୍ ଚ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ହେ ଦ୍ବିଜମାନେ, ରାଗରୁ ମୁକ୍ତ, ସିଦ୍ଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ଧନୀ ଯତୀମାନେ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଶୀତଳ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଓ ସୁସ୍ପର୍ଶ ବାୟୁ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରେ।
ସପ୍ତାନାଂ ମରୁତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଲୋକାନ୍ ଗଚ୍ଛତି ଯଃ ଶୁଭାନ୍ ସ ତାନ୍ ଵହତି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରା ନଭସଃ ପରମାଂ ଗତିମ୍
ସାତ ମରୁତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯିଏ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଶୁଭ ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଏହି ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆକାଶର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଥକୁ ନେଇଯାଏ।
ନଭୋ ଵହତି ଲୋକେଶାନ୍ ରଜସଃ ପରମାଂ ଗତିମ୍ ରଜୋ ଵହତି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଃ ସତ୍ତ୍ଵସ୍ଯ ପରମାଂ ଗତିମ୍
ଆକାଶ ଲୋକମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀମାନେକୁ ରଜସର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଥକୁ ନେଇଯାଏ; ଏହି ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ରଜସ ସେମାନେକୁ ସତ୍ତ୍ୱର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଥକୁ ନେଇଯାଏ।
ସତ୍ତ୍ଵଂ ଵହତି ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ପରଂ ନାରାଯଣଂ ପ୍ରଭୁମ୍ ପ୍ରଭୁର୍ ଵହତି ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ପରମାତ୍ମାନମ୍ ଆତ୍ମନା
ସତ୍ତ୍ୱ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମାକୁ ପରମ ନାରାୟଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯାଏ; ପ୍ରଭୁ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଥିଲେ ନିଜ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପରମାତ୍ମାକୁ ନେଇଯାନ୍ତି।
ପରମାତ୍ମାନମ୍ ଆସାଦ୍ଯ ତଦ୍ଭୂତା ଯତଯୋ ଽମଲାଃ ଅମୃତତ୍ଵାଯ କଲ୍ପନ୍ତେ ନ ନିଵର୍ତନ୍ତି ଚ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଯେତେବେଳେ ଯତିମାନେ ପରମାତ୍ମାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେହି ଭାବରେ ଏକାତ୍ମ ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସେମାନେ ପୁଣି ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ।
ପରମା ସା ଗତିର୍ ଵିପ୍ରା ନିର୍ଦ୍ଵଂଦ୍ଵାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ ସତ୍ଯାର୍ଜଵରତାନାଂ ଵୈ ସର୍ଵଭୂତଦଯାଵତାମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେହି ପରମ ପଥ ମହାତ୍ମାମାନେ ପାଇଁ ଅଟୁଟ, ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ, ସତ୍ୟ ଓ ସରଳତାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ।
ସ୍ଥାନମ୍ ଉତ୍ତମମ୍ ଆସାଦ୍ଯ ଭଗଵନ୍ତଂ ସ୍ଥିରଵ୍ରତାଃ ଆଜନ୍ମମରଣଂ ଵା ତେ ରମନ୍ତେ ତତ୍ର ଵା ନ ଵା
ଉତ୍ତମ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିବାମାନେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ଜନ୍ମରୁ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କିମ୍ବା ତାହା ନୁହେଁ, ସେମାନେ ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରିପାରନ୍ତି କିମ୍ବା ନାହିଁ।
ଯଦ୍ ଅତ୍ର ତଥ୍ଯଂ ତତ୍ତ୍ଵଂ ନୋ ଯଥାଵଦ୍ ଵକ୍ତୁମ୍ ଅର୍ହସି ତ୍ଵଦୃତେ ମାନଵଂ ନାନ୍ଯଂ ପ୍ରଷ୍ଟୁମ୍ ଅର୍ହାମ ସତ୍ତମ
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ସତ୍ୟ ଓ ତତ୍ତ୍ୱ ଅଛି, ଆମକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ କହିବାକୁ ଉଚିତ; ତୁମ୍ଭିନା, ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଆମେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମଣିଷକୁ ପଚାରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ମୋକ୍ଷଦୋଷୋ ମହାନ୍ ଏଷ ପ୍ରାପ୍ଯ ସିଦ୍ଧିଂ ଗତାନ୍ ଋଷୀନ୍ ଯଦି ତତ୍ରୈଵ ଵିଜ୍ଞାନେ ଵର୍ତନ୍ତେ ଯତଯଃ ପରେ
ମୋକ୍ଷ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏହି ବଡ଼ ଦୋଷ: ଯଦି ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିବା ଯତିମାନେ ସେହି ଜ୍ଞାନରେ ମାତ୍ର ରହିଯାନ୍ତି, ହେ ଋଷିମାନେ, ତେବେ ସେମାନେ ସିଦ୍ଧ ଋଷିମାନେ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ମଧ୍ୟ।