ସ୍ନେହପାତ୍ରେ ଯଥା ପୂର୍ଣେ ମନ ଆଧାଯ ନିଶ୍ଚଲମ୍ ପୁରୁଷୋ ଯୁକ୍ତ ଆରୋହେତ୍ ସୋପାନଂ ଯୁକ୍ତମାନସଃ
ଯେପରି ଜଣେ ଲୋକ ନିଜର ଏକାଗ୍ର ମନକୁ ତେଲରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରରେ ରଖି ଧୀରେ ଧୀରେ ସିଢ଼ି ଚଡ଼ିଥାଏ, ସେପରି ଯୋଗୀ ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରିଥାଏ।
ମୁକ୍ତସ୍ ତଥାଯମ୍ ଆତ୍ମାନଂ ଯୋଗଂ ତଦ୍ଵତ୍ ସୁନିଶ୍ଚଲମ୍ କରୋତ୍ଯ୍ ଅମଲମ୍ ଆତ୍ମାନଂ ଭାସ୍କରୋପମଦର୍ଶନେ
ଏହିପରି, ମୁକ୍ତ ହୋଇ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଯୋଗରେ ଏକାଗ୍ର କରି, ତାହାକୁ ନିର୍ମଳ ଏବଂ ଅଚଳ କରେ, ଆତ୍ମାକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦେଖିଥାଏ।
ଯଥା ଚ ନାଵଂ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଃ କର୍ଣଧାରଃ ସମାହିତଃ ମହାର୍ଣଵଗତାଂ ଶୀଘ୍ରଂ ନଯେଦ୍ ଵିପ୍ରାଂସ୍ ତୁ ପତ୍ତନମ୍
ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯେପରି ଏକ ନାଉକାର ଚାଳକ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ନାଉକାକୁ ବଡ଼ ସାଗର ଅତିକ୍ରମ କରି ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ବନ୍ଦରକୁ ନେଇଯାଏ, ସେପରି—
ତଦ୍ଵଦ୍ ଆତ୍ମସମାଧାନଂ ଯୁକ୍ତୋ ଯୋଗେନ ଯୋଗଵିତ୍ ଦୁର୍ଗମଂ ସ୍ଥାନମ୍ ଆପ୍ନୋତି ହିତ୍ଵା ଦେହମ୍ ଇମଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏହିପରି, ଯୋଗ ଜାଣିଥିବା ଜଣେ ଯୋଗୀ ଯୋଗରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଆତ୍ମାକୁ ସମାଧିରେ ଏକତା କରି, ଏହି ଦେହକୁ ଛାଡ଼ି ଦୁର୍ଲଭ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ସାରଥିଶ୍ ଚ ଯଥା ଯୁକ୍ତଃ ସଦଶ୍ଵାନ୍ ସୁସମାହିତଃ ଦେଶମ୍ ଇଷ୍ଟଂ ନଯତ୍ଯ୍ ଆଶୁ ଧନ୍ଵିନଂ ପୁରୁଷର୍ଷଭମ୍
ଯେପରି ଏକ ରଥଚାଳକ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ସୁଶିକ୍ଷିତ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଧନୁର୍ବାଣୀ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷକୁ ଚାହିଁଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଶୀଘ୍ର ନେଇଯାଏ—
ତଥୈଵ ଚ ଦ୍ଵିଜା ଯୋଗୀ ଧାରଣାସୁ ସମାହିତଃ ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯ୍ ଆଶୁ ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ଲକ୍ଷ୍ଯମୁକ୍ତ ଇଵାଶୁଗଃ
ସେପରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯୋଗୀ ଧାରଣାରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଯେପରି ଏକ ଅଗ୍ରବାଣ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଯାଏ।
ଆଵିଶ୍ଯାତ୍ମନି ଚାତ୍ମାନଂ ଯୋ ଽଵତିଷ୍ଠତି ସୋ ଽଚଲଃ ପାଶଂ ହତ୍ଵେଵ ମୀନାନାଂ ପଦମ୍ ଆପ୍ନୋତି ସୋ ଽଜରମ୍
ଯେ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଆତ୍ମାରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଅଚଳ ହୋଇଥାଏ, ସେ ମାଛ ପରି ବନ୍ଧନକୁ ଭଙ୍ଗ କରି ଅଜର ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ନାଭ୍ଯାଂ ଶୀର୍ଷେ ଚ କୁକ୍ଷୌ ଚ ହୃଦି ଵକ୍ଷସି ପାର୍ଶ୍ଵଯୋଃ ଦର୍ଶନେ ଶ୍ରଵଣେ ଵାପି ଘ୍ରାଣେ ଚାମିତଵିକ୍ରମଃ
ନାଭି, ମୁଣ୍ଡ, ପେଟ, ହୃଦୟ, ଛାତି, ପାର୍ଶ୍ୱ, ଦେଖିବା, ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ଘ୍ରାଣ କରିବାରେ, ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ—
ସ୍ଥାନେଷ୍ଵ୍ ଏତେଷୁ ଯୋ ଯୋଗୀ ମହାଵ୍ରତସମାହିତଃ ଆତ୍ମନା ସୂକ୍ଷ୍ମମ୍ ଆତ୍ମାନଂ ଯୁଙ୍କ୍ତେ ସମ୍ଯଗ୍ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହି ସ୍ଥାନମାନେରେ ଦୀଘ୍ର ବ୍ରତରେ ଏକାଗ୍ର ଯୋଗୀ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆତ୍ମା ସହିତ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଏକତା କରେ।
ସୁଶୀଘ୍ରମ୍ ଅଚଲପ୍ରଖ୍ଯଂ କର୍ମ ଦଗ୍ଧ୍ଵା ଶୁଭାଶୁଭମ୍ ଉତ୍ତମଂ ଯୋଗମ୍ ଆସ୍ଥାଯ ଯଦୀଚ୍ଛତି ଵିମୁଚ୍ଯତେ
ଅତି ଶୀଘ୍ର, ଅଚଳ ପରି, ଶୁଭ ଅଶୁଭ କର୍ମକୁ ଦଗ୍ଧ କରି, ଉତ୍ତମ ଯୋଗକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ଯଦି ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ।
ଆହାରାନ୍ କୀଦୃଶାନ୍ କୃତ୍ଵା କାନି ଜିତ୍ଵା ଚ ସତ୍ତମ ଯୋଗୀ ବଲମ୍ ଅଵାପ୍ନୋତି ତଦ୍ ଭଵାନ୍ ଵକ୍ତୁମ୍ ଅର୍ହତି
ଉତ୍ତମ ଜଣେ, କେମିତି ଖାଦ୍ୟ ନିଅବା ଉଚିତ, କେଉଁ ଜିନିଷ ଜିତ କରିବା ଉଚିତ, ଯେପରି ଯୋଗୀ ଶକ୍ତି ପାଇପାରିବ? ଏହି ବିଷୟରେ ଆପଣ କହିବାଯୋଗ୍ୟ।
କଣାନାଂ ଭକ୍ଷଣେ ଯୁକ୍ତଃ ପିଣ୍ଯାକସ୍ଯ ଚ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ସ୍ନେହାନାଂ ଵର୍ଜନେ ଯୁକ୍ତୋ ଯୋଗୀ ବଲମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯୋଗୀ ଯଦି ଧାନ୍ୟ ଏବଂ ତେଲ ଚିପି ଖାଇବାରେ ସଂୟମ ରଖିଥାଏ, ତେଲିଆ ଖାଦ୍ୟ ଛାଡ଼ିଥାଏ, ସେ ଶକ୍ତି ପାଇଥାଏ।
ଭୁଞ୍ଜାନୋ ଯାଵକଂ ରୂକ୍ଷଂ ଦୀର୍ଘକାଲଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଏକାହାରୀ ଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଯୋଗୀ ବଲମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏକାହାର କରି, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ରୁକ୍ଷ ଯବ ଖାଇ, ଶୁଦ୍ଧ ମନ ରଖିଥିବା ଯୋଗୀ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶକ୍ତି ପାଇଥାଏ।
ପକ୍ଷାନ୍ ମାସାନ୍ ଋତୂଂଶ୍ ଚିତ୍ରାନ୍ ସଂଚରଂଶ୍ ଚ ଗୁହାସ୍ ତଥା ଅପଃ ପୀତ୍ଵା ପଯୋମିଶ୍ରା ଯୋଗୀ ବଲମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷ, ମାସ ଓ ଋତୁ ଭିତରେ ଚଳି, ଗୁହାରେ ବସି, ଦୁଧ ମିଶିତ ପାଣି ପିଇ, ଯୋଗୀ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
ଅଖଣ୍ଡମ୍ ଅପି ଵା ମାସଂ ସତତଂ ମୁନିସତ୍ତମାଃ ଉପୋଷ୍ଯ ସମ୍ଯକ୍ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଯୋଗୀ ବଲମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏକ ମାସ ଧରି ଅବିରତ ଉପବାସ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ମନ ରଖି, ଯୋଗୀ ଶକ୍ତି ପାଇଥାଏ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କାମଂ ଜିତ୍ଵା ତଥା କ୍ରୋଧଂ ଶୀତୋଷ୍ଣଂ ଵର୍ଷମ୍ ଏଵ ଚ ଭଯଂ ଶୋକଂ ତଥା ସ୍ଵାପଂ ପୌରୁଷାନ୍ ଵିଷଯାଂସ୍ ତଥା
ଇଚ୍ଛା, କ୍ରୋଧ, ଠଣ୍ଡା, ଗରମ, ବର୍ଷା, ଭୟ, ଦୁଃଖ, ଘୁମ, ପୁରୁଷତ୍ୱ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗକୁ ଜୟ କରି,
ଅରତିଂ ଦୁର୍ଜଯାଂ ଚୈଵ ଘୋରାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ସ୍ପର୍ଶଂ ନିଦ୍ରାଂ ତଥା ତନ୍ଦ୍ରାଂ ଦୁର୍ଜଯାଂ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ଅସନ୍ତୋଷ, ଯାହା ଜୟ କରିବା ଅତି କଷ୍ଟ, ଦୁଃଖଦାୟକ, ସ୍ପର୍ଶ, ଘୁମ ଓ ଅଳସତା, ଯାହା ଜୟ କରିବା ଅତି କଷ୍ଟ, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ,
ଦୀପଯନ୍ତି ମହାତ୍ମାନଂ ସୂକ୍ଷ୍ମମ୍ ଆତ୍ମାନମ୍ ଆତ୍ମନା ଵୀତରାଗା ମହାପ୍ରାଜ୍ଞା ଧ୍ଯାନାଧ୍ଯଯନସଂପଦା
ଅସକ୍ତି ଓ ମହାଜ୍ଞାନ ଥିବା ମହାତ୍ମାମାନେ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଅଧ୍ୟୟନର ଉପଲବ୍ଧି ଦ୍ୱାରା, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆତ୍ମାକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି।
ଦୁର୍ଗସ୍ ତ୍ଵ୍ ଏଷ ମତଃ ପନ୍ଥା ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଵିପଶ୍ଚିତାମ୍ ଯଃ କଶ୍ଚିଦ୍ ଵ୍ରଜତି କ୍ଷିପ୍ରଂ କ୍ଷେମେଣ ମୁନିପୁଂଗଵାଃ
ଏହି ପଥ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି କଷ୍ଟଦାୟକ ବୋଲି ମନାଯାଏ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେ କେହି ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଥାଏ, ସେ ସୁରକ୍ଷିତ ଗନ୍ତବ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିଥାଏ।
ଯଥା କଶ୍ଚିଦ୍ ଵନଂ ଘୋରଂ ବହୁସର୍ପସରୀସୃପମ୍ ଶ୍ଵଭ୍ରଵତ୍ ତୋଯହୀନଂ ଚ ଦୁର୍ଗମଂ ବହୁକଣ୍ଟକମ୍
ଯେପରି ଜଣେ ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ଯେଉଁଠି ଅନେକ ସାପ ଓ ରେପଟାଇଲ ଅଛି, ଗହ୍ୱର, ପାଣି ନାହିଁ, ଦୁଃସାଧ୍ୟ ଓ ଅନେକ କଣ୍ଟକ ରହିଛି,
ଅଭକ୍ତମ୍ ଅଟଵୀପ୍ରାଯଂ ଦାଵଦଗ୍ଧମହୀରୁହମ୍ ପନ୍ଥାନଂ ତସ୍କରାକୀର୍ଣଂ କ୍ଷେମେଣାଭିପତେତ୍ ତଥା
ଅବସିନ୍ନ, ଜଙ୍ଗଲ ଭଳି, ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ିଥିବା ଗଛ, ଚୋରମାନେ ଭରିଥିବା ପଥ, ସେପରି ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବ।
ଯୋଗମାର୍ଗଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଯଃ କଶ୍ଚିଦ୍ ଵ୍ରଜତେ ଦ୍ଵିଜଃ କ୍ଷେମେଣୋପରମେନ୍ ମାର୍ଗାଦ୍ ବହୁଦୋଷୋ ଽପି ସଂମତଃ
ଯୋଗର ପଥକୁ ଅନୁସୂନ୍ଧାନ କରି, ଯେ କେହି ଦ୍ୱିଜ ଏହି ପଥରେ ଚାଲିଥାଏ, ଯଦିଓ ଏହି ପଥରେ ଅନେକ ଦୋଷ ଅଛି, ସେ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ ଶାନ୍ତିକୁ ପହଞ୍ଚିଥାଏ।
ଆସ୍ଥେଯଂ କ୍ଷୁରଧାରାସୁ ନିଶିତାସୁ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଧାରଣା ସା ତୁ ଯୋଗସ୍ଯ ଦୁର୍ଗେଯମ୍ ଅକୃତାତ୍ମଭିଃ
ଯୋଗର ପଥ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚୁରିର ଧାର ଭଳି; ଏହି ଧାରଣା ଅପ୍ରସ୍ତୁତ ମନ ଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ଵିଷମା ଧାରଣା ଵିପ୍ରା ଯାନ୍ତି ଵୈ ନ ଶୁଭାଂ ଗତିମ୍ ନେତୃହୀନା ଯଥା ନାଵଃ ପୁରୁଷାଣାଂ ତୁ ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଧାରଣା କଷ୍ଟଦାୟକ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ; ଯେଉଁଠି ନେତୃତ୍ୱ ନାହିଁ, ସେମାନେ ଭଲ ଗନ୍ତବ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେପରି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନେତା ନଥିବା ନାଉରେ।
ଯସ୍ ତୁ ତିଷ୍ଠତି ଯୋଗାଧୌ ଧାରଣାସୁ ଯଥାଵିଧି ମରଣଂ ଜନ୍ମଦୁଃଖିତ୍ଵଂ ସୁଖିତ୍ଵଂ ସ ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ଯେଉଁଠି ଯୋଗର ଆସନ ଓ ଧାରଣାରେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବସିଥାଏ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ, ଜନ୍ମର ଦୁଃଖ ଓ ସୁଖକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇଥାଏ।
ନାନାଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ ନିଯତଂ ନାନାମୁନିନିଷେଵିତମ୍ ପରଂ ଯୋଗସ୍ଯ ପନ୍ଥାନଂ ନିଶ୍ଚିତଂ ତଂ ଦ୍ଵିଜାତିଷୁ
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବିଭିନ୍ନ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ମୁନିମାନେ ଅନୁଷ୍ଠିତ, ଯୋଗର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଥ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସ୍ଥାପିତ।
ପରଂ ହି ତଦ୍ ବ୍ରହ୍ମମଯଂ ମୁନୀନ୍ଦ୍ରା ବ୍ରହ୍ମାଣମ୍ ଈଶଂ ଵରଦଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁମ୍ ଭଵଂ ଚ ଧର୍ମଂ ଚ ମହାନୁଭାଵଂ ଯଦ୍ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରାନ୍ ସୁମହାନୁଭାଵାନ୍
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଥ, ବାସ୍ତବରେ, ବ୍ରହ୍ମ ରୂପ; ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ରହ୍ମା, ଈଶ୍ୱର, ଦାନକର୍ତ୍ତା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ, ଧର୍ମ, ମହାତ୍ମା, ଓ ବ୍ରହ୍ମାପୁତ୍ରମାନେ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ତମଶ୍ ଚ କଷ୍ଟଂ ସୁମହଦ୍ ରଜଶ୍ ଚ ସତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଶୁଦ୍ଧଂ ପ୍ରକୃତିଂ ପରାଂ ଚ ସିଦ୍ଧିଂ ଚ ଦେଵୀଂ ଵରୁଣସ୍ଯ ପତ୍ନୀଂ ତେଜଶ୍ ଚ କୃତ୍ସ୍ନଂ ସୁମହଚ୍ ଚ ଧୈର୍ଯମ୍
ଅନ୍ଧକାର, ବଡ଼, ରଜସ୍, ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତ୍ୱ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରକୃତି, ସିଦ୍ଧି, ଦେବୀ, ବରୁଣଙ୍କ ଅତ୍ୟନ୍ତୀ, ସମସ୍ତ ତେଜ ଓ ବଡ଼ ଧୈର୍ଯ୍ୟ,
ତାରାଧିପଂ ଖେ ଵିମଲଂ ସୁତାରଂ ଵିଶ୍ଵାଂଶ୍ ଚ ଦେଵାନ୍ ଉରଗାନ୍ ପିତୄଂଶ୍ ଚ ଶୈଲାଂଶ୍ ଚ କୃତ୍ସ୍ନାନ୍ ଉଦଧୀଂଶ୍ ଚ ଵାଚଲାନ୍ ନଦୀଶ୍ ଚ ସର୍ଵାଃ ସନଗାଂଶ୍ ଚ ନାଗାନ୍
ତାରମଣ୍ଡଳର ନାଥ, ଆକାଶରେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଚମକୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ନାଗ, ପିତୃ, ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼, ସମୁଦ୍ର, ସମସ୍ତ ନଦୀ, ପାହାଡ଼ ସହିତ ସମସ୍ତ ନାଗ,
ସାଧ୍ଯାଂସ୍ ତଥା ଯକ୍ଷଗଣାନ୍ ଦିଶଶ୍ ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵସିଦ୍ଧାନ୍ ପୁରୁଷାନ୍ ସ୍ତ୍ରିଯଶ୍ ଚ ପରସ୍ପରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମହାନ୍ ମହାତ୍ମା ଵିଶେତ ଯୋଗୀ ନଚିରାଦ୍ ଵିମୁକ୍ତଃ
ସାଧ୍ୟ, ଯକ୍ଷମାନେ, ଦିଶା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳାମାନେ — ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ, ମହାତ୍ମା ଯୋଗୀ, ଶୀଘ୍ର ମୁକ୍ତି ପାଇ, ପରମକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।