ଆସୀନୋ ହି ରହସ୍ଯ୍ ଏକୋ ଗଚ୍ଛେଦ୍ ଅକ୍ଷରସାମ୍ଯତାମ୍ ପ୍ରମୋହୋ ଭ୍ରମ ଆଵର୍ତୋ ଘ୍ରାଣଂ ଶ୍ରଵଣଦର୍ଶନେ
ନିଜେ ଏକା ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ବସି, ଅକ୍ଷୟ ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ମନର ଭ୍ରମ, ମୂର୍ଛା ଓ ଚଞ୍ଚଳତା ଘ୍ରାଣ, ଶ୍ରବଣ ଓ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ବ୍ୟାପି ଯାଏ।
ଅଦ୍ଭୁତାନି ରସଃ ସ୍ପର୍ଶଃ ଶୀତୋଷ୍ଣମାରୁତାକୃତିଃ ପ୍ରତିଭାନ୍ ଉପସର୍ଗାଶ୍ ଚ ପ୍ରତିସଂଗୃହ୍ଯ ଯୋଗତଃ
ରସ, ସ୍ପର୍ଶ, ଠଣ୍ଡା-ଗରମ, ବାୟୁର ରୂପ, ଅନୁଭୂତି ଓ ବିଘ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ତାଂସ୍ ତତ୍ତ୍ଵଵିଦ୍ ଅନାଦୃତ୍ଯ ସାମ୍ଯେନୈଵ ନିଵର୍ତଯେତ୍ କୁର୍ଯାତ୍ ପରିଚଯଂ ଯୋଗେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ନିଯତୋ ମୁନିଃ
ଯେଉଁଠି ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନୀ ଏହି ସମସ୍ତକୁ ଅବହେଳା କରି ସମଭାବରେ ନିବାରଣ କରେ, ନିୟମିତ ମୁନି ତିନି ଲୋକରେ ଯୋଗର ସାକ୍ଷାତ୍କାର କରେ।
ଗିରିଶୃଙ୍ଗେ ତଥା ଚୈତ୍ଯେ ଵୃକ୍ଷମୂଲେଷୁ ଯୋଜଯେତ୍ ସଂନିଯମ୍ଯେନ୍ଦ୍ରିଯଗ୍ରାମଂ କୋଷ୍ଠେ ଭାଣ୍ଡମନା ଇଵ
ପାହାଡ଼ ଶିଖର, ଦେବସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ଗଛ ତଳେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଭଣ୍ଡାର ଦେଖିବା ମନେ ଯେପରି ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଏକାଗ୍ରଂ ଚିନ୍ତଯେନ୍ ନିତ୍ଯଂ ଯୋଗାନ୍ ନୋଦ୍ଵିଜତେ ମନଃ ଯେନୋପାଯେନ ଶକ୍ଯେତ ନିଯନ୍ତୁଂ ଚଞ୍ଚଲଂ ମନଃ
ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ସଦା ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ୍, ଯେଉଁଥିରେ ମନ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସରେ ଅଶାନ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ଯେପରି ଉପାୟରେ ଚଞ୍ଚଳ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିବ, ସେହିପରି ଉପାୟ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍।
ତତ୍ର ଯୁକ୍ତୋ ନିଷେଵେତ ନ ଚୈଵ ଵିଚଲେତ୍ ତତଃ ଶୂନ୍ଯାଗାରାଣି ଚୈକାଗ୍ରୋ ନିଵାସାର୍ଥମ୍ ଉପକ୍ରମେତ୍
ସେଠାରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଅବିଚଳ ରୁହିବା ଦରକାର। ଏକାଗ୍ର ମନେ ଖାଲି ଘର ବାସସ୍ଥାନ ପାଇଁ ଚୟନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ନାତିଵ୍ରଜେତ୍ ପରଂ ଵାଚା କର୍ମଣା ମନସାପି ଵା ଉପେକ୍ଷକୋ ଯତାହାରୋ ଲବ୍ଧାଲବ୍ଧସମୋ ଭଵେତ୍
ବାକ୍ୟରେ, କାର୍ଯ୍ୟରେ କିମ୍ବା ମନରେ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅନାସକ୍ତ ଓ ସଂୟମିତ ଭୋଜନ କରି, ଲାଭ ଓ ଅଲାଭରେ ସମଭାବ ରଖିବା ଉଚିତ୍।
ଯଶ୍ ଚୈନମ୍ ଅଭିନନ୍ଦେତ ଯଶ୍ ଚୈନମ୍ ଅଭିଵାଦଯେତ୍ ସମସ୍ ତଯୋଶ୍ ଚାପ୍ଯ୍ ଉଭଯୋର୍ ନାଭିଧ୍ଯାଯେଚ୍ ଛୁଭାଶୁଭମ୍
ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, କିମ୍ବା ଯିଏ ନମସ୍କାର କରେ, ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ସମଭାବରେ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍, ତାଙ୍କର ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଉପରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ପ୍ରହୃଷ୍ଯେତ ଲାଭେଷୁ ନାଲାଭେଷୁ ଚ ଚିନ୍ତଯେତ୍ ସମଃ ସର୍ଵେଷୁ ଭୂତେଷୁ ସଧର୍ମା ମାତରିଶ୍ଵନଃ
ଲାଭରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅଲାଭରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ସମଭାବ ରଖି, ପବନ ପରି ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ସମ୍ମିଳିତ ହେଇ ରହିବା ଉଚିତ୍।
ଏଵଂ ସ୍ଵସ୍ଥାତ୍ମନଃ ସାଧୋଃ ସର୍ଵତ୍ର ସମଦର୍ଶିନଃ ଷଣ୍ ମାସାନ୍ ନିତ୍ଯଯୁକ୍ତସ୍ଯ ଶବ୍ଦବ୍ରହ୍ମାଭିଵର୍ତତେ
ଏଭଳି ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ସ୍ଥିର କରିଥିବା, ସମସ୍ତଠାରେ ସମଦୃଷ୍ଟି ରଖୁଥିବା, ଛଅ ମାସ ଧରି ସଦା ଲିନ ଥିବା ସାଧୁଙ୍କୁ ଶବ୍ଦବ୍ରହ୍ମ ଅତିକ୍ରମ କରିଥାଏ।
ଵେଦନାର୍ତାନ୍ ପରାନ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସମଲୋଷ୍ଟାଶ୍ମକାଞ୍ଚନଃ ଏଵଂ ତୁ ନିରତୋ ମାର୍ଗଂ ଵିରମେନ୍ ନ ଵିମୋହିତଃ
ଅନ୍ୟମାନେ ଯେତେବେଳେ ଦୁଃଖରେ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ, ମାଟି, ପଥର ଓ ସୁନାକୁ ସମଭାବରେ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍। ଏଭଳି ମାର୍ଗରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ଭ୍ରମିତ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅପି ଵର୍ଣାଵକୃଷ୍ଟସ୍ ତୁ ନାରୀ ଵା ଧର୍ମକାଙ୍କ୍ଷିଣୀ ତାଵ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଏତେନ ମାର୍ଗେଣ ଗଚ୍ଛେତାଂ ପରମାଂ ଗତିମ୍
ଯଦି କୌଣସି ନିମ୍ନ ଜାତିର ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ଧର୍ମ ଆଶା କରୁଥିବା ଜଣେ ନାରୀ ମଧ୍ୟ, ଏହି ମାର୍ଗରେ ଚାଲି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି।
ଅଜଂ ପୁରାଣମ୍ ଅଜରଂ ସନାତନଂ ଯମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯାତିଗମ୍ ଅଗୋଚରଂ ଦ୍ଵିଜାଃ ଅଵେକ୍ଷ୍ଯ ଚେମାଂ ପରମେଷ୍ଠିସାମ୍ଯତାଂ ପ୍ରଯାନ୍ତ୍ଯ୍ ଅନାଵୃତ୍ତିଗତିଂ ମନୀଷିଣଃ
ଅଜନ୍ମା, ପୁରାତନ, ବୃଦ୍ଧିହୀନ, ଶାଶ୍ୱତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟରେ ଅଗୋଚର ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟିରେ ନ ଆସୁଥିବା ଯାହାକୁ ଦେଖି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପରମ ଏକତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ଏବଂ ଆଉ ଫେରି ଆସନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯଦ୍ଯ୍ ଏଵଂ ଵେଦଵଚନଂ କୁରୁ କର୍ମ ତ୍ଯଜେତି ଚ କାଂ ଦିଶଂ ଵିଦ୍ଯଯା ଯାନ୍ତି କାଂ ଚ ଗଚ୍ଛନ୍ତି କର୍ମଣା
ଯଦି ବେଦ କହେ—‘କର୍ମ କର’ ଏବଂ ମଧ୍ୟ କହେ—‘କର୍ମ ତ୍ୟାଗ କର’, ତେବେ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା କେଉଁ ମାର୍ଗରେ ଲୋକେ ଯାଆନ୍ତି, କର୍ମ ଦ୍ୱାରା କେଉଁ ମାର୍ଗରେ ଯାଆନ୍ତି?
ଏତଦ୍ ଵୈ ଶ୍ରୋତୁମ୍ ଇଚ୍ଛାମସ୍ ତଦ୍ ଭଵାନ୍ ପ୍ରବ୍ରଵୀତୁ ନଃ ଏତଦ୍ ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଵୈରୂପ୍ଯଂ ଵର୍ତତେ ପ୍ରତିକୂଲତଃ
ଏହି କଥା ଆମେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଆପଣ ଆମକୁ ଏହା କହନ୍ତୁ। ଏହି ବିଷୟରେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା ଓ ବିରୋଧ ଅଛି।
ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲା ଯତ୍ ପୃଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ସମାସତଃ କର୍ମଵିଦ୍ଯାମଯୌ ଚୋଭୌ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାସ୍ଯାମି କ୍ଷରାକ୍ଷରୌ
ମୁନିମାନେ, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଛ, ତାହା ସାରାଂଶରେ ଶୁଣ। କର୍ମ ଓ ଜ୍ଞାନ ଦୁଇଟି ମାର୍ଗ, ନଶ୍ୱର ଓ ଅକ୍ଷୟ, ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି।
ଯାଂ ଦିଶଂ ଵିଦ୍ଯଯା ଯାନ୍ତି ଯାଂ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ଚ କର୍ମଣା ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ସାଂପ୍ରତଂ ଵିପ୍ରା ଗହନଂ ହ୍ଯ୍ ଏତଦ୍ ଉତ୍ତରମ୍
ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା କେଉଁ ମାର୍ଗରେ ଲୋକେ ଯାଆନ୍ତି, କର୍ମ ଦ୍ୱାରା କେଉଁ ମାର୍ଗରେ ଯାଆନ୍ତି—ଏହି ଗୁଢ଼ ଓ ଦୁର୍ଲଭ ପ୍ରଶ୍ନକୁ ଏବେ ଶୁଣ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ଅସ୍ତି ଧର୍ମ ଇତି ଯୁକ୍ତଂ ନାସ୍ତି ତତ୍ରୈଵ ଯୋ ଵଦେତ୍ ଯକ୍ଷସ୍ଯ ସାଦୃଶ୍ଯମ୍ ଇଦଂ ଯକ୍ଷସ୍ଯେଦଂ ଭଵେଦ୍ ଅଥ
‘ଧର୍ମ ଅଛି’ ବୋଲି କିଏ କହିଲେ, ଏହା ଠିକ୍। ‘ଧର୍ମ ନାହିଁ’ ବୋଲି କିଏ କହିଲେ, ସେଠି ମଧ୍ୟ ଏହା ଲାଗୁ ହୁଏ। ଏହି ଯକ୍ଷଙ୍କର ଗୁଣ, ଏହି ଯକ୍ଷଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ।
ଦ୍ଵାଵ୍ ଇମାଵ୍ ଅଥ ପନ୍ଥାନୌ ଯତ୍ର ଵେଦାଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ ପ୍ରଵୃତ୍ତିଲକ୍ଷଣୋ ଧର୍ମୋ ନିଵୃତ୍ତୋ ଵା ଵିଭାଷିତଃ
ଏଠି ଦୁଇଟି ମାର୍ଗ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ବେଦ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଏକଟି କର୍ମ ରୂପ ଧର୍ମ, ଅନ୍ୟଟି ତ୍ୟାଗ ରୂପ ଧର୍ମ—ଦୁହିଁ ବିବର୍ଣ୍ଣିତ।
କର୍ମଣା ବଧ୍ଯତେ ଜନ୍ତୁର୍ ଵିଦ୍ଯଯା ଚ ଵିମୁଚ୍ଯତେ ତସ୍ମାତ୍ କର୍ମ ନ କୁର୍ଵନ୍ତି ଯତଯଃ ପାରଦର୍ଶିନଃ
କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଜୀବ ଆବଦ୍ଧ ହୁଏ, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହିକାରଣରୁ ଯେଉଁଠି ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟି ଥାଏ, ସେଠି ଯତିମାନେ କର୍ମ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
କର୍ମଣା ଜାଯତେ ପ୍ରେତ୍ଯ ମୂର୍ତିମାନ୍ ଷୋଡଶାତ୍ମକଃ ଵିଦ୍ଯଯା ଜାଯତେ ନିତ୍ଯମ୍ ଅଵ୍ଯକ୍ତଂ ହ୍ଯ୍ ଅକ୍ଷରାତ୍ମକମ୍
କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଜୀବ ଷୋଡ଼ଶ ଆକାର ନେଇ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସେ ସଦା ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
କର୍ମ ତ୍ଵ୍ ଏକେ ପ୍ରଶଂସନ୍ତି ସ୍ଵଲ୍ପବୁଦ୍ଧିରତା ନରାଃ ତେନ ତେ ଦେହଜାଲେନ ରମଯନ୍ତ ଉପାସତେ
କିଛି ଲୋକ କର୍ମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଳ୍ପ ବୁଦ୍ଧିରେ ଲଗ୍ନ। ସେମାନେ ଏହା ଦ୍ୱାରା ଦେହ ଜାଳରେ ଆନନ୍ଦ ଉଠନ୍ତି ଏବଂ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଯେ ତୁ ବୁଦ୍ଧିଂ ପରାଂ ପ୍ରାପ୍ତା ଧର୍ମନୈପୁଣ୍ଯଦର୍ଶିନଃ ନ ତେ କର୍ମ ପ୍ରଶଂସନ୍ତି କୂପଂ ନଦ୍ଯାଂ ପିବନ୍ନ୍ ଇଵ
ଯେମାନେ ଉଚ୍ଚ ବୁଦ୍ଧିକୁ ଅଧିଗମନ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଧର୍ମର ସୂକ୍ଷ୍ମତାକୁ ବୁଝିପାରନ୍ତି, ସେମାନେ କର୍ମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତିନାହିଁ; ଯେପରି ନଦୀ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ କେହି କୂଆରୁ ପାଣି ପିଏନାହିଁ, ସେହିପରି।
କର୍ମଣାଂ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୋତି ସୁଖଦୁଃଖେ ଭଵାଭଵୌ ଵିଦ୍ଯଯା ତଦ୍ ଅଵାପ୍ନୋତି ଯତ୍ର ଗତ୍ଵା ନ ଶୋଚତି
କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ସୁଖ ଦୁଃଖ, ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁ ଭୋଗ କରେ; ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସେଉଁଠି ପହଞ୍ଚେ, ଯେଉଁଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ କେବେ ଦୁଃଖିତ ହୁଏନାହିଁ।
ନ ମ୍ରିଯତେ ଯତ୍ର ଗତ୍ଵା ଯତ୍ର ଗତ୍ଵା ନ ଜାଯତେ ନ ଜୀର୍ଯତେ ଯତ୍ର ଗତ୍ଵା ଯତ୍ର ଗତ୍ଵା ନ ଵର୍ଧତେ
ଯେଉଁଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ, ଜନ୍ମ ନାହିଁ, ବୟସ୍ ହୁଏନାହିଁ, ବୃଦ୍ଧି ହୁଏନାହିଁ।
ଯତ୍ର ତଦ୍ ବ୍ରହ୍ମ ପରମମ୍ ଅଵ୍ଯକ୍ତମ୍ ଅଚଲଂ ଧ୍ରୁଵମ୍ ଅଵ୍ଯାକୃତମ୍ ଅନାଯାମମ୍ ଅମୃତଂ ଚାଧିଯୋଗଵିତ୍
ସେଉଁଠି ସେଇ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ଅବ୍ୟକ୍ତ, ଅଚଳ, ଚିରନ୍ତନ, ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ, ଚେଷ୍ଟା ଭିନ୍ନ, ଅମୃତ ଏବଂ ଜ୍ଞାନରେ ଏକତା ଥିବା ଲୋକମାନେ ଯାହାକୁ ଜାଣନ୍ତି।
ଦ୍ଵଂଦ୍ଵୈର୍ ନ ଯତ୍ର ବାଧ୍ଯନ୍ତେ ମାନସେନ ଚ କର୍ମଣା ସମାଃ ସର୍ଵତ୍ର ମୈତ୍ରାଶ୍ ଚ ସର୍ଵଭୂତହିତେ ରତାଃ
ସେଉଁଠି ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ପୀଡିତ ହୁଏନାହିଁ, ମନ ବା କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ସମସ୍ତଠାରେ ସମ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ମିତ୍ରତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲରେ ଆନନ୍ଦ ମାନନ୍ତି।
ଵିଦ୍ଯାମଯୋ ଽନ୍ଯଃ ପୁରୁଷୋ ଦ୍ଵିଜାଃ କର୍ମମଯୋ ଽପରଃ ଵିପ୍ରାଶ୍ ଚନ୍ଦ୍ରସମସ୍ପର୍ଶଃ ସୂକ୍ଷ୍ମଯା କଲଯା ସ୍ଥିତଃ
ଏଠାରେ ଜ୍ଞାନରେ ଗଠିତ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଅଛନ୍ତି, ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଏବଂ କର୍ମରେ ଗଠିତ ଅନ୍ୟଜଣ; ପଣ୍ଡିତମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରର ସ୍ପର୍ଶ ପରି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଭାବରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ତଦ୍ ଏତଦ୍ ଋଷିଣା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଵିସ୍ତରେଣାନୁଗୀଯତେ ନ ଵକ୍ତୁଂ ଶକ୍ଯତେ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଚକ୍ରତନ୍ତୁମ୍ ଇଵାମ୍ବରେ
ଏହି କଥା ଋଷିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଗାଯାଯାଇଛି; ଏହାକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିବା ବା ଦେଖିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ଯେପରି ଆକାଶରେ ଚକ୍ରର ତାନ୍ତୁ ଦେଖିବା ଯାଏ।
ଏକାଦଶଵିକାରାତ୍ମା କଲାସଂଭାରସଂଭୃତଃ ମୂର୍ତିମାନ୍ ଇତି ତଂ ଵିଦ୍ଯାଦ୍ ଵିପ୍ରାଃ କର୍ମଗୁଣାତ୍ମକମ୍
ପଣ୍ଡିତମାନେ ଜାଣନ୍ତୁ, ସେ ଏକାଦଶ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଅଭିମାନୀ, ଶକ୍ତିମାନ୍ ଏବଂ କର୍ମର ଗୁଣରେ ଭରିତ।