କୁଶୀଲାନାର୍ଯଭୂଯିଷ୍ଠା ଵୃଥାରୂପସମନ୍ଵିତାଃ ପୁରୁଷାଲ୍ପଂ ବହୁସ୍ତ୍ରୀକଂ ତଦ୍ ଯୁଗାନ୍ତସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଅଧିକ ହେବେ, ପୁରୁଷମାନେ କମ୍ ହେବେ; କଳାକୁଶଳୀମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲୋକମାନେଠାରୁ ବେଶି ହେବେ, ଅନେକ ଲୋକ ମାତ୍ର ଦେଖାରେ ଭଲ ଲାଗିବେ କିନ୍ତୁ ତାହାର ମୂଳ୍ୟ ନଥିବା। ଏହା କଳିଯୁଗର ଶେଷ ସୂଚନା।
ବହୁଯାଚନକୋ ଲୋକୋ ନ ଦାସ୍ଯତି ପରସ୍ପରମ୍ ରାଜଚୌରାଗ୍ନିଦଣ୍ଡାଦିକ୍ଷୀଣଃ କ୍ଷଯମ୍ ଉପୈଷ୍ଯତି
ଲୋକମାନେ ବହୁ ପରିମାଣରେ ଏକାଉଁଠୁ ଏକାଉଁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବେ, କିନ୍ତୁ କେହି ଦେବେ ନାହିଁ। ରାଜା, ଚୋର, ଅଗ୍ନି ଓ ଶାସନରେ ଲୋକମାନେ କ୍ଷୀଣ ହେବେ, ଏହି ପୃଥିବୀ ନଷ୍ଟ ହେବ।
ଅଫଲାନି ଚ ସସ୍ଯାନି ତରୁଣା ଵୃଦ୍ଧଶୀଲିନଃ ଅଶୀଲାଃ ସୁଖିନୋ ଲୋକେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଫଳ ଦେବା ନଥିବା ଫସଲ ହେବ, ଯୁବକମାନେ ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କର ଆଚରଣ ଧରିବେ, ନିର୍ଗୁଣ ଲୋକମାନେ ଏହି ଯୁଗର ଶେଷରେ ସୁଖୀ ହେବେ।
ଵର୍ଷାସୁ ପରୁଷା ଵାତା ନୀଚାଃ ଶର୍କରଵର୍ଷିଣଃ ସଂଦିଗ୍ଧଃ ପରଲୋକଶ୍ ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ବର୍ଷା ଦିନରେ ପବନ ଖରା ହେବ, ନିମ୍ନ ଲୋକମାନେ ପଥର ଝଡ଼ି ଦେବେ; ଯୁଗର ଶେଷରେ ପରଲୋକ ନିଶ୍ଚିତ ରହିବ ନାହିଁ।
ଵୈଶ୍ଯା ଇଵ ଚ ରାଜନ୍ଯା ଧନଧାନ୍ଯୋପଜୀଵିନଃ ଯୁଗାପକ୍ରମଣେ ପୂର୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନ ବାନ୍ଧଵାଃ
ରାଜାମାନେ ବଣିକମାନେ ପରି ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ନିର୍ଭର କରିବେ; ଯୁଗ ଅବନତି ଆରମ୍ଭ ହେବା ସମୟରେ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ରହିବ ନାହିଁ।
ଅପ୍ରଵୃତ୍ତାଃ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ସମଯାଃ ଶପଥାସ୍ ତଥା ଋଣଂ ସଵିନଯଭ୍ରଂଶଂ ଯୁଗେ କ୍ଷୀଣେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମନ୍ତ୍ରଣା ରଖିବେ ନାହିଁ, ଶପଥ ଭଙ୍ଗ କରିବେ, ଋଣ ଦେବାରେ ସମ୍ମାନ ରଖିବେ ନାହିଁ; ଯୁଗ କ୍ଷୀଣ ହେଲେ ଏହିପରି ହେବ।
ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯ୍ ଅଫଲୋ ହର୍ଷଃ କ୍ରୋଧଶ୍ ଚ ସଫଲୋ ନୃଣାମ୍ ଅଜାଶ୍ ଚାପି ନିରୋତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ପଯସୋ ଽର୍ଥେ ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଆନନ୍ଦ ଫଳ ଦେବେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ କ୍ରୋଧ ଲୋକମାନେ ଫଳ ଦେବ; ଯୁଗ ଶେଷରେ ଦୁଧ ପାଇଁ ମେଁଢ଼ାକୁ ମିଳିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ।
ଅଶାସ୍ତ୍ରଵିହିତୋ ଯଜ୍ଞ ଏଵମ୍ ଏଵ ଭଵିଷ୍ଯତି ଅପ୍ରମାଣଂ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ନରାଃ ପଣ୍ଡିତମାନିନଃ
ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ନ ଥିବା ଯଜ୍ଞ କରାଯିବ, ଜଣେ ଜଣେ ନିଜକୁ ପଣ୍ଡିତ ବୋଲି ଭାବି ଅନଧିକୃତ କାମ କରିବେ।
ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତସ୍ଯାପ୍ରଵକ୍ତାରୋ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ ସର୍ଵଃ ସର୍ଵଂ ଵିଜାନାତି ଵୃଦ୍ଧାନ୍ ଅନୁପସେଵ୍ଯ ଵୈ
ଶାସ୍ତ୍ରର କଥା ଶିଖାଇବାକୁ କେହି ରହିବେ ନାହିଁ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସମସ୍ତେ ନିଜକୁ ସବୁ ଜଣା ଭାବିବେ, ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ ସେବା କରିବେ ନାହିଁ।
ନ କଶ୍ଚିଦ୍ ଅକଵିର୍ ନାମ ଯୁଗାନ୍ତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଵିଯୋଗାନି ନ କର୍ମସ୍ଥା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ
ଯୁଗ ଶେଷ ଆସିଲେ କେହି କବି ନୁହେଁ ଏପରି ଲୋକ ରହିବେ ନାହିଁ; ତାରାମାନେ ବିଛିନ୍ନ ହେବେ, ଦ୍ବିଜମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ ନାହିଁ।
ଚୌରପ୍ରାଯାଶ୍ ଚ ରାଜାନୋ ଯୁଗାନ୍ତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ କୁଣ୍ଡୀଵୃଷା ନୈକୃତିକାଃ ସୁରାପା ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ
ଯୁଗ ଶେଷ ଆସିଲେ ରାଜାମାନେ ଅଧିକାଂଶ ଚୋର ହେବେ; ଗାଁରେ ଗୋପାଳମାନେ ଧୋଖାବାଜ ହେବେ, ମଦପାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ବେଦର କଥା କହିବେ।
ଅଶ୍ଵମେଧେନ ଯକ୍ଷ୍ଯନ୍ତେ ଯୁଗାନ୍ତେ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ ଯାଜଯିଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଯାଜ୍ଯାଂସ୍ ତୁ ତଥାଭକ୍ଷ୍ଯସ୍ଯ ଭକ୍ଷିଣଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦ୍ବିଜମାନେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବେ, ଅଯୋଗ୍ୟମାନେ ଯଜ୍ଞ କରାଯିବ, ଅଭକ୍ଷ୍ୟ ଖାଇବେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣା ଧନତୃଷ୍ଣାର୍ତା ଯୁଗାନ୍ତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ ଭୋଃଶବ୍ଦମ୍ ଅଭିଧାସ୍ଯନ୍ତି ନ ଚ କଶ୍ଚିତ୍ ପଠିଷ୍ଯତି
ଯୁଗ ଶେଷ ଆସିଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଧନ ଲାଗି ଲୋଭରେ ତପିବେ, 'ଭୋ' ଶବ୍ଦ କହିବେ, କିନ୍ତୁ କେହି ପାଠ କରିବେ ନାହିଁ।
ଏକଶଙ୍ଖାସ୍ ତଥା ନାର୍ଯୋ ଗଵେଧୁକପିନଦ୍ଧକାଃ ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଵିଵର୍ଣାନି ଵିପରିତା ଦିଶୋ ଦଶ
ନାରୀମାନେ ଏକଟି ଗହଣା ପିନ୍ଧିବେ, ଗୋଚର ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧିବେ; ତାରାମାନେ ରଙ୍ଗ ହରାଇବେ, ଦଶ ଦିଶା ବିପରୀତ ହେବ।
ସଂଧ୍ଯାରାଗୋ ଵିଦଗ୍ଧାଙ୍ଗୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ ପ୍ରେଷଯନ୍ତି ପିତୄନ୍ ପୁତ୍ରା ଵଧୂଃ ଶ୍ଵଶ୍ରୂଃ ସ୍ଵକର୍ମସୁ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ସଂଧ୍ୟା ଲାଲ ହେବ, ଦେହ ଜଳିଯିବ; ପୁଅମାନେ ପିତାଙ୍କୁ ନିଜ କାମକୁ ପଠାଇବେ, ଜାଇ ଶ୍ୱଶ୍ରୁଙ୍କୁ ତାଙ୍କ କାମକୁ ପଠାଇବେ।
ଯୁଗେଷ୍ଵ୍ ଏଵଂ ନିଵତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ପ୍ରମଦାଶ୍ ଚ ନରାସ୍ ତଥା ଅକୃତ୍ଵାଗ୍ରାଣି ଭୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଦ୍ଵିଜାଶ୍ ଚୈଵାହୁତାଗ୍ନଯଃ
ଏପରି ଯୁଗମାନେ ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷମାନେ ଅନିୟମିତ ଜୀବନ ଜୀବିବେ; ଦ୍ବିଜମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଥମ ଅଂଶ ଦେଇବା ବିନା ଖାଇବେ।
ଭିକ୍ଷାଂ ବଲିମ୍ ଅଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ଭୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ପୁରୁଷାଃ ସ୍ଵଯମ୍ ଵଞ୍ଚଯିତ୍ଵା ପତୀନ୍ ସୁପ୍ତାନ୍ ଗମିଷ୍ଯନ୍ତି ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଽନ୍ଯତଃ
ପୁରୁଷମାନେ ଭିକ୍ଷା ବା ବଳି ଦେଇବା ବିନା ନିଜେ ଖାଇବେ; ନାରୀମାନେ ନିଦ୍ରାରେ ପତିଙ୍କୁ ଠକି ଅନ୍ୟଠାରେ ଯିବେ।
ନ ଵ୍ଯାଧିତାନ୍ ନାପ୍ଯ୍ ଅରୂପାନ୍ ନୋଦ୍ଯତାନ୍ ନାପ୍ଯ୍ ଅସୂଯକାନ୍ କୃତେ ନ ପ୍ରତିକର୍ତା ଚ ଯୁଗେ କ୍ଷୀଣେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯୁଗ ଶେଷରେ ରୋଗୀ, ଅସୁନ୍ଦର, ଦରିଦ୍ର, ଇର୍ଷ୍ୟାଳୁ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ କେହି ଚିନ୍ତା କରିବେ ନାହିଁ; କୃତଜ୍ଞତା ପ୍ରତିଦାନ କରିବେ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ଵିଲମ୍ବିତେ ଧର୍ମେ ମାନୁଷାଃ କରପୀଡିତାଃ କୁତ୍ର ଦେଶେ ନିଵତ୍ସ୍ଯନ୍ତି କିମାହାରଵିହାରିଣଃ
ଏପରି ଧର୍ମ ଦେରି ହେବାବେଳେ ଏବଂ ଲୋକମାନେ କରରେ ଦମିତ ହେବା ସମୟରେ, ସେମାନେ କେଉଁ ଦେଶରେ ବସିବେ ଏବଂ କେମିତି ଖାଇବେ ଓ ଜୀବିକା ଚାଲାଇବେ?
କିଂକର୍ମାଣଃ କିମୀହନ୍ତଃ କିଂପ୍ରମାଣାଃ କିମାଯୁଷଃ କାଂ ଚ କାଷ୍ଠାଂ ସମାସାଦ୍ଯ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯନ୍ତି କୃତଂ ଯୁଗମ୍
ସେମାନେ କଣ କାମ କରିବେ, କଣ ଲକ୍ଷ୍ୟ ନେଇ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ, କେଉଁ ମାପଦଣ୍ଡ ଧରିବେ, ସେମାନଙ୍କ ଆୟୁ କେତେ ହେବ, ଏବଂ କେଉଁ ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚି କୃତଯୁଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ?
ଅତ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ଚ୍ଯୁତେ ଧର୍ମେ ଗୁଣହୀନାଃ ପ୍ରଜାସ୍ ତଥା ଶୀଲଵ୍ଯସନମ୍ ଆସାଦ୍ଯ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯନ୍ତି ହ୍ରାସମ୍ ଆଯୁଷଃ
ଏହା ପରେ, ଯେତେବେଳେ ଧର୍ମ ଅବନତି ହେବ, ଗୁଣ ହୀନ ଲୋକମାନେ ଦୁର୍ଗୁଣରେ ପଡ଼ି ଆୟୁର୍ ହ୍ରାସ ଅନୁଭବିବେ।
ଆଯୁର୍ହାନ୍ଯା ବଲଗ୍ନାନିର୍ ବଲଗ୍ନାନ୍ଯା ଵିଵର୍ଣତା ଵୈଵର୍ଣ୍ଯାଦ୍ ଵ୍ଯାଧିସଂପୀଡା ନିର୍ଵେଦୋ ଵ୍ଯାଧିପୀଡନାତ୍
ଆୟୁ ହ୍ରାସ ହେବ, ଶକ୍ତି କମିଯିବ, ଶକ୍ତି ହ୍ରାସରୁ ଦେହର ରଙ୍ଗ ହରାଯିବ, ରଙ୍ଗ ହରାଯିବାରୁ ରୋଗ ଆସିବ, ରୋଗର କଷ୍ଟରୁ ଉଦାସିନତା ଆସିବ।
ନିର୍ଵେଦାଦ୍ ଆତ୍ମସଂବୋଧଃ ସଂବୋଧାଦ୍ ଧର୍ମଶୀଲତା ଏଵଂ ଗତ୍ଵା ପରାଂ କାଷ୍ଠାଂ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯନ୍ତି କୃତଂ ଯୁଗମ୍
ଉଦାସିନତାରୁ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ, ଆତ୍ମଜ୍ଞାନରୁ ଧର୍ମ ଓ ଶିଳ ଆସିବ। ଏଭଳି ଉଚ୍ଚ ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚି ସେମାନେ କୃତଯୁଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ।
ଉଦ୍ଦେଶତୋ ଧର୍ମଶୀଲାଃ କେଚିନ୍ ମଧ୍ଯସ୍ଥତାଂ ଗତାଃ କିଂଧର୍ମଶୀଲାଃ କେଚିତ୍ ତୁ କେଚିଦ୍ ଅତ୍ର କୁତୂହଲାଃ
କିଛି ଲୋକ କିଛି ସ୍ଥାନରେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବେ, କିଛି ମଧ୍ୟସ୍ଥ ରହିବେ, କିଛି ଧର୍ମ ନେଇ ଅନିଶ୍ଚିତ ରହିବେ, ଆଉ କିଛି କେବଳ ଜିଜ୍ଞାସୁ ହେବେ।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷମ୍ ଅନୁମାନଂ ଚ ପ୍ରମାଣମ୍ ଇତି ନିଶ୍ଚିତାଃ ଅପ୍ରମାଣଂ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ସର୍ଵମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଅପରେ ଜନାଃ
କିଛି ଲୋକ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଓ ଅନୁମାନକୁ ଜ୍ଞାନର ମାନଦଣ୍ଡ ଭାବି ନିଶ୍ଚିତ ହେବେ, ଆଉ କିଛି ଲୋକ କୌଣସି ମାନଦଣ୍ଡ ନାହିଁ ବୋଲି ଭାବି ସବୁ କିଛି କରିବେ।
ନାସ୍ତିକ୍ଯପରତାଶ୍ ଚାପି କେଚିଦ୍ ଧର୍ମଵିଲୋପକାଃ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନରା ମୂଢା ଦ୍ଵିଜାଃ ପଣ୍ଡିତମାନିନଃ
କିଛି ଲୋକ ନାସ୍ତିକତାରେ ଲିନ ଓ ଧର୍ମକୁ ନଷ୍ଟ କରିବେ, ମୂଢ଼ ହେବେ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଆପଣଙ୍କୁ ପଣ୍ଡିତ ଭାବି ଗର୍ବ କରିବେ।
ତଦାତ୍ଵମାତ୍ରଶ୍ରଦ୍ଧେଯା ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞାନବହିଷ୍କୃତାଃ ଦାମ୍ଭିକାସ୍ ତେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନରା ଜ୍ଞାନଵିଲୋପିତାଃ
ସେ ସମୟରେ ଲୋକମାନେ କେବଳ ଏବେ ଥିବା କଥାକୁ ଭରସା କରିବେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବେ; ସେମାନେ ଢୋଙ୍ଗୀ ଓ ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ହୀନ ହେବେ।
ତଥା ଵିଲୁଲିତେ ଧର୍ମେ ଜନାଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠପୁରସ୍କୃତାଃ ଶୁଭାନ୍ ସମାଚରିଷ୍ଯନ୍ତି ଦାନଶୀଲପରାଯଣାଃ
ଏଭଳି ଧର୍ମ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ଗଣାଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଭଲ କାମ କରିବେ, ଦାନ ଓ ଶିଳରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବେ।
ସର୍ଵଭକ୍ଷାଃ ସ୍ଵଯଂଗୁପ୍ତା ନିର୍ଘୃଣା ନିରପତ୍ରପାଃ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ତଦା ଲୋକେ ତତ୍ କଷାଯସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍
ସେ ସମୟରେ ଲୋକମାନେ ସବୁକିଛି ଖାଇବେ, ନିଜେ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ, ଦୟାହୀନ ଓ ଲଜ୍ଜା ହୀନ ହେବେ; ଏହିଠାରେ ଅଶୁଦ୍ଧି ଯୁଗର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯିବ।
କଷାଯୋପପ୍ଲଵେ କାଲେ ଜ୍ଞାନନିଷ୍ଠାପ୍ରଣାଶନେ ସିଦ୍ଧିମ୍ ଅଲ୍ପେନ କାଲେନ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯନ୍ତି ନିରୁପସ୍କୃତାଃ
ଯେତେବେଳେ ଅଶୁଦ୍ଧି ଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ହେବ ଓ ଜ୍ଞାନର ଭିତି ଭଙ୍ଗ ହେବ, ସେତେବେଳେ ଅଲଙ୍କାର ହୀନ ଲୋକମାନେ ଅଳ୍ପ ସମୟରେ ସିଦ୍ଧି ପାଇବେ।