ଶ୍ଵାପଦପ୍ରଚୁରତ୍ଵଂ ଚ ଗଵାଂ ଚୈଵ ପରିକ୍ଷଯଃ ସାଧୂନାଂ ପରିଵୃତ୍ତିଶ୍ ଚ ଵିଦ୍ଯାଦ୍ ଅନ୍ତଗତେ ଯୁଗେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁମାନେ ବଢ଼ିଯିବେ, ଗାଁ ହ୍ରାସ ପାଇବ, ଓ ସଜ୍ଜନମାନେ ଦୂରେ ଚାଲିଯିବେ।
ଅନ୍ତ୍ଯା ମଧ୍ଯେ ନିଵତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ମଧ୍ଯାଶ୍ ଚାନ୍ତନିଵାସିନଃ ନିର୍ହ୍ରୀକାଶ୍ ଚ ପ୍ରଜାଃ ସର୍ଵା ନଷ୍ଟାସ୍ ତତ୍ର ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଅନ୍ତ୍ୟଜମାନେ ମଧ୍ୟବର୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ବସିବେ, ମଧ୍ୟବର୍ଗ ଅନ୍ତ୍ୟଜମାନେ ମଧ୍ୟ ରହିବେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକ ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଓ ଅନ୍ୟଥା ହେବେ।
ତପୋଯଜ୍ଞଫଲାନାଂ ଚ ଵିକ୍ରେତାରୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଋତଵୋ ଵିପରୀତାଶ୍ ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ବଡ଼ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ତପ ଓ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ବିକ୍ରି କରିବେ, ଋତୁମାନେ ବିପରୀତ ହେବେ।
ତଥା ଦ୍ଵିହାଯନା ଦମ୍ଯାଃ କଲୌ ଲାଙ୍ଗଲଧାରିଣଃ ଚିତ୍ରଵର୍ଷୀ ଚ ପର୍ଜନ୍ଯୋ ଯୁଗେ କ୍ଷୀଣେ ଭଵିଷ୍ଯତି
କଳିଯୁଗରେ, ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଯୋଗ୍ୟ ପଶୁମାନେ ଦୁଇ ବର୍ଷ ମାତ୍ର ଜୀବନ ରହିବେ, ଚାଷୀମାନେ ହାଲ ନେଇ ଚାଷ କରିବେ, ଓ ବର୍ଷା ଅନିୟମିତ ହେବ।
ସର୍ଵେ ଶୂରକୁଲେ ଜାତାଃ କ୍ଷମାନାଥା ଭଵନ୍ତି ହି ଯଥା ନିମ୍ନାଃ ପ୍ରଜାଃ ସର୍ଵା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଶୂର ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେବେ, ରକ୍ଷକ ନାହିଁ ହେବେ, ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକ ନିମ୍ନ ହେବେ।
ପିତୃଦେଯାନି ଦତ୍ତାନି ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ତଥା ସୁତାଃ ନ ଚ ଧର୍ମଂ ଚରିଷ୍ଯନ୍ତି ମାନଵା ନିର୍ଗତେ ଯୁଗେ
ପିତା ଦିଆ ଦାୟ ଜମିଦାରି ସନ୍ତାନମାନେ ନେଇବେ, କିନ୍ତୁ ଯୁଗ ଶେଷରେ ଲୋକମାନେ ଧର୍ମ ଚରଣ କରିବେ ନାହିଁ।
ଊଷରା ବହୁଲା ଭୂମିଃ ପନ୍ଥାନସ୍ ତସ୍କରାଵୃତାଃ ସର୍ଵେ ... ଵାଣିକାଶ୍ ଚୈଵ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଭୂମି ବହୁତ ଉଷର ହେବ, ପଥ ଚୋରମାନେ ଭରିଯିବ, ଓ ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସାୟୀ ଏକ ଭଳି ହେବେ।
ପିତୃଦାଯାଦଦତ୍ତାନି ଵିଭଜନ୍ତି ତଥା ସୁତାଃ ହରଣେ ଯତ୍ନଵନ୍ତୋ ଽପି ଲୋଭାଦିଭିର୍ ଵିରୋଧିନଃ
ସନ୍ତାନମାନେ ପିତା ଦେଇନଥିବା ଦାୟ ଅଂଶ କରିବେ, ଏବଂ ନେଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଲୋଭ ଓ ଶତ୍ରୁତା ଦ୍ୱାରା ବିବାଦ କରିବେ।
ସୌକୁମାର୍ଯେ ତଥା ରୂପେ ରତ୍ନେ ଚୋପକ୍ଷଯଂ ଗତେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗସ୍ଯାନ୍ତେ ନାର୍ଯଃ କେଶୈର୍ ଅଲଂକୃତାଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ନରମତା, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ରତ୍ନ ହ୍ରାସ ପାଇଲେ, ଜନାନୀମାନେ କେବଳ ଚୁଲି ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କୁ ସଜାଇବେ।
ନିର୍ଵୀର୍ଯସ୍ଯ ରତିସ୍ ତତ୍ର ଗୃହସ୍ଥସ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଗାନ୍ତେ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତେ ନାନ୍ଯା ଭାର୍ଯାସମା ରତିଃ
ଯୁଗ ଶେଷ ଆସିଲେ, ଗୃହସ୍ଥମାନେ କେବଳ ନିଜ ଜୀବନସାଥୀ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିବେ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜନାନୀ ସହିତ ନୁହେଁ।
କୁଶୀଲାନାର୍ଯଭୂଯିଷ୍ଠା ଵୃଥାରୂପସମନ୍ଵିତାଃ ପୁରୁଷାଲ୍ପଂ ବହୁସ୍ତ୍ରୀକଂ ତଦ୍ ଯୁଗାନ୍ତସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଅଧିକ ହେବେ, ପୁରୁଷମାନେ କମ୍ ହେବେ; କଳାକୁଶଳୀମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲୋକମାନେଠାରୁ ବେଶି ହେବେ, ଅନେକ ଲୋକ ମାତ୍ର ଦେଖାରେ ଭଲ ଲାଗିବେ କିନ୍ତୁ ତାହାର ମୂଳ୍ୟ ନଥିବା। ଏହା କଳିଯୁଗର ଶେଷ ସୂଚନା।
ବହୁଯାଚନକୋ ଲୋକୋ ନ ଦାସ୍ଯତି ପରସ୍ପରମ୍ ରାଜଚୌରାଗ୍ନିଦଣ୍ଡାଦିକ୍ଷୀଣଃ କ୍ଷଯମ୍ ଉପୈଷ୍ଯତି
ଲୋକମାନେ ବହୁ ପରିମାଣରେ ଏକାଉଁଠୁ ଏକାଉଁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବେ, କିନ୍ତୁ କେହି ଦେବେ ନାହିଁ। ରାଜା, ଚୋର, ଅଗ୍ନି ଓ ଶାସନରେ ଲୋକମାନେ କ୍ଷୀଣ ହେବେ, ଏହି ପୃଥିବୀ ନଷ୍ଟ ହେବ।
ଅଫଲାନି ଚ ସସ୍ଯାନି ତରୁଣା ଵୃଦ୍ଧଶୀଲିନଃ ଅଶୀଲାଃ ସୁଖିନୋ ଲୋକେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଫଳ ଦେବା ନଥିବା ଫସଲ ହେବ, ଯୁବକମାନେ ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କର ଆଚରଣ ଧରିବେ, ନିର୍ଗୁଣ ଲୋକମାନେ ଏହି ଯୁଗର ଶେଷରେ ସୁଖୀ ହେବେ।
ଵର୍ଷାସୁ ପରୁଷା ଵାତା ନୀଚାଃ ଶର୍କରଵର୍ଷିଣଃ ସଂଦିଗ୍ଧଃ ପରଲୋକଶ୍ ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ବର୍ଷା ଦିନରେ ପବନ ଖରା ହେବ, ନିମ୍ନ ଲୋକମାନେ ପଥର ଝଡ଼ି ଦେବେ; ଯୁଗର ଶେଷରେ ପରଲୋକ ନିଶ୍ଚିତ ରହିବ ନାହିଁ।
ଵୈଶ୍ଯା ଇଵ ଚ ରାଜନ୍ଯା ଧନଧାନ୍ଯୋପଜୀଵିନଃ ଯୁଗାପକ୍ରମଣେ ପୂର୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନ ବାନ୍ଧଵାଃ
ରାଜାମାନେ ବଣିକମାନେ ପରି ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ନିର୍ଭର କରିବେ; ଯୁଗ ଅବନତି ଆରମ୍ଭ ହେବା ସମୟରେ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ରହିବ ନାହିଁ।
ଅପ୍ରଵୃତ୍ତାଃ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ସମଯାଃ ଶପଥାସ୍ ତଥା ଋଣଂ ସଵିନଯଭ୍ରଂଶଂ ଯୁଗେ କ୍ଷୀଣେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମନ୍ତ୍ରଣା ରଖିବେ ନାହିଁ, ଶପଥ ଭଙ୍ଗ କରିବେ, ଋଣ ଦେବାରେ ସମ୍ମାନ ରଖିବେ ନାହିଁ; ଯୁଗ କ୍ଷୀଣ ହେଲେ ଏହିପରି ହେବ।
ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯ୍ ଅଫଲୋ ହର୍ଷଃ କ୍ରୋଧଶ୍ ଚ ସଫଲୋ ନୃଣାମ୍ ଅଜାଶ୍ ଚାପି ନିରୋତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ପଯସୋ ଽର୍ଥେ ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଆନନ୍ଦ ଫଳ ଦେବେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ କ୍ରୋଧ ଲୋକମାନେ ଫଳ ଦେବ; ଯୁଗ ଶେଷରେ ଦୁଧ ପାଇଁ ମେଁଢ଼ାକୁ ମିଳିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ।
ଅଶାସ୍ତ୍ରଵିହିତୋ ଯଜ୍ଞ ଏଵମ୍ ଏଵ ଭଵିଷ୍ଯତି ଅପ୍ରମାଣଂ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ନରାଃ ପଣ୍ଡିତମାନିନଃ
ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ନ ଥିବା ଯଜ୍ଞ କରାଯିବ, ଜଣେ ଜଣେ ନିଜକୁ ପଣ୍ଡିତ ବୋଲି ଭାବି ଅନଧିକୃତ କାମ କରିବେ।
ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତସ୍ଯାପ୍ରଵକ୍ତାରୋ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ ସର୍ଵଃ ସର୍ଵଂ ଵିଜାନାତି ଵୃଦ୍ଧାନ୍ ଅନୁପସେଵ୍ଯ ଵୈ
ଶାସ୍ତ୍ରର କଥା ଶିଖାଇବାକୁ କେହି ରହିବେ ନାହିଁ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସମସ୍ତେ ନିଜକୁ ସବୁ ଜଣା ଭାବିବେ, ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ ସେବା କରିବେ ନାହିଁ।
ନ କଶ୍ଚିଦ୍ ଅକଵିର୍ ନାମ ଯୁଗାନ୍ତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଵିଯୋଗାନି ନ କର୍ମସ୍ଥା ଦ୍ଵିଜାତଯଃ
ଯୁଗ ଶେଷ ଆସିଲେ କେହି କବି ନୁହେଁ ଏପରି ଲୋକ ରହିବେ ନାହିଁ; ତାରାମାନେ ବିଛିନ୍ନ ହେବେ, ଦ୍ବିଜମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ ନାହିଁ।
ଚୌରପ୍ରାଯାଶ୍ ଚ ରାଜାନୋ ଯୁଗାନ୍ତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ କୁଣ୍ଡୀଵୃଷା ନୈକୃତିକାଃ ସୁରାପା ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ
ଯୁଗ ଶେଷ ଆସିଲେ ରାଜାମାନେ ଅଧିକାଂଶ ଚୋର ହେବେ; ଗାଁରେ ଗୋପାଳମାନେ ଧୋଖାବାଜ ହେବେ, ମଦପାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ବେଦର କଥା କହିବେ।
ଅଶ୍ଵମେଧେନ ଯକ୍ଷ୍ଯନ୍ତେ ଯୁଗାନ୍ତେ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ ଯାଜଯିଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଅଯାଜ୍ଯାଂସ୍ ତୁ ତଥାଭକ୍ଷ୍ଯସ୍ଯ ଭକ୍ଷିଣଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦ୍ବିଜମାନେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବେ, ଅଯୋଗ୍ୟମାନେ ଯଜ୍ଞ କରାଯିବ, ଅଭକ୍ଷ୍ୟ ଖାଇବେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣା ଧନତୃଷ୍ଣାର୍ତା ଯୁଗାନ୍ତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ ଭୋଃଶବ୍ଦମ୍ ଅଭିଧାସ୍ଯନ୍ତି ନ ଚ କଶ୍ଚିତ୍ ପଠିଷ୍ଯତି
ଯୁଗ ଶେଷ ଆସିଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଧନ ଲାଗି ଲୋଭରେ ତପିବେ, 'ଭୋ' ଶବ୍ଦ କହିବେ, କିନ୍ତୁ କେହି ପାଠ କରିବେ ନାହିଁ।
ଏକଶଙ୍ଖାସ୍ ତଥା ନାର୍ଯୋ ଗଵେଧୁକପିନଦ୍ଧକାଃ ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଵିଵର୍ଣାନି ଵିପରିତା ଦିଶୋ ଦଶ
ନାରୀମାନେ ଏକଟି ଗହଣା ପିନ୍ଧିବେ, ଗୋଚର ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧିବେ; ତାରାମାନେ ରଙ୍ଗ ହରାଇବେ, ଦଶ ଦିଶା ବିପରୀତ ହେବ।
ସଂଧ୍ଯାରାଗୋ ଵିଦଗ୍ଧାଙ୍ଗୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ ପ୍ରେଷଯନ୍ତି ପିତୄନ୍ ପୁତ୍ରା ଵଧୂଃ ଶ୍ଵଶ୍ରୂଃ ସ୍ଵକର୍ମସୁ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ସଂଧ୍ୟା ଲାଲ ହେବ, ଦେହ ଜଳିଯିବ; ପୁଅମାନେ ପିତାଙ୍କୁ ନିଜ କାମକୁ ପଠାଇବେ, ଜାଇ ଶ୍ୱଶ୍ରୁଙ୍କୁ ତାଙ୍କ କାମକୁ ପଠାଇବେ।
ଯୁଗେଷ୍ଵ୍ ଏଵଂ ନିଵତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ପ୍ରମଦାଶ୍ ଚ ନରାସ୍ ତଥା ଅକୃତ୍ଵାଗ୍ରାଣି ଭୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଦ୍ଵିଜାଶ୍ ଚୈଵାହୁତାଗ୍ନଯଃ
ଏପରି ଯୁଗମାନେ ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷମାନେ ଅନିୟମିତ ଜୀବନ ଜୀବିବେ; ଦ୍ବିଜମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଥମ ଅଂଶ ଦେଇବା ବିନା ଖାଇବେ।
ଭିକ୍ଷାଂ ବଲିମ୍ ଅଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ଭୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ପୁରୁଷାଃ ସ୍ଵଯମ୍ ଵଞ୍ଚଯିତ୍ଵା ପତୀନ୍ ସୁପ୍ତାନ୍ ଗମିଷ୍ଯନ୍ତି ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଽନ୍ଯତଃ
ପୁରୁଷମାନେ ଭିକ୍ଷା ବା ବଳି ଦେଇବା ବିନା ନିଜେ ଖାଇବେ; ନାରୀମାନେ ନିଦ୍ରାରେ ପତିଙ୍କୁ ଠକି ଅନ୍ୟଠାରେ ଯିବେ।
ନ ଵ୍ଯାଧିତାନ୍ ନାପ୍ଯ୍ ଅରୂପାନ୍ ନୋଦ୍ଯତାନ୍ ନାପ୍ଯ୍ ଅସୂଯକାନ୍ କୃତେ ନ ପ୍ରତିକର୍ତା ଚ ଯୁଗେ କ୍ଷୀଣେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯୁଗ ଶେଷରେ ରୋଗୀ, ଅସୁନ୍ଦର, ଦରିଦ୍ର, ଇର୍ଷ୍ୟାଳୁ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ କେହି ଚିନ୍ତା କରିବେ ନାହିଁ; କୃତଜ୍ଞତା ପ୍ରତିଦାନ କରିବେ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ଵିଲମ୍ବିତେ ଧର୍ମେ ମାନୁଷାଃ କରପୀଡିତାଃ କୁତ୍ର ଦେଶେ ନିଵତ୍ସ୍ଯନ୍ତି କିମାହାରଵିହାରିଣଃ
ଏପରି ଧର୍ମ ଦେରି ହେବାବେଳେ ଏବଂ ଲୋକମାନେ କରରେ ଦମିତ ହେବା ସମୟରେ, ସେମାନେ କେଉଁ ଦେଶରେ ବସିବେ ଏବଂ କେମିତି ଖାଇବେ ଓ ଜୀବିକା ଚାଲାଇବେ?
କିଂକର୍ମାଣଃ କିମୀହନ୍ତଃ କିଂପ୍ରମାଣାଃ କିମାଯୁଷଃ କାଂ ଚ କାଷ୍ଠାଂ ସମାସାଦ୍ଯ ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯନ୍ତି କୃତଂ ଯୁଗମ୍
ସେମାନେ କଣ କାମ କରିବେ, କଣ ଲକ୍ଷ୍ୟ ନେଇ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ, କେଉଁ ମାପଦଣ୍ଡ ଧରିବେ, ସେମାନଙ୍କ ଆୟୁ କେତେ ହେବ, ଏବଂ କେଉଁ ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚି କୃତଯୁଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ?