ଚୌରପ୍ରାଯାଶ୍ ଚ ରାଜାନୋ ଯୁଗାନ୍ତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ କୁଣ୍ଡୀଵୃଷା ନୈକୃତିକାଃ ସୁରାପା ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ
ଯୁଗ ଶେଷ ଆସିଲେ ରାଜାମାନେ ଅଧିକାଂଶ ଚୋର ହେବେ; ଗାଁରେ ଗୋପାଳମାନେ ଧୋଖାବାଜ ହେବେ, ମଦପାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ବେଦର କଥା କହିବେ।
ଅଶ୍ଵମେଧେନ ଯକ୍ଷ୍ଯନ୍ତେ ଯୁଗାନ୍ତେ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ ଯାଜଯିଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଯାଜ୍ଯାଂସ୍ ତୁ ତଥାଭକ୍ଷ୍ଯସ୍ଯ ଭକ୍ଷିଣଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦ୍ବିଜମାନେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବେ, ଅଯୋଗ୍ୟମାନେ ଯଜ୍ଞ କରାଯିବ, ଅଭକ୍ଷ୍ୟ ଖାଇବେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣା ଧନତୃଷ୍ଣାର୍ତା ଯୁଗାନ୍ତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ ଭୋଃଶବ୍ଦମ୍ ଅଭିଧାସ୍ଯନ୍ତି ନ ଚ କଶ୍ଚିତ୍ ପଠିଷ୍ଯତି
ଯୁଗ ଶେଷ ଆସିଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଧନ ଲାଗି ଲୋଭରେ ତପିବେ, 'ଭୋ' ଶବ୍ଦ କହିବେ, କିନ୍ତୁ କେହି ପାଠ କରିବେ ନାହିଁ।
ଏକଶଙ୍ଖାସ୍ ତଥା ନାର୍ଯୋ ଗଵେଧୁକପିନଦ୍ଧକାଃ ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଵିଵର୍ଣାନି ଵିପରିତା ଦିଶୋ ଦଶ
ନାରୀମାନେ ଏକଟି ଗହଣା ପିନ୍ଧିବେ, ଗୋଚର ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧିବେ; ତାରାମାନେ ରଙ୍ଗ ହରାଇବେ, ଦଶ ଦିଶା ବିପରୀତ ହେବ।
ସଂଧ୍ଯାରାଗୋ ଵିଦଗ୍ଧାଙ୍ଗୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ ପ୍ରେଷଯନ୍ତି ପିତୄନ୍ ପୁତ୍ରା ଵଧୂଃ ଶ୍ଵଶ୍ରୂଃ ସ୍ଵକର୍ମସୁ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ସଂଧ୍ୟା ଲାଲ ହେବ, ଦେହ ଜଳିଯିବ; ପୁଅମାନେ ପିତାଙ୍କୁ ନିଜ କାମକୁ ପଠାଇବେ, ଜାଇ ଶ୍ୱଶ୍ରୁଙ୍କୁ ତାଙ୍କ କାମକୁ ପଠାଇବେ।
ଯୁଗେଷ୍ଵ୍ ଏଵଂ ନିଵତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ପ୍ରମଦାଶ୍ ଚ ନରାସ୍ ତଥା ଅକୃତ୍ଵାଗ୍ରାଣି ଭୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଦ୍ଵିଜାଶ୍ ଚୈଵାହୁତାଗ୍ନଯଃ
ଏପରି ଯୁଗମାନେ ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷମାନେ ଅନିୟମିତ ଜୀବନ ଜୀବିବେ; ଦ୍ବିଜମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଥମ ଅଂଶ ଦେଇବା ବିନା ଖାଇବେ।
ଭିକ୍ଷାଂ ବଲିମ୍ ଅଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ଭୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ପୁରୁଷାଃ ସ୍ଵଯମ୍ ଵଞ୍ଚଯିତ୍ଵା ପତୀନ୍ ସୁପ୍ତାନ୍ ଗମିଷ୍ଯନ୍ତି ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଽନ୍ଯତଃ
ପୁରୁଷମାନେ ଭିକ୍ଷା ବା ବଳି ଦେଇବା ବିନା ନିଜେ ଖାଇବେ; ନାରୀମାନେ ନିଦ୍ରାରେ ପତିଙ୍କୁ ଠକି ଅନ୍ୟଠାରେ ଯିବେ।
ନ ଵ୍ଯାଧିତାନ୍ ନାପ୍ଯ୍ ଅରୂପାନ୍ ନୋଦ୍ଯତାନ୍ ନାପ୍ଯ୍ ଅସୂଯକାନ୍ କୃତେ ନ ପ୍ରତିକର୍ତା ଚ ଯୁଗେ କ୍ଷୀଣେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯୁଗ ଶେଷରେ ରୋଗୀ, ଅସୁନ୍ଦର, ଦରିଦ୍ର, ଇର୍ଷ୍ୟାଳୁ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ କେହି ଚିନ୍ତା କରିବେ ନାହିଁ; କୃତଜ୍ଞତା ପ୍ରତିଦାନ କରିବେ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ଵିଲମ୍ବିତେ ଧର୍ମେ ମାନୁଷାଃ କରପୀଡିତାଃ କୁତ୍ର ଦେଶେ ନିଵତ୍ସ୍ଯନ୍ତି କିମାହାରଵିହାରିଣଃ
ଏପରି ଧର୍ମ ଦେରି ହେବାବେଳେ ଏବଂ ଲୋକମାନେ କରରେ ଦମିତ ହେବା ସମୟରେ, ସେମାନେ କେଉଁ ଦେଶରେ ବସିବେ ଏବଂ କେମିତି ଖାଇବେ ଓ ଜୀବିକା ଚାଲାଇବେ?
କିଂକର୍ମାଣଃ କିମୀହନ୍ତଃ କିଂପ୍ରମାଣାଃ କିମାଯୁଷଃ କାଂ ଚ କାଷ୍ଠାଂ ସମାସାଦ୍ଯ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯନ୍ତି କୃତଂ ଯୁଗମ୍
ସେମାନେ କଣ କାମ କରିବେ, କଣ ଲକ୍ଷ୍ୟ ନେଇ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ, କେଉଁ ମାପଦଣ୍ଡ ଧରିବେ, ସେମାନଙ୍କ ଆୟୁ କେତେ ହେବ, ଏବଂ କେଉଁ ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚି କୃତଯୁଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ?
ଅତ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ଚ୍ଯୁତେ ଧର୍ମେ ଗୁଣହୀନାଃ ପ୍ରଜାସ୍ ତଥା ଶୀଲଵ୍ଯସନମ୍ ଆସାଦ୍ଯ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯନ୍ତି ହ୍ରାସମ୍ ଆଯୁଷଃ
ଏହା ପରେ, ଯେତେବେଳେ ଧର୍ମ ଅବନତି ହେବ, ଗୁଣ ହୀନ ଲୋକମାନେ ଦୁର୍ଗୁଣରେ ପଡ଼ି ଆୟୁର୍ ହ୍ରାସ ଅନୁଭବିବେ।
ଆଯୁର୍ହାନ୍ଯା ବଲଗ୍ନାନିର୍ ବଲଗ୍ନାନ୍ଯା ଵିଵର୍ଣତା ଵୈଵର୍ଣ୍ଯାଦ୍ ଵ୍ଯାଧିସଂପୀଡା ନିର୍ଵେଦୋ ଵ୍ଯାଧିପୀଡନାତ୍
ଆୟୁ ହ୍ରାସ ହେବ, ଶକ୍ତି କମିଯିବ, ଶକ୍ତି ହ୍ରାସରୁ ଦେହର ରଙ୍ଗ ହରାଯିବ, ରଙ୍ଗ ହରାଯିବାରୁ ରୋଗ ଆସିବ, ରୋଗର କଷ୍ଟରୁ ଉଦାସିନତା ଆସିବ।
ନିର୍ଵେଦାଦ୍ ଆତ୍ମସଂବୋଧଃ ସଂବୋଧାଦ୍ ଧର୍ମଶୀଲତା ଏଵଂ ଗତ୍ଵା ପରାଂ କାଷ୍ଠାଂ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯନ୍ତି କୃତଂ ଯୁଗମ୍
ଉଦାସିନତାରୁ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ, ଆତ୍ମଜ୍ଞାନରୁ ଧର୍ମ ଓ ଶିଳ ଆସିବ। ଏଭଳି ଉଚ୍ଚ ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚି ସେମାନେ କୃତଯୁଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ।
ଉଦ୍ଦେଶତୋ ଧର୍ମଶୀଲାଃ କେଚିନ୍ ମଧ୍ଯସ୍ଥତାଂ ଗତାଃ କିଂଧର୍ମଶୀଲାଃ କେଚିତ୍ ତୁ କେଚିଦ୍ ଅତ୍ର କୁତୂହଲାଃ
କିଛି ଲୋକ କିଛି ସ୍ଥାନରେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବେ, କିଛି ମଧ୍ୟସ୍ଥ ରହିବେ, କିଛି ଧର୍ମ ନେଇ ଅନିଶ୍ଚିତ ରହିବେ, ଆଉ କିଛି କେବଳ ଜିଜ୍ଞାସୁ ହେବେ।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷମ୍ ଅନୁମାନଂ ଚ ପ୍ରମାଣମ୍ ଇତି ନିଶ୍ଚିତାଃ ଅପ୍ରମାଣଂ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ସର୍ଵମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଅପରେ ଜନାଃ
କିଛି ଲୋକ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଓ ଅନୁମାନକୁ ଜ୍ଞାନର ମାନଦଣ୍ଡ ଭାବି ନିଶ୍ଚିତ ହେବେ, ଆଉ କିଛି ଲୋକ କୌଣସି ମାନଦଣ୍ଡ ନାହିଁ ବୋଲି ଭାବି ସବୁ କିଛି କରିବେ।
ନାସ୍ତିକ୍ଯପରତାଶ୍ ଚାପି କେଚିଦ୍ ଧର୍ମଵିଲୋପକାଃ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନରା ମୂଢା ଦ୍ଵିଜାଃ ପଣ୍ଡିତମାନିନଃ
କିଛି ଲୋକ ନାସ୍ତିକତାରେ ଲିନ ଓ ଧର୍ମକୁ ନଷ୍ଟ କରିବେ, ମୂଢ଼ ହେବେ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଆପଣଙ୍କୁ ପଣ୍ଡିତ ଭାବି ଗର୍ବ କରିବେ।
ତଦାତ୍ଵମାତ୍ରଶ୍ରଦ୍ଧେଯା ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞାନବହିଷ୍କୃତାଃ ଦାମ୍ଭିକାସ୍ ତେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନରା ଜ୍ଞାନଵିଲୋପିତାଃ
ସେ ସମୟରେ ଲୋକମାନେ କେବଳ ଏବେ ଥିବା କଥାକୁ ଭରସା କରିବେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବେ; ସେମାନେ ଢୋଙ୍ଗୀ ଓ ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ହୀନ ହେବେ।
ତଥା ଵିଲୁଲିତେ ଧର୍ମେ ଜନାଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠପୁରସ୍କୃତାଃ ଶୁଭାନ୍ ସମାଚରିଷ୍ଯନ୍ତି ଦାନଶୀଲପରାଯଣାଃ
ଏଭଳି ଧର୍ମ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ଗଣାଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଭଲ କାମ କରିବେ, ଦାନ ଓ ଶିଳରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବେ।
ସର୍ଵଭକ୍ଷାଃ ସ୍ଵଯଂଗୁପ୍ତା ନିର୍ଘୃଣା ନିରପତ୍ରପାଃ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ତଦା ଲୋକେ ତତ୍ କଷାଯସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍
ସେ ସମୟରେ ଲୋକମାନେ ସବୁକିଛି ଖାଇବେ, ନିଜେ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ, ଦୟାହୀନ ଓ ଲଜ୍ଜା ହୀନ ହେବେ; ଏହିଠାରେ ଅଶୁଦ୍ଧି ଯୁଗର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯିବ।
କଷାଯୋପପ୍ଲଵେ କାଲେ ଜ୍ଞାନନିଷ୍ଠାପ୍ରଣାଶନେ ସିଦ୍ଧିମ୍ ଅଲ୍ପେନ କାଲେନ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯନ୍ତି ନିରୁପସ୍କୃତାଃ
ଯେତେବେଳେ ଅଶୁଦ୍ଧି ଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ହେବ ଓ ଜ୍ଞାନର ଭିତି ଭଙ୍ଗ ହେବ, ସେତେବେଳେ ଅଲଙ୍କାର ହୀନ ଲୋକମାନେ ଅଳ୍ପ ସମୟରେ ସିଦ୍ଧି ପାଇବେ।
ଵିପ୍ରାଣାଂ ଶାଶ୍ଵତୀଂ ଵୃତ୍ତିଂ ଯଦା ଵର୍ଣାଵରେ ଜନାଃ ସଂଶ୍ରଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଭୋ ଵିପ୍ରାସ୍ ତତ୍ କଷାଯସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍
ଯେତେବେଳେ ନିମ୍ନ ଜାତିର ଲୋକମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଜୀବିକା ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହା ଅଶୁଦ୍ଧି ଯୁଗର ଚିହ୍ନ।
ମହାଯୁଦ୍ଧଂ ମହାଵର୍ଷଂ ମହାଵାତଂ ମହାତପଃ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଗେ କ୍ଷୀଣେ ତତ୍ କଷାଯସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍
ଯୁଗ ଅବସାନରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ, ବଡ଼ ବର୍ଷା, ବଡ଼ ପବନ ଓ ବଡ଼ ତାପ ହେବ; ଏହା ଅଶୁଦ୍ଧି ଯୁଗର ଚିହ୍ନ।
ଵିପ୍ରରୂପେଣ ଯକ୍ଷାଂସି ରାଜାନଃ କର୍ଣଵେଦିନଃ ପୃଥିଵୀମ୍ ଉପଭୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆକୃତିରେ ଯକ୍ଷମାନେ ଏବଂ କାନ ଛିଦ୍ର କରିଥିବା ରାଜାମାନେ ପୃଥିବୀର ଭୋଗ ନେବେ।
ନିଃସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଵଷଟ୍କାରାଃ କୁନେତାରୋ ଽଭିମାନିନଃ କ୍ରଵ୍ଯାଦା ବ୍ରହ୍ମରୂପେଣ ସର୍ଵଭକ୍ଷ୍ଯା ଵୃଥାଵ୍ରତାଃ
ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ଯଜ୍ଞ ନଥିବା, ଖରାପ ନେତା, ଅହଂକାରୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆକୃତିରେ ମାଂସ ଖାଇବା, ସବୁକିଛି ଭୋଜନ କରିବା ଓ ମିଥ୍ୟା ବ୍ରତ ଧାରଣ କରିବା।
ମୂର୍ଖାଶ୍ ଚାର୍ଥପରା ଲୁବ୍ଧାଃ କ୍ଷୁଦ୍ରାଃ କ୍ଷୁଦ୍ରପରିଚ୍ଛଦାଃ ଵ୍ଯଵହାରୋପଵୃତ୍ତାଶ୍ ଚ ଚ୍ଯୁତା ଧର୍ମାଶ୍ ଚ ଶାଶ୍ଵତାତ୍
ମୂଢ଼, ଧନରେ ଲୋଭୀ, କଞ୍ଜୁଷ, ଛୋଟ ଛୋଟ ସାମଗ୍ରୀ ଥିବା, ଦୁଷ୍ଟ ବ୍ୟବହାର କରିବା, ଏବଂ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଧର୍ମରୁ ବିଚ୍ୟୁତ।
ହର୍ତାରଃ ପରରତ୍ନାନାଂ ପରଦାରପ୍ରଧର୍ଷକାଃ କାମାତ୍ମାନୋ ଦୁରାତ୍ମାନଃ ସୋପଧାଃ ପ୍ରିଯସାହସାଃ
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଣି ଚୁରି କରିବେ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଜନନୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବେ, କାମନାରେ ଲିନ, ଦୁଷ୍ଟ, ଚତୁର ଓ ଜୁଆ ଓ ଅପରାଧରେ ଆସକ୍ତ ରହିବେ।
ତେଷୁ ପ୍ରଭଵମାଣେଷୁ ଜନେଷ୍ଵ୍ ଅପି ଚ ସର୍ଵଶଃ ଅଭାଵିନୋ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ମୁନଯୋ ବହୁରୂପିଣଃ
ଏହି ଲୋକମାନେ ଯେତେବେଳେ ଉନ୍ନତିରେ ରହିବେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବି ଅନେକ ପ୍ରକାର ରୂପରେ ମହାପୁରୁଷମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିବେ ନାହିଁ।
କଲୌ ଯୁଗେ ସମୁତ୍ପନ୍ନାଃ ପ୍ରଧାନପୁରୁଷାଶ୍ ଚ ଯେ କଥାଯୋଗେନ ତାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ପୂଜଯିଷ୍ଯନ୍ତି ମାନଵାଃ
କଳିଯୁଗରେ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରମୁଖ ଓ ମୁଖ୍ୟ ଲୋକ ହେବେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ କଥା କହିବା ମାଧ୍ୟମରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେବେ।
ସସ୍ଯଚୌରା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ତଥା ଚୈଲାପହାରିଣଃ ଭୋକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯହରାଶ୍ ଚୈଵ କରଣ୍ଡାନାଂ ଚ ହାରିଣଃ
ଏବେ ଧାନ ଚୋର, କପଡ଼ା ଚୋର, ଖାଦ୍ୟ ଓ ଜିନିଷ ଚୋର, ଏବଂ ଝାଞ୍ଜା ଚୋର ହେବେ।
ଚୌରାଶ୍ ଚୌରସ୍ଯ ହର୍ତାରୋ ହନ୍ତା ହନ୍ତୁର୍ ଭଵିଷ୍ଯତି ଚୌରୈଶ୍ ଚୌରକ୍ଷଯେ ଚାପି କୃତେ କ୍ଷେମଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଚୋରେ ଚୋରକୁ ଚୋରି କରିବ, ହତ୍ୟାକାରୀ ହତ୍ୟାକାରୀକୁ ମାରିବ, ଏବଂ ଚୋରମାନେ ଅନ୍ୟ ଚୋରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ ହେଲେ ଶାନ୍ତି ଆସିବ।